▪️ کولبران نماد زنده ستم‌های چندگانه‌ای هستند که بر شانه‌های مردم فرودست و ملت‌ کورد سنگینی می‌کند. آن‌ها در مرزهای جغرافیایی که برایشان به زندانی بدل شده است، برای زنده ماندن و تأمین معیشت خانواده‌هایشان جان بر کف نهاده و به کار خطرناکی تن می‌دهند که از طاقت انسان به در است. کولبری در کوردستان نه تنها نمایانگر فقر اقتصادی است، بلکه بازتابی از تبعیض‌های ملی و طبقاتی است که سال‌هاست بر دوش آنان سنگینی می‌کند. کودکان زیادی در نوارمرزی کوردستان به دلیل ساختارهای ناعادلانه‌ی اقتصادی و فقدان فرصت‌های برابر، به کولبری کشانده می‌شوند. آنان به جای آن‌که در کلاس‌های درس باشند، در مسیری پرخطر و مرگ‌بار، در سرمای طاقت‌فرسای کوهستان‌ها، نان‌آور خانواده می‌شوند. این وضعیت تنها محصول فقر مادی نیست، بلکه نتیجهٔ مستقیم سیستم‌هایی است که بر پایه بهره‌کشی، استثمار و تبعیض بنا شده‌اند.
کوردستان، سرزمینی که تاریخی پُر از مقاومت دارد، امروز به شکلی عمیق در چنگال نیروهای اشغالگر گرفتار است. این اشغال نه تنها به معنای حضور نظامی، بلکه سرکوب سیاسی، فرهنگی و اقتصادی نیز هست. سوسیالیسم، با اعتقاد به برابری و همبستگی میان طبقات و ملت‌ها، می‌تواند پاسخی به این بی‌عدالتی‌ها باشد. در این نظام، هیچ کودکی به خاطر فقر و تبعیض مجبور به کولبری نخواهد شد و هیچ ملتی تحتِ ستم نخواهد بود. تنها با اتحاد و مبارزه‌ای که ریشه در خواسته‌های واقعی مردم فرودست دارد، می‌توان به سوی آینده‌ای حرکت کرد که در آن، کولبران دیگر تنها قربانیان این نظام ظالمانه نباشند، بل‌که به عنوان نیرویی مقاوم در جهت تغییر بنیادین جامعه به پا خیزند.

#کولبر #کولبری #کوردستان
#کولبران #کولبرنیوز

▪️ در دل کوهستان‌های کوردستان، کولبرانِ خسته، با کوله‌هایی سنگین‌تر از تاریخ بی‌عدالتی، قدم در راهی می‌گذارند که نه انتخابشان بوده و نه تقدیرشان. کودکان کولبر، کوچک‌ترین حلقه این زنجیر ظلم، شانه‌های نحیفشان زیر بار فقر و ستم خم شده است. آنان زاده نظامی هستند که نابرابری را تقدیس کرده و ثروت را در دستان اندکی انباشته است. در سرمای کوهستان، کودکانی را می‌بینی که نه از دنیای کودکانه بویی برده‌اند و نه از رویای مدرسه و بازی‌های معصومانه. دستان کوچکشان به طناب‌های زبر گره خورده، چشمانشان به دوردست‌ها خیره است، به فردایی که شاید روشن‌تر باشد. اما این فردا نه با انتظار، بلکه با مبارزه ساخته می‌شود. در این میان، سوسیالیسم نوری است که تاریکی این مسیر را می‌شکند؛ نوید جهانی که در آن کودکان به جای بار سنگین کالا، کتاب و رویا به دست دارند. جهانی که در آن زمین و کوهستان، به‌جای آنکه صحنه ستم ملی و طبقاتی باشند، عرصه برابری و آزادی شوند.
کودکان کولبر، نماد زخم‌های ستم ملی و طبقاتی‌اند؛ زخم‌هایی که تنها با برپایی دنیایی آزاد و رهایی از استثمار درمان خواهد شد. مبارزه برای آزادی و برابری، مبارزه‌ای است برای دنیایی که در آن هیچ کودکی زیر بار فقر قد خم نکند و هیچ کوهی شاهد رنج نباشد.

#کولبر #کولبری #کوردستان #ستم‌ملی #ستم‌طبقاتی #کولبرنیوز #انقلاب‌ژینا

▪️در سپیدی ساکت کوه‌های برفی کوردستان، کولبران، پیکرهای خسته‌ای‌اند که بار سنگین دردها و بی‌عدالتی را بر شانه‌هایشان می‌کشند. مسیرهای باریک و خطرناک میان برف‌های انباشته، تنها جاده‌های امیدی‌اند که به دستانشان مانده است. اما این امید نیز زیر سنگینی نگاه‌های کلونیالیستی حکومتی فرو می‌ریزد؛ نگاهی که کوردستان را نه زیستگاهی پویا، که مستعمره‌ای خاموش و بی‌صدا می‌بیند. اما در دل این سرما و خاموشی، کوردستان هرگز از حرکت بازنمانده است و سر تسلیم فرود نیاورده است. مقاومت مردمش، در تار و پود زندگی روزمره‌شان تنیده شده است؛ از گام‌های لرزان کولبران که مرگ را به سخره می‌گیرند، تا ایستادگی زنانی که در قلب این ظلم، امید می‌کارند. هر شانه‌ای که باری را بلند می‌کند، هر پا که بر یخ‌ها لغزش نمی‌پذیرد، صدای فریادی خاموش است که می‌گوید: کوردستان زنده است و این جغرافیا گورستان فاشیستان است.
کوه‌های کوردستان، شاهدان خاموش‌اند؛ اما در دل‌شان مقاومت این مردم را حفظ کرده‌اند. آن‌ها می‌دانند که کوردستان، فراتر از بارهای سنگین و برف‌های بی‌پایان، سرزمین مقاومتی است که هیچ قدرتی توان خاموش کردنش را ندارد. تاریخ این مردم، حکایتی است از زخم و امید؛ از مبارزه‌ای بی‌پایان برای آزادی و استقلال که در برف و خون، با شکوهی بی‌همتا، به پیش می‌تازد.

#کولبر #کولبری #کوردستان
#ژینا_امینی #کولبرنیوز

▪️این مستند که توسط خود کولبران ضبط و ثبت شده است، تنها یازده دقیقه و سیزده ثانیه از وضعیت کولبران است که در نوارمرزی هورامان مشغول کولبری هستند. کولبرانی که نه تنها نماد ستم طبقاتی، بلکه تجسم ستم ملی‌اند؛ قربانیانی که زیر بار دوگانه استثمار اقتصادی و سرکوب سیاسی خم شده‌اند. در چارچوب مارکسیستی، کولبری را نمی‌توان تنها به عنوان کاری سخت و پرخطر بررسی کرد؛ بل‌که این پدیده انعکاسی است از ساختارهای طبقاتی که کارگر را به ابزاری در دست سرمایه تبدیل کرده و در عین حال، نظام‌های فاشیستی هویت او را به حاشیه رانده‌اند. در نظام سرمایه‌داری، کولبران نمونه‌ای بارز از "ارتش ذخیره‌کار" هستند؛ انسان‌هایی که با اندک فرصت‌ها و امکانات، در مرزهای فراموش‌شده، استثمار مضاعفی را تحمل می‌کنند. سرمایه‌داری جهانی که مرزها را برای جریان کالا و سرمایه بی‌معنا می‌کند، همین مرزها را برای انسان‌هایی که زندگی‌شان به فروش نیروی کارشان وابسته است، به دیوارهای مرگ بدل می‌سازد. کولبران، با جانشان، هزینه‌ی حفظ سودآوری سرمایه‌داری را می‌پردازند؛ سودی که نه برای خودشان، بل‌که برای طبقه حاکم ذخیره می‌شود.
اما مسئله‌ی کولبری تنها به اقتصاد طبقاتی محدود نمی‌شود. در زمینه‌ای گسترده‌تر، این مسئله ریشه در ستم ملی نیز دارد. در حکومت‌هایی که ملت کورد را به حاشیه رانده و هویتشان را انکار کرده‌اند، کولبران نماد ملتی هستند که نه تنها از حقوق طبقاتی، بل‌که از حقوق ملی نیز محروم شده‌اند. حکومت‌ها با سیاست‌های سرکوبگرانه و اشغال‌گرانه، شرایطی را تحمیل کرده‌اند که کولبری نه یک انتخاب، بل‌که ضرورتی برای بقای بسیاری از خانواده‌های کورد باشد. این ستم ملی، هم‌پوشانی خطرناکی با ستم طبقاتی دارد، جایی که کورد بودن، شرایط استثمار را تشدید می‌کند و کارگر بودن، سرکوب ملی را دوچندان.
از دیدگاه مارکسیستی، مبارزه‌ی برای رهایی کولبران تنها یک مبارزه‌ی اقتصادی نیست؛ بلکه مبارزه‌ای برای بازپس‌گیری کرامت انسانی است که در هم‌زمانی ستم طبقاتی و ملی گم شده است. کولبران، در مسیری که هر قدمشان به مرز مرگ نزدیک‌تر می‌شود، نه تنها برای نان، بل‌که برای هویت و آزادی مبارزه می‌کنند. این دوگانه ستم طبقاتی و ملی در نهایت نشان‌گر ضرورت وحدت میان مبارزه طبقاتی و مبارزه برای حق تعیین‌سرنوشت ملی است. چراکه بدون شکستن زنجیرهای ستم ملی، طبقه کارگر نمی‌تواند از قید استثمار طبقاتی رها شود؛ و بدون نابودی نظام طبقاتی، حق ملت‌های تحت‌ستم نیز تحقق نمی‌یابد. در این هم‌پیوندی است که کولبران، نه تنها نمادی از سرکوب، بل‌که جرقه‌ای از امید به آزادی و برابری‌اند.

#کولبری #کولبر #کوردستان #کولبران
#کولبرنیوز #انقلاب‌ژینا

▪️نوارمرزی پاوه؛ تصاویری از زنان کولبر در ارتفاعات مرزی

این زنان کولبر با گام‌های خسته اما استوار، بار سنگین زندگی و تاریخ را بر دوش می‌کشند. زندگی آنان تجسمی است از اینترسکشنالیتی؛ تقاطع ستم‌های ملی، طبقاتی و جنسیتی که هر یک به تنهایی ویرانگر است و در پیوند با یکدیگر، زخم‌های عمیق‌تری بر روح و جسمشان می‌نهد. در سیستمی که آنان را به دلیل کورد بودن از حقوق انسانی محروم می‌کند، فقر طبقاتی هم‌چون صخره‌ای بر شانه‌هایشان سنگینی می‌کند. در عین حال، زن بودنشان آنان را به پایین‌ترین پله‌های سلسله‌مراتب اجتماعی می‌راند؛ جایی که نه تنها صدایشان شنیده نمی‌شود، بل‌که وجودشان نیز نادیده گرفته می‌شود. زنان کولبر، در این تقاطع پیچیده ستم‌ها، نمادی از مقاومت و اراده‌اند. هر قدم‌شان بر برف‌های کوهستان، بازتابی از مبارزه‌ای است که هم‌زمان علیه سه جبهه نابرابری شکل می‌گیرد. آنان نه تنها قربانی این نظام‌های متقاطع ظلم‌اند، بل‌که صدای بی‌صدایی‌اند که هم‌زمان علیه سرکوب ملی، نابرابری اقتصادی و تبعیض جنسیتی می‌ایستد و گواهی زنده بر قدرت پایداری در برابر ظلم‌های درهم‌تنیده است.

پی‌نوشت: تصویر مربوط است به روز جمعه هفتم دی‌ماه ۱۴۰۳، سه‌راهی شهدا (ملندو) در نوارمرزی پاوه. هرکدام از این زنان کولبر دو حلب روغن نباتی جامد را از روستای هانه‌گَرمَله از توابع نوسود به سمت روستای‌مرزی بیاره اقلیم کوردستان حمل می‌کنند. دستمزد آن‌ها برای هر حلب روغن ۱۰۰ هزار تومان است.

#زنان_کولبر #کولبری #کوردستان #کولبر
#ستم_ملی #ستم_جنسیتی #ستم_طبقاتی

▪️ کولبران نماد زنده ستم‌های چندگانه‌ای هستند که بر شانه‌های مردم فرودست و ملت‌ کورد سنگینی می‌کند. آن‌ها در مرزهای جغرافیایی که برایشان به زندانی بدل شده است، برای زنده ماندن و تأمین معیشت خانواده‌هایشان جان بر کف نهاده و به کار خطرناکی تن می‌دهند که از طاقت انسان به در است. کولبری در کوردستان نه تنها نمایانگر فقر اقتصادی است، بلکه بازتابی از تبعیض‌های ملی و طبقاتی است که سال‌هاست بر دوش آنان سنگینی می‌کند. کودکان زیادی در نوارمرزی کوردستان به دلیل ساختارهای ناعادلانه‌ی اقتصادی و فقدان فرصت‌های برابر، به کولبری کشانده می‌شوند. آنان به جای آن‌که در کلاس‌های درس باشند، در مسیری پرخطر و مرگ‌بار، در سرمای طاقت‌فرسای کوهستان‌ها، نان‌آور خانواده می‌شوند. این وضعیت تنها محصول فقر مادی نیست، بلکه نتیجهٔ مستقیم سیستم‌هایی است که بر پایه بهره‌کشی، استثمار و تبعیض بنا شده‌اند.
کوردستان، سرزمینی که تاریخی پُر از مقاومت دارد، امروز به شکلی عمیق در چنگال نیروهای اشغالگر گرفتار است. این اشغال نه تنها به معنای حضور نظامی، بلکه سرکوب سیاسی، فرهنگی و اقتصادی نیز هست. سوسیالیسم، با اعتقاد به برابری و همبستگی میان طبقات و ملت‌ها، می‌تواند پاسخی به این بی‌عدالتی‌ها باشد. در این نظام، هیچ کودکی به خاطر فقر و تبعیض مجبور به کولبری نخواهد شد و هیچ ملتی تحتِ ستم نخواهد بود. تنها با اتحاد و مبارزه‌ای که ریشه در خواسته‌های واقعی مردم فرودست دارد، می‌توان به سوی آینده‌ای حرکت کرد که در آن، کولبران دیگر تنها قربانیان این نظام ظالمانه نباشند، بل‌که به عنوان نیرویی مقاوم در جهت تغییر بنیادین جامعه به پا خیزند.

#کولبر #کولبری #کوردستان
#کولبران #کولبرنیوز

▪️ویدیویی از واپسین روزهای زندگی #کورش_مرادی #کولبر اهل #سروآباد که روز سه‌شنبه ششم خردادماه ۱۴۰۴، با گلوله حافظان و پاسداران تمامیت‌ارضی در نوارمرزی #هورامان جانش را از دست داد.
کورش مرادی یکی از آن صدها و هزاران جان‌های زیبایی بود که در تمامی ساحات اجتماعی و زندگی روزمره به حاشیەرانده شدە و در چنان فقر و استیصالی قرار گرفتەاند که جز #کولبری راه دیگری پیش‌رو ندارند، کولبرانی که آن‌چه بر دوش می‌کشند نه سنگینی چند ده کیلو کالای ناچیزی که حتی کفاف زندگی‌شان را نمی‌دهد، که تاریخ بلندی از ستم، استثمار، تبعیض و اشغالگری است که با بوی باروت و مرگ عجین شده است. کولبرانی که سال‌هاست حتی برای یک روز هم کشتارشان متوقف نشده است. کولبرانی که توسط اشغالگران #کوردستان، در کوهستان و در آن مرزهای ساختگی و جعلی و زیر آن پرچم نفرین‌شده کشته می‌شوند و یا در خیابان به جرم اعتراض به قتل می‌رسند.

لینک به گزارش کامل:

https://kolbarnews.com/2705202598-2/

▪️ ما بی‌شمار انسانیم که هر روز از برای لقمه‌ای نان استثمار می‌شویم. ما خالقان ثروت و نعمات این جهان، بی‌شماریم؛ بی‌شمار کسانی‌که هر روز نیروی کار خود را برای تجدید قوا برای روز بعد می‌فروشیم. ما گردانندگان چرخ‌های تولید و صنعت بی‌شماریم، بی‌شمار کسانی که هر روز در کارخانه، کارگاه، خیابان و مراکز کار و تولید استثمار می‌شویم. بی‌شمار کسانی که از برای تولید ثروت و ارزش اضافه روزانه، از سوی صاحبان قدرت و ثروت شیره جانمان را شيشه می‌کنند. ما بی‌شمار زحمت‌کشان و فرودستان جامعه که چیزی جز زنجیرهایمان برای از دست دادن نداریم. ما بی‌شمار استثمارشدگان برای رهایی از این دوزخ چاره‌ای جز مسلح شدن به آگاهی‌طبقاتی و متشکل شدن حول خواسته‌های طبقاتیمان نداریم.


در این ویدئو لحظه شلیک مستقیم نیروهای نظامی رژیم را به سمت دسته‌ای از کولبران را مشاهده میکنید.

#کۆڵبەر
#کولبران
#کولبری

@kolbarnews

▪️ نگاه اشغالگرانه به کوردستان، تبعیض‌های طبقاتی و ملی، انکار ملت‌های تحت‌ستم، فقدان شغل، گرانی‌های افسارگسیخته و سیاست‌های محروم‌سازی سیستماتیک جمهوری اسلامی در کوردستان، جمعیت کثیری از مردان، زنان و کودکان را به کولبری واداشته است. کاری با فقدان صد در صدی امنیت جانی که اگر گلوله‌های همیشگی ماموران انتظامی هم نباشد، کوره‌راه‌ها و ارتفاعات نفس‌گیر، جان زحمت‌کشان را خواهد گرفت.
هرگونه تصویری از کولبری یعنی کلافی از این نابرابری‌های ساختاری، سیستماتیک و مشقت به دست آوری لقمه‌ای نان. کولبری ستمی ممتدد، تحمیلی و جان‌فرساست که تن‌های زنان، مردان و ‌کودکان را در کمرکوه‌ها و جاده‌های صعب‌العبور خم می‌کند. زنان، مردان و جوانانی از کوردستان که سال‌هاست تنها راه امرار معاش‌شان، کولبری بوده است.
کولبری، به دست آوردن نان به قیمت خون‌هایی است که سیاست‌های کشتار و محروم‌سازی حاکمیت نیز، حیات‌شان را به گلوله می‌بندد.

#کولبرنیوز
#کولبری
#کوردستان

▪️ کولبران نماد زنده ستم‌های چندگانه‌ای هستند که بر شانه‌های مردم فرودست و ملت‌ کورد سنگینی می‌کند. آن‌ها در مرزهای جغرافیایی که برایشان به زندانی بدل شده است، برای زنده ماندن و تأمین معیشت خانواده‌هایشان جان بر کف نهاده و به کار خطرناکی تن می‌دهند که از طاقت انسان به در است. کولبری در کوردستان نه تنها نمایانگر فقر اقتصادی است، بلکه بازتابی از تبعیض‌های ملی و طبقاتی است که سال‌هاست بر دوش آنان سنگینی می‌کند. کودکان زیادی در نوارمرزی کوردستان به دلیل ساختارهای ناعادلانه‌ی اقتصادی و فقدان فرصت‌های برابر، به کولبری کشانده می‌شوند. آنان به جای آن‌که در کلاس‌های درس باشند، در مسیری پرخطر و مرگ‌بار، در سرمای طاقت‌فرسای کوهستان‌ها، نان‌آور خانواده می‌شوند. این وضعیت تنها محصول فقر مادی نیست، بلکه نتیجهٔ مستقیم سیستم‌هایی است که بر پایه بهره‌کشی، استثمار و تبعیض بنا شده‌اند.
کوردستان، سرزمینی که تاریخی پُر از مقاومت دارد، امروز به شکلی عمیق در چنگال نیروهای اشغالگر گرفتار است. این اشغال نه تنها به معنای حضور نظامی، بلکه سرکوب سیاسی، فرهنگی و اقتصادی نیز هست. سوسیالیسم، با اعتقاد به برابری و همبستگی میان طبقات و ملت‌ها، می‌تواند پاسخی به این بی‌عدالتی‌ها باشد. در این نظام، هیچ کودکی به خاطر فقر و تبعیض مجبور به کولبری نخواهد شد و هیچ ملتی تحتِ ستم نخواهد بود. تنها با اتحاد و مبارزه‌ای که ریشه در خواسته‌های واقعی مردم فرودست دارد، می‌توان به سوی آینده‌ای حرکت کرد که در آن، کولبران دیگر تنها قربانیان این نظام ظالمانه نباشند، بل‌که به عنوان نیرویی مقاوم در جهت تغییر بنیادین جامعه به پا خیزند.

#کولبر #کولبری #کوردستان
#کولبران #کولبرنیوز

▪️ به کولبری می‌توان از دو جنبه نگریست. اول این‌که کولبری را به عنوان یک پدیده در نظر بگیریم و برای تفسیر آن به جزئی‌نگری بپردازیم. بدین معنا که کولبر را به عنوان یک «فرد» در نظر بگیریم که برای امرار معاش به‌ اجبار به مرز می‌رود و به کولبری مشغول می‌شود. کولبری تبدیل به یک «شغل» می‌شود که فرد با اشتغالِ آن جایگاه، کسب درآمد می‌کند. آن‌چه در این نگاه غالب است، شخصی سازیِ کولبری و تقلیل یک مسئله ساختاری به امری شخصی، فردی و حتی گروهی است.
جنبه دوم که در تضاد با نگاهِ اول قرار دارد، نگاهِ ساختاری به پدیده کولبری است. بنیاد این نگاه این است که کولبری امری ساختاری است و نه شخصی. بر این اساس، مکانیزم‌هایی تاریخی و ساختاری باعث شکل‌گیری پدیده کولبری شده‌اند که بدون شناخت این مکانیزم‌ها نمی‌توان پدیده مورد نظر را تبیین نمود. در این حالت ما با «کولبر» روبرو نیستیم، بلکه با «کولبری» مواجه هستیم. در واقع، فرمی از گذار از شخصی‌سازی کولبری به ساختار محوریِ کولبری را شاهد هستیم. بنابراین کولبری یک پدیده ساختاری است که ارتباطی با شخصِ «کولبر» ندارد. شخصِ «کولبر» تنها فرم و قالبی است که «کولبری» در درونِ آن نمود پیدا کرده و بازنمایی می‌شود. کولبر تنها نمایندهِ یک وضعیت ساختاری-تاریخی است.
برای روشن شدنِ تفاوت این دو نگاه به تفصیل در مورد کولبری و مفهموم‌پردازی آن می‌پردازیم و در ادامه، اهمیتِ نگاه ساختاری به کولبری را یادآور می‌شویم. کولبری وضعیتی است که در آن «زیستِ انسانی» حذف شده است و به جای آن فرمی از «زیستِ بیولوژیک» جایگزین شده است. در واقع، در کولبری ما شاهدِ حاکمیت حیاتِ بیولوژیک بر حیاتِ مدنی-سیاسی هستیم. آن‌چه اهمیت محوری پیدا کرده است، «تَنِ کولبر» است. آن‌چه زخمی می‌شود، بدنِ کولبر است؛ آن‌چه از بین می‌رود و ویران می‌شود، کالبدِ کولبر است. اما این تنها نگاهی سطحی و ساده به کولبری است. ما هنگامی‌که نگاهِ شخصی‌نگرانه به کولبری داشته باشیم، بیشتر با تَن و بدن کولبر مواجه هستیم. این در حالی‌ست که کولبری تنها یک وضعیت بیولوژیک و زیستی نیست، بلکه بیشتر از آن، ماهیتی سیاسی-اجتماعی دارد. در این حالت کولبر، تنها یک تنِ بیولوژیک نیست، بلکه یک سوژه سیاسی نیز می‌باشد. این مسئله هنگامی بیشتر از همه پُررنگ می‌شود که کولبری تبدیل به یک موقعیتِ اعمال قدرت و تنظیم معادلات قدرت می‌شود. کولبر توسط مناسباتِ قدرت احضار شده و فراخوانده می‌شود(تبدیل به یک سوژه می‌شود). او تبدیل به ابزار و ابژه‌ای برای اعمال قدرت و سیاستِ تعامل می‌شود. کولبر از خودش «وجود»ی ندارد، بلکه وجود او تبدیل به ابزارِ اعمالِ «وجودِ دیگری» شده است. به زبانی دیگر، «میل» کولبر به خودش تعلق ندارد، بل‌که «میل دیگری» است. «دیگری» کولبر را احضار می‌کند «میل» او را مدیریت می‌کند، و در نهایت «میل» خودش(میل دیگری) را به او تزیق می‌کند. میلِ «دیگری»، فرمی #اســــتعـــمـــاری دارد. «دیگری» نه تنها به دنبال استعمارِ فضای عینی زیستِ کوردستان است، بل‌که به دنبال تسلط بر فضای ذهنی «ملت کورد» نیز می‌باشد.

#کولبری
#کولبر
#انقلاب_ژینا

▪️ در سپیدی ساکت کوه‌های برفی کوردستان، کولبران، پیکرهای خسته‌ای‌اند که بار سنگین دردها و بی‌عدالتی را بر شانه‌هایشان می‌کشند. مسیرهای باریک و خطرناک میان برف‌های انباشته، تنها جاده‌های امیدی‌اند که به دستانشان مانده است. اما این امید نیز زیر سنگینی نگاه‌های کلونیالیستی حکومتی فرو می‌ریزد؛ نگاهی که کوردستان را نه زیستگاهی پویا، که مستعمره‌ای خاموش و بی‌صدا می‌بیند. اما در دل این سرما و خاموشی، کوردستان هرگز از حرکت بازنمانده است و سر تسلیم فرود نیاورده است. مقاومت مردمش، در تار و پود زندگی روزمره‌شان تنیده شده است؛ از گام‌های لرزان کولبران که مرگ را به سخره می‌گیرند، تا ایستادگی زنانی که در قلب این ظلم، امید می‌کارند. هر شانه‌ای که باری را بلند می‌کند، هر پا که بر یخ‌ها لغزش نمی‌پذیرد، صدای فریادی خاموش است که می‌گوید: کوردستان زنده است و این جغرافیا گورستان فاشیستان است.
کوه‌های کوردستان، شاهدان خاموش‌اند؛ اما در دل‌شان مقاومت این مردم را حفظ کرده‌اند. آن‌ها می‌دانند که کوردستان، فراتر از بارهای سنگین و برف‌های بی‌پایان، سرزمین مقاومتی است که هیچ قدرتی توان خاموش کردنش را ندارد. تاریخ این مردم، حکایتی است از زخم و امید؛ از مبارزه‌ای بی‌پایان برای آزادی و استقلال که در برف و خون، با شکوهی بی‌همتا، به پیش می‌تازد.

#کولبر #کولبری #کوردستان
#ژینا_امینی #کولبرنیوز

▪️ این ارتش نامتشکل کار، نان‌شب‌شان را از پیچ‌وخم کوه‌های پوشیده از برف نوارمرزی کوردستان در می‌آورند. برای لقمه‌ای نان، گردنه‌ها، دره‌ها، بالا و بلندی‌های صعب‌العبور و باریکه راه‌های خطرناک را با خروار خروار بارِ سنگین که استخوان را می‌ترکاند؛ می‌پیمایند. در گرمای طاقت‌فرسای تابستان و سرمای خشک و سوزان زمستان با کوله‌بارهایی سنگین‌تر از وزن خود در دل شب و تاریکی از کوره‌راه‌هایی رد می‌شوند، که در تصور انسان سده ۲١ نمی‌گنجد.
از این میان، یکی فقر و فلاکت اجازه نداده است که بیشتر از چهار کلاس درس بخواند، یکی کارشناسی ارشد دارد و دیگری دکترای بیکار است، یکی در کودکی عشق بازیگر شدن داشته و دیگری عاشق فوتبال، یکی دیگر قهرمان ورزشی است و چندین مدال دارد و آن دیگری رتبه برتر کنکور، اما همه امروز یک درد مشترک (فقر) دارند و محکوم به یک سرنوشت مشترک(استثمار شدن) هستند. از پیر و جوانی که در این مسیر صعب‌العبور دارند روزانه برای لقمه‌ای نان به استقبال مرگ می‌روند، همه و همه تضادهای طبقاتی و ملیتی را با گوشت و استخوان خود حس کرده‌اند. همه این‌ها شاهد مرگ رفیق، دوست، فامیل و یا یکی از اعضای خانواده خود در این مسیر بوده‌اند. یکی پدرش با گلوله هنگ‌مرزی و حافظان تمامیت‌ارضی کشته شده است، یکی رفیقش در حین تعقیب و گریز توسط نیروهای نظامی از کوه سقوط کرده است، یکی برادرش در میان بهمن و کولاک زیر برف مانده است و یخ زده است و دیگری مادر یا خواهرش بر اثر انفجار مین‌های به‌جامانده از جنگ ارتجاعی ایران و عراق نقص‌عضو شده است.
سال‌هاست در این دوزخی که حاکمیت در کوردستان درست کرده است خبرها تکراری‌ست و تنها نام مکان و کشته‌شدگان تغییر می‌کند.

#کوردستان
#کولبری

*جایی که ویدیو‌ گرفته شده و برای کولبرنیور ارسال شده است، مرز هنگژال است.

▪️ این زنان کولبر با گام‌های خسته اما استوار، بار سنگین زندگی و تاریخ را بر دوش می‌کشند. زندگی آنان تجسمی است از اینترسکشنالیتی؛ تقاطع ستم‌های ملی، طبقاتی و جنسیتی که هر یک به تنهایی ویرانگر است و در پیوند با یکدیگر، زخم‌های عمیق‌تری بر روح و جسمشان می‌نهد. در سیستمی که آنان را به دلیل کورد بودن از حقوق انسانی محروم می‌کند، فقر طبقاتی هم‌چون صخره‌ای بر شانه‌هایشان سنگینی می‌کند. در عین حال، زن بودنشان آنان را به پایین‌ترین پله‌های سلسله‌مراتب اجتماعی می‌راند؛ جایی که نه تنها صدایشان شنیده نمی‌شود، بل‌که وجودشان نیز نادیده گرفته می‌شود. زنان کولبر، در این تقاطع پیچیده ستم‌ها، نمادی از مقاومت و اراده‌اند. هر قدم‌شان بر برف‌های کوهستان، بازتابی از مبارزه‌ای است که هم‌زمان علیه سه جبهه نابرابری شکل می‌گیرد. آنان نه تنها قربانی این نظام‌های متقاطع ظلم‌اند، بل‌که صدای بی‌صدایی‌اند که هم‌زمان علیه سرکوب ملی، نابرابری اقتصادی و تبعیض جنسیتی می‌ایستد و گواهی زنده بر قدرت پایداری در برابر ظلم‌های درهم‌تنیده است.

#زنان_کولبر #کولبری #کوردستان #کولبر
#ستم_ملی #ستم_جنسیتی #ستم_طبقاتی

▪️ زمستان و برف و بوارن در ارتفاعات‌مرزی ته‌ته فقط یک فصل نیست، بلکه سازوکاری از فشار و حذف است. کولبران در این مسیرها نه از سر انتخاب، بلکه در نتیجه فقر ساختاری، ستم طبقاتی و ستم ملی ناگزیر به کولبری می‌شوند. کولبری نه یک شغل، بلکه پیامد مستقیم سیاست‌های اشغالگرانه حکومت است که توسعه را از کوردستان دریغ کرده و معیشت را به مرز، برف و گلوله گره زده است. در این جغرافیا اشغال شده، کار به معنای فروش نیروی کار در شرایط عادی نیست، بلکه به معنای به خطر انداختن مداوم جان است. کولبران میان یخ‌زدگی، سقوط، مین و تیراندازی نیروهای مسلح حرکت می‌کند، در حالی که همان حکومت و نظام سیاسی که او را به این مسیر رانده است، مرگش را «حادثه» یا مبارزه با «قاچاق» می‌نامد. این حذف زبانی، بخشی از همان خشونت ساختاری است که جان کولبر کورد را بی‌ارزش جلوه می‌دهد.
کولبری را نمی‌توان بدون اشاره به ستم ملی بر ملت کورد فهمید. کوردستان عمداً به حاشیه رانده شده است تا نیروی کار ارزان و قابل حذف باقی بماند. این وضعیت، پیوند روشنی میان ستم طبقاتی و ستم ملی برقرار می‌کند. کولبر نه قربانی طبیعت، بلکه قربانی نظم سیاسی و اقتصادی‌ای است که فقر را مدیریت و مرگ را عادی‌سازی می‌کند.


#کولبر #کولبری #کوردستان
#کولبرنیوز


@kolbarnews