📚 قانون پناهگاه
کوهنوردان کوه های آلپ با رسیدن به نیمه ی راه ، در استراحتگاهی در آنجا استراحت می کنند.
صاحب آن استراحتگاه طی سالیان متوجه شده که اتفاق جالبی رخ می دهد
وقتی کوه نوردان وارد استراحتگاه می شوند و گرمای آتش را حس می کنند و بوی غذا به مشامشان می رسد ، برخی از آنان وسوسه می شوند و به همراهان خود می گویند
" می دانی فکر کنم بهتر است همین جا منتظر بمانم و شما به قله بروید و برگردید. وقتی برگشتید با هم پایین می رویم."
وقتی کنار آتش می نشینند و آواز می
خوانند ، جرقه ای از خشنودی آنان را فرا می گیرد.
در همین هنگام بقیه ی گروه لباس هایشان را می پوشند و مسیر خود را به سوی قله ادامه می دهند.
در ساعت بعد فضای شادی بخشی کنار آتش وجود دارد و اوقات خوبی را در مامن آرام خانه کوچک سپری می کنند.
اما حدودا سه ساعت بعد ، آرام می شوند و به سمت پنجره می روند و به بالای کوه می نگرند و در سکوت به دوستانشان که در حال بالا رفتن از قله هستند ، نگاه می کنند.
جوّ موجود در استراحتگاه از شادی و لذت به سکوت مرگبار و غم انگیز مراسم تشییع جنازه خودشان تبدیل می شود.متوجه می شوند که دوستانشان بهای رسیدن به قله را پرداخته اند.
چه اتفاقی افتاد؟
راحتی موقت پناهگاه باعث از دست دادن باور آنها به هدفشان شد.
این ، برای هر یک از ما نیز ممکن است اتفاق بیفتد.
آیا در زندگی ما پناهگاه هایی وجود دارد که مانع رسیدن به قله و از دست دادن هدفمان شود؟
زندگی از دو قسمت تشکیل شده است
قله ها و پناهگاه ها...
در پناهگاه امنیت و آسایش وجود دارد ،
خطری جان شما را تهدید نمی کند ، اما برای تجربه ناب زندگی و صعود کردن و قرار گرفتن در اوج ، باید با چالش قله رو به رو شد و بر آن غلبه کرد.
@Library_Telegram
کوهنوردان کوه های آلپ با رسیدن به نیمه ی راه ، در استراحتگاهی در آنجا استراحت می کنند.
صاحب آن استراحتگاه طی سالیان متوجه شده که اتفاق جالبی رخ می دهد
وقتی کوه نوردان وارد استراحتگاه می شوند و گرمای آتش را حس می کنند و بوی غذا به مشامشان می رسد ، برخی از آنان وسوسه می شوند و به همراهان خود می گویند
" می دانی فکر کنم بهتر است همین جا منتظر بمانم و شما به قله بروید و برگردید. وقتی برگشتید با هم پایین می رویم."
وقتی کنار آتش می نشینند و آواز می
خوانند ، جرقه ای از خشنودی آنان را فرا می گیرد.
در همین هنگام بقیه ی گروه لباس هایشان را می پوشند و مسیر خود را به سوی قله ادامه می دهند.
در ساعت بعد فضای شادی بخشی کنار آتش وجود دارد و اوقات خوبی را در مامن آرام خانه کوچک سپری می کنند.
اما حدودا سه ساعت بعد ، آرام می شوند و به سمت پنجره می روند و به بالای کوه می نگرند و در سکوت به دوستانشان که در حال بالا رفتن از قله هستند ، نگاه می کنند.
جوّ موجود در استراحتگاه از شادی و لذت به سکوت مرگبار و غم انگیز مراسم تشییع جنازه خودشان تبدیل می شود.متوجه می شوند که دوستانشان بهای رسیدن به قله را پرداخته اند.
چه اتفاقی افتاد؟
راحتی موقت پناهگاه باعث از دست دادن باور آنها به هدفشان شد.
این ، برای هر یک از ما نیز ممکن است اتفاق بیفتد.
آیا در زندگی ما پناهگاه هایی وجود دارد که مانع رسیدن به قله و از دست دادن هدفمان شود؟
زندگی از دو قسمت تشکیل شده است
قله ها و پناهگاه ها...
در پناهگاه امنیت و آسایش وجود دارد ،
خطری جان شما را تهدید نمی کند ، اما برای تجربه ناب زندگی و صعود کردن و قرار گرفتن در اوج ، باید با چالش قله رو به رو شد و بر آن غلبه کرد.
@Library_Telegram
#اندکی_تفکر
من دانشگاههای زیادی را در کشورهای مختلف دیدهام اما بجز در ایران هرگز دانشگاهی را ندیدم که بر قلۀ کوهی بنا شده باشد، معمولاً دانشگاهها در کشورهای توسعه یافته همه در مرکز شهر و در نقاط قابل دسترسی ساخته میشوند و اصلا برخی از شهرها حول یک دانشگاه شکل گرفتهاند و سرزندگی شهر به وجود دانشجویان گره خورده است، آکسفورد و کمبریج دو نمونۀ برجستهاند ... البته دلیلش واضح است چون آنها دانشگاه را یک عنصر اضافی و مزاحم نمیبینند که برای دور نگه داشتن دانشجو از هرگونه فعالیت سیاسی مانند زندان هارونالرشید روی قله کوه یا در وسط بیابان ساخته شود بلکه هدف از تاسیس دانشگاه استفاده از آخرین دستاوردهای آموزشی، پژوهشی و فناوری برای ادارۀ بهتر امور مملکت، ارتقاء کیفیت زندگی و افزایش ثروت شهروندان است اما وقتی ما قرار نیست از این دستاوردها استفاده کنیم دیگر چه نیازی به نهاد آموزش و این همه هزینه برای آن داریم ؟؟ البته در مقام شعار حرفهای قشنگ زیاد میزنیم ولی در عرصۀ عمل سالهاست در دنیای خودمان سِیر میکنیم:
🔺 دانشگاه می گوید انحصار باعث ایجاد فساد و رانت میشود اما ما در تمام عرصههای اقتصادی، صنعتی، فرهنگی و رسانهای انحصاری کاملا فاسد را بنا کردیم.
🔺 دانشگاه می گوید در مناطق خشک و کم آب کشاورزی انجام نشود اما در کم آب ترین دشتها، آببرترین اقلام کشاورزی را کشت میکنیم.
🔺 دانشگاه می گوید که تولید خودورهای ناایمن، پرمصرف و بیکیفیت احمقانه است ولی ما نه تنها تولید میکنیم بلکه با کمال افتخار از این تولید حمایت هم میکنیم.
🔺 دانشگاه می گوید صنایع آهن، فولاد، روی، مس و آلومنیم را در کنار آبهای آزاد دریا تاسیس کنید که هم آلودگیشان رقیقتر شود و هم در این خشکسالی آب شیرین مصرف نشود اما ما در دل کویر این صنایع را برپا میکنیم و شیرینترین آب ایران را از دهن مردم میگیریم و به کام آن میریزیم.
🔺 دانشگاه می گوید یکی از بزرگ ترین کارها در این دوران شیرین کردن آبهای شور است اما ما با ساختن سد که #افتخار_ملی هم حسابش می کنیم شیرینترین آبهای ایران را از شورترین آب اقیانوس شورتر می کنیم.
🔺 دانشگاه می گوید با دولت الکترونیک هزینههای دولت را کاهش و شفافیت را افزایش دهیم اما ما هر روز دولت را بزرگتر، هزینههایش را افزونتر و با عدم شفافیت فسادش را سیستماتیکتر می کنیم.
🔺 دانشگاه می گوید رشد و شکوفایی اقتصاد در گرو بازار آزاد و رقابت سالم است اما ما بیش از 70% اقتصادمان در دست شرکتهای خصولتی و نظامی ست که حاضر به اجرای سیاست های اصل 44 نیستند.
🔺 دانشگاه می گوید اولین گام اشتغالزایی، سرمایهگذاری در صنایع کوچک است اما ما همۀ تلاش مان در تاسیس صنایع بزرگ برای له کردن صنایع کوچک است.
🔺 دانشگاه میگوید اگر کاری انجام دادید و از آن نتیجۀ مناسب نگرفتید لازم است در روش انجام آن یا اصل کار تجدیدنظر کنید اما ما آنقدر بر روش اشتباه و کار غلط خود پافشاری میکنیم تا تنفر عمومی ایجاد کنیم.
🔚 لذا شایسته است دانشگاهی که بیشتر زینت مجالس است تا حلال مسائل به کل تعطیل شود و دانشجویان نخبه نیز همه کشور را ترک کنند، چون در حکومتی که نفت بجای نخبگان آن فکر میکند، تصمیم میگیرد و دستور میدهد نه نیازی به دانش هست و نه پژوهش همان پول نفت و علم حوزوی برای تمام تصمیمات اکتفا میکند!!
🏷 باور کنید در حکومتی
که میخواهد خودش
هم حاکم
هم مالک
هم قاضی باشد
جایی برای نخبگان باقی نمیماند ...
✍ دکتر بابک مختاری
@Library_Telegram
من دانشگاههای زیادی را در کشورهای مختلف دیدهام اما بجز در ایران هرگز دانشگاهی را ندیدم که بر قلۀ کوهی بنا شده باشد، معمولاً دانشگاهها در کشورهای توسعه یافته همه در مرکز شهر و در نقاط قابل دسترسی ساخته میشوند و اصلا برخی از شهرها حول یک دانشگاه شکل گرفتهاند و سرزندگی شهر به وجود دانشجویان گره خورده است، آکسفورد و کمبریج دو نمونۀ برجستهاند ... البته دلیلش واضح است چون آنها دانشگاه را یک عنصر اضافی و مزاحم نمیبینند که برای دور نگه داشتن دانشجو از هرگونه فعالیت سیاسی مانند زندان هارونالرشید روی قله کوه یا در وسط بیابان ساخته شود بلکه هدف از تاسیس دانشگاه استفاده از آخرین دستاوردهای آموزشی، پژوهشی و فناوری برای ادارۀ بهتر امور مملکت، ارتقاء کیفیت زندگی و افزایش ثروت شهروندان است اما وقتی ما قرار نیست از این دستاوردها استفاده کنیم دیگر چه نیازی به نهاد آموزش و این همه هزینه برای آن داریم ؟؟ البته در مقام شعار حرفهای قشنگ زیاد میزنیم ولی در عرصۀ عمل سالهاست در دنیای خودمان سِیر میکنیم:
🔺 دانشگاه می گوید انحصار باعث ایجاد فساد و رانت میشود اما ما در تمام عرصههای اقتصادی، صنعتی، فرهنگی و رسانهای انحصاری کاملا فاسد را بنا کردیم.
🔺 دانشگاه می گوید در مناطق خشک و کم آب کشاورزی انجام نشود اما در کم آب ترین دشتها، آببرترین اقلام کشاورزی را کشت میکنیم.
🔺 دانشگاه می گوید که تولید خودورهای ناایمن، پرمصرف و بیکیفیت احمقانه است ولی ما نه تنها تولید میکنیم بلکه با کمال افتخار از این تولید حمایت هم میکنیم.
🔺 دانشگاه می گوید صنایع آهن، فولاد، روی، مس و آلومنیم را در کنار آبهای آزاد دریا تاسیس کنید که هم آلودگیشان رقیقتر شود و هم در این خشکسالی آب شیرین مصرف نشود اما ما در دل کویر این صنایع را برپا میکنیم و شیرینترین آب ایران را از دهن مردم میگیریم و به کام آن میریزیم.
🔺 دانشگاه می گوید یکی از بزرگ ترین کارها در این دوران شیرین کردن آبهای شور است اما ما با ساختن سد که #افتخار_ملی هم حسابش می کنیم شیرینترین آبهای ایران را از شورترین آب اقیانوس شورتر می کنیم.
🔺 دانشگاه می گوید با دولت الکترونیک هزینههای دولت را کاهش و شفافیت را افزایش دهیم اما ما هر روز دولت را بزرگتر، هزینههایش را افزونتر و با عدم شفافیت فسادش را سیستماتیکتر می کنیم.
🔺 دانشگاه می گوید رشد و شکوفایی اقتصاد در گرو بازار آزاد و رقابت سالم است اما ما بیش از 70% اقتصادمان در دست شرکتهای خصولتی و نظامی ست که حاضر به اجرای سیاست های اصل 44 نیستند.
🔺 دانشگاه می گوید اولین گام اشتغالزایی، سرمایهگذاری در صنایع کوچک است اما ما همۀ تلاش مان در تاسیس صنایع بزرگ برای له کردن صنایع کوچک است.
🔺 دانشگاه میگوید اگر کاری انجام دادید و از آن نتیجۀ مناسب نگرفتید لازم است در روش انجام آن یا اصل کار تجدیدنظر کنید اما ما آنقدر بر روش اشتباه و کار غلط خود پافشاری میکنیم تا تنفر عمومی ایجاد کنیم.
🔚 لذا شایسته است دانشگاهی که بیشتر زینت مجالس است تا حلال مسائل به کل تعطیل شود و دانشجویان نخبه نیز همه کشور را ترک کنند، چون در حکومتی که نفت بجای نخبگان آن فکر میکند، تصمیم میگیرد و دستور میدهد نه نیازی به دانش هست و نه پژوهش همان پول نفت و علم حوزوی برای تمام تصمیمات اکتفا میکند!!
🏷 باور کنید در حکومتی
که میخواهد خودش
هم حاکم
هم مالک
هم قاضی باشد
جایی برای نخبگان باقی نمیماند ...
✍ دکتر بابک مختاری
@Library_Telegram
Forwarded from کتابخانه تلگرام
📕 تاریخ در ترازو
✍ عبدالحسین زرین کوب
تاریخ چه فایده ای دارد؟همواره این سوال برای هرپژوهشگرتاریخ باقیست.درست است از تاریخ به همان آسانی که از علم طب می توان بهره یافت نمی توان استفاده برد اما اگر فایده ی هر چیز را از روی تاثیر ی که در زندگی دارد قیاس توان کرد ، تاریخ چون نشان می دهد که مردم پیش از ما چگونه زندگی می کرده اند این فایده را داردکه ما را در زندگی می کند و راهنمایی . از جمله برای جوانان ای فایده را دارد که انها را زودتر از معمول به سطح عصر خویش می رساند ، پنجره ها را بر روی آنها می گشاید ، و به آنها اجازه می دهد تا عواملی را که در جهان آنها حاکم بوده است و هنوز هست را بهتر بشناسد : آنچه را درخور ترک و طرد است از آنچه شایسته ی حفظ و نگهداریست تمیز دهند .
یک فایده عمده تاریخ اینست که به انسان کمک می کند تا خود را بشناسد . خود را از دیگران تمیز دهد و با مقایسه احوال دیگران انگیزه ها و اسرار نهفته ی رفتار خویش را – چنانکه هست و چنانکه باید باشد – دریابد . انسان در ضمن مطالعه ی تاریخ در طی بررسی احوال کسانی که اهل نظر یا اهل عمل بوده اند . بهتر می تواند رسالت خود را ارزیابی کند و در ارتباط با دیگران حق خویش و مسئولیت رابشناسد.آنچه دین یا اخلاق و علم حقوق یا اقتصاد ممکن است به انسان یا د دهد فقط نظری است . نمونه واقعی عمل را فقط تاریخ به انسان یاد می دهد.
تاریخ ما رابا کسانی روبرو می کند که قدرت و ضعف آنها حتی اگر بوسیله مورخ عادلانه و درست توصیف نشده باشد قابل تصور و حتی در خور تصدیق است و از قدرت و ضعف آنها نمونه هایی ارائه می کند که انسان می تواند از بررسی آنها آنچه را باید انجام دهد یا انجام ندهد را می آموزد.در بحث از سود و زیان تاریخ نیچه می گوید : اگرتاریخ مورد حاجت است برای کمک به زندگی و عمل است نه برای آنکه انسان را از زندگی و عمل بازدارد.مع هذا ، نیچه تصدیق می کند که تاریخ . انسان را با کارهای بزرگ اعصار گذشته آشنا می کند و فعالیت آفرینندگی را در انسان بر می انگیزد و وی را به ادامه سنت های افتخار آمیز گذشته تشویق می نماید .
@Library_Telegram
✍ عبدالحسین زرین کوب
تاریخ چه فایده ای دارد؟همواره این سوال برای هرپژوهشگرتاریخ باقیست.درست است از تاریخ به همان آسانی که از علم طب می توان بهره یافت نمی توان استفاده برد اما اگر فایده ی هر چیز را از روی تاثیر ی که در زندگی دارد قیاس توان کرد ، تاریخ چون نشان می دهد که مردم پیش از ما چگونه زندگی می کرده اند این فایده را داردکه ما را در زندگی می کند و راهنمایی . از جمله برای جوانان ای فایده را دارد که انها را زودتر از معمول به سطح عصر خویش می رساند ، پنجره ها را بر روی آنها می گشاید ، و به آنها اجازه می دهد تا عواملی را که در جهان آنها حاکم بوده است و هنوز هست را بهتر بشناسد : آنچه را درخور ترک و طرد است از آنچه شایسته ی حفظ و نگهداریست تمیز دهند .
یک فایده عمده تاریخ اینست که به انسان کمک می کند تا خود را بشناسد . خود را از دیگران تمیز دهد و با مقایسه احوال دیگران انگیزه ها و اسرار نهفته ی رفتار خویش را – چنانکه هست و چنانکه باید باشد – دریابد . انسان در ضمن مطالعه ی تاریخ در طی بررسی احوال کسانی که اهل نظر یا اهل عمل بوده اند . بهتر می تواند رسالت خود را ارزیابی کند و در ارتباط با دیگران حق خویش و مسئولیت رابشناسد.آنچه دین یا اخلاق و علم حقوق یا اقتصاد ممکن است به انسان یا د دهد فقط نظری است . نمونه واقعی عمل را فقط تاریخ به انسان یاد می دهد.
تاریخ ما رابا کسانی روبرو می کند که قدرت و ضعف آنها حتی اگر بوسیله مورخ عادلانه و درست توصیف نشده باشد قابل تصور و حتی در خور تصدیق است و از قدرت و ضعف آنها نمونه هایی ارائه می کند که انسان می تواند از بررسی آنها آنچه را باید انجام دهد یا انجام ندهد را می آموزد.در بحث از سود و زیان تاریخ نیچه می گوید : اگرتاریخ مورد حاجت است برای کمک به زندگی و عمل است نه برای آنکه انسان را از زندگی و عمل بازدارد.مع هذا ، نیچه تصدیق می کند که تاریخ . انسان را با کارهای بزرگ اعصار گذشته آشنا می کند و فعالیت آفرینندگی را در انسان بر می انگیزد و وی را به ادامه سنت های افتخار آمیز گذشته تشویق می نماید .
@Library_Telegram
👍3
tarikh_dar_tarazoo.pdf
8.8 MB
📕 تاریخ در ترازو
✍ عبدالحسین زرین کوب
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ عبدالحسین زرین کوب
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
#یک_دقیقه_مطالعه
💠ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮎﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺩﻟﻬﺮﻩﺁﻭﺭﺗﺮﯾﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎنهاﯼ ﺩﯾﻨﯽ، ﺩﺍﺳﺘﺎﻥِ ﻣﮑﺎنی اﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺑﻬﺸﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﮑﺎﻥ، كارِ ﺍﺷﺮﻑ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ فقط آميزش جنسی است ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻣﺎﺩﺍﻡﺍﻟﻌﻤﺮ ﺁﻧﺎن اﺳﺖ.ﻫﻤﻪ ﻣﺴﺖ ﻭ ﻻﯾﻌﻘﻞ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺁﻣﯿﺨﺘﻪاند. ﻧﻪ ﻗﻠﻤﯽ، ﻧﻪ ﺩﻓﺘﺮﯼ، ﻧﻪ ﻋﻠﻤﯽ، ﻧﻪ ﻫﻨﺮﯼ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪاﯼ! ﻭﺍﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﺎﻃﻘﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻢ ﺗﻮﺣﺶ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪﺍﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﺗﺸﺮﯾﺢ ﮐﻨﻢ.
@Library_Telegram
💠ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮎﺗﺮﯾﻦ ﻭ ﺩﻟﻬﺮﻩﺁﻭﺭﺗﺮﯾﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎنهاﯼ ﺩﯾﻨﯽ، ﺩﺍﺳﺘﺎﻥِ ﻣﮑﺎنی اﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ﺑﻬﺸﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﮑﺎﻥ، كارِ ﺍﺷﺮﻑ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ فقط آميزش جنسی است ﻭ ﺍﯾﻦ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﻭ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻣﺎﺩﺍﻡﺍﻟﻌﻤﺮ ﺁﻧﺎن اﺳﺖ.ﻫﻤﻪ ﻣﺴﺖ ﻭ ﻻﯾﻌﻘﻞ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺁﻣﯿﺨﺘﻪاند. ﻧﻪ ﻗﻠﻤﯽ، ﻧﻪ ﺩﻓﺘﺮﯼ، ﻧﻪ ﻋﻠﻤﯽ، ﻧﻪ ﻫﻨﺮﯼ ﻭ ﻧﻪ ﺍﻧﺪﯾﺸﻪاﯼ! ﻭﺍﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﺍﺯ ﺣﯿﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﺎﻃﻘﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﻢ ﺗﻮﺣﺶ ﭼﻨﯿﻦ ﻧﻤﺎﯾﺸﻨﺎﻣﻪﺍﯼ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯾﺸﺎﻥ ﺗﺸﺮﯾﺢ ﮐﻨﻢ.
@Library_Telegram
#بهرام_بیضائی
ما فلکزدهها در ماتحت دنیا واقعیم و لذت دنیا و امنیت آن را نبردهایم ، نه در دورۀ افتخار بودیم نه در عصر مدنیت و تربیت و عدالت . ما در دورۀ هرج و مرج بودیم ، دورانی که دلیران میمیرند و حاصل به ترسوها میرسد که زندهاند ، دورانی که زندگان آن همچون کرمهای حشرهای وحشتزده ، در خلوت تنها به یک چیز فکر میکنند : انواع مرگ ...!!
@Library_Telegram
ما فلکزدهها در ماتحت دنیا واقعیم و لذت دنیا و امنیت آن را نبردهایم ، نه در دورۀ افتخار بودیم نه در عصر مدنیت و تربیت و عدالت . ما در دورۀ هرج و مرج بودیم ، دورانی که دلیران میمیرند و حاصل به ترسوها میرسد که زندهاند ، دورانی که زندگان آن همچون کرمهای حشرهای وحشتزده ، در خلوت تنها به یک چیز فکر میکنند : انواع مرگ ...!!
@Library_Telegram
#تا_انتها_بخوانید 📚
ما تربیت نشدیم !
تربیت ما بیش از این نبوده است که به بزرگترها احترام بگذاریم، کلمات زشت نگوییم، پیش دیگران پای خود را دراز نکنیم، حرفشنو باشیم، صبحها به همه سلام کنیم، دست و روی خود را با صابون بشوییم، لباس تمیز بپوشیم، دست در بینی نبریم و …
اما سادهترین و ضروریترین مسائل زندگی را به ما یاد ندادند.
کجا به ما آموختند که چگونه نفس بکشیم، چگونه اضطراب را از خود دور کنیم، موفقیت چیست، ازدواج برای حل چه مشکلی است، در مواجهه با مخالف چگونه رفتار کنیم …
در کودکی به ما آموختند که چموش نباشیم، اما پرسشگری و آزاداندیشی و شیوههای نقد را به ما نیاموختند.
داگلاس سیسیل نورث، اقتصاددان آمریکایی و برندۀ جایزۀ نوبل اقتصاد در سال ۱۹۹۳میگوید: «اگر میخواهید بدانید کشوری توسعه مییابد یا نه، سراغ صنایع و کارخانههای آن کشور نروید. اینها را بهراحتی میتوان خرید یا دزدید یا کپی کرد. میتوان نفت فروخت و همۀ اینها را وارد کرد. برای اینکه بتوانید آیندۀ کشوری را پیشبینی کنید، بروید در دبستانها؛ ببینید آنجا چگونه بچهها را آموزش میدهند. مهم نیست چه چیزی آموزش میدهند؛ ببینید چگونه آموزش میدهند. اگر کودکانشان را پرسشگر، خلاق، صبور، نظمپذیر، خطرپذیر، اهل گفتگو و تعامل و برخوردار از روحیۀ مشارکت جمعی و همکاری گروهی تربیت میکنند، مطمئن باشید که آن کشور در چند قدمی توسعۀ پایدار و گسترده است.»
از «نفس کشیدن» تا «سفر کردن» تا «مهرورزی» به آموزش نیاز دارد. بخشی از سلامت روحی و جسمی ما در گرو «تنفس صحیح» است.
آیا باید در جوانی یا میانسالی یا حتی پیری، گذرمان به یوگا بیفتد تا بفهمیم تنفس انواعی دارد و شکل صحیح آن چگونه است و چقدر مهم است؟!
به ما حتی نگاه کردن را نیاموختند. هیچ چیز به اندازۀ «نگاه» نیاز به آموزش و تربیت ندارد. کسی که بلد است چطور ببیند، در دنیایی دیگر زندگی میکند؛ دنیایی که بویی از آن به مشام بینندگان ناشی نرسیده است.
هزار کیلومتر، از شهری به شهری دیگر میرویم و وقتی به خانه برمیگردیم، چند خط نمیتوانیم دربارۀ آنچه دیدهایم بنویسیم. چرا؟ چون در واقع «ندیدهایم». همه چیز از جلو چشم ما گذشته است؛ مانند نسیمی که بر آهن وزیده است.
جان راسکین، آموزگار بزرگ نگاه، در قرن نوزدهم میگفت: «اگر دست من بود، درس طراحی را در همۀ مدارس جهان اجباری میکردم تا بچهها قبل از اینکه به نگاههای سرسری عادت کنند، درست نگاه کردن به اشیا را بیاموزند.»
میگفت: «کسی که به کلاسهای طراحی میرود تا مجبور شود به طبیعت و پیرامون خود، بهتر و دقیقتر نگاه کند، هنرمندتر است از کسی که به طبیعت میرود تا در طراحی پیشرفت کند.»
اگر در خانه یا مدرسه، یاد گرفته بودیم که چطور نگاه کنیم، چطور بشنویم و چطور بیندیشیم، انسانی دیگر بودیم.
انسانی که نمیتواند از چشم و گوش و زبان خود درست استفاده کند، پا از غار بدویت بیرون نگذاشته است؛ اگرچه نقاشیهای غارنشینان نشان میدهد که آنان با «نگاه» بیگانه نبودند.
بسیارند پدرانی که نمیدانند اگر همۀ دنیا را برای دخترشان فراهم کنند، به اندازۀ یکبار در آغوش گرفتن او و بوسیدن روی او، به او آرامش و اعتماد به نفس نمیدهد.
عجایب را در آسمانها میجوییم، ولی یکبار به شاخۀ درختی که جلو خانۀ ما مظلومانه قد کشیده است، خیره نشدهایم.
نگاه کردن، شنیدن، گفتن، نفس کشیدن، راه رفتن، خوابیدن، سفر کردن، بازی، تفریح، مهرورزی، عاشقی، زناشویی و اعتراض، بیشتر از املا و انشا نیاز به معلم و آموزش دارند.
👤 #رضا_بابایی
✍🏻 روانشناس
@Library_Telegram
ما تربیت نشدیم !
تربیت ما بیش از این نبوده است که به بزرگترها احترام بگذاریم، کلمات زشت نگوییم، پیش دیگران پای خود را دراز نکنیم، حرفشنو باشیم، صبحها به همه سلام کنیم، دست و روی خود را با صابون بشوییم، لباس تمیز بپوشیم، دست در بینی نبریم و …
اما سادهترین و ضروریترین مسائل زندگی را به ما یاد ندادند.
کجا به ما آموختند که چگونه نفس بکشیم، چگونه اضطراب را از خود دور کنیم، موفقیت چیست، ازدواج برای حل چه مشکلی است، در مواجهه با مخالف چگونه رفتار کنیم …
در کودکی به ما آموختند که چموش نباشیم، اما پرسشگری و آزاداندیشی و شیوههای نقد را به ما نیاموختند.
داگلاس سیسیل نورث، اقتصاددان آمریکایی و برندۀ جایزۀ نوبل اقتصاد در سال ۱۹۹۳میگوید: «اگر میخواهید بدانید کشوری توسعه مییابد یا نه، سراغ صنایع و کارخانههای آن کشور نروید. اینها را بهراحتی میتوان خرید یا دزدید یا کپی کرد. میتوان نفت فروخت و همۀ اینها را وارد کرد. برای اینکه بتوانید آیندۀ کشوری را پیشبینی کنید، بروید در دبستانها؛ ببینید آنجا چگونه بچهها را آموزش میدهند. مهم نیست چه چیزی آموزش میدهند؛ ببینید چگونه آموزش میدهند. اگر کودکانشان را پرسشگر، خلاق، صبور، نظمپذیر، خطرپذیر، اهل گفتگو و تعامل و برخوردار از روحیۀ مشارکت جمعی و همکاری گروهی تربیت میکنند، مطمئن باشید که آن کشور در چند قدمی توسعۀ پایدار و گسترده است.»
از «نفس کشیدن» تا «سفر کردن» تا «مهرورزی» به آموزش نیاز دارد. بخشی از سلامت روحی و جسمی ما در گرو «تنفس صحیح» است.
آیا باید در جوانی یا میانسالی یا حتی پیری، گذرمان به یوگا بیفتد تا بفهمیم تنفس انواعی دارد و شکل صحیح آن چگونه است و چقدر مهم است؟!
به ما حتی نگاه کردن را نیاموختند. هیچ چیز به اندازۀ «نگاه» نیاز به آموزش و تربیت ندارد. کسی که بلد است چطور ببیند، در دنیایی دیگر زندگی میکند؛ دنیایی که بویی از آن به مشام بینندگان ناشی نرسیده است.
هزار کیلومتر، از شهری به شهری دیگر میرویم و وقتی به خانه برمیگردیم، چند خط نمیتوانیم دربارۀ آنچه دیدهایم بنویسیم. چرا؟ چون در واقع «ندیدهایم». همه چیز از جلو چشم ما گذشته است؛ مانند نسیمی که بر آهن وزیده است.
جان راسکین، آموزگار بزرگ نگاه، در قرن نوزدهم میگفت: «اگر دست من بود، درس طراحی را در همۀ مدارس جهان اجباری میکردم تا بچهها قبل از اینکه به نگاههای سرسری عادت کنند، درست نگاه کردن به اشیا را بیاموزند.»
میگفت: «کسی که به کلاسهای طراحی میرود تا مجبور شود به طبیعت و پیرامون خود، بهتر و دقیقتر نگاه کند، هنرمندتر است از کسی که به طبیعت میرود تا در طراحی پیشرفت کند.»
اگر در خانه یا مدرسه، یاد گرفته بودیم که چطور نگاه کنیم، چطور بشنویم و چطور بیندیشیم، انسانی دیگر بودیم.
انسانی که نمیتواند از چشم و گوش و زبان خود درست استفاده کند، پا از غار بدویت بیرون نگذاشته است؛ اگرچه نقاشیهای غارنشینان نشان میدهد که آنان با «نگاه» بیگانه نبودند.
بسیارند پدرانی که نمیدانند اگر همۀ دنیا را برای دخترشان فراهم کنند، به اندازۀ یکبار در آغوش گرفتن او و بوسیدن روی او، به او آرامش و اعتماد به نفس نمیدهد.
عجایب را در آسمانها میجوییم، ولی یکبار به شاخۀ درختی که جلو خانۀ ما مظلومانه قد کشیده است، خیره نشدهایم.
نگاه کردن، شنیدن، گفتن، نفس کشیدن، راه رفتن، خوابیدن، سفر کردن، بازی، تفریح، مهرورزی، عاشقی، زناشویی و اعتراض، بیشتر از املا و انشا نیاز به معلم و آموزش دارند.
👤 #رضا_بابایی
✍🏻 روانشناس
@Library_Telegram
☕️ قطعهای از کتاب
روزی در پستوی اتاق پدربزرگم، ورقی فرسوده یافتم، به خط پدربزرگم.
کوچک بودم، به سختی نوشته را خواندم اما هیچ معنائی فهم نکردم.
مگر روزی که #زخم_جهل را، در جانِ خویش دانستم.
پدربزرگم نوشته بود :
تا زمانیکه باغِ وجود خود را مأوای درازگوشان کردهای، پرندەی جانت، شعور هیچ پروازی را
فهم نخواهد کرد.
📕 فروهر
✍ میثرا اشوان
@Library_Telegram
روزی در پستوی اتاق پدربزرگم، ورقی فرسوده یافتم، به خط پدربزرگم.
کوچک بودم، به سختی نوشته را خواندم اما هیچ معنائی فهم نکردم.
مگر روزی که #زخم_جهل را، در جانِ خویش دانستم.
پدربزرگم نوشته بود :
تا زمانیکه باغِ وجود خود را مأوای درازگوشان کردهای، پرندەی جانت، شعور هیچ پروازی را
فهم نخواهد کرد.
📕 فروهر
✍ میثرا اشوان
@Library_Telegram
#یک_دقیقه_مطالعه
ایجاد روابط موثر یعنی بالا بردن کیفیت رابطه، امری مهم در زندگی شخصی و اجتماعی محسوب می شود. از طریق ادب و نزاکت و تواضع، مهربانی و توجه، صداقت، احساس تعهد و خوش قول بودن می توانیم پشتوانه عاطفی معتبری برای روابط خود ایجاد کنیم . از شش راه می توان کیفیت هر رابطه ای را اعتبار و تعالی بخشید.
این شش طریق عبارتند از :
1- مهربانیهای ساده کوچک: تشکر و قدردانی و احوالپرسی و تحسین و نزاکت و ادب.
2- صداقت: به همین سادگی، کافی است انسان صادقی باشید.
3- تصریح و تشریح توقعات: یا مدیریت انتظارات.
4- وفاداری: فرض کنید همکار هستیم و داریم درباره سرپرست خود حرف می زنیم و من پشت سر او بد گویی می کنم. آیا این فکر برایتان پیش نخواهد که در غیاب شما نیز همین کار را خواهم کرد؟ کسانی که نسبت به غایبان وفادارند، به حاضران نیز وفادار خواهند بود.
5- تمامیت وجود: یعنی حس تعهد نسبت به اصول، انطباق اندیشه و گفتار، با قصد و عمل و توجه مدام به استحکام منش خویش و در نظر گرفتن همه جنبه های روابط خود.
6- صمیمانه پوزش بطلبید: هرگاه یکی از پنج مورد بالا را رعایت نکردید، بیاموزید به اشتباه خود اقرار و عذرخواهی کنید.
📕 هفت عادت مردمان مؤثر
✍ #استفان_كاوی
@Library_Telegram
ایجاد روابط موثر یعنی بالا بردن کیفیت رابطه، امری مهم در زندگی شخصی و اجتماعی محسوب می شود. از طریق ادب و نزاکت و تواضع، مهربانی و توجه، صداقت، احساس تعهد و خوش قول بودن می توانیم پشتوانه عاطفی معتبری برای روابط خود ایجاد کنیم . از شش راه می توان کیفیت هر رابطه ای را اعتبار و تعالی بخشید.
این شش طریق عبارتند از :
1- مهربانیهای ساده کوچک: تشکر و قدردانی و احوالپرسی و تحسین و نزاکت و ادب.
2- صداقت: به همین سادگی، کافی است انسان صادقی باشید.
3- تصریح و تشریح توقعات: یا مدیریت انتظارات.
4- وفاداری: فرض کنید همکار هستیم و داریم درباره سرپرست خود حرف می زنیم و من پشت سر او بد گویی می کنم. آیا این فکر برایتان پیش نخواهد که در غیاب شما نیز همین کار را خواهم کرد؟ کسانی که نسبت به غایبان وفادارند، به حاضران نیز وفادار خواهند بود.
5- تمامیت وجود: یعنی حس تعهد نسبت به اصول، انطباق اندیشه و گفتار، با قصد و عمل و توجه مدام به استحکام منش خویش و در نظر گرفتن همه جنبه های روابط خود.
6- صمیمانه پوزش بطلبید: هرگاه یکی از پنج مورد بالا را رعایت نکردید، بیاموزید به اشتباه خود اقرار و عذرخواهی کنید.
📕 هفت عادت مردمان مؤثر
✍ #استفان_كاوی
@Library_Telegram
👍1
#اندکی_تفکر
خشم طبیعت ، بیرحم است و این را احتمالا همه میدانند که وقتی زلزله بیاید یا سیل جاری شود دیگر نگاه نمیکند که دختربچهای چهار پنج ساله را با خود میبرد یا عروس و دامادی که شب قبل ازدواج کردهاند یا سگی بیچاره که از ترس سنگهای مردم به چالهای پناه برده اما در مقابل انسان هم شعور دارد و در طول چندین هزار سال آموخته چگونه با طبیعت کنار بیاید و آن را مهار کند ... سیل یا زلزله را نمیتوان متوقف کرد اما میتوان خسارتهای آنها را به حداقل رساند که این خودش یک علم است به نام #مدیریت_بحران که مانند سایر علوم ایرانیان هیچ کمبودی از نظر تعداد افراد آگاه و تحصیلکرده در این رشته ندارند اما مشکل سیستمیست که نه تنها جایی برای حضور این افراد باقی نمیگذارد بلکه با تمام توان آنها را پس میزند چون برعکس #خودیها همدستان خوبی برای چپاول نیستند پس حضورشان هم در مملکت #بیخودی ست
( دکتر احمدرضا جلالی ) ، پژوهشگر مدیریت بحران و حوادث غیرمترقبه که در دانشگاههای بلژیک ، ایتالیا و سوئد تدریس میکند ، او در سال ١٣٩۵ به دعوت دانشگاه تهران و دانشگاه شیراز به منظور شرکت در کارگاه مدیریت بحران خوشبینانه به ایران سفر کرد و در کمال شگفتگی دستگیر و به جرم جاسوسی به زندان اوین منتقل شد , اتهامی که تا به امروز بجز اعترافات خودش که زیر شکنجه گرفته شده هیچ مدرک دیگری برای اثبات آن ارائه نشده است .... یعنی به هر موجود باشعوری بگویید که یکی را دعوت کردهاند تا به جرم جاسوسی دستگیرش کنند باور نمیکند !!
نمونۀ دیگر کاوه مدنی که او هم با کلی امید و آرزو به ایران بازگشت ولی آنقدر عرصه را بر او تنگ کردند که مجبور به فرار شود و امروز بجای هدر دادن عمرش در زندان نایب رئیس نهاد محیطزیست سازمان ملل است و در کالج لندن سیاستگذاری محیط زیست تدریس میکند
در برابر، چه کسی رئیس ستاد مدیریت بحران کشور است ؟ اسماعیل نجار ، کسی که چشم در چشم بینندههای تلویزیون میگوید همۀ مردم از اینکه سیل آمده خوشحالند ...
آیا زمانی که یک راه آهن ساده را نمیتوانیم بکشیم باید اولویتمان موشک هوا کردن باشد؟ آیا باید احمد رضا جلالی را در زندان نگاه داریم و کاوه مدنی را فراری بدهیم و بعد اسماعیل نجار را مسئول مدیریت بحران کشور کنیم؟
@Library_Telegram
خشم طبیعت ، بیرحم است و این را احتمالا همه میدانند که وقتی زلزله بیاید یا سیل جاری شود دیگر نگاه نمیکند که دختربچهای چهار پنج ساله را با خود میبرد یا عروس و دامادی که شب قبل ازدواج کردهاند یا سگی بیچاره که از ترس سنگهای مردم به چالهای پناه برده اما در مقابل انسان هم شعور دارد و در طول چندین هزار سال آموخته چگونه با طبیعت کنار بیاید و آن را مهار کند ... سیل یا زلزله را نمیتوان متوقف کرد اما میتوان خسارتهای آنها را به حداقل رساند که این خودش یک علم است به نام #مدیریت_بحران که مانند سایر علوم ایرانیان هیچ کمبودی از نظر تعداد افراد آگاه و تحصیلکرده در این رشته ندارند اما مشکل سیستمیست که نه تنها جایی برای حضور این افراد باقی نمیگذارد بلکه با تمام توان آنها را پس میزند چون برعکس #خودیها همدستان خوبی برای چپاول نیستند پس حضورشان هم در مملکت #بیخودی ست
( دکتر احمدرضا جلالی ) ، پژوهشگر مدیریت بحران و حوادث غیرمترقبه که در دانشگاههای بلژیک ، ایتالیا و سوئد تدریس میکند ، او در سال ١٣٩۵ به دعوت دانشگاه تهران و دانشگاه شیراز به منظور شرکت در کارگاه مدیریت بحران خوشبینانه به ایران سفر کرد و در کمال شگفتگی دستگیر و به جرم جاسوسی به زندان اوین منتقل شد , اتهامی که تا به امروز بجز اعترافات خودش که زیر شکنجه گرفته شده هیچ مدرک دیگری برای اثبات آن ارائه نشده است .... یعنی به هر موجود باشعوری بگویید که یکی را دعوت کردهاند تا به جرم جاسوسی دستگیرش کنند باور نمیکند !!
نمونۀ دیگر کاوه مدنی که او هم با کلی امید و آرزو به ایران بازگشت ولی آنقدر عرصه را بر او تنگ کردند که مجبور به فرار شود و امروز بجای هدر دادن عمرش در زندان نایب رئیس نهاد محیطزیست سازمان ملل است و در کالج لندن سیاستگذاری محیط زیست تدریس میکند
در برابر، چه کسی رئیس ستاد مدیریت بحران کشور است ؟ اسماعیل نجار ، کسی که چشم در چشم بینندههای تلویزیون میگوید همۀ مردم از اینکه سیل آمده خوشحالند ...
آیا زمانی که یک راه آهن ساده را نمیتوانیم بکشیم باید اولویتمان موشک هوا کردن باشد؟ آیا باید احمد رضا جلالی را در زندان نگاه داریم و کاوه مدنی را فراری بدهیم و بعد اسماعیل نجار را مسئول مدیریت بحران کشور کنیم؟
@Library_Telegram
#اندکی_تفکر
در چهلمین سال اعدام نیکپی شهردار طاغوتی تهران ، اتهامات #دروغی که جمهوری اسلامی به او زد را با اتهامات #حقیقی که به قالیباف وارد شده مقایسه کنید و بعد به یک سؤال ساده پاسخ دهید : اگر سزای #نیکپی در سال ١٣۵٧ اعدام بود حداقل مجازات برای قالیباف چیست ؟؟
🔖 کیفرخواست دادگاه غلامرضا نیکپی :
با توجه به پنج حلقه نوار #بازجویی و صدها مدارک خیانت از غلامرضا نیکپی شهردار سابق تهران ، نامبرده سالها از مزدوران ِ سرسپردۀ استعمار بوده که بجای مدیریت اصولی شهرداری در جهت رفاه حال تمام ملت مسلمان ایران ، تنها درصدد تامین منافع گروهی از دلالان غارتگر و زمینخواران بیوطن فعالیت کرده است تا شهر ما و شهرهای دیگر به پیروی از سیاستهای شهری پایتخت شاهنشاهی به توقفگاه ماشینهای نقلیه استعمار و کارخانجات مونتاژ آنان تبدیل گردد و سود بیحساب این کارخانجات به جیب اربابان او سرازیر شود که با کمال تاسف باید سالها کوشش کرد تا آثار پدیدههای استعمارگرانه از بین برود !!
بنابراین نامبرده به عنوان #مفسد_فیالارض معرفی و از دادگاه تقاضای اشد مجازات میشود
🚨 دادگاه #عادل هم پس از شور ، نیکپی را به اعدام محکوم و حکم (۵دقیقه بعد) اجرا شد !!
🇮🇷 حجم مدارکی که تا امروز از فساد شهرداری در دوران #قالیباف افشا شده نشان میدهد که موضوع اصلا یک فساد معمولی نیست چون بیش از 20 هزار میلیارد تومان در آن ١٠ سال هاپولی شده یعنی ٧ برابر بیشتر از اختلاس خاوری و در هر کجای دنیا حتی فاسدترین کشورها هم اگر این حجم از فساد افشاگری میشد قطعا شخص را دادگاهی میکردند اما مدیونید اگر فکر کنید #قوه_قضاییه جمهوری اسلامی بجز بازداشت خبرنگاران افشاگر ، کار دیگری انجام داده باشد !!
➕ راستی نیکپی دکترای اقتصاد بینالملل از انگلستان و دکترای شهرسازی از آمریکا داشت.
تصویر زیر را ببینید.👇
@Library_Telegram
در چهلمین سال اعدام نیکپی شهردار طاغوتی تهران ، اتهامات #دروغی که جمهوری اسلامی به او زد را با اتهامات #حقیقی که به قالیباف وارد شده مقایسه کنید و بعد به یک سؤال ساده پاسخ دهید : اگر سزای #نیکپی در سال ١٣۵٧ اعدام بود حداقل مجازات برای قالیباف چیست ؟؟
🔖 کیفرخواست دادگاه غلامرضا نیکپی :
با توجه به پنج حلقه نوار #بازجویی و صدها مدارک خیانت از غلامرضا نیکپی شهردار سابق تهران ، نامبرده سالها از مزدوران ِ سرسپردۀ استعمار بوده که بجای مدیریت اصولی شهرداری در جهت رفاه حال تمام ملت مسلمان ایران ، تنها درصدد تامین منافع گروهی از دلالان غارتگر و زمینخواران بیوطن فعالیت کرده است تا شهر ما و شهرهای دیگر به پیروی از سیاستهای شهری پایتخت شاهنشاهی به توقفگاه ماشینهای نقلیه استعمار و کارخانجات مونتاژ آنان تبدیل گردد و سود بیحساب این کارخانجات به جیب اربابان او سرازیر شود که با کمال تاسف باید سالها کوشش کرد تا آثار پدیدههای استعمارگرانه از بین برود !!
بنابراین نامبرده به عنوان #مفسد_فیالارض معرفی و از دادگاه تقاضای اشد مجازات میشود
🚨 دادگاه #عادل هم پس از شور ، نیکپی را به اعدام محکوم و حکم (۵دقیقه بعد) اجرا شد !!
🇮🇷 حجم مدارکی که تا امروز از فساد شهرداری در دوران #قالیباف افشا شده نشان میدهد که موضوع اصلا یک فساد معمولی نیست چون بیش از 20 هزار میلیارد تومان در آن ١٠ سال هاپولی شده یعنی ٧ برابر بیشتر از اختلاس خاوری و در هر کجای دنیا حتی فاسدترین کشورها هم اگر این حجم از فساد افشاگری میشد قطعا شخص را دادگاهی میکردند اما مدیونید اگر فکر کنید #قوه_قضاییه جمهوری اسلامی بجز بازداشت خبرنگاران افشاگر ، کار دیگری انجام داده باشد !!
➕ راستی نیکپی دکترای اقتصاد بینالملل از انگلستان و دکترای شهرسازی از آمریکا داشت.
تصویر زیر را ببینید.👇
@Library_Telegram
Telegram
attach 📎
👍3
✅ سنگاپور؛ جزیرهی مخوف دیروز و بهشت امروز
این جزیره با ۶۴۰ کیلومتر مربع مساحت
حدود یک چهارم شهر یزد است.
-تا قرن نوزدهم یکی از مخوفترین جنگلها و محل زندگی تمساحها و حیوانات درنده بود.
-در جنگ جهانی اول یکی از مراکز نظامی بریتانیا شد.
-در جنگ جهانی دوم به اشغال کشور ژاپن در آمد.
-در سال ۱۹۶۳ این جزیره از طرف بریتانیا به کشور مالزی واگذار شد، ولی مالزی به علت بیمصرف و خطرناک بودن آنرا مستقل اعلام کرد.
-بیش از ۴۰ درصد مردمش معتاد و تبعیدگاه زندانیان خطرناک مالزی بود.
لی کو آن یو، اولین نخست وزیر، تصمیم گرفت این جزیره را به یکی از ارزشمندترین مکانهای دنیا تبدیل کند.
۱. از تمام دنیا افراد با سواد و هنرمند اهل سنگاپور را شناسایی کرد.
۲. سالمترین افراد با سواد را به عنوان قاضی انتخاب و قوه قضاییه قدرتمندی را پایهریزی کرد و مجرمین را بدون هیچ ترس و واهمه مجازات کرد.
۳. افراد دنیا دیده، جوان و تحصیل کرده را عضو کابینه کرد و اعضای کابینه را از میان خانواده و دوستان انتخاب نکرد.
۴. نخبهترین افراد را با حقوق بالا استخدام نمود.
۵. سختترین قوانین ممکن را تصویب و با تمام مدیران دولتی اتمام حجت کرد، در صورت تخلف، دو راه بیشتر ندارند:
۱. خودکشی ۲. محاکمه در دادگاه
اکثر مدیران دولتی مرتکب خطا
راه اول را انتخاب میکردند.
آقای لیکوآنیو، طی ۳۰ سال، یک کشور فوق پیشرفته را تحویل مردم داد و بعد هم خودش استعفا داد تا حکومت موروثی نشود.
در حال حاضر سنگاپور یکی
از مدرنترین کشور دنیاست.
-بهترین کشور برای سرمایه
گذاریهای بالای ۱۰۰ میلیون دلار
-سومین بازار بزرگ مالی جهان.
-سومین بازار بزرگ نفت در جهان
بعد از لندن و نیویورک
-دومین بندر پر تردد دنیا برای بارگیری.
-۹۰ درصد مردم صاحب خانه هستند.
-دومین رتبه آموزش و پرورش
در دنیا برای هفت سال متوالی.
-سومین کشور پر درآمد دنیا.
@Library_Telegram
این جزیره با ۶۴۰ کیلومتر مربع مساحت
حدود یک چهارم شهر یزد است.
-تا قرن نوزدهم یکی از مخوفترین جنگلها و محل زندگی تمساحها و حیوانات درنده بود.
-در جنگ جهانی اول یکی از مراکز نظامی بریتانیا شد.
-در جنگ جهانی دوم به اشغال کشور ژاپن در آمد.
-در سال ۱۹۶۳ این جزیره از طرف بریتانیا به کشور مالزی واگذار شد، ولی مالزی به علت بیمصرف و خطرناک بودن آنرا مستقل اعلام کرد.
-بیش از ۴۰ درصد مردمش معتاد و تبعیدگاه زندانیان خطرناک مالزی بود.
لی کو آن یو، اولین نخست وزیر، تصمیم گرفت این جزیره را به یکی از ارزشمندترین مکانهای دنیا تبدیل کند.
۱. از تمام دنیا افراد با سواد و هنرمند اهل سنگاپور را شناسایی کرد.
۲. سالمترین افراد با سواد را به عنوان قاضی انتخاب و قوه قضاییه قدرتمندی را پایهریزی کرد و مجرمین را بدون هیچ ترس و واهمه مجازات کرد.
۳. افراد دنیا دیده، جوان و تحصیل کرده را عضو کابینه کرد و اعضای کابینه را از میان خانواده و دوستان انتخاب نکرد.
۴. نخبهترین افراد را با حقوق بالا استخدام نمود.
۵. سختترین قوانین ممکن را تصویب و با تمام مدیران دولتی اتمام حجت کرد، در صورت تخلف، دو راه بیشتر ندارند:
۱. خودکشی ۲. محاکمه در دادگاه
اکثر مدیران دولتی مرتکب خطا
راه اول را انتخاب میکردند.
آقای لیکوآنیو، طی ۳۰ سال، یک کشور فوق پیشرفته را تحویل مردم داد و بعد هم خودش استعفا داد تا حکومت موروثی نشود.
در حال حاضر سنگاپور یکی
از مدرنترین کشور دنیاست.
-بهترین کشور برای سرمایه
گذاریهای بالای ۱۰۰ میلیون دلار
-سومین بازار بزرگ مالی جهان.
-سومین بازار بزرگ نفت در جهان
بعد از لندن و نیویورک
-دومین بندر پر تردد دنیا برای بارگیری.
-۹۰ درصد مردم صاحب خانه هستند.
-دومین رتبه آموزش و پرورش
در دنیا برای هفت سال متوالی.
-سومین کشور پر درآمد دنیا.
@Library_Telegram
#تلنگر
ملتِ بیسواد، زاده نمیشود، ساخته میشود!
بی سوادی ربطی به معلومات و تحصیلات ندارد!
بی سوادی یعنی: شبکهی محبوب اجتماعی را که باز میکنی، تمام صفحات پر باشد از روزمرگی آدم معروفها، مسخره بازی معروف نماها، قضاوتهای بی سرو ته، و توهینهای شرمآور !
نه از مطالب آموزشی خبری باشد، نه از چهار کلام حرف حساب!
بی سوادی یعنی: توی صفحه و روی پروفایلت بنویسی "به بهشت نمیروم اگر مادرم آنجا نباشد" و کمی آن طرفتر ، مادرت از بی توجهیات بغض کرده باشد!
بی سوادی یعنی: مسیر تمام لباس فروشی و
آرایشگاههای شهر را از حفظ باشی، اما حتی یکبار هم گذرت به کتابفروشی نیفتاده باشد ...
این بی سوادی مدرن دارد فرهنگمان را از ریشه میخشکاند، حواستان هست؟!
@Library_Telegram
ملتِ بیسواد، زاده نمیشود، ساخته میشود!
بی سوادی ربطی به معلومات و تحصیلات ندارد!
بی سوادی یعنی: شبکهی محبوب اجتماعی را که باز میکنی، تمام صفحات پر باشد از روزمرگی آدم معروفها، مسخره بازی معروف نماها، قضاوتهای بی سرو ته، و توهینهای شرمآور !
نه از مطالب آموزشی خبری باشد، نه از چهار کلام حرف حساب!
بی سوادی یعنی: توی صفحه و روی پروفایلت بنویسی "به بهشت نمیروم اگر مادرم آنجا نباشد" و کمی آن طرفتر ، مادرت از بی توجهیات بغض کرده باشد!
بی سوادی یعنی: مسیر تمام لباس فروشی و
آرایشگاههای شهر را از حفظ باشی، اما حتی یکبار هم گذرت به کتابفروشی نیفتاده باشد ...
این بی سوادی مدرن دارد فرهنگمان را از ریشه میخشکاند، حواستان هست؟!
@Library_Telegram
آیا سگهای مارتین سلیگمن را می شناسید؟؟!!
دانشمند روانشناس، مارتین ای پی سلیگمن برای شناخت درماندگی آزمایشی انجام داد که منجر به برنده شدن نوبل روانشناسی توسط وی شد.
ایشان ۲۰ سگ شیانلو را از ابتدای نوزادی درون یک قفس تربیت کرد به طوری که سگها در صورت نیاز پدال موجود در قفس را می فشردند و بیرون می رفتند و پس از دستشویی کردن باز می گشتند.
ایشان پس از تربیت این سگ ها، آن ها را به دو قفس و در هر قفس ۱۰ قلاده تقسیم نمود.
سپس درب قفس ( آزمایش)B را جوش داد و ۳۰ روز، روزی ۳ بار به قفس B شوک الکتریکی می داد.
سگهای قفس B در روزهای اول در زمان شوک بخاطر قفل بودن درب خودشان را به میله های قفس میزدند و خونی و زخمی نتیجه ای نمی گرفتند . اما پس از چند روز سگها فهمیدند که با تلاش موفق نمی شوند بجز اینکه زخمی شده و رنج زیاد می کشند.
آنها یاد گرفتند که در زمان شوک در جای خود بایستند زیرا دست کم از زخمی شدن در امان بودند.
سلیگمن در انتهای آزمایش درب قفس را شکست و آنها را به سگهای قبلی قفس A ( گواه) ملحق نمود ؛ همان قفس سالم که با فشار اهرم درب باز می شد.
سپس شوک الکتریکی داد. فکر می کنید چه اتفاقی افتاد؟؟
تمام ۱۰ سگ گواه اهرم را فشار داده و بیرون آمدند اما سگهای ( آزمایش) در سرجایشان ایستاده و حرکت نکردند.
او بزرگترین نظریه قرن را ارائه کرد، یعنی (درماندگی آموخته شدنی است)
بدین معنا که موجودات یاد می گیرند بدبخت زندگی کنند.
حال آنهایی که فقط در منزل و محیط کار و پیش دوستانشان ابراز ناراحتی و غر زدن می کنند با سگهای سلیگمن یکسان هستند. آنها یاد گرفته اند که بدبخت زندگی کنند.
این که می گویند مردم ایران به آگاهی نرسیده اند درست نیست.
روانشناسان با تکیه به همین نارضایتی ها می گویند نه، مردم همه آگاهند منتها به درماندگی آموخته شده گرفتار شده اند.
باکمال تاسف ما ایرانیان داریم با بدبختی هایی که حاکمیت به سرمان می آورد سازش می کنیم. ما ایرانیان داریم یاد می گیریم که با بدبختی زندگی کنیم.
و حاکمیت هم بخوبی تشخیص داده که هر کاری به سر این ملت بیارورد عکس العمل مردم فقط سازگاری با آن و غر زدن است.
اما این ویژگی حیوانات است. خدا به انسانها عقل داده و قدرت تغییر شرایط.
پس بیایید تا با هر بدبختی عادت نکنیم و سازگار نشویم چون علاوه بر خودمان و فرزندانمان در قبال نسلهای آینده نیز مسئولیم.
نسلهای آینده به ما لعنت خواهند فرستاد که در مقابل ظلم و ستم و فساد نایستادیم و اجازه دادیم ثروتهایی که آنها هم در آن شریک بودند توسط یک عده لاشخور غارت و ریخت و پاش شود و به کشورهای دیگر برای خرابکاری ارسال گردد.
حداقل کاری که میتوانیم انجام دهیم انتشار اینگونه پیامها و آگاه سازی دوستان ، آشنایان و نزدیکانمان است.
پس در قبال جامعه ای که در آن زندگی می کنیم بی تعهد و بی خیال نباشیم چون طبق قانون طبیعت به زودی بایستی تاوانش را شخصا بپردازیم.
@Library_Telegram
دانشمند روانشناس، مارتین ای پی سلیگمن برای شناخت درماندگی آزمایشی انجام داد که منجر به برنده شدن نوبل روانشناسی توسط وی شد.
ایشان ۲۰ سگ شیانلو را از ابتدای نوزادی درون یک قفس تربیت کرد به طوری که سگها در صورت نیاز پدال موجود در قفس را می فشردند و بیرون می رفتند و پس از دستشویی کردن باز می گشتند.
ایشان پس از تربیت این سگ ها، آن ها را به دو قفس و در هر قفس ۱۰ قلاده تقسیم نمود.
سپس درب قفس ( آزمایش)B را جوش داد و ۳۰ روز، روزی ۳ بار به قفس B شوک الکتریکی می داد.
سگهای قفس B در روزهای اول در زمان شوک بخاطر قفل بودن درب خودشان را به میله های قفس میزدند و خونی و زخمی نتیجه ای نمی گرفتند . اما پس از چند روز سگها فهمیدند که با تلاش موفق نمی شوند بجز اینکه زخمی شده و رنج زیاد می کشند.
آنها یاد گرفتند که در زمان شوک در جای خود بایستند زیرا دست کم از زخمی شدن در امان بودند.
سلیگمن در انتهای آزمایش درب قفس را شکست و آنها را به سگهای قبلی قفس A ( گواه) ملحق نمود ؛ همان قفس سالم که با فشار اهرم درب باز می شد.
سپس شوک الکتریکی داد. فکر می کنید چه اتفاقی افتاد؟؟
تمام ۱۰ سگ گواه اهرم را فشار داده و بیرون آمدند اما سگهای ( آزمایش) در سرجایشان ایستاده و حرکت نکردند.
او بزرگترین نظریه قرن را ارائه کرد، یعنی (درماندگی آموخته شدنی است)
بدین معنا که موجودات یاد می گیرند بدبخت زندگی کنند.
حال آنهایی که فقط در منزل و محیط کار و پیش دوستانشان ابراز ناراحتی و غر زدن می کنند با سگهای سلیگمن یکسان هستند. آنها یاد گرفته اند که بدبخت زندگی کنند.
این که می گویند مردم ایران به آگاهی نرسیده اند درست نیست.
روانشناسان با تکیه به همین نارضایتی ها می گویند نه، مردم همه آگاهند منتها به درماندگی آموخته شده گرفتار شده اند.
باکمال تاسف ما ایرانیان داریم با بدبختی هایی که حاکمیت به سرمان می آورد سازش می کنیم. ما ایرانیان داریم یاد می گیریم که با بدبختی زندگی کنیم.
و حاکمیت هم بخوبی تشخیص داده که هر کاری به سر این ملت بیارورد عکس العمل مردم فقط سازگاری با آن و غر زدن است.
اما این ویژگی حیوانات است. خدا به انسانها عقل داده و قدرت تغییر شرایط.
پس بیایید تا با هر بدبختی عادت نکنیم و سازگار نشویم چون علاوه بر خودمان و فرزندانمان در قبال نسلهای آینده نیز مسئولیم.
نسلهای آینده به ما لعنت خواهند فرستاد که در مقابل ظلم و ستم و فساد نایستادیم و اجازه دادیم ثروتهایی که آنها هم در آن شریک بودند توسط یک عده لاشخور غارت و ریخت و پاش شود و به کشورهای دیگر برای خرابکاری ارسال گردد.
حداقل کاری که میتوانیم انجام دهیم انتشار اینگونه پیامها و آگاه سازی دوستان ، آشنایان و نزدیکانمان است.
پس در قبال جامعه ای که در آن زندگی می کنیم بی تعهد و بی خیال نباشیم چون طبق قانون طبیعت به زودی بایستی تاوانش را شخصا بپردازیم.
@Library_Telegram
☕️ قطعه ای از کتاب
پیش او دو تا صیغه داشتم که هر دو را مطلقه کرده بودم، ولی این چیز دیگری بود میگویند که لیلی را بچشم مجنون باید دید. باری دو روز بعد یک دستمال آجیل آچار و سه تومان پول نقد فرستادم، عقدش کردم..
شب که او را آوردند، آنقدر کوچک بود که بغلش کرده بودند. من از خودم خجالت کشیدم . از شما چه پنهان؟ این دختر تا سه روز مرا که می دید مثل جوجه می لرزید. حالا من که سی سالم بود، جوان و جاهل بودم. اما آن مردهای هفتاد ساله را بگو که با هزار جور ناخوشی دختر نه ساله می گیرند.
📕 محلل
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
پیش او دو تا صیغه داشتم که هر دو را مطلقه کرده بودم، ولی این چیز دیگری بود میگویند که لیلی را بچشم مجنون باید دید. باری دو روز بعد یک دستمال آجیل آچار و سه تومان پول نقد فرستادم، عقدش کردم..
شب که او را آوردند، آنقدر کوچک بود که بغلش کرده بودند. من از خودم خجالت کشیدم . از شما چه پنهان؟ این دختر تا سه روز مرا که می دید مثل جوجه می لرزید. حالا من که سی سالم بود، جوان و جاهل بودم. اما آن مردهای هفتاد ساله را بگو که با هزار جور ناخوشی دختر نه ساله می گیرند.
📕 محلل
✍ صادق هدایت
@Library_Telegram
✅ پیروزی فکر بر عصبانیت
اینکه کشوری یا فردی به جمع بندی برسد که باید نزاع کند یا تعامل، کنار بیاید یا حتی عقب نشینی، می تواند سرنوشت ساز باشد. ملّت ها و اشخاصی که این درجه بندی ها را می آموزند و با حوصله آنها را به کار می گیرند، بهتر از زندگی استفاده می کنند.بعضی تصور می کنند معمارِ چینِ نوین دنگ شائو پینگ است. در حالی که مطالعۀ دقیق ترِ تاریخِ معاصرِ چین مشخص می کند که فکر، شخصیت و عملکرد چوئن لای از ۱۹۴۹ (زمانِ پیروزی انقلاب چین) تا ۱۹۷۶ (زمانِ مرگ او) به مدتِ ۲۷ سال نه تنها مسیرِ اقتصادی و سیاسی چین را تغییر داد بلکه با موقعیتِ فعلی چین، مسیرِ تحولات جهانی را رقم زد.
چوئن لای در ۱۷ سالگی برای تحصیلاتِ دانشگاهی به ژاپن رفت و در آنجا با مارکسیسم آشنا شد. بعد از دو سال عازم فرانسه شد و برای ۵ سال از نزدیک، تحولات فرانسه، آلمان و انگلستان را مشاهده کرد.
مائو فقط دو بار به سفر رفت و در این دو بار با استالین و خروشچف ملاقات کرد.مائو علاقه ای به یادگیری اصول و متدولوژی آن نداشت و در دورۀ جوانی و میان سالی به یک فردی با ذهن انتزاعی محض تبدیل شده بود، چوئن لای از اول انقلابِ چین، ابتدا وزیر خارجه و سپس نخست وزیر بود و مائو او را در فهمِ جهان، منحصر به فرد می دانست زیرا خودش بومی و روستایی بود. مائو غرق در آرزوهای خود بود و مستقیم و غیر مستقیم باعث مرگ میلیون ها چینی شد.
چوئن لای بدون آنکه با مائو درگیر شود و اعتمادِ او را از دست دهد، با آرامی، قدم به قدم، با حوصله در داخلِ منظومۀ جهان بینی مائو سیر می کرد و نیازهای روانی او برای تمجید و تأیید را تأمین می کرد ولی در عین حال او را متوجه می ساخت که قدرت چین، حزب کمونیست و از همه مهم تر، قدرت مائو در سایۀ مستعد کردن محیطِ بین المللی، حداقل سازی تضادهای خارجی، توازنِ میان نیروهای متخاصم و گفت و گوهای بدون وقفه با همۀ دشمنان است. یکی از ویژگی های چوئن لای که دوست و دشمن، داخلی و خارجی و عموم در مورد او می گویند: ادب، تربیت، عفت کلام، نزاکت و اخلاقی بودن او بود.چوئن لای در شرایطی که در مدیریت و بدنۀ حزب کمونیست چین، عموماً همه شعارهای ضد آمریکایی می دادند، توانست به نوعی آرام آرام اقناع ایجاد کند تا از سال ۱۹۵۵ و آغازِ مشاجراتِ دو قدرتِ کمونیستی چین و شوروی، ۱۳۰ ملاقات بین سفرای چین و آمریکا در لهستان را پیش ببرد.
چوئن لای در سفرها و ملاقات های خود هدفِ چین را صنعتی شدن و رشد اقتصادی اعلام می کرد و می گفت که یک جهان صلح آمیز می تواند چنین هدفی را تحقق بخشد. تمام تلاش او این بود که همه را نسبت به پی آمدهای جنگ هشدار دهد. او با ادبیاتِ آرام و توأم با اعتمادِ به نفس رسماً می گفت که چین در پیِ جنگ با هیچ کشور دور و نزدیک نیست. او با آرامش توانست مائو را متقاعد کند که برای در امان ماندن از یک دشمن نزدیک، باید با یک دشمن دورتر به ائتلاف و همکاری رسید. از همین بنیان فکری استفاده کرد تا گفت و گو با آمریکا را به عنوان ضرورتی برای جابجا کردن تنظیمات ذهنِ رهبران کرملین به کار گیرد. کار کردن با ذهن و شخصیت مائو، کار سهلی نبود. مردی که محصور بود. جهان را ندیده بود، عطشِ تمجید داشت. مانند صدام حسین، کسی جرأت نمی کرد حتی در ذهن خود، مائو را نقد کند. او ظاهر می شد و دیگران را توجیه می کرد که چگونه مسایل را تعریف و تحلیل کنند زیرا فقط یک تحلیل وجود داشت! چوئن لای می دانست که مهم ترین قدرت چانه زنی چین در برابر دشمنانِ دور و نزدیک، قدرت تسلیحات هسته ای است که در سال ۱۹۶۴ رسماً به وقوع پیوست. در تمامِ مدتی که چین در پی قدرت هسته ای بود با جهان، ملایم و آرام تعامل کرد و وقتی آن را بدست آورد به روش اتصال و یا مرتبط کردنِ متغیرها به یکدیگر متوسل شد
کیسینجر میگوید: مائو در جلسات متکلم وحده بود ولی چوئن لای می گذاشت همه نظر دهند. مائو در پی حذف مخالفین خود بود ولی چوئن لای می خواست آنها را اقناع کند. مائو زبان تلخی داشت ولی چوئن لای با کلماتش نفوذ می کرد. مائو خیلی حالات فیلسوفانه داشت، ولی چوئن لای خود را مذاکره کننده می دانست. مائو می خواست تاریخ را سرعت بخشد، ولی چوئن لای به دنبال بهره برداری از اوضاع فعلی بود.
میراث چوئن لای شاید شاهدِ دیگری بر این ضرب المثل اروپایی است که: شخصیت سرنوشت ساز است .بدون شخصیتِ آرام و غیر عصبانی و سنجیده نمی توان افکار خوب و منطقی را بکار بست. چوئن لای یک دشمن را متعادل کرد (شوروی)، با دیگری دوست شد تا از آن بهره گیرد (آمریکا). سومی در همسایگی را هم سرجای خودش نشاند (ژاپن). دعوا کردن هم با اصول باشد بهتراست.
یک ضرب المثل چینی می گوید: به دنبال انتقام گیری از دشمن نباشید. کنار رودخانه بنشینید. آب، جسد او را می آورد.
✍️ دکتر محمود سریع القلم
@Library_Telegram
اینکه کشوری یا فردی به جمع بندی برسد که باید نزاع کند یا تعامل، کنار بیاید یا حتی عقب نشینی، می تواند سرنوشت ساز باشد. ملّت ها و اشخاصی که این درجه بندی ها را می آموزند و با حوصله آنها را به کار می گیرند، بهتر از زندگی استفاده می کنند.بعضی تصور می کنند معمارِ چینِ نوین دنگ شائو پینگ است. در حالی که مطالعۀ دقیق ترِ تاریخِ معاصرِ چین مشخص می کند که فکر، شخصیت و عملکرد چوئن لای از ۱۹۴۹ (زمانِ پیروزی انقلاب چین) تا ۱۹۷۶ (زمانِ مرگ او) به مدتِ ۲۷ سال نه تنها مسیرِ اقتصادی و سیاسی چین را تغییر داد بلکه با موقعیتِ فعلی چین، مسیرِ تحولات جهانی را رقم زد.
چوئن لای در ۱۷ سالگی برای تحصیلاتِ دانشگاهی به ژاپن رفت و در آنجا با مارکسیسم آشنا شد. بعد از دو سال عازم فرانسه شد و برای ۵ سال از نزدیک، تحولات فرانسه، آلمان و انگلستان را مشاهده کرد.
مائو فقط دو بار به سفر رفت و در این دو بار با استالین و خروشچف ملاقات کرد.مائو علاقه ای به یادگیری اصول و متدولوژی آن نداشت و در دورۀ جوانی و میان سالی به یک فردی با ذهن انتزاعی محض تبدیل شده بود، چوئن لای از اول انقلابِ چین، ابتدا وزیر خارجه و سپس نخست وزیر بود و مائو او را در فهمِ جهان، منحصر به فرد می دانست زیرا خودش بومی و روستایی بود. مائو غرق در آرزوهای خود بود و مستقیم و غیر مستقیم باعث مرگ میلیون ها چینی شد.
چوئن لای بدون آنکه با مائو درگیر شود و اعتمادِ او را از دست دهد، با آرامی، قدم به قدم، با حوصله در داخلِ منظومۀ جهان بینی مائو سیر می کرد و نیازهای روانی او برای تمجید و تأیید را تأمین می کرد ولی در عین حال او را متوجه می ساخت که قدرت چین، حزب کمونیست و از همه مهم تر، قدرت مائو در سایۀ مستعد کردن محیطِ بین المللی، حداقل سازی تضادهای خارجی، توازنِ میان نیروهای متخاصم و گفت و گوهای بدون وقفه با همۀ دشمنان است. یکی از ویژگی های چوئن لای که دوست و دشمن، داخلی و خارجی و عموم در مورد او می گویند: ادب، تربیت، عفت کلام، نزاکت و اخلاقی بودن او بود.چوئن لای در شرایطی که در مدیریت و بدنۀ حزب کمونیست چین، عموماً همه شعارهای ضد آمریکایی می دادند، توانست به نوعی آرام آرام اقناع ایجاد کند تا از سال ۱۹۵۵ و آغازِ مشاجراتِ دو قدرتِ کمونیستی چین و شوروی، ۱۳۰ ملاقات بین سفرای چین و آمریکا در لهستان را پیش ببرد.
چوئن لای در سفرها و ملاقات های خود هدفِ چین را صنعتی شدن و رشد اقتصادی اعلام می کرد و می گفت که یک جهان صلح آمیز می تواند چنین هدفی را تحقق بخشد. تمام تلاش او این بود که همه را نسبت به پی آمدهای جنگ هشدار دهد. او با ادبیاتِ آرام و توأم با اعتمادِ به نفس رسماً می گفت که چین در پیِ جنگ با هیچ کشور دور و نزدیک نیست. او با آرامش توانست مائو را متقاعد کند که برای در امان ماندن از یک دشمن نزدیک، باید با یک دشمن دورتر به ائتلاف و همکاری رسید. از همین بنیان فکری استفاده کرد تا گفت و گو با آمریکا را به عنوان ضرورتی برای جابجا کردن تنظیمات ذهنِ رهبران کرملین به کار گیرد. کار کردن با ذهن و شخصیت مائو، کار سهلی نبود. مردی که محصور بود. جهان را ندیده بود، عطشِ تمجید داشت. مانند صدام حسین، کسی جرأت نمی کرد حتی در ذهن خود، مائو را نقد کند. او ظاهر می شد و دیگران را توجیه می کرد که چگونه مسایل را تعریف و تحلیل کنند زیرا فقط یک تحلیل وجود داشت! چوئن لای می دانست که مهم ترین قدرت چانه زنی چین در برابر دشمنانِ دور و نزدیک، قدرت تسلیحات هسته ای است که در سال ۱۹۶۴ رسماً به وقوع پیوست. در تمامِ مدتی که چین در پی قدرت هسته ای بود با جهان، ملایم و آرام تعامل کرد و وقتی آن را بدست آورد به روش اتصال و یا مرتبط کردنِ متغیرها به یکدیگر متوسل شد
کیسینجر میگوید: مائو در جلسات متکلم وحده بود ولی چوئن لای می گذاشت همه نظر دهند. مائو در پی حذف مخالفین خود بود ولی چوئن لای می خواست آنها را اقناع کند. مائو زبان تلخی داشت ولی چوئن لای با کلماتش نفوذ می کرد. مائو خیلی حالات فیلسوفانه داشت، ولی چوئن لای خود را مذاکره کننده می دانست. مائو می خواست تاریخ را سرعت بخشد، ولی چوئن لای به دنبال بهره برداری از اوضاع فعلی بود.
میراث چوئن لای شاید شاهدِ دیگری بر این ضرب المثل اروپایی است که: شخصیت سرنوشت ساز است .بدون شخصیتِ آرام و غیر عصبانی و سنجیده نمی توان افکار خوب و منطقی را بکار بست. چوئن لای یک دشمن را متعادل کرد (شوروی)، با دیگری دوست شد تا از آن بهره گیرد (آمریکا). سومی در همسایگی را هم سرجای خودش نشاند (ژاپن). دعوا کردن هم با اصول باشد بهتراست.
یک ضرب المثل چینی می گوید: به دنبال انتقام گیری از دشمن نباشید. کنار رودخانه بنشینید. آب، جسد او را می آورد.
✍️ دکتر محمود سریع القلم
@Library_Telegram
❤1
📕 عصبیهای عصر ما
✍ کارن هورنای
🔃 ابراهیم خواجهنوری
➖ در این اثر هورنای به ترس ها و اضطراب ها، میل به خود نمایی، احساس حقارت و در نتیجه پدید آمدن کینه و دشمنی در نهاد افراد می پردازد. او با زیر سوال بردن نظریه فروید درباب امر جنسی دیدگاه های خود را بر اساس شناخت ویژگی های مختلف فرد بنیان می نهد.
این کتاب پس از ۴۰ سال با چاپ جدید و ویرایشی نو در اختیار خوانندگان عزیز قرار گرفته است.
@Library_Telegram
✍ کارن هورنای
🔃 ابراهیم خواجهنوری
➖ در این اثر هورنای به ترس ها و اضطراب ها، میل به خود نمایی، احساس حقارت و در نتیجه پدید آمدن کینه و دشمنی در نهاد افراد می پردازد. او با زیر سوال بردن نظریه فروید درباب امر جنسی دیدگاه های خود را بر اساس شناخت ویژگی های مختلف فرد بنیان می نهد.
این کتاب پس از ۴۰ سال با چاپ جدید و ویرایشی نو در اختیار خوانندگان عزیز قرار گرفته است.
@Library_Telegram
عصبانیهای عصر ما.pdf
9.9 MB
📕 عصبیهای عصر ما
✍ کارن هورنای
🔃 ابراهیم خواجهنوری
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
✍ کارن هورنای
🔃 ابراهیم خواجهنوری
➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_Bot
👎1
☕️ قطعهای از کتاب
برادران کارگر! کسی چیزی برای از دست دادن ندارد. شما چهبسا نمیتوانید لباسی را بپوشید که خودتان میدوزید. نمیتوانید کفشی را بپوشید که خودتان میدوزید. در خانهای نمیتوانید زندگی کنید که خودتان ساختهاید. آنها دارا میشوند و شما همچنان پابرهنه باقی ماندهاید. تاکنون برای منفعت دیگران کار کردهاید. هرچه وجود دارد را شما درست کردهاید اما نفعی از آن نمیبرید. عرق جبین و سوی چشم شما تبدیل به ادارات و ساختمانهایی میشود که افراد داخل آن شما را استثمار میکنند. این بهرهکشی و زجر دیگر کافیست.
📕 مگه تو مملکت شما خر نیست
✍ عزیز نسین
@Library_Telegram
برادران کارگر! کسی چیزی برای از دست دادن ندارد. شما چهبسا نمیتوانید لباسی را بپوشید که خودتان میدوزید. نمیتوانید کفشی را بپوشید که خودتان میدوزید. در خانهای نمیتوانید زندگی کنید که خودتان ساختهاید. آنها دارا میشوند و شما همچنان پابرهنه باقی ماندهاید. تاکنون برای منفعت دیگران کار کردهاید. هرچه وجود دارد را شما درست کردهاید اما نفعی از آن نمیبرید. عرق جبین و سوی چشم شما تبدیل به ادارات و ساختمانهایی میشود که افراد داخل آن شما را استثمار میکنند. این بهرهکشی و زجر دیگر کافیست.
📕 مگه تو مملکت شما خر نیست
✍ عزیز نسین
@Library_Telegram