▪️نوارمرزی پاوه؛ تصاویری از زنان کولبر در ارتفاعات مرزی

این زنان کولبر با گام‌های خسته اما استوار، بار سنگین زندگی و تاریخ را بر دوش می‌کشند. زندگی آنان تجسمی است از اینترسکشنالیتی؛ تقاطع ستم‌های ملی، طبقاتی و جنسیتی که هر یک به تنهایی ویرانگر است و در پیوند با یکدیگر، زخم‌های عمیق‌تری بر روح و جسمشان می‌نهد. در سیستمی که آنان را به دلیل کورد بودن از حقوق انسانی محروم می‌کند، فقر طبقاتی هم‌چون صخره‌ای بر شانه‌هایشان سنگینی می‌کند. در عین حال، زن بودنشان آنان را به پایین‌ترین پله‌های سلسله‌مراتب اجتماعی می‌راند؛ جایی که نه تنها صدایشان شنیده نمی‌شود، بل‌که وجودشان نیز نادیده گرفته می‌شود. زنان کولبر، در این تقاطع پیچیده ستم‌ها، نمادی از مقاومت و اراده‌اند. هر قدم‌شان بر برف‌های کوهستان، بازتابی از مبارزه‌ای است که هم‌زمان علیه سه جبهه نابرابری شکل می‌گیرد. آنان نه تنها قربانی این نظام‌های متقاطع ظلم‌اند، بل‌که صدای بی‌صدایی‌اند که هم‌زمان علیه سرکوب ملی، نابرابری اقتصادی و تبعیض جنسیتی می‌ایستد و گواهی زنده بر قدرت پایداری در برابر ظلم‌های درهم‌تنیده است.

پی‌نوشت: تصویر مربوط است به روز جمعه هفتم دی‌ماه ۱۴۰۳، سه‌راهی شهدا (ملندو) در نوارمرزی پاوه. هرکدام از این زنان کولبر دو حلب روغن نباتی جامد را از روستای هانه‌گَرمَله از توابع نوسود به سمت روستای‌مرزی بیاره اقلیم کوردستان حمل می‌کنند. دستمزد آن‌ها برای هر حلب روغن ۱۰۰ هزار تومان است.

#زنان_کولبر #کولبری #کوردستان #کولبر
#ستم_ملی #ستم_جنسیتی #ستم_طبقاتی

▪️ در دل کوه‌های سترگ کوردستان، جایی که باد سرد همچون داس بر صورت می‌کشد، کولبران خاموش، پا در راهی می‌گذارند که نه حاصل خواست‌شان است و نه ثمره تقدیری عادلانه. کودکان کولبر، کوچک و نحیف، نخستین قربانیان نظم نابرابری‌اند؛ نظمی که ثروت را میان اقلیتی انگشت‌شمار تلنبار کرده و اکثریتی عظیم را به فقر و رنج محکوم ساخته است.
در شیب‌های تند کوه، کودکانی دیده می‌شوند که نه مجالی برای بازی یافته‌اند و نه طعم شیرین مدرسه را چشیده‌اند. دستان کوچکی که به ریسمان‌های بار گره خورده‌اند، چشمانی که در جست‌وجوی فردایی روشن، به افق‌های دور دوخته شده‌اند. اما این فردا، نه با دعا و صبر، بلکه با خیزش و دگرگونی زاده خواهد شد.

سوسیالیسم، در این شب تاریک، چون فانوسی روشن، نوید دنیایی دیگر را می‌دهد: جهانی که در آن کتاب جای کوله را می‌گیرد و بازی، جای بار. جهانی که در آن کوهستان‌ها نه پناهگاه رنج، بلکه آغوشی برای برابری‌اند.
کودکان کولبر، خود روایت زنده‌ای از هم‌زمانی دو ستم‌اند: ستم ملی و ستم طبقاتی. زخم‌های این کودکان را تنها در جهانی می‌توان درمان کرد که بند استثمار از هم گسسته باشد.
مبارزه برای چنین جهانی، مبارزه‌ای برای آینده‌ای انسانی‌تر است؛ آینده‌ای که در آن، کودک نه بارکشِ کالا، که حاملِ رویاست. و هیچ قله‌ای، دیگر شاهد اشک‌های یخ‌زده بر گونه‌های کودکان نخواهد بود.


این ویدئو متعلق به نوار مرزی بسطام است که توسط خود کولبران در بهمن‌/اسفندماه ١۴٠٣ ضبط شده است.


#کولبر #کوردستان #ستم_ملی #ستم_طبقاتی #کولبرنیوز #عدالت_اجتماعی #سوسیالیسم

▪️ این زنان کولبر با گام‌های خسته اما استوار، بار سنگین زندگی و تاریخ را بر دوش می‌کشند. زندگی آنان تجسمی است از اینترسکشنالیتی؛ تقاطع ستم‌های ملی، طبقاتی و جنسیتی که هر یک به تنهایی ویرانگر است و در پیوند با یکدیگر، زخم‌های عمیق‌تری بر روح و جسمشان می‌نهد. در سیستمی که آنان را به دلیل کورد بودن از حقوق انسانی محروم می‌کند، فقر طبقاتی هم‌چون صخره‌ای بر شانه‌هایشان سنگینی می‌کند. در عین حال، زن بودنشان آنان را به پایین‌ترین پله‌های سلسله‌مراتب اجتماعی می‌راند؛ جایی که نه تنها صدایشان شنیده نمی‌شود، بل‌که وجودشان نیز نادیده گرفته می‌شود. زنان کولبر، در این تقاطع پیچیده ستم‌ها، نمادی از مقاومت و اراده‌اند. هر قدم‌شان بر برف‌های کوهستان، بازتابی از مبارزه‌ای است که هم‌زمان علیه سه جبهه نابرابری شکل می‌گیرد. آنان نه تنها قربانی این نظام‌های متقاطع ظلم‌اند، بل‌که صدای بی‌صدایی‌اند که هم‌زمان علیه سرکوب ملی، نابرابری اقتصادی و تبعیض جنسیتی می‌ایستد و گواهی زنده بر قدرت پایداری در برابر ظلم‌های درهم‌تنیده است.

#زنان_کولبر #کولبری #کوردستان #کولبر
#ستم_ملی #ستم_جنسیتی #ستم_طبقاتی