Forwarded from میهنپرست
چرخش سیاسی نکبتزادههای انقلاب
در نوامبر ۲۰۲۵، فایننشالتایمز در گزارشی به ظهور نسلی از «نکبتزادهها» که در قاموس اصلاحطلبان، به آقازادهها مشهورند، پرداخت که برخلاف پدران انقلابی خود، طرفدار تعامل عملگرایانه با جهان هستند. این نسل که بسیاریشان تحصیلکرده غرب و آشنا با اقتصاد جهانیاند، هرچند از دل همان ساختار قدرت بیرون آمدهاند، اما روایت متفاوتی از آینده ایران ارائه میکنند؛ روایتی که با انزوای ایدئولوژیک نسل اول انقلاب در تضاد است.
در گزارش، برخی چهرههای نزدیک به این طبقه تأکید میکنند که آینده کشور را در گشایش اقتصادی، کاهش تنشهای خارجی و بازسازی روابط منطقهای و بینالمللی میبینند. یکی از آنها، حمزه رحیم صفوی فرزند یحیی رحیم صفوی مشاور نظامی خامنهای و فرمانده سابق سپاه، درباره موضوع حساس رابطه با اسرائیل گفته است:
«اگر من بودم طرح دو کشوری را درباره فلسطین میپذیرفتم»
این سخنان نشانهای از چرخش نسلی است:
نسل پدران همچنان درگیر مبارزه ایدئولوژیک و ساختارهای بسته قدرت هستند؛
اما فرزندان، با مشاهده پیامدهای تحریمها، فساد ساختاری، فرار سرمایه و انزوای سیاسی، به سمت واقعگرایی اقتصادی و حتی بازنگری در خطوط قرمز سیاست خارجی متمایل شدهاند.
با این حال، گزارش تأکید میکند که این تغییر نگاه لزوماً به معنای حرکت ایران بهسوی آزادی یا دموکراسی نیست.
برعکس، اگر قدرت روزی بهطور مستقیم در دست این گروه بیفتد، ایران احتمالاً نه به یک حکومت آزاد و پاسخگو، بلکه به مدلی شبیه روسیه تبدیل خواهد شد:
یک الیگارشی خانوادگی–امنیتی که در آن شبکهای از فرزندان و نزدیکان نخبگان انقلابی کنترل اقتصاد، سیاست و رسانه را در اختیار میگیرند.
این طبقه، همانطور که فایننشالتایمز اشاره میکند، بهدنبال تعامل با جهان برای حفظ منافع اقتصادی خود است؛ نه برای توسعه سیاسی، اصلاحات واقعی یا ایجاد فضایی برای مشارکت مردمی. نتیجه چنین نظمی، ثبات ظاهری همراه با فساد و سرکوب عمیق است:
- تعامل بینالمللی فقط تا جایی پیش میرود که منافع اقتصادی این طبقه را تضمین کند؛
- ساختار قدرت بسته باقی میماند تا هیچ تهدیدی از سوی جامعه مدنی یا نیروهای مستقل شکل نگیرد؛
- و اقتصاد کشور در اختیار حلقهای کوچک از ذینفعان میماند که مانع رقابت، نوآوری و شکوفایی واقعی میشوند.
بنابراین، هرچند آقازادهها در سخن از «عقلانیت»، «تعامل» و «بازگشت به اقتصاد جهانی» میگویند، اما هدف نهاییشان کنترل پایدار قدرت و ثروت است، نه گذار به دموکراسی.
بههمین دلیل، حتی اگر این نسل پیروز شود، چشمانداز آینده ایران بیش از آنکه شبیه یک دولت مدرن و آزاد باشد، به الیگارشی روسی نزدیک خواهد بود: ساختاری بسته، غیرپاسخگو و متکی بر معاملهگری خارجی که در نهایت مانع توسعه، آزادی و پیشرفت واقعی کشور خواهد شد.
کاوه اسواران
#فرقه_غارتگر
در نوامبر ۲۰۲۵، فایننشالتایمز در گزارشی به ظهور نسلی از «نکبتزادهها» که در قاموس اصلاحطلبان، به آقازادهها مشهورند، پرداخت که برخلاف پدران انقلابی خود، طرفدار تعامل عملگرایانه با جهان هستند. این نسل که بسیاریشان تحصیلکرده غرب و آشنا با اقتصاد جهانیاند، هرچند از دل همان ساختار قدرت بیرون آمدهاند، اما روایت متفاوتی از آینده ایران ارائه میکنند؛ روایتی که با انزوای ایدئولوژیک نسل اول انقلاب در تضاد است.
در گزارش، برخی چهرههای نزدیک به این طبقه تأکید میکنند که آینده کشور را در گشایش اقتصادی، کاهش تنشهای خارجی و بازسازی روابط منطقهای و بینالمللی میبینند. یکی از آنها، حمزه رحیم صفوی فرزند یحیی رحیم صفوی مشاور نظامی خامنهای و فرمانده سابق سپاه، درباره موضوع حساس رابطه با اسرائیل گفته است:
«اگر من بودم طرح دو کشوری را درباره فلسطین میپذیرفتم»
این سخنان نشانهای از چرخش نسلی است:
نسل پدران همچنان درگیر مبارزه ایدئولوژیک و ساختارهای بسته قدرت هستند؛
اما فرزندان، با مشاهده پیامدهای تحریمها، فساد ساختاری، فرار سرمایه و انزوای سیاسی، به سمت واقعگرایی اقتصادی و حتی بازنگری در خطوط قرمز سیاست خارجی متمایل شدهاند.
با این حال، گزارش تأکید میکند که این تغییر نگاه لزوماً به معنای حرکت ایران بهسوی آزادی یا دموکراسی نیست.
برعکس، اگر قدرت روزی بهطور مستقیم در دست این گروه بیفتد، ایران احتمالاً نه به یک حکومت آزاد و پاسخگو، بلکه به مدلی شبیه روسیه تبدیل خواهد شد:
یک الیگارشی خانوادگی–امنیتی که در آن شبکهای از فرزندان و نزدیکان نخبگان انقلابی کنترل اقتصاد، سیاست و رسانه را در اختیار میگیرند.
این طبقه، همانطور که فایننشالتایمز اشاره میکند، بهدنبال تعامل با جهان برای حفظ منافع اقتصادی خود است؛ نه برای توسعه سیاسی، اصلاحات واقعی یا ایجاد فضایی برای مشارکت مردمی. نتیجه چنین نظمی، ثبات ظاهری همراه با فساد و سرکوب عمیق است:
- تعامل بینالمللی فقط تا جایی پیش میرود که منافع اقتصادی این طبقه را تضمین کند؛
- ساختار قدرت بسته باقی میماند تا هیچ تهدیدی از سوی جامعه مدنی یا نیروهای مستقل شکل نگیرد؛
- و اقتصاد کشور در اختیار حلقهای کوچک از ذینفعان میماند که مانع رقابت، نوآوری و شکوفایی واقعی میشوند.
بنابراین، هرچند آقازادهها در سخن از «عقلانیت»، «تعامل» و «بازگشت به اقتصاد جهانی» میگویند، اما هدف نهاییشان کنترل پایدار قدرت و ثروت است، نه گذار به دموکراسی.
بههمین دلیل، حتی اگر این نسل پیروز شود، چشمانداز آینده ایران بیش از آنکه شبیه یک دولت مدرن و آزاد باشد، به الیگارشی روسی نزدیک خواهد بود: ساختاری بسته، غیرپاسخگو و متکی بر معاملهگری خارجی که در نهایت مانع توسعه، آزادی و پیشرفت واقعی کشور خواهد شد.
کاوه اسواران
#فرقه_غارتگر
👍13❤1🤔1
Forwarded from میهنپرست
راستی آن «اپوزیسیون داخل ایران» که دائما دربارهاش حرف میزدید و نسخه میدادید که بهجای حمله خارجی باید به انقلاب از دل جامعه مدنی امید بست، همین دارندگان خطوط سفید و سیمکارتهای امنیتی بودند دیگر؟
این ارزانها میخواستند انقلاب کنند؟ اینها که با یک گونی برنج خریدنی هستند!
#فرقه_غارتگر
#فرقه_اشغالگر
#وطنپرستان_دوازده_روزه
این ارزانها میخواستند انقلاب کنند؟ اینها که با یک گونی برنج خریدنی هستند!
#فرقه_غارتگر
#فرقه_اشغالگر
#وطنپرستان_دوازده_روزه
👍24