▪️ #بوکان

برگزاری مراسم سومین سالگرد جانباختن هژار مام خسروی با حضور خانوادە وی برگزار شد.

هژار مام خسروی یکی دیگر از جانباختگان جنبش انقلابی ژن ژیان ئازادی در شهر بوکان است کە در روز ٢٦ آبان هدف شلیک نیروهای رژیم قرار گرفت و جانباخت.

#کوردستان
#ژینا_امینی

@kolbarnews

▪️ کولبران نماد زنده ستم‌های چندگانه‌ای هستند که بر شانه‌های مردم فرودست و ملت‌ کورد سنگینی می‌کند. آن‌ها در مرزهای جغرافیایی که برایشان به زندانی بدل شده است، برای زنده ماندن و تأمین معیشت خانواده‌هایشان جان بر کف نهاده و به کار خطرناکی تن می‌دهند که از طاقت انسان به در است. کولبری در کوردستان نه تنها نمایانگر فقر اقتصادی است، بلکه بازتابی از تبعیض‌های ملی و طبقاتی است که سال‌هاست بر دوش آنان سنگینی می‌کند. کودکان زیادی در نوارمرزی کوردستان به دلیل ساختارهای ناعادلانه‌ی اقتصادی و فقدان فرصت‌های برابر، به کولبری کشانده می‌شوند. آنان به جای آن‌که در کلاس‌های درس باشند، در مسیری پرخطر و مرگ‌بار، در سرمای طاقت‌فرسای کوهستان‌ها، نان‌آور خانواده می‌شوند. این وضعیت تنها محصول فقر مادی نیست، بلکه نتیجهٔ مستقیم سیستم‌هایی است که بر پایه بهره‌کشی، استثمار و تبعیض بنا شده‌اند.
کوردستان، سرزمینی که تاریخی پُر از مقاومت دارد، امروز به شکلی عمیق در چنگال نیروهای اشغالگر گرفتار است. این اشغال نه تنها به معنای حضور نظامی، بلکه سرکوب سیاسی، فرهنگی و اقتصادی نیز هست. سوسیالیسم، با اعتقاد به برابری و همبستگی میان طبقات و ملت‌ها، می‌تواند پاسخی به این بی‌عدالتی‌ها باشد. در این نظام، هیچ کودکی به خاطر فقر و تبعیض مجبور به کولبری نخواهد شد و هیچ ملتی تحتِ ستم نخواهد بود. تنها با اتحاد و مبارزه‌ای که ریشه در خواسته‌های واقعی مردم فرودست دارد، می‌توان به سوی آینده‌ای حرکت کرد که در آن، کولبران دیگر تنها قربانیان این نظام ظالمانه نباشند، بل‌که به عنوان نیرویی مقاوم در جهت تغییر بنیادین جامعه به پا خیزند.

#کولبر #کولبری #کوردستان
#کولبران #کولبرنیوز

▪️ در سپیدی ساکت کوه‌های برفی کوردستان، کولبران، پیکرهای خسته‌ای‌اند که بار سنگین دردها و بی‌عدالتی را بر شانه‌هایشان می‌کشند. مسیرهای باریک و خطرناک میان برف‌های انباشته، تنها جاده‌های امیدی‌اند که به دستانشان مانده است. اما این امید نیز زیر سنگینی نگاه‌های کلونیالیستی حکومتی فرو می‌ریزد؛ نگاهی که کوردستان را نه زیستگاهی پویا، که مستعمره‌ای خاموش و بی‌صدا می‌بیند. اما در دل این سرما و خاموشی، کوردستان هرگز از حرکت بازنمانده است و سر تسلیم فرود نیاورده است. مقاومت مردمش، در تار و پود زندگی روزمره‌شان تنیده شده است؛ از گام‌های لرزان کولبران که مرگ را به سخره می‌گیرند، تا ایستادگی زنانی که در قلب این ظلم، امید می‌کارند. هر شانه‌ای که باری را بلند می‌کند، هر پا که بر یخ‌ها لغزش نمی‌پذیرد، صدای فریادی خاموش است که می‌گوید: کوردستان زنده است و این جغرافیا گورستان فاشیستان است.
کوه‌های کوردستان، شاهدان خاموش‌اند؛ اما در دل‌شان مقاومت این مردم را حفظ کرده‌اند. آن‌ها می‌دانند که کوردستان، فراتر از بارهای سنگین و برف‌های بی‌پایان، سرزمین مقاومتی است که هیچ قدرتی توان خاموش کردنش را ندارد. تاریخ این مردم، حکایتی است از زخم و امید؛ از مبارزه‌ای بی‌پایان برای آزادی و استقلال که در برف و خون، با شکوهی بی‌همتا، به پیش می‌تازد.

#کولبر #کولبری #کوردستان
#ژینا_امینی #کولبرنیوز

▪️ این ارتش نامتشکل کار، نان‌شب‌شان را از پیچ‌وخم کوه‌های پوشیده از برف نوارمرزی کوردستان در می‌آورند. برای لقمه‌ای نان، گردنه‌ها، دره‌ها، بالا و بلندی‌های صعب‌العبور و باریکه راه‌های خطرناک را با خروار خروار بارِ سنگین که استخوان را می‌ترکاند؛ می‌پیمایند. در گرمای طاقت‌فرسای تابستان و سرمای خشک و سوزان زمستان با کوله‌بارهایی سنگین‌تر از وزن خود در دل شب و تاریکی از کوره‌راه‌هایی رد می‌شوند، که در تصور انسان سده ۲١ نمی‌گنجد.
از این میان، یکی فقر و فلاکت اجازه نداده است که بیشتر از چهار کلاس درس بخواند، یکی کارشناسی ارشد دارد و دیگری دکترای بیکار است، یکی در کودکی عشق بازیگر شدن داشته و دیگری عاشق فوتبال، یکی دیگر قهرمان ورزشی است و چندین مدال دارد و آن دیگری رتبه برتر کنکور، اما همه امروز یک درد مشترک (فقر) دارند و محکوم به یک سرنوشت مشترک(استثمار شدن) هستند. از پیر و جوانی که در این مسیر صعب‌العبور دارند روزانه برای لقمه‌ای نان به استقبال مرگ می‌روند، همه و همه تضادهای طبقاتی و ملیتی را با گوشت و استخوان خود حس کرده‌اند. همه این‌ها شاهد مرگ رفیق، دوست، فامیل و یا یکی از اعضای خانواده خود در این مسیر بوده‌اند. یکی پدرش با گلوله هنگ‌مرزی و حافظان تمامیت‌ارضی کشته شده است، یکی رفیقش در حین تعقیب و گریز توسط نیروهای نظامی از کوه سقوط کرده است، یکی برادرش در میان بهمن و کولاک زیر برف مانده است و یخ زده است و دیگری مادر یا خواهرش بر اثر انفجار مین‌های به‌جامانده از جنگ ارتجاعی ایران و عراق نقص‌عضو شده است.
سال‌هاست در این دوزخی که حاکمیت در کوردستان درست کرده است خبرها تکراری‌ست و تنها نام مکان و کشته‌شدگان تغییر می‌کند.

#کوردستان
#کولبری

*جایی که ویدیو‌ گرفته شده و برای کولبرنیور ارسال شده است، مرز هنگژال است.

▪️ وتووێژی کۆمەڵە تیڤی لەگەڵ «سۆما ئەمانی» ئەندامی دەستەی بەڕێوەبەری کۆڵبەرنیوز سەبارەت بە مانگرتنی شکۆداری کوردستان و ڕووماڵی کۆڵبەرنیوز تایبەت بەو مانگرتنە.


https://youtu.be/NxPs0FKI_J0?si=sooZHgKh6ex8kLlc

#کۆڵبەرنیوز
#مانگرتنی_گشتی
#کوردستان

▪️ این زنان کولبر با گام‌های خسته اما استوار، بار سنگین زندگی و تاریخ را بر دوش می‌کشند. زندگی آنان تجسمی است از اینترسکشنالیتی؛ تقاطع ستم‌های ملی، طبقاتی و جنسیتی که هر یک به تنهایی ویرانگر است و در پیوند با یکدیگر، زخم‌های عمیق‌تری بر روح و جسمشان می‌نهد. در سیستمی که آنان را به دلیل کورد بودن از حقوق انسانی محروم می‌کند، فقر طبقاتی هم‌چون صخره‌ای بر شانه‌هایشان سنگینی می‌کند. در عین حال، زن بودنشان آنان را به پایین‌ترین پله‌های سلسله‌مراتب اجتماعی می‌راند؛ جایی که نه تنها صدایشان شنیده نمی‌شود، بل‌که وجودشان نیز نادیده گرفته می‌شود. زنان کولبر، در این تقاطع پیچیده ستم‌ها، نمادی از مقاومت و اراده‌اند. هر قدم‌شان بر برف‌های کوهستان، بازتابی از مبارزه‌ای است که هم‌زمان علیه سه جبهه نابرابری شکل می‌گیرد. آنان نه تنها قربانی این نظام‌های متقاطع ظلم‌اند، بل‌که صدای بی‌صدایی‌اند که هم‌زمان علیه سرکوب ملی، نابرابری اقتصادی و تبعیض جنسیتی می‌ایستد و گواهی زنده بر قدرت پایداری در برابر ظلم‌های درهم‌تنیده است.

#زنان_کولبر #کولبری #کوردستان #کولبر
#ستم_ملی #ستم_جنسیتی #ستم_طبقاتی

▪️ زمستان و برف و بوارن در ارتفاعات‌مرزی ته‌ته فقط یک فصل نیست، بلکه سازوکاری از فشار و حذف است. کولبران در این مسیرها نه از سر انتخاب، بلکه در نتیجه فقر ساختاری، ستم طبقاتی و ستم ملی ناگزیر به کولبری می‌شوند. کولبری نه یک شغل، بلکه پیامد مستقیم سیاست‌های اشغالگرانه حکومت است که توسعه را از کوردستان دریغ کرده و معیشت را به مرز، برف و گلوله گره زده است. در این جغرافیا اشغال شده، کار به معنای فروش نیروی کار در شرایط عادی نیست، بلکه به معنای به خطر انداختن مداوم جان است. کولبران میان یخ‌زدگی، سقوط، مین و تیراندازی نیروهای مسلح حرکت می‌کند، در حالی که همان حکومت و نظام سیاسی که او را به این مسیر رانده است، مرگش را «حادثه» یا مبارزه با «قاچاق» می‌نامد. این حذف زبانی، بخشی از همان خشونت ساختاری است که جان کولبر کورد را بی‌ارزش جلوه می‌دهد.
کولبری را نمی‌توان بدون اشاره به ستم ملی بر ملت کورد فهمید. کوردستان عمداً به حاشیه رانده شده است تا نیروی کار ارزان و قابل حذف باقی بماند. این وضعیت، پیوند روشنی میان ستم طبقاتی و ستم ملی برقرار می‌کند. کولبر نه قربانی طبیعت، بلکه قربانی نظم سیاسی و اقتصادی‌ای است که فقر را مدیریت و مرگ را عادی‌سازی می‌کند.


#کولبر #کولبری #کوردستان
#کولبرنیوز


@kolbarnews

▪️ در میانه اعتراضات دی‌ماه تهران، نام سیاوش شیرزاد به فهرست جان‌باختگان پیوست؛ نامی که از بوکان برخاسته بود و در خیابان‌های پایتخت بر زمین افتاد.
۳۸ سال داشت؛ متأهل و پدر یک فرزند. اما آنچه از او باقی ماند، تنها یک مشخصات فردی نبود، بلکه روایتی شد از نسلی که در برابر سرکوب ایستاد.

پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه، شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر به جان او نشست. گلوله‌ای که قرار بود خاموش کند، نامش را ماندگارتر کرد.

چهل روز بعد، در ۲۸ بهمن‌ماه، خانواده و نزدیکانش علی‌رغم تهدیدهای امنیتی، بر مزار او گرد آمدند. لباس کوردی پوشیدند، سرود «ای شهیدان» خواندند و شعار «شهید نمی‌میرد» سر دادند.

پدرش در همان مراسم جمله‌ای گفت که به سرعت در میان حاضران پیچید:
«سیاوش تا امروز فرزند من و مادرش حلیمه بود؛ از این پس فرزند نیشتمان است.»

این جمله، سوگ یک خانواده را به حافظه جمعی یک ملت پیوند زد.

سیاوش شیرزاد، شهروند ۳۸ ساله کورد اهل بوکان، در جریان اعتراضات دی‌ماه در تهران جان باخت. بنا بر گزارش‌های موجود، وی روز پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر هدف گلوله قرار گرفت و در پی جراحات ناشی از اصابت گلوله جان خود را از دست داد.

#سیاوش_شیرزاد
#ژینا_امینی
#کوردستان

@kolbarnews

▪️ این زنان کولبر با گام‌های خسته اما استوار، بار سنگین زندگی و تاریخ را بر دوش می‌کشند. زندگی آنان تجسمی است از اینترسکشنالیتی؛ تقاطع ستم‌های ملی، طبقاتی و جنسیتی که هر یک به تنهایی ویرانگر است و در پیوند با یکدیگر، زخم‌های عمیق‌تری بر روح و جسمشان می‌نهد. در سیستمی که آنان را به دلیل کورد بودن از حقوق انسانی محروم می‌کند، فقر طبقاتی هم‌چون صخره‌ای بر شانه‌هایشان سنگینی می‌کند. در عین حال، زن بودنشان آنان را به پایین‌ترین پله‌های سلسله‌مراتب اجتماعی می‌راند؛ جایی که نه تنها صدایشان شنیده نمی‌شود، بل‌که وجودشان نیز نادیده گرفته می‌شود. زنان کولبر، در این تقاطع پیچیده ستم‌ها، نمادی از مقاومت و اراده‌اند. هر قدم‌شان بر برف‌های کوهستان، بازتابی از مبارزه‌ای است که هم‌زمان علیه سه جبهه نابرابری شکل می‌گیرد. آنان نه تنها قربانی این نظام‌های متقاطع ظلم‌اند، بل‌که صدای بی‌صدایی‌اند که هم‌زمان علیه سرکوب ملی، نابرابری اقتصادی و تبعیض جنسیتی می‌ایستد و گواهی زنده بر قدرت پایداری در برابر ظلم‌های درهم‌تنیده است.

#زنان_کولبر #کولبری #کوردستان #کولبر
#ستم_ملی #ستم_جنسیتی #ستم_طبقاتی #کولبرنیوز

▪️ این ارتش نامتشکل کار، نان‌شب‌شان را از پیچ‌وخم کوه‌های پوشیده از برف نوارمرزی کوردستان در می‌آورند. برای لقمه‌ای نان، گردنه‌ها، دره‌ها، بالا و بلندی‌های صعب‌العبور و باریکه راه‌های خطرناک را با خروار خروار بارِ سنگین که استخوان را می‌ترکاند؛ می‌پیمایند. در گرمای طاقت‌فرسای تابستان و سرمای خشک و سوزان زمستان با کوله‌بارهایی سنگین‌تر از وزن خود در دل شب و تاریکی از کوره‌راه‌هایی رد می‌شوند، که در تصور انسان سده ۲١ نمی‌گنجد.
از این میان، یکی فقر و فلاکت اجازه نداده است که بیشتر از چهار کلاس درس بخواند، یکی کارشناسی ارشد دارد و دیگری دکترای بیکار است، یکی در کودکی عشق بازیگر شدن داشته و دیگری عاشق فوتبال، یکی دیگر قهرمان ورزشی است و چندین مدال دارد و آن دیگری رتبه برتر کنکور، اما همه امروز یک درد مشترک (فقر) دارند و محکوم به یک سرنوشت مشترک(استثمار شدن) هستند. از پیر و جوانی که در این مسیر صعب‌العبور دارند روزانه برای لقمه‌ای نان به استقبال مرگ می‌روند، همه و همه تضادهای طبقاتی و ملیتی را با گوشت و استخوان خود حس کرده‌اند. همه این‌ها شاهد مرگ رفیق، دوست، فامیل و یا یکی از اعضای خانواده خود در این مسیر بوده‌اند. یکی پدرش با گلوله هنگ‌مرزی و حافظان تمامیت‌ارضی کشته شده است، یکی رفیقش در حین تعقیب و گریز توسط نیروهای نظامی از کوه سقوط کرده است، یکی برادرش در میان بهمن و کولاک زیر برف مانده است و یخ زده است و دیگری مادر یا خواهرش بر اثر انفجار مین‌های به‌جامانده از جنگ ارتجاعی ایران و عراق نقص‌عضو شده است.
سال‌هاست در این دوزخی که حاکمیت در کوردستان درست کرده است خبرها تکراری‌ست و تنها نام مکان و کشته‌شدگان تغییر می‌کند.


این ویدئو به صورت اختصاصی در بهمن‌ماه ١۴٠۴ به کولبرنیوز ارسال شده است.


#کوردستان
#کولبری
#کولبرنیوز

▪️ این ویدیو، سوگواری «سوما رحیمی» برای پدرش، «وزیر رحیمی» را به تصویر می‌کشد؛ کولبر ۵۷ ساله اهل روستای منصورآقایی از توابع بخش شاهوی شهرستان روانسر که بامداد جمعه دوازدهم تیرماه ۱۴۰۵، در منطقه مرزی شوشمی نوسود با شلیک مستقیم نیروهای هنگ‌مرزی جان خود را از دست داد.

به گزارش کولبرنیوز، وزیر رحیمی هنگام عبور از مسیرهای کوهستانی کولبری، از فاصله نزدیک هدف گلوله نیروهای هنگ‌مرزی قرار گرفت و به دلیل شدت جراحات، پیش از هرگونه امدادرسانی در محل جان باخت. او متأهل بود و به دلیل فقر، بیکاری و نبود فرصت‌های شغلی پایدار، نزدیک به ۲۰ سال در شهر مرزی نوسود زندگی می‌کرد و از طریق کولبری امرار معاش می‌کرد.

سوما رحیمی، دختر وزیر رحیمی، می‌گوید این حادثه در حالی رخ داد که او در آستانه مهاجرت از کشور قرار داشت، اما پیش از سفر، با تلخ‌ترین اتفاق زندگی‌اش روبه‌رو شد و پدر خود را برای همیشه از دست داد.

#کولبر #کولبری #کوردستان

@kolbarnews

▪️ شاید چشمان شما عادت کرده‌اند که تصویر کودکان را در حال بازی یا سر کلاس درس ببینند. آن طرف قصه اما #کودکان‌کار، #کودکان‌کولبر، #کودکان‌سوختبر و #کودکان‌زباله‌گرد هستند، کودکانی که در خیابان‌ها دستفروشی می‌کنند، کودکانی که در نوارمرزی #کوردستان و #بلوچستان #کولبری و #سوختبری می‌کنند، کودکانی که سر در سطل‌آشغال‌ها ضایعات جمع می‌کنند و...کودکانی که هرچقدر تلاش کنیم فضا را از تصاویرشان پاکیزه کنیم تا مبادا کار کودک عادی شود، باز واقعیت وجودی آن‌ها در خیابان‌های شهرها توی صورتمان می‌کوبد، بسیار عادی و روزمره. در تمام مدتی که ما در حال جنگیدن بر سر دو قطب کودکی هستیم، یعنی کودکیِ پاکیزه یا کودکیِ کار، اکثر #کودکان جامعه، جایی بین این دو قطب قرار می‌گیرند. تصویری که معمولاً از کودکان ارائه می‌شود یا الگوی کودکی دانسته می‌شود، تصویر کودکان شهری در مرکز است. درحالی که کودکان در حاشیه به شکل دیگری تحصیل می‌کنند، آموزش می‌بینند، کار می‌کنند و آینده برایشان تصویر می‌شود. برای کودکان حاشیه، مدرسه جایی است که در آن تنها ابزار ارتباطشان با جهان یعنی زبان مادریشان را سرکوب می‌کند. بسیاری از کودکان که در جاهایی جز شهرهای مرکزی زندگی می‌کنند از کودکی کار می‌کنند، از دامپروری و کشاورزی بگیر تا کولبری و سوختبری و کمک به تولید صنایع خانگی یا کار سبک در کارگاه. آینده برای این کودکان تعریف دقیقی ندارد، چرا که باید بروند آب بیاورند، ممکن است تمساح بخوردشان، ممکن است غرق شوند، ممکن است جنگ آب شود و به‌عنوان بخشی از جامعه در آن حضور پیدا کنند. ممکن است بروند کوله بیاورند و با گلوله حافظان تمامیت‌ارضی کشته و یا برای همیشه معلول شوند. برای این کودکان همین اکنون جنگ برای زندگی در جریان است و آنان بایستی تقلا کنند. آنان در این تقلاها گاهی جان خود را از دست می‌دهند و هیچ‌گاه هم پیروز نمی‌شوند.

#کولبرنیوز
#کولبر #کولبری
#کوردستان

@kolbarnews

▪️ کولبران در کوردستان و شرپاها در اورست

در یک قاب، شرپایی که صنعت گردشگری جهان را بر شانه‌هایش حمل می‌کند.
در قاب دیگر، کولبری سالخورده که برای لقمه‌ای نان، زیر بار سنگین زندگی از زمین برخاستن را نیز به سختی تجربه می‌کند.

یکی قربانی استثمار بازار کار است و دیگری علاوه بر استثمار، قربانی تبعیض، محرومیت و سرکوب حکومتی.

هیچ انسانی برای حمل چنین بارهایی آفریده نشده است.
وقتی برابری، کار و کرامت از انسان گرفته می‌شود، بدن او به ابزار حمل بار تبدیل می‌شود؛ خواه در دامنه‌های اورست، خواه در کوهستان‌های کوردستان.

تفاوت قله‌ها مهم نیست؛
آنچه یکی است، وزن نابرابری است که بر شانه انسان سنگینی می‌کند.

کولبری شغل نیست؛ محصول فقر، تبعیض و نظمی است که سود را بر کرامت انسان ترجیح می‌دهد.

#کولبر #کولبری #Kolbar #KolbarNews #کوردستان #Kurdistan #Sherpa #Everest #استثمار

@kolbarnews

▪️ توضیح: ویدیو مربوط به یک کولبر ۷۵ ساله اهل پیرانشهر است که در مرز حاجی‌عمران از سر ناچاری مشغول به کولبری می‌باشد.

نگاه اشغالگرانه به کوردستان، تبعیض‌های طبقاتی و ملی، انکار ملت‌های تحت‌ستم، فقدان شغل، گرانی‌های افسارگسیخته و سیاست‌های محروم‌سازی سیستماتیک جمهوری اسلامی در کوردستان، جمعیت کثیری از مردان، زنان و کودکان را به کولبری واداشته است. کاری با فقدان صد در صدی امنیت جانی که اگر گلوله‌های همیشگی ماموران انتظامی هم نباشد، کوره‌راه‌ها و ارتفاعات نفس‌گیر، جان زحمت‌کشان را خواهد گرفت.
هرگونه تصویری از کولبری یعنی کلافی از این نابرابری‌های ساختاری، سیستماتیک و مشقت به دست آوری لقمه‌ای نان. کولبریْ ستمی ممتدد، تحمیلی و جان‌فرساست که تن‌های زنان، مردان و ‌کودکان را در کمرکوه‌ها و جاده‌های صعب‌العبور خم می‌کند. زنان، مردان و جوانانی از کوردستان که سال‌هاست تنها راه امرار معاش‌شان، کولبری بوده است.
کولبری، به دست آوردن نان به قیمت خون‌هایی است که سیاست‌های کشتار و محروم‌سازی حاکمیت نیز، حیات‌شان را به گلوله می‌بندد.



#کولبر_نیوز
#کولبری
#کوردستان