▪️کشته و زخمی شدن دو سوختبر در چابهار


دو سوختبر بلوچ بر اثر واژگونی خودرو در محور شهرستان نیکشهر به چابهار کشته و زخمی شدند.

به گزارش کولبرنیوز، روز جمعه ٢۶ خردادماه ۱۴۰۲، واژگونی یک دستگاه خودروی سوختبر در محور گِه به چابهار منجر به جان باختن یک سوختبر و زخمی شدن یک سوختبر دیگر شد. هویت سوختبر کشته شده "احمد رئیسی"، فرزند سهراب و هویت سوختبر مجروح "محمد میربلوچزهی"، فرزند ناصر از روستای زیرک آباد واقع در شهرستان نیکشهر می‌باشد.
سوختبری از جمله کارهای نامتعارف و خطرآمیزی محسوب می‌شود که بسیاری از مردم بلوچ در بلوچستان بدلیل نبود شغل مناسب و پایدار اجباراً به آن روی آوردەاند. تصادف، واژگونی خودرو و تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی و امنیتی، بخشی از خطراتی هستند که در این راه جان سوختبران را تهدید می‌کند. با استناد به گزارش فعالین بلوچ در سال ۲۰۲۲ میلادی دستکم ۱۰۵ سوختبر بلوچ با تیراندازی نیروهای نظامی، تصادفات رانندگی و آتش گرفتن خودرو جان خود را از دست داده و ۵۲ تن دیگر نیز طی این حوادث زخمی شدند.

⬇️⬇️⬇️⬇️

https://shorturl.at/iFVZ3

▪️خوزستان؛ برگزاری جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات یازده تن از فعالین صنفی معلمان


جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات پیروز نامی، کوکب بداغی، سیامک صادقی چهرازی، علی کروشاتی، اقبال تامرادی، صادق ناصری، زهره بختیاری، شهریار شیروانی نیا، معین زرگانی، بهنیا بهمئی‌ نژاد و عماد رفیعی، یازده تن از فعالین صنفی معلمان برگزار شد.

به گزارش کولبرنیوز به نقل از شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، روز شنبه ۲١ خردادماه ۱۴۰۲، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات یازده تن از فعالین صنفی معلمان برگزار شد. بر اساس این گزارش، آقایان و خانم‌ها  پیروز نامی، کوکب بداغی، سیامک صادقی چهرازی، علی کروشاتی، اقبال تامرادی، صادق ناصری، زهره بختیاری، شهریار شیروانی نیا، معین زرگانی، بهنیا بهمئی‌ نژاد و عماد رفیعی در جلسه امروز از بابت اتهامات «فعالیت تبلیغی علیه نظام و عضویت در گروه‌ هایی که هدف آن برهم‌ زدن امنیت کشور است» به دفاع از خود پرداختند.
در این گزارش آمده است؛ پیروز نامی متهم ردیف اول این پرونده است.
چندی پیش کیفرخواست این یازده معلم توسط دادسرای اهواز صادر شد.
پیش‌تر بهنیا بهمئی‌‌نژاد، شهریار شیروانی‌نیا، سیامک صادقی چهرزای، اقبال تامرادی و کوکب بداغی طی ابلاغیه‌ای به شعبه دوازدهم بازپرسی دادسرای انقلاب اهواز احضار شدند.
از سوی دیگر معین زرگانی، پیروز نامی، علی کروشات، حسام کرائی و سیامک چهرازی نیز پیش از این به دلیل فعالیت‌های صنفی خود، سابقه بازداشت و محکومیت دارند.

⬇️⬇️⬇️⬇️

https://shorturl.at/dEO27

▪️مجروح شدن چندکولبر در مرزنوسود

براساس گزارشات رسیده به کولبر نیوز ؛ چند کولبر از اهالی شهرستان‌های اورامانات در مرز #نوسود زخمی وبه علت جراحات وارده به مراکز درمانی منتقل شده‌اند.

تا زمان تنظیم این خبر از هویت این کولبران اطلاعی در دسترس نمی‌باشد.

#کولبر_نیوز
#انقلاب_ژینا
#ژینا_امینی

▪️زخمی شدن سه کولبر در نوارمرزی نوسود


سه کولبر اهل شهرهای جوانرود و پاوه با تیراندازی مستقیم نیروهای هنگ‌مرزی در نوارمرزی نوسود زخمی شدند.

به گزارش کولبرنیوز شامگاه شنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۲، نیروهای هنگ‌مرزی در حوالی روستای "دزاور" در نوارمرزی نوسود به سوی دسته‌ای از کولبران آتش گشودند که در نتیجه دو کولبر اهل جوانرود با هویت "صادق (فامیلی نامشخص)" و "صبور سیدی" اهل روستای "کلاش هوش" جوانرود از ناحیه پا به شدت زخمی شدند.
روز جمعه ۲۶ خردادماه ۱۴۰۲، "فرزاد امامی" ٣۵ ساله و ساکن شهر پاوه نیز، در حین کولبری با تیراندازی مستقیم نیروهای هنگ‌مرزی در نوارمرزی نوسود از ناحیه سر، چشم و صورت زخمی شده است.

با استناد به آمار ثبت شده در کولبر نیوز در سال ١۴٠١ جمعاً ٢٣۴ کولبر در مناطق مرزی و مسیرهای بین جاده‌ای استان‌های آذربایجان غربی، کردستان و کرمانشاه بر اثر عواملی هم‌چون تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی رژیم، بهمن و سرمازدگی، رفتن روی مین، سقوط از کوه و ارتفاع و سایر موارد کشته و زخمی شده‌اند.از این تعداد جمعاً ٣٩ کولبر معادل (%١٧) کشته و ١٩۵ کولبر معادل (%٨٣) زخمی شده‌اند.از مجموع ٢٣۴ کولبری کە در سال ١۴٠١ کشتە و زخمی شدەاند، جمعاً ١٧٢ مورد معادل (%٧۴) با تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی صورت گرفتە است.

http://bitly.ws/INxD

▪️ برینداربوونی سێ کۆڵبەر لە سنووری نۆسود


سێ کۆڵبەری خەڵکی شارۆچکەکانی جوانڕۆ و پاوە بە تەقەی ڕاستەوخۆی هێزەکانی هەنگی مەرزی لە ناوچەی سنووری نوسود بریندار بوون.

بەگوێرەی ڕاپۆرتی کۆڵبەرنیوز، ئێوارەی ڕۆژی شەممە ٢٧ی جۆزەردانی ساڵی ١٤٠٢، هێزەکانی هەنگی مەرزی تەقەیان لە کۆمەڵێک کۆڵبەر لە نزیک گوندی "دزاوەر" لە ناوچەی سنووری نوسود کردووە، لە ئەنجامدا دوو کۆلبەر خەڵکی جوانڕۆ بە ناوەکانی "سادق (فامیلی نەناسراوە)" و "سابور سیدی" خەڵکی گوندەکە گیانیان لەدەستدا.
ڕۆژی هەینی ٢٦ی جۆزەردانی ١٤٠٢، "فەرزاد عیمامی"، تەمەن ٣٥ ساڵ و دانیشتووی شاری پاوە، بە تەقەی ڕاستەوخۆی هێزەکانی هەنگی مەرزی لە ناوچەی سنووریی نوسود، سەر و چاو و دەموچاوی بریندار بوو.

بە پشتبەستن بەو ئامارەی لە ساڵی ١٤٠١دا لە کۆلبەر نیوز تۆمارکراوە، بە گشتی ٢٣٤ کۆلبەر لە ناوچە سنوورییەکان و ڕێگاکانی نێوان ڕێگاکانی پارێزگاکانی ئازەربایجانی ڕۆژئاوا، کوردستان و کرماشان بە هۆی هۆکارەکانی وەک تەقەی ڕاستەوخۆی هێزە نیزامییەکانی ڕێژیم، بەفربارین و بەستەڵەک، گیانیان لەدەستداوە، هەنگاونان بۆ سەر مینە چێندراوەکان، کەوتنەخوارەوە لە شاخەکانەوە کە لە ساڵی ١٤٠١دا کوژران و بریندار بوون، بە گشتی ١٧٢ حاڵەت (٧٤%) بە تەقەکردنی ڕاستەوخۆی هێزە سەربازییەکان ئەنجامدراون.

⬇️⬇️⬇️⬇️

https://shorturl.at/oBKTW

▪️سقز؛ برگزاری جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات عثمان اسماعیلی


جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات عثمان اسماعیلی فعال سرشناس کارگری اهل شهر سقز و از زندانیان سیاسی دهه شصت با حضور سه قاضی در دادگاه انقلاب سقز برگزار شد.

به گزارش کولبرنیوز امروز یک‌شنبه ۲۸ خردادماه ۱۴۰۲، جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات عثمان اسماعیلی فعال سرشناس کارگری اهل شهر سقز و از زندانیان سیاسی دهه شصت با حضور سه قاضی و وکیل تسخیری ایشان در دادگاه سقز برگزار شد. آقای اسماعیلی در این جلسه دادگاه از بابت اتهامات «عضویت در احزاب اپوزیسیون و تبلیغ علیه نظام» به دفاع از خود پرداخت و کلیه اتهامات مطروحه علیه خود را رد کرد. در حاشیه دادگاه در رابطه با طبقه کارگر و جنبش کارگری نیز از این فعال کارگری سوالاتی شده است، که او به دفاع از جنبش و طبقه کارگر پرداخت و علیه هرگونه ناعدالتی اعلام اعتراض کرده است.


ادامه گزارش را در لینک زیر بخوانید:

http://bitly.ws/IPb3

▪️دولت‌های اروپایی مسئول فاجعه غرق شدن ۵۰۰ پناهجو در آب‌های مدیترانه هستند


خبرگزاری‌ها روز چهارشنبه ١۴ ژوئن، برابر با ۲۴ خردادماه ۱۴۰۲، گزارش دادند که ۵۰۰ پناهجو، شامل ده‌ها کودک، در سواحل یونان غرق و یا ناپدید شده‌اند. این‌ها بخشی از ١١٠ میلیون آواره‌ای بودند که دیکتاتوری، فقر و بیکاری و جنگ بر روی دستان بشریت گذاشته است. طبق آخرین اطلاعات، قاچاقچیان انسان روز دهم ژوئن حدود ٧۵٠ نفر پناهجو را در یک کشتی صید ماهی از کار افتاده چپانده و روانه ایتالیا کرده بودند. کشتی فرسودهِ این قربانیان در نزدیکی سواحل یونان با طوفان‌های سهمگین روبرو می‌شود و سرنشینان کشتی از گارد ساحلی طلب کمک می‌کنند، اما کمکی برای آن‌ها ارسال نمی‌شود. تنها وقتی که اخبار فاجعه پخش می‌گردد گارد ساحلی یونان منباب نمایش و هم‌چون نوشدارو بعد از مرگ سهراب به خود می‌افتد. مردم آزاده و شرافتمند در یونان، روز جمعه علیه اهمال آگاهانه گارد ساحلی در نجات پناهجویان تظاهرات کرده و سیاست دولت یونان و دیگر کشورهای اروپایی در مورد پناهجویان را محکوم کردند.

دولت‌های اروپایی چندین سال است میلیاردها دلار به جیب قدرت‌های حاکم در ترکیه و شمال آفریقا می‌ریزند تا از ورود پناهجویان به اروپا، بویژه اروپای غربی، جلوگیری کنند. هر چه پناهنده کمتر از مرزهای کشورهای مذکور بگذرد پول بیشتری به آن‌ها تعلق می‌گیرد. در ضمن دولت‌های اروپایی با راه انداختن تبلیغات زهرآگین علیه پناهجویان هرزگاهی قوانین پناهندگی را به زیان پناهجویان سخت‌تر می‌کنند.
سیاستمداران خدمتگزار صاحبان سرمایه در اروپای مرکزی در گذشته با غارت ثروت‌های طبیعی و استثمار شدید نیروی انسانی، تحمیل استبداد، ایجاد جنگ و تخریب محیط‌زیست و دادن میلیاردها دلار به کشورهایی که در مسیر عبور پناهجویان به سوی اروپا قرار دارند، نقش مستقیمی در کشتار پناهندگان دارند. بگذارید به عنوان نمونه "راه حل‌های" جنایت آفرین چند سال اخیر اتحادیه اروپا را مرور کنیم:

اول: بازگرداندن پناهجویان به کشورهایی که از آنجا آمده‌اند. بیش از ٩٠ درصد پناهجویان از مناطق جنگ‌زده در خاورمیانه و آفریقا می‌آیند. آن‌ها در کشور خودشان هم، آواره و بدون سرپناه شده‌اند. باز گرداندن آن‌ها یعنی دوباره فرستادن آن‌ها به کام مرگ.
دوم: تشدید سیاست‌های ضدپناهندگی در کشورهای اروپایی. واقعیت این است که تصویب پی در پی قوانین ضدپناهندگی در اروپا تنها دامن‌گیر پناهنده‌ها نخواهد بود. این قوانین و این سیاست‌ها در عین حال این کشورها را از لحاظ اخلاقی هم به قهقرا خواهد برد. این جهت‌گیری راه را برای به قدرت رسیدن احزاب دست راستی‌تر هموار می‌کند. به قدرت رسیدن این احزاب به معنی آن است که در قدم‌های بعدی به همه دستآوردهای پیشرو و انسانی در زمینه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی که طی سال‌ها مبارزهِ طبقه کارگر، به دولت‌ها تحمیل شده است، تعرض خواهد شد. این تعرض هم اکنون آغاز شده است. اکثریت مردم در کشورهای اروپایی و قبل از همه طبقه کارگرِ این کشورها، قربانیان بعدی این سیاست‌ها خواهند بود. دولت‌های اروپایی اگر در پیشبرد این سیاست موفق شوند، انسانیت را در خود این کشورها نیز قربانی خواهند کرد.
سوم: بستن مرزها و محدود کردن عملیات نجات دریایی با این استدلال که این خدمات مشوق مهاجران تازه خواهد بود. اتحادیه اروپا بر طبق یک قرارِ توافق شده و رسمی تصمیم گرفته است که عملیات نجات پناهجویان را محدود کند. در ضدانسانی و جنایتکارانه بودن این استدلال و این سیاست تردیدی نیست. ناوگان‌های دریایی و هوایی اروپا مجهز به پیشرفته‌ترین تکنولوژی این عصر، قادر به کنترل وجب به وجب دریای مدیترانه هستند. آن‌ها قادرند که هر قایقی را از نقطه حرکت تا رسیدن به مقصد دقیقاً رصد کنند و قبل از آنکه این قایق‌ها در خطر غرق شدن قرار بگیرند، به نجات آن‌ها بشتابند، اما آن‌ها آگاهانه این توانایی را برای نجات جان پناهجویان بکار نمی‌گیرند.

باید با اتکا به نیروهای مبارز، پیشرو و انساندوست در کشورهای توسعه یافتهِ سرمایه‌داری، دولت‌های غربی را ناچار کرد تا حقوق آوارگان و پناهجویان را محترم بشمارند. لازم است مبارزه برای تأمین زندگی انسانی برای هر فرد به عنوان انسان با حقوق جهان شمول و هم‌چون یک شهروندجهانی و از جمله برخورداری از حق سکونت در هر نقطه‌ای از جهان که مایل به آن باشد، گسترش یابد.

http://bitly.ws/IQaG

▪️سنندج؛ آزادی هاجر سعیدی فعال جنبش زنان و کارگری


هاجر سعیدی فعال جنبش زنان و از اعضای سابق شورای زنان، پس از گذشت بیش از یک ماه بازداشت با تودیع قرار وثیقه موقتاً از زندان آزاد شد.

به گزارش کولبرنیوز روز یک‌شنبه ٢٨ خردادماه ۱۴۰۲، هاجر سعیدی فعال جنبش زنان و کارگری و از اعضای سابق شورای زنان، پس از گذشت بیش از یک ماه بازداشت با تودیع قرار وثیقه ۵٠٠ میلیون تومانی موقتاً و تا زمان پایان مراحل دادرسی از زندان مرکزی سنندج آزاد شد.
هاجر سعیدی به همراه ۷ فعال کارگری دیگر با اسامی کمال کریمی، عبدالله خیرآبادی، اقبال پیشکاری، حبیب‌الله کریمی، سیروان محمودی، شادمان عبدی و خبات محمودی درحالی بازداشت شدند که روز ٢٧ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۲،جهت گرامی‌داشت یاد جانباخته راه آزادی "هومن عبدالهی" به منزل پدر وی رفته بودند که با یورش نیروهای امنیتی اداره اطلاعات شهرستان سنندج، بدون ارائه هیچ‌گونه برگه قضایی بازداشت و به بازداشتگاه این اداره منتقل شده بودند.
برهان سعیدی فعال کارگری و مدنی شناخته شده شهر سنندج و از زندانیان سیاسی دهه شصت و برادر هاجر سعیدی، که او نیز یک روز پس از دستگیری هاجر سعیدی، توسط نیروهای امنیتی دستگیر شده بود، نهایتاً روز شنبه ۲۷ خردادماه ۱۴۰۲ او نیز با تودیع قرار وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی موقتاً و تا زمان پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شد.

لازم بە ذکر کە اقبال شبانی بازرس سندیکای خبازان شهر سنندج نیز یکی دیگر از فعالین کارگری این شهر بود کە چند روز پس از دستگیری این هشت فعال کارگری بازداشت و سپس روز چهارشنبه ۱۰ خردادماه ۱۴۰۲، با قرار وثیقه پانصد میلیون تومانی آزاد شد.

http://bitly.ws/IQob

کولبری چگونه آغاز شده است؟ این پرسش بنیادی است که به منطقِ استعماری حاکم بر کوردستان در تاریخ معاصر باز می‌گردد. کوردستان بر اثر سیاست‌های استعماریِ به ویژه پس از جنگ جهانی اول بین چهار کشور مختلف تقسیم گردید و عملاً تبدیل به یک مستعمره بین‌المللی شد فراتر از چرایی و رخدادِ این مسئله، ایجاد مرزهای جعلی بین مناطق مختلف کوردستان و تولید باشور، باکور، روژهلات و روژآوا وضعیتی را ایجاد نموده است که در هیچ نقطه‌ای از جهان نظیر ندارد. تولیدِ مرزهای داخلیِ متعدد؛ مرزهایی که برای کوردستان داخلی محسوب می‌شوند، اما در منطق حقوق بین‌الملل به عنوان مرزهای کشورهای ایران، عراق، ترکیه و سوریه شناخته می‌شوند. هر چند مرزها در داخل خاکِ کوردستان قرار دارند، اما عملاً تحت سیطره حکومت‌های استعماگر هستند و کوردها تسلطی بر آن ندارند. در واقع، مرزها هم «تولید» شده‌اند، و هم تحت سیطره «دیگری» قرار گرفته‌اند. هر چند کلیت سرزمین کوردستان(به غیر از باشور و روژآوا) تحت سیطره منطقِ فاشیستیِ «دیگری» قرار دارند، اما قدرتِ این منطق در «مرز» صدچندان می‌شود. «دیگری» به دنبال جدایی گزینیِ فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کوردها از طریق «مدیریتِ مرز» به عنوان یک فضای سیاسی-جغرافیایی است. در واقع تسخیرِ جغرافیا و فضای «مرز» بهانه‌ای برای تداومِ استعمارگریِ چندگانه «دیگری» علیه کوردستان است. به هر حال، تولیدِ مرز یک کُنش استعماری علیه کوردستان بوده است که پیامدهای اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی ناگواری برای کوردها در پی داشته است.
برآیند نهاییِ تولید مرز در کوردستان، تولید و تداومِ رنج و ستم بوده است که در طولِ تاریخِ معاصر و پس از تقسیم کوردستان، در فرم‌ها و شکل‌های مختلف خود را نشان داده است. کشتار جمعی و ژنوســاید، بمباران شیمیایی، قتل و اعدام روزانه کوردها به بهانه‌های واهی و...تنها مهم‌ترین فرم‌هایی از ستم‌دیدگی و رنج ملت کورد است که مستقیم و غیرمستقیم نتیجه تقسیم کوردستان به چهار بخش و تولیدِ مرزهای جعلی است. کولبری یکی از جدیدترین فرم‌های ســتم‌دیدگی ملت کورد است که هم پدیده‌ای خارجی اســت و هم محصولِ مســتقیمِ تقســیم‌بندیِ سیاسی مرز و سیاست تولید مرز اســت. همان‌طور که بحث شــد تمام این فرم‌های ســتم‌دیدگی دارای ماهیت یکسانی هســتند و آنچه تفاوت ایجاد می‌کند، فرم، قالب و صورتِ ســتم‌دیدگی است. ژنوســاید انفال با کولبری تفاوتِ ماهیتی ندارد، بلکه صورت و فرم آن است که متفاوت اســت. ریشــه اصلی تمام این فرم‌های ســتم‌دیدگی را نیز می‌توان به یک سرچشمه برگرداند: تقسیمِ #استعماریِ #کوردستان. این مسئله به سیاستِ توليدِ مرز یا جعل مرز در کوردستان منجر شد و حکومت‌هایی را در کوردستان ایجاد نمود که خود را صاحبِ کوردستان دانسته و ملت کورد را به مثابه سوژه‌های بَرده‌وار خودشان قلمداد می‌کنند.

#انقلاب_ژینا
#ژینا_امینی
#اعتراضات_سراسری

#بوکان

ضجه‌های جانسوز یکی از مادران جانباختگان انقلاب ژینا بر سر مزار عزیزانشان در بوکان.

یک‌شنبه بعد ازظهر ٢٨ خرداد‌ماه ١۴٠٢ مادران و پدران جانباختگان انقلاب ژینا در بوکان بر مزار عزیزانشان گردهم آمدند و یاد و نام این عزیزان را گرامی داشتند.

مادران و پدرانی که بر مزار جانباختگان انقلاب ژینا حاظر بودند عبارت بودند از:
⭐️مادر جانباخته محمد حسن‌زاده
⭐️ مادر جانباخته امجد عنایتی
⭐️ مادر و پدر جاباخته هیوا جان جان
⭐️ مادر ابراهیم شریفی‌فر

این تجدید عهد و پیمان در حالی انجام شد که جمعی از لباس شخصی‌های رژیم در محل حضور داشتند.


یک‌شنبه ٢٨ خرداد‌ماه ١۴٠٢

#ژینا_امینی
#انقلاب_ژینا
#اعتراضات_سراسری

▪️جوشش مبارزاتی در جامعه و تشدید سرکوب بی‌اثر


در یک هفته اخیر مبارزات، اعتصابات و اعتراضات در شهرهای ایران ادامه یافت. در سه شنبه ٢٣ خرداد بازاریان و کسبه در سقز و سپس در بوکان در اعتراض به دستگیری ۴٠ تن از اعضای خانواده‌های دادخواه در ١٩ خرداد و نیز تلاش شهرداری برای ایجاد تغییرات در آرامستان آیچی سقز جهت از دید خارج کردن مزار ژینا امینی، مظهر "انقلاب ژینا" اعتصاب کردند. این اعتصاب، که از جانب بخشی از بازاریان سنندج حمایت شد، تاثیرگذار و موفق ارزیابی گردید. کاک مجید امینی، پدر ژینا امینی، طی نامه‌ای تشکر آمیز شجاعت بازاریان و کسبه مذکور را ستود.

یک روز پس از اعتصابات یاد شده، یعنی در در چهارشنبه ٢۴ خرداد حدود ۵۰ دانشجوی دانشگاه هنر در اعتراض به اجباری شدن مقنعه در پردیس باغ ملی این دانشگاه تحصن کردند. این تحصن در جامعه دانشجویی انعکاس وسیعی پیدا کرد. جمعی از دانشجویان دانشگاه خطاب به حراستی‌ها و نیروی‌های سرکوب، که دانشجویان متحصن را مورد یورش قرار داده بود و نیز خطاب به آمران آن‌ها نوشتند: میان ما و شما دریایی خون فاصله است، ما که حالا نزدیک یک سالی می‌شود که «ما» شده‌ایم، هیچ حرفی با شما نداریم الا یک کلمه: نه. پس از تاکید دوباره‌تان بر آپارتاید جنسیتی و الزام حضور در دانشگاه با مقنعه، پس از بستن آب و خشونت بر دوستان‌مان که تنها در جهت برابری در پردیس باغ ملی تحصن کرده بودند، ما هم دوباره تاکید می‌کنیم که چیزی به عقب برنمی‌گردد. این آسمان حتی بعد از تمام ستاره‌هایی که هر‌روز به زمین کشیده‌اید، هنوز غرق ستاره‌ست. از زخمی که شهریور دهن باز کرد هنوز خون می‌چکد. و ما ایستاده‌ایم، دست در دست هم، برای آزادی.
دانشجویان دانشگاه علامه در همبستگی با دانشجویان دانشگاه هنر:بیانیه دادند و در بخشی از آن نوشتند: "آنچه چهارشنبه‌ی گذشته در دانشگاه هنر رخ داد به چشم هیچ‌کدام از ما غریب نمی‌آمد. ما همان کسانی هستیم که در یک سال گذشته، دستمان را بر زخم گلوی هم‌وطنانمان فشرده‌ایم و صدای دوستان دربندمان بوده‌ایم. خوانده‌ایم و نوشته‌ایم، سروده و نواخته‌ایم و با فریاد خود چنان لرزه‌ای بر پیکرتان انداخته‌ایم که با هر نشست و تحصنمان، زره پوشیده به میدان می‌آیید".

دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد در حمایت از دانشجویان دانشگاه هنر از  جمله نوشتند:" در بطن هر انقلابی، هزینه‌هایی جاری‌ست؛ اما آن‌چه ما تجربه می‌کنیم نه هزینه، بلکه زندگیِ در قلب انقلاب است. تغییر با نسیمی که از «سقز» وزیدن گرفت، اکنون شُش‌هایمان را پر کرده‌است. تغییری از انفعال به سوی فعل و کُنش، از ایستایی به سوی حرکت مهار نشدنی. شما ای «دانشجویان دانشگاه هنر»، شما روح این انقلابید؛ شما هنر این فعل و ظرافت این حرکتید. ما «دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد»، حامی، هم‌رزم و دوشادوش شما «دانشجویان دانشگاه هنر» خواهیم بود.
جمعی از دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی در قسمتی از بیانیه همبستگی با دانشجویان دانشگاه هنر اینطور اظهار نظر کردند: "چشم امید همه ما به شماست. به شما که مقاومت کردید و پرچم‌دارِ ترویج انقلاب ژینا شدید".

جمعی از دانشجویان دانشگاه مازندران طی بیانیه‌ای در جهت حمایت از دانشجویان دانشگاه هنر نوشتند: "شما نوشتید که ایستاده‌اید، دست در دست هم، برای آزادی، ما تأکید می‌کنیم که دست‌هایمان در دست یکدیگر است. شما تنها نیستید. ما کنار هم پای آزادی ایستاده‌ایم.
دانشجویان دانشگاه تربیت‌مدرس در بیانیه همبستگی با دانشجویان دانشگاه هنر از جمله اظهار نظر کردند: "ما دانشجویان دانشگاه تربیت‌مدرس خاموشی را روا نمی‌دانیم. دوشادوش دانشجویان هنر می‌ایستیم و نمی‌گذاریم شعلۀ مبارزه را در دانشگاه و جامعه خاموش کنند. استبداد رفتنی است و هرم آزادی بدن‌هایمان را گرم کرده است. مبارزه ادامه دارد".

مردم زاهدان در روز جمعه ۲۶ خرداد ۱۴۰۲، سی‌وهفتمین جمعه اعتراضی خود را پس از «جمعه خونین»‌ این شهر، در خیابان‌ها برگزار کردند. شعارهای آنان عبارت بودند از «وقت اتحاد، وقت انقلاب»، «کورد و بلوچ و آذری + آزادی و برابری»، «مرگ بر خامنه‌ای»، «زندانی سیاسی آزاد باید گردد»، «برادر شهیدم خونت رو پس می‌گیرم» و «سهم بلوچ از ایران، انکار، گلوله، اعدام» بود.

در ۲۶ خرداد ماه ۱۴۰۲ "شورای سازماندهی اعتراضات کارگران غیر رسمی نفت(ارکان ثالث)" بیانیه‌ای تعرضی منتشر و در آن استدلال کرد که لایحه هفتم توسعه ضدکارگری و کارفرما محور بوده و از نظر کارگران مطرود می‌باشد. شورای سازماندهی اعتراضات (ارکان ثالث) در همان تاریخ عده‌ای نفوذی در میان اعتصابیون را افشا و خواهان طرد آن‌ها گردید. در ٢٨ خرداد گروه هکری «قیام تا سرنگونی» نامه‌ی خیلی محرمانه وزارت اطلاعات به ریاست جمهوری را منتشر کرد.


لینک به ادامه مطلب:

https://shorturl.at/yEF68

▪️اعتراف به شکست در برابر گستردگی اعتصاب ما

اخیرا نامه‌ی افشا شده از مکاتبات وزارت اطلاعات با معاون اول دولت در رسانه‌ها منتشر شده که حاکی از ترس و وحشت از گسترش اعتصابات ما کارگران پروژه‌ای و حضور هزاران کارگر معترض در مناطق مختلف است که به اعتصاب پیوستند.
در این نامه خیلی محرمانه اعتراف کرده‌اند که تا تاریخ ۱۲ اردیبهشت بیش از ۱۲ هزار کارگر تنها در منطقه پارس جنوبی وارد اعتصاب شده‌اند و علی‌رغم فشار و تعیین ضرب‌الاجل پنج روزه شورای تامین استان بوشهر برای بازگشت کارگران اعتصاب‌کننده به سر کارشان، تا روز هشتم اردیبهشت فقط حدود ۳۰۰ نفر به محل کار بازگشتند.
بقیه محتوای نامه هم بر گستردگی، روند صعودی و تداوم اعتصاب ما دلالت دارد.
این نامه یک اعتراف بزرگ به شکست سیاست‌های سرکوب کل دستگاه حاکمیت است و نشان می‌دهد همبستگی و متحد بودنمان تا چه اندازه می‌تواند از نیروی قدرت سرکوبگران و ترفندها و فشارهای آن‌ها بیشتر باشد.
دهه‌هاست محیط کارمان را به پادگان تبدیل کرده‌اند، کارآزموده‌ترین نیروهای سرکوبگر را تحت عنوان مدیر یا رییس حراست بالای سرمان گماشتند، دسته‌جات مخبر و جاسوس بین صفوف ما وارد کردند، هزاران شرکت تامین نیروی انسانی با ده‌ها نوع قرارداد را بر ما مسلط کردند تا بلکه منافع‌مان را از هم جدا سازند، برای صدها کارگر مطالبه‌گر و فعالین ما پرونده‌ها ساختند، صدها نفر از ما را در بلک لیست قرار دادند و بدین ترتیب بیکارمان ساختند، اخیراً و در میانه اعتصابمان هم توسط عوامل‌شان بازی پیمانکار خوب ـ پیمانکار بد را براه انداختند، مهلت دادند که اگر به کار بازنگردید ۴۰۰۰ نیروی جدید جایگزین‌تان می‌کنیم، جنگ تبلیغاتی راه انداختند و گفتند اعتصاب‌ها پایان یافته است و خلاصه آن‌که هر ترفند و حربه‌ای که می‌توانستند بکار بستند تا نگذارند متحد شویم و اعتصاب را به شکست بکشانند.
البته یادآور می‌شویم که پیشتر هم از طریق عوامل رسانه‌ای‌شان در خبرگزاری ایلنا که بازوی نهادهای امنیتی در سرکوب ما بوده و هست به شکست‌شان اذعان و اعتراف کرده بودند اما اکنون این نامه یک سند رسمی از نهادی امنیتی است که صراحتاً می‌گوید مهار اعتصاب‌های کارگری ممکن نیست.
شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت در اطلاعیه ۲۵ اردیبهشت ماه اعلام کرد که با تهدید و خبرسازی‌های دروغین نمی‌توانند ما را از پیگیری مطالبات برحقمان بر حذر کنند و توجه جامعه را از اعتصاب ما بردارند.
ما موفق شدیم با هوشیاری و اتحاد خود همه نقشه‌ها و تهدیدات را خنثی کنیم و اعتصاب را در بیش از ۱۱۰ مرکز کاری تداوم بخشیم و این خود یک موفقیت و پیروزی برای ما است که توانستیم متشکل، هدفمند و با برنامه جلو رویم.
با اتکا به این موفقیت و ضعف مشهود و عیان حکومت در برابر صف متحد ما کارگران، می‌توانیم با قدرت و همبستگی بیشتر پیگیر خواسته‌ها و مطالبات پاسخ نگرفته خود باشیم.

زنده باد اتحاد کارگران
زنده باد اعتصاب

شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت
۲۹ خرداد ١٤٠٢

⬇️⬇️⬇️⬇️

https://t.ly/tjFA

▪️گزارش «تکان‌دهنده» روزنامه اعتماد از کار سوخت‌بران در سیستان و بلوچستان


روزنامه اعتماد، چاپ تهران، روز پنج‌شنبه، ۲۵ خردادماه ۱۴۰۲، در یک گزارش مفصل تحقیقی از سختی‌ها و مصائب کار سوخت‌بران در منطقه بلوچستان نوشت.

به دلیل تفاوت قیمت فرآورده‌های نفتی همچون گازوئیل، بنزین و نفت سفید در ایران نسبت به کشورهای هم‌مرز در برخی از مناطق از جمله بلوچستان کسب و کاری به نام «سوخت‌فروشی» یا «سوخت‌بری» شکل گرفته است. به دلیل فقر و نبودن کار در بلوچستان، بسیاری از جوانان که به گفته روزنامه اعتماد، «اغلب آنها کمتر از ۳۰ سال دارند» از سر ناچاری به این کار روی می‌آورند؛ کاری با مخاطرات فراوان، از جمله سوختگی ناشی از انفجار خودروی سوختبر. به نوشته اعتماد، در سال ۱۴۰۱، به ‌طور میانگین هر هفته چهار نیسان سوخت‌کش در جاده‌های خروجی ایرانشهر منفجر شده است. این روزنامه به منبع آمار خود اشاره نکرده، و نهادهای مربوطه در جمهوری اسلامی هم تاکنون از این رخداد که هر بار باعث می‌شود خانواده یا خانواده‌هایی نان‌آور خود را از دست بدهند آمار رسمی منتشر نکرده‌اند.
در گزارش اعتماد آمده است که تنها در سال گذشته، ماشین ۱۷۰ سوخت‌بَر هنگام سوخت‌کِشی در جاده‌های اطراف ایرانشهر و سرباز منفجر شده و ۱۶۸ نفر کشته شده‌اند. از این ۱۷۰ سوخت‌بر، «۱۴۷ نفر زن و بچه داشتند». آن طور که اعتماد نوشته است: «شوربختی از اوایل دهه ۱۳۸۰ به جان ایرانشهر و روستاهایش افتاد وقتی هفت سال پیاپی یک قطره باران بر سر ایرانشهر نبارید و پروژه‌های عظیم سد‌سازی در شمال و جنوب و شرق و غرب شهرستان به بهانه سیراب کردن ۲۰۰ هزار آدم تشنه ساکن در این منطقه آغاز شد».
حکومت، خرید و فروش سوخت خارج از سیستم دولتی را قاچاق می‌داند و با آن برخورد می‌کند. این در حالی است که بر اساس برخی گزارش‌ها بیشترین قاچاق سوخت در مناطق مرزی ایران توسط شرکت‌های نفتی و نهادهای نظامی صورت می‌گیرد.
پیشتر در اسفندماه سال ۱۳۹۹ مولوی عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت سیستان و بلوچستان، در واکنش به کشته شدن سوخت‌بران با شلیک نیروهای سپاه پاسداران گفته است که «خود مسئولین راضی بودند برای دور زدن تحریم‌ها سوخت خارج شود».
به گفته او، خروج سوخت از طریق مرزها یکی از راه‌های دور زدن تحریم‌ها بود که خود مسئولان هم از آن «راضی» بوده‌اند و سوخت‌بران به نوعی به دولت در زمینه دور زدن تحریم‌ها خدمت کرده‌اند.

سایت حقوق بشری حال‌وش که اخبار بلوچستان را پوشش می‌دهد، در فروردین‌ماه ۱۴۰۲ نوشته بود که در سال ۱۴۰۱، ۸۲ سوختبر بلوچ در حین «سوخت‌بری» در پی شلیک نیروهای سپاه کشته شده‌اند.
همزمان، به نوشته روزنامه اعتماد، «نه سوخت‌برها و نه صاحبان مَندی‌ها [واسطه‌ها] نمی‌دانند تعیین‌کننده نرخ خرید یا فروش چه کسی است، اما همه‌شان می‌دانند که باز و بسته بودن مرز پاکستان و حتی بالا و پایین رفتن سطح آب رودخانه مرزی در کم و زیاد شدن قیمت خرید و فروش گازوییل تاثیر دارد».
اعتماد ادامه می‌دهد: «آخر هم پول سوخت‌بری فقط به سیر کردن شکم‌شان می‌رسد و نه بیشتر. بعضی سوخت‌برها حتی ماشین ندارند و صاحب ماشین و سوخت، فرد دیگری است و این سوخت‌برها فقط مزد رانندگی و تحویل بار به دلال پاکستانی را می‌گیرند».
در سال ۱۳۹۹، مقام‌های سپاه پاسداران با راه‌اندازی جایگاه‌های سوخت اعلام کردند که تمامی نیاز پاکستان به سوخت که به روزانه پنج میلیون لیتر گازوئیل می‌رسد، باید از طریق طرح رزاق که در کنترل این نهاد و دولت است تأمین شود، امری که سوخت‌برهای محلی با آن مخالف بودند و می‌گفتند که سپاه قصد انحصار و کنترل فروش گازوئیل به پاکستان را دارد.

⬇️⬇️⬇️⬇️

https://shorturl.at/imDJQ