▪️ در دل کوه‌های سترگ کوردستان، جایی که باد سرد همچون داس بر صورت می‌کشد، کولبران خاموش، پا در راهی می‌گذارند که نه حاصل خواست‌شان است و نه ثمره تقدیری عادلانه. کودکان کولبر، کوچک و نحیف، نخستین قربانیان نظم نابرابری‌اند؛ نظمی که ثروت را میان اقلیتی انگشت‌شمار تلنبار کرده و اکثریتی عظیم را به فقر و رنج محکوم ساخته است.
در شیب‌های تند کوه، کودکانی دیده می‌شوند که نه مجالی برای بازی یافته‌اند و نه طعم شیرین مدرسه را چشیده‌اند. دستان کوچکی که به ریسمان‌های بار گره خورده‌اند، چشمانی که در جست‌وجوی فردایی روشن، به افق‌های دور دوخته شده‌اند. اما این فردا، نه با دعا و صبر، بلکه با خیزش و دگرگونی زاده خواهد شد.

سوسیالیسم، در این شب تاریک، چون فانوسی روشن، نوید دنیایی دیگر را می‌دهد: جهانی که در آن کتاب جای کوله را می‌گیرد و بازی، جای بار. جهانی که در آن کوهستان‌ها نه پناهگاه رنج، بلکه آغوشی برای برابری‌اند.
کودکان کولبر، خود روایت زنده‌ای از هم‌زمانی دو ستم‌اند: ستم ملی و ستم طبقاتی. زخم‌های این کودکان را تنها در جهانی می‌توان درمان کرد که بند استثمار از هم گسسته باشد.
مبارزه برای چنین جهانی، مبارزه‌ای برای آینده‌ای انسانی‌تر است؛ آینده‌ای که در آن، کودک نه بارکشِ کالا، که حاملِ رویاست. و هیچ قله‌ای، دیگر شاهد اشک‌های یخ‌زده بر گونه‌های کودکان نخواهد بود.


این ویدئو متعلق به نوار مرزی بسطام است که توسط خود کولبران در بهمن‌/اسفندماه ١۴٠٣ ضبط شده است.


#کولبر #کوردستان #ستم_ملی #ستم_طبقاتی #کولبرنیوز #عدالت_اجتماعی #سوسیالیسم