#یک_فنجان_تفکر ☕️
براي اثبات ثروتمندي تان همه چيزهايي كه نميتوانيد با پول بخريد را
در يك ليست بنويسيد:
فرهنگ
ادب
شعور
اصالت
درك
پدر مادر
شادي
آرامش
عشق
لبخند
محبت
حال جلوي داراييهايتان علامت بزنيد
اگر همه اينها را با يك وضع مالی متوسط داريد ثروتمند هستيد.
و اگر هيچ يك را نداريد
ولی در بهترين نقطه شهر خانه داريد
و يك ماشين آخرين مدل را و معتبرترين حساب بانكی داريد
متاسفم
شما فقير ترين انسان كره ی زمين هستيد
@Library_Telegram
براي اثبات ثروتمندي تان همه چيزهايي كه نميتوانيد با پول بخريد را
در يك ليست بنويسيد:
فرهنگ
ادب
شعور
اصالت
درك
پدر مادر
شادي
آرامش
عشق
لبخند
محبت
حال جلوي داراييهايتان علامت بزنيد
اگر همه اينها را با يك وضع مالی متوسط داريد ثروتمند هستيد.
و اگر هيچ يك را نداريد
ولی در بهترين نقطه شهر خانه داريد
و يك ماشين آخرين مدل را و معتبرترين حساب بانكی داريد
متاسفم
شما فقير ترين انسان كره ی زمين هستيد
@Library_Telegram
#یک_فنجان_تفکر ☕️
بازیهای ذهن فریبکار: 30 حقیقت روانشناسی عجیب درباره ناخودآگاه ما
1. اگر برای انجام کاری، نقشه B داشته باشیم، احتمال عملی شدن نقشه A بسیار کمتر میشود.
2. تا زمانی که واقعا در معرض خطر نباشیم، «ترس» احساس خوبی به ما میدهد.
3. برای بیاثر کردن یک موضوع منفی، به 5 موضوع مثبت نیاز داریم تا اثر آن را خنثی کنیم.
4. همیشه یادآوری ابتدا و انتهای یک موضوع راحتتر از جریان اتفاقات میانی آن است.
5. زمانیکه شخص دیگری غذای مورد علاقه شما را درست میکند، طعم آن خوشمزهتر میشود.
6.ما بیشتر به سرنوشت یک فرد به صورت مجزا اهمیت میدهیم تا این که تراژدیهای عظیم برایمان مهم باشند.
7. ما ترجیح میدهیم بدانیم که اتفاق بدی در راه است تا این که ندانیم قرار است چه اتفاقی بیافتد.
8. ما همیشه سعی میکنیم خوبی دیگران را جبران کنیم و مدیون کسی نباشیم.
9. زمانی که قانونی خیلی سختگیرانه باشد، ما بیشتر علاقه داریم که آن را بشکنیم.
10. موضوع مورد علاقه ما در وهله اول خودمان هستیم.
11. این احساس که ما دوست داریم چیزهای دوست داشتنی و بامزه را فشار دهیم، نوعی خشونت و پرخاشگریست.
12. مغز ما سعی میکند جلسات و سخنرانیهای خسته کننده را جالبتر نماید.
13. برخی از مردم از دیدن عصبانیت دیگران لذت میبرند.
14. وقتی دیگران با ما درباره موضوعی مخالفت میکنند، ما دوباره خود را ارزیابی میکنیم.
15. ما به اندازهای که خودمان تصور میکنیم، در انجام دادن چند کار به صورت همزمان، خوب و موفق نیستیم
16. ما در ناخودآگاه خود متقاعد شدهایم که همیشه آینده روشن و بهتر از امروز است.
17. ما به صورت ناخواسته آن چه را که میخواهیم باور کنیم، باور داریم.
18. مغز ما میخواهد که ما همیشه تنبل باشیم.
19. تنها بودن برای سلامتی ما مضر است.
20. خرد کردن اطلاعات به اندازههای کوچک، در ثبت شدن و یادآوری آنها به ما کمک میکند.
21. شما مواردی را که روی آنها آزمایش انجام داده یا به صورت خاص مورد مطالعه و بررسی قرار داده باشید، بهتر در یاد خواهید داشت.
22. داشتن گزینههای زیاد برای انتخاب کردن، باعث فلج شدن ذهن ما میشود.
23. اگر احساس کمبود چیزی مانند پول را دارید، درباره داشتن آن دچار وسواس هستید.
24. ما در دنیای اطراف خود همواره به دنبال چهرههای انسانی هستیم، حتی در اشیاء بیجان.
25. ما همیشه، همیشه و همیشه یک مشکل پیدا خواهیم کرد.
26. ما ترجیح میدهیم واقعیت ها را تغییر دهیم؛ اما عقاید خود را در مورد مردم تغییر ندهیم.
27. مردم با انتظارات دیگران از آنها ترقی میکنند. اگر کسی از آنها انتظاری نداشته باشد، رشد نخواهند کرد.
28. رسانههای اجتماعی از نظر روانشناختی طوری طراحی شدهاند که اعتیادآور باشند.
29. اگر برای انجام دادن کاری پاداش نگیریم، به صورت ناخودآگاه میتوانیم خودمان را متقاعد کنیم که آن کار برایمان جذاب بوده
30. قدرت باعث میشود مردم کمتر به دیگران اهمیت دهند.
🔃 لیلا میرزاخان
@Library_Telegram
بازیهای ذهن فریبکار: 30 حقیقت روانشناسی عجیب درباره ناخودآگاه ما
1. اگر برای انجام کاری، نقشه B داشته باشیم، احتمال عملی شدن نقشه A بسیار کمتر میشود.
2. تا زمانی که واقعا در معرض خطر نباشیم، «ترس» احساس خوبی به ما میدهد.
3. برای بیاثر کردن یک موضوع منفی، به 5 موضوع مثبت نیاز داریم تا اثر آن را خنثی کنیم.
4. همیشه یادآوری ابتدا و انتهای یک موضوع راحتتر از جریان اتفاقات میانی آن است.
5. زمانیکه شخص دیگری غذای مورد علاقه شما را درست میکند، طعم آن خوشمزهتر میشود.
6.ما بیشتر به سرنوشت یک فرد به صورت مجزا اهمیت میدهیم تا این که تراژدیهای عظیم برایمان مهم باشند.
7. ما ترجیح میدهیم بدانیم که اتفاق بدی در راه است تا این که ندانیم قرار است چه اتفاقی بیافتد.
8. ما همیشه سعی میکنیم خوبی دیگران را جبران کنیم و مدیون کسی نباشیم.
9. زمانی که قانونی خیلی سختگیرانه باشد، ما بیشتر علاقه داریم که آن را بشکنیم.
10. موضوع مورد علاقه ما در وهله اول خودمان هستیم.
11. این احساس که ما دوست داریم چیزهای دوست داشتنی و بامزه را فشار دهیم، نوعی خشونت و پرخاشگریست.
12. مغز ما سعی میکند جلسات و سخنرانیهای خسته کننده را جالبتر نماید.
13. برخی از مردم از دیدن عصبانیت دیگران لذت میبرند.
14. وقتی دیگران با ما درباره موضوعی مخالفت میکنند، ما دوباره خود را ارزیابی میکنیم.
15. ما به اندازهای که خودمان تصور میکنیم، در انجام دادن چند کار به صورت همزمان، خوب و موفق نیستیم
16. ما در ناخودآگاه خود متقاعد شدهایم که همیشه آینده روشن و بهتر از امروز است.
17. ما به صورت ناخواسته آن چه را که میخواهیم باور کنیم، باور داریم.
18. مغز ما میخواهد که ما همیشه تنبل باشیم.
19. تنها بودن برای سلامتی ما مضر است.
20. خرد کردن اطلاعات به اندازههای کوچک، در ثبت شدن و یادآوری آنها به ما کمک میکند.
21. شما مواردی را که روی آنها آزمایش انجام داده یا به صورت خاص مورد مطالعه و بررسی قرار داده باشید، بهتر در یاد خواهید داشت.
22. داشتن گزینههای زیاد برای انتخاب کردن، باعث فلج شدن ذهن ما میشود.
23. اگر احساس کمبود چیزی مانند پول را دارید، درباره داشتن آن دچار وسواس هستید.
24. ما در دنیای اطراف خود همواره به دنبال چهرههای انسانی هستیم، حتی در اشیاء بیجان.
25. ما همیشه، همیشه و همیشه یک مشکل پیدا خواهیم کرد.
26. ما ترجیح میدهیم واقعیت ها را تغییر دهیم؛ اما عقاید خود را در مورد مردم تغییر ندهیم.
27. مردم با انتظارات دیگران از آنها ترقی میکنند. اگر کسی از آنها انتظاری نداشته باشد، رشد نخواهند کرد.
28. رسانههای اجتماعی از نظر روانشناختی طوری طراحی شدهاند که اعتیادآور باشند.
29. اگر برای انجام دادن کاری پاداش نگیریم، به صورت ناخودآگاه میتوانیم خودمان را متقاعد کنیم که آن کار برایمان جذاب بوده
30. قدرت باعث میشود مردم کمتر به دیگران اهمیت دهند.
🔃 لیلا میرزاخان
@Library_Telegram
.
#دکتر_محمود_سریعالقلم
🔹 ما در دنیا کشوری پیدا نمیکنیم که توسعه یافته اما هیات حاکمۀ منسجم ندارد ، هرجایی که ما میبینیم به جایی رسیده هیئت حاکمۀ آن مسنجم بودهاند یعنی نشستهاند ، بحث کردهاند ، گفتهاند کجا میخواهیم برویم ، چگونه میخواهیم برویم ، با چه ابزاری میخواهیم این راه طی کنیم بعد همۀ سیستم آن را پذیرفته و به آن پایبند ماندهاند و تغییر دولتها فقط برای این است که مدیرانی جدید کشور را مدیریت کنند نه اینکه همۀ مفاهیم را هر ۴سال یا ۸ سال از نو تعریف کنند
🔹 توسعه ، پیشرفت و تولید ثروت نیاز به دمکراسی ندارد اما نیاز به قاعده و قانون دارد . به عنوان مثال کشور سنگاپور هرگز هیچ ادعایی بر دموکراتیک بودن نداشته و کوانیو بنیانگذار سنگاپور نیز فردی دموکرات و هوادار دموکراسی نبود و تا آخر عمرش هم در پست رهبری حزب حاکم باقی ماند اما وقتی او در سال 1959 به قدرت رسید درآمد سرانه سنگاپور کمتر از ۵۰۰ دلار بود و وقتی در سال 2015 از دنیا رفت درآمد سرانه این کشور بیش از ۷۵۰۰۰ هزار دلار گزارش شد , یعنی جزیرۀ کوچکی که وسعت آن نصف وسعت جزیرۀ قشم خودمان است با ۶ میلیون جمعیت بدون هرگونه منابع زیر زمینی ، آبی و خاکی در سال 2019 حدود ۳۶۴ میلیارد دلار تولید ناخالص داشته که حدود صد میلیارد دلار از ایران با ٨۵ میلیون جمعیت و انواع منابع زیرزمینی کمتر است
🔹 کوانیو و حکومتی که در سنگاپور پایه گذاری کرد نه تنها از بدو استقلال تاکنون بدون کوچکترین نشانهای از نارضایتی شهروندان به کار خود ادامه داده بلکه حتی از فساد رایجی که در حکومتهای مشابه به چشم میخورد هم دور مانده است زیرا اندک گروه ِ راس هرم قدرت را رهبرانی استثنایی تشکیل دادهاند که همه از پیشگامان و نخبگان جامعهاند ، کوانیو در سخنرانی سال 2012 خود میگوید : ما در تجربه آسیایی خویش به این نتیجه رسیدیم برای داشتن یک حکومت خوب شما باید مردان خوبی برای ادارۀ جامعه داشته باشید و نه حکومتی ضعیف برآمده از صندوق رای ، در این لحظه میتوانم بگویم این دولت بر پایۀ لیاقت ، دانش و فداکاریهای ٣٠٠ نفر میچرخد که شرایط ایدهآل آحاد جامعه حاصل عملکرد ایشان است پس اگر میخواهید سنگاپور را نابود کنید این ٣٠٠ نفر را برکنار کنید
🔹 بنابراین به این نتیجه میرسیم مسئولیت راس هرم در یک نظام سیاسی غیردموکراتیک چقدر تعیین کننده است یعنی اینکه او چگونه فکر میکند از کدام طبقه نشات گرفته و در نهایت چه تلقی از آیندۀ کشورش دارد و آیا اصلا توسعهیافتگی در چارچوب فکری او میگنجد یا خیر ؟! مالزیاییها کسی مانند #ماهاتیر_محمد داشتند که با توجه بهشناختش از جهان توانست جامعه را متحول کند ، دن شائوپینگ همین کار را در چین انجام داد یا اوزال در ترکیه هم چنین نقشی را ایفا کرد ولی ما در ایران بجای اینگونه نخبگان سیاسی انبوهی از قبیلههای سیاسی داریم
🔸 نخبهگرایی سیاسی یعنی بهترینها ، سالمترینها و عاقلترینها بتوانند بیاندیشند ، تصمیم بگیرند و اجرا کنند اما قبیلههای سیاسی یعنی افرادی که سالها با هم بودهاند با هم انس گرفتند و یکدیگر را خوب میشناسند در نتیجه با هم کار میکنند پس از نظرشان اوضاع فعلی ما خیلی هم مطلوب است چون داریم نفت میفروشیم و زندگیمان را میکنیم اما آیا در نظام سیاسی پدرسالار ایران به راستی هیچکس نیست که #بخواهد با فراهم کردن آیندهای مطمئنتر برای ایرانیان نامی بزرگ و ماندگار در تاریخ هزاران سالۀ این کشور داشته باشد ؟!
@Library_Telegram
#دکتر_محمود_سریعالقلم
🔹 ما در دنیا کشوری پیدا نمیکنیم که توسعه یافته اما هیات حاکمۀ منسجم ندارد ، هرجایی که ما میبینیم به جایی رسیده هیئت حاکمۀ آن مسنجم بودهاند یعنی نشستهاند ، بحث کردهاند ، گفتهاند کجا میخواهیم برویم ، چگونه میخواهیم برویم ، با چه ابزاری میخواهیم این راه طی کنیم بعد همۀ سیستم آن را پذیرفته و به آن پایبند ماندهاند و تغییر دولتها فقط برای این است که مدیرانی جدید کشور را مدیریت کنند نه اینکه همۀ مفاهیم را هر ۴سال یا ۸ سال از نو تعریف کنند
🔹 توسعه ، پیشرفت و تولید ثروت نیاز به دمکراسی ندارد اما نیاز به قاعده و قانون دارد . به عنوان مثال کشور سنگاپور هرگز هیچ ادعایی بر دموکراتیک بودن نداشته و کوانیو بنیانگذار سنگاپور نیز فردی دموکرات و هوادار دموکراسی نبود و تا آخر عمرش هم در پست رهبری حزب حاکم باقی ماند اما وقتی او در سال 1959 به قدرت رسید درآمد سرانه سنگاپور کمتر از ۵۰۰ دلار بود و وقتی در سال 2015 از دنیا رفت درآمد سرانه این کشور بیش از ۷۵۰۰۰ هزار دلار گزارش شد , یعنی جزیرۀ کوچکی که وسعت آن نصف وسعت جزیرۀ قشم خودمان است با ۶ میلیون جمعیت بدون هرگونه منابع زیر زمینی ، آبی و خاکی در سال 2019 حدود ۳۶۴ میلیارد دلار تولید ناخالص داشته که حدود صد میلیارد دلار از ایران با ٨۵ میلیون جمعیت و انواع منابع زیرزمینی کمتر است
🔹 کوانیو و حکومتی که در سنگاپور پایه گذاری کرد نه تنها از بدو استقلال تاکنون بدون کوچکترین نشانهای از نارضایتی شهروندان به کار خود ادامه داده بلکه حتی از فساد رایجی که در حکومتهای مشابه به چشم میخورد هم دور مانده است زیرا اندک گروه ِ راس هرم قدرت را رهبرانی استثنایی تشکیل دادهاند که همه از پیشگامان و نخبگان جامعهاند ، کوانیو در سخنرانی سال 2012 خود میگوید : ما در تجربه آسیایی خویش به این نتیجه رسیدیم برای داشتن یک حکومت خوب شما باید مردان خوبی برای ادارۀ جامعه داشته باشید و نه حکومتی ضعیف برآمده از صندوق رای ، در این لحظه میتوانم بگویم این دولت بر پایۀ لیاقت ، دانش و فداکاریهای ٣٠٠ نفر میچرخد که شرایط ایدهآل آحاد جامعه حاصل عملکرد ایشان است پس اگر میخواهید سنگاپور را نابود کنید این ٣٠٠ نفر را برکنار کنید
🔹 بنابراین به این نتیجه میرسیم مسئولیت راس هرم در یک نظام سیاسی غیردموکراتیک چقدر تعیین کننده است یعنی اینکه او چگونه فکر میکند از کدام طبقه نشات گرفته و در نهایت چه تلقی از آیندۀ کشورش دارد و آیا اصلا توسعهیافتگی در چارچوب فکری او میگنجد یا خیر ؟! مالزیاییها کسی مانند #ماهاتیر_محمد داشتند که با توجه بهشناختش از جهان توانست جامعه را متحول کند ، دن شائوپینگ همین کار را در چین انجام داد یا اوزال در ترکیه هم چنین نقشی را ایفا کرد ولی ما در ایران بجای اینگونه نخبگان سیاسی انبوهی از قبیلههای سیاسی داریم
🔸 نخبهگرایی سیاسی یعنی بهترینها ، سالمترینها و عاقلترینها بتوانند بیاندیشند ، تصمیم بگیرند و اجرا کنند اما قبیلههای سیاسی یعنی افرادی که سالها با هم بودهاند با هم انس گرفتند و یکدیگر را خوب میشناسند در نتیجه با هم کار میکنند پس از نظرشان اوضاع فعلی ما خیلی هم مطلوب است چون داریم نفت میفروشیم و زندگیمان را میکنیم اما آیا در نظام سیاسی پدرسالار ایران به راستی هیچکس نیست که #بخواهد با فراهم کردن آیندهای مطمئنتر برای ایرانیان نامی بزرگ و ماندگار در تاریخ هزاران سالۀ این کشور داشته باشد ؟!
@Library_Telegram
❤1
Forwarded from همه چی، هیچی
✅ ۴۶ جمله به یاد ماندنی از فردی به یاد ماندنی (احمدی نژاد)
۱- این که میگویند دو تا بچه کافیه بنده معتقد نیستم.کشور ما برای ۵۰۰ میلیون نفر جا دارد.
۲- هرگز نمیگذارند که اوباما رئیس جمهور آمریکا شود چون سیاهپوست است
٣-كسي رو داريم كه با چشم معادن زير زمين را تشخيص مي دهد مثلا در اين نقطه طلا هست يا در آن منطقه مس هست
۴-امارات اگر پیشرفت کند انگارما پیشرفت کردهایم.
۵- بهای کنونی نفت (۱۵۰دلار درسال۸۶) بسیار پایین است و من پیش بینی می کنم که نفت به ۳۰۰ دلار هم برسد.
۶- آمریکاییها مثل سگ از من میترسند، یک سخنرانی بکنم بهای نفت گران میشود واقتصاد آمریکا فرو میپاشد.
۷-اقتصاد دانان غربی به من گفتند در کشور شما طی دوساله معجزهی اقتصادی قرن رخ داده!
۸-سران کشورهای دنیا برای نزدیکی با کشور ما صف کشیدهاند، مثل این پیرزن ها که در صف زنبیل میگذارند.
۹-در سفر به عراق آمریکاییها میخواستند من را بدزدند اما اراده امام زمان چیز دیگری بود.
۱۰- امروز همه به این واقعیت معتقدند که در حال حاضر کشور را امام زمان مدیریت میکند.
۱۱-تمام دنیا دست به یکی کردهاند تا این دولت را تخریب کنند اما هدف اصلیشان تخریب امام زمان است، چون همه میدانند که این دولت مورد تایید ایشان است.
۱۲- میانگین سن دانشمندان هستهای ما ۱۷سال است.
۱۳- یک دختر ۱۵ساله توانسته است در زیرزمین خانه شان، اورانیوم را غنیسازی کند.
۱۴- در مناظره با کروبی: صدها کشور درجهان ازما الگوبرداری میکنند.
۱۵- بدرفتاری با ایرانیان در فرودگاهها دروغ است، با من و هیئت همراهم در همه جا خوشرفتاری میکنند.
۱۶- در آخرالزمان هوگو چاوز به همراه امام زمان و حضرت مسیح به زمین رجعت خواهد کرد.
۱۷- آنقدرقطعنامه بدهید تا قطعنامه دانتان پاره شود!
۱۸- روشنفکران، به اندازهی بزغاله هم نمیفهمند.
۱۹- گوجه فرنگی ۳۵۰۰ تومان نیست، سرکوچهی ما ۱۲۰۰ تومان است.
۲۰- در دنیای ورزش، نتایج پاراالمپیک از المپیک مهمتر است.
۲۱- ایران آزاد ترین کشور دنیاست، در ایران بر خلاف آمریکا و اروپا یک نفر گرسنه هم پیدا نمیکنید.
۲۲- مردم از شنیدن اسم دموکراسی حالت تهوع میگیرند. دموکراسی که آب و نان نمیشود.
۲۳- در خارج از کشور بچه ۴ ساله من را به مادرش نشان داد و گفت: محمود...!
۲۴- در سفر ایتالیا میخواستند من را با اشعه ایکس ترور کنند.
۲۵- ۴۲۰ روزنامه و خبرگزاری بینالمللی علیه دولت من مینویسند.
۲۶- اگر مصر آمادگی داشته باشد تا پایان وقت اداری امروز، روابط را (پس از سی سال قطع رابطه) برقرار میکنیم.
۲۷- یک زن (اشاره به فاطمه رجبی) پیدا شده که مردانه حرف میزند، آن وقت شما بهش ایراد میگیرید؟
۲۸- عده ای میگویند که بازار آزاد همه چیز را حل میکند، ولی من به شما میگویم که بازار آزاد برای دزدها و پدرسوختههاست.
۲۹- به خبرنگار خارجی: شما نماینده ملتتان هستید و باید به سؤال من پاسخ دهید...!
۳۰- حجم سرمایه گذاری در صنعت ایران، در این چهارسال ۶۰۰ میلیارد دلار بوده است.
۳۱- آن ممه را لولو برد...!
۳۲- در سازمان ملل: وان دقیقه، وان دقیقه
۳۳- آبو بریزید جایی که میسوزه، چرا جای دیگه میریزید؟
۳۴- اطلاعات موثقی دارم که اوباما را با جادو و جنبل طلسم کردهاند وگرنه آدم خوبی بود.
۳۵- اگر از مردم ایران بپرسید تحریم چی هست بهتون میگن تحریم نَمَدی؟
۳۶- انگلیس کشوری کوچک در غرب آفریقاست که میخواهد برای دنیا تعیین تکلیف کند.
۳۷- میگویند یارانه دهکهای بالایی را حذف کنید، مگر یارانهها دست ماست؟ یارانهها مال امام زمان است و ایشان میخواهند بین همه بطور مساوی تقسیم شود.
۳۸- مدرک تحصیلی ملاک نیست، آدم میشناسم که با مدرک سیکل تو نیروگاه اتمی بوشهر کار چهارتا مهندس رو انجام میده.
۳۹- نگران بهداشت و درمان مردم فقیر آمریکا هستم. چرا اینها مثل ما دفترچه بیمه ندارند؟
۴۰- بر خلاف نظر بقیه، من معتقدم زنان گیلانی در کنار کار و تلاش روزانه، حریم عفاف و ناموس خود را هم حفظ میکنند...!
۴۱- به خبرنگار cnn: میتوانیم ظرف ۲۰ دقیقه تمام کشورهای عربی را تصرف کنیم و از طریق کانال سوئز به دریای مدیترانه برسیم. شما این را میخواهید؟
۴۲- سال ۹۱: اگر ده سال دیگر به من مهلت بدهید کاری میکنم که آمریکا وارد کننده محصولات صنعتی و کشاورزی از ایران شود.
۴۳- از ۷ میلیون نفر جمعیت کره زمین بیش از ۳ میلیون نفر گرسنهاند.
۴۴- با چاقوی زنجان، دشمنان این مملکت را به دو نیم میکنیم.
۴۵- حاضرم با آقای اوباما در صحن علنی سازمان ملل در مورد شرایط وخیم زندگی مردم آمریکا مناظره کنم.
۴۶- وقتی سخنرانیام در مجمع عمومی سازمان ملل تمام شد نماینده چند کشور دورم جمع شدند و گفتند فلانی؛ در تمام مدتی که صحبت میکردی ما بالای سرت یک هالهای از نور میدیدیم.
@hychy
۱- این که میگویند دو تا بچه کافیه بنده معتقد نیستم.کشور ما برای ۵۰۰ میلیون نفر جا دارد.
۲- هرگز نمیگذارند که اوباما رئیس جمهور آمریکا شود چون سیاهپوست است
٣-كسي رو داريم كه با چشم معادن زير زمين را تشخيص مي دهد مثلا در اين نقطه طلا هست يا در آن منطقه مس هست
۴-امارات اگر پیشرفت کند انگارما پیشرفت کردهایم.
۵- بهای کنونی نفت (۱۵۰دلار درسال۸۶) بسیار پایین است و من پیش بینی می کنم که نفت به ۳۰۰ دلار هم برسد.
۶- آمریکاییها مثل سگ از من میترسند، یک سخنرانی بکنم بهای نفت گران میشود واقتصاد آمریکا فرو میپاشد.
۷-اقتصاد دانان غربی به من گفتند در کشور شما طی دوساله معجزهی اقتصادی قرن رخ داده!
۸-سران کشورهای دنیا برای نزدیکی با کشور ما صف کشیدهاند، مثل این پیرزن ها که در صف زنبیل میگذارند.
۹-در سفر به عراق آمریکاییها میخواستند من را بدزدند اما اراده امام زمان چیز دیگری بود.
۱۰- امروز همه به این واقعیت معتقدند که در حال حاضر کشور را امام زمان مدیریت میکند.
۱۱-تمام دنیا دست به یکی کردهاند تا این دولت را تخریب کنند اما هدف اصلیشان تخریب امام زمان است، چون همه میدانند که این دولت مورد تایید ایشان است.
۱۲- میانگین سن دانشمندان هستهای ما ۱۷سال است.
۱۳- یک دختر ۱۵ساله توانسته است در زیرزمین خانه شان، اورانیوم را غنیسازی کند.
۱۴- در مناظره با کروبی: صدها کشور درجهان ازما الگوبرداری میکنند.
۱۵- بدرفتاری با ایرانیان در فرودگاهها دروغ است، با من و هیئت همراهم در همه جا خوشرفتاری میکنند.
۱۶- در آخرالزمان هوگو چاوز به همراه امام زمان و حضرت مسیح به زمین رجعت خواهد کرد.
۱۷- آنقدرقطعنامه بدهید تا قطعنامه دانتان پاره شود!
۱۸- روشنفکران، به اندازهی بزغاله هم نمیفهمند.
۱۹- گوجه فرنگی ۳۵۰۰ تومان نیست، سرکوچهی ما ۱۲۰۰ تومان است.
۲۰- در دنیای ورزش، نتایج پاراالمپیک از المپیک مهمتر است.
۲۱- ایران آزاد ترین کشور دنیاست، در ایران بر خلاف آمریکا و اروپا یک نفر گرسنه هم پیدا نمیکنید.
۲۲- مردم از شنیدن اسم دموکراسی حالت تهوع میگیرند. دموکراسی که آب و نان نمیشود.
۲۳- در خارج از کشور بچه ۴ ساله من را به مادرش نشان داد و گفت: محمود...!
۲۴- در سفر ایتالیا میخواستند من را با اشعه ایکس ترور کنند.
۲۵- ۴۲۰ روزنامه و خبرگزاری بینالمللی علیه دولت من مینویسند.
۲۶- اگر مصر آمادگی داشته باشد تا پایان وقت اداری امروز، روابط را (پس از سی سال قطع رابطه) برقرار میکنیم.
۲۷- یک زن (اشاره به فاطمه رجبی) پیدا شده که مردانه حرف میزند، آن وقت شما بهش ایراد میگیرید؟
۲۸- عده ای میگویند که بازار آزاد همه چیز را حل میکند، ولی من به شما میگویم که بازار آزاد برای دزدها و پدرسوختههاست.
۲۹- به خبرنگار خارجی: شما نماینده ملتتان هستید و باید به سؤال من پاسخ دهید...!
۳۰- حجم سرمایه گذاری در صنعت ایران، در این چهارسال ۶۰۰ میلیارد دلار بوده است.
۳۱- آن ممه را لولو برد...!
۳۲- در سازمان ملل: وان دقیقه، وان دقیقه
۳۳- آبو بریزید جایی که میسوزه، چرا جای دیگه میریزید؟
۳۴- اطلاعات موثقی دارم که اوباما را با جادو و جنبل طلسم کردهاند وگرنه آدم خوبی بود.
۳۵- اگر از مردم ایران بپرسید تحریم چی هست بهتون میگن تحریم نَمَدی؟
۳۶- انگلیس کشوری کوچک در غرب آفریقاست که میخواهد برای دنیا تعیین تکلیف کند.
۳۷- میگویند یارانه دهکهای بالایی را حذف کنید، مگر یارانهها دست ماست؟ یارانهها مال امام زمان است و ایشان میخواهند بین همه بطور مساوی تقسیم شود.
۳۸- مدرک تحصیلی ملاک نیست، آدم میشناسم که با مدرک سیکل تو نیروگاه اتمی بوشهر کار چهارتا مهندس رو انجام میده.
۳۹- نگران بهداشت و درمان مردم فقیر آمریکا هستم. چرا اینها مثل ما دفترچه بیمه ندارند؟
۴۰- بر خلاف نظر بقیه، من معتقدم زنان گیلانی در کنار کار و تلاش روزانه، حریم عفاف و ناموس خود را هم حفظ میکنند...!
۴۱- به خبرنگار cnn: میتوانیم ظرف ۲۰ دقیقه تمام کشورهای عربی را تصرف کنیم و از طریق کانال سوئز به دریای مدیترانه برسیم. شما این را میخواهید؟
۴۲- سال ۹۱: اگر ده سال دیگر به من مهلت بدهید کاری میکنم که آمریکا وارد کننده محصولات صنعتی و کشاورزی از ایران شود.
۴۳- از ۷ میلیون نفر جمعیت کره زمین بیش از ۳ میلیون نفر گرسنهاند.
۴۴- با چاقوی زنجان، دشمنان این مملکت را به دو نیم میکنیم.
۴۵- حاضرم با آقای اوباما در صحن علنی سازمان ملل در مورد شرایط وخیم زندگی مردم آمریکا مناظره کنم.
۴۶- وقتی سخنرانیام در مجمع عمومی سازمان ملل تمام شد نماینده چند کشور دورم جمع شدند و گفتند فلانی؛ در تمام مدتی که صحبت میکردی ما بالای سرت یک هالهای از نور میدیدیم.
@hychy
👍2
#یک_فنجان_تفکر ☕️
كاش دست از سر اين دانشگاههای پوك برداريم!_سیدمجید حسینی
٤٩ درصدفارغ التحصيلان ايراني بيكارند ، يعني نيمي از كساني كه در دانشگاههاي ايران ، مدرك مي گيرند به خيل بيكاران مي پيوندند ، در حاليكه اگر مدرك نمي گرفتند ، شغل داشتند
دانشگاهها ، تبديل شده اند به مراكز توليد كاغذي به نام مدرك كه فقط يك كار مي تواند بكند :
سطح توقع فرد را از زندگي ، از خانواده ، از حكومت و از جامعه بالا ببرد
كسي با مدرك ديپلم يا سيكل ، حاضراست مهارتي ياد بگيرد ، با دست هايش كار كند ، عرق بريزد و ناني بدست اورد ، ولي كسي با مدرك فوق ليسانس ، ميز مي خواهد ، حقوق ثابت مي خواهد كه بخاطر مدركش بايد دريافت كند
اما سر كلاس هاي دانشگاه ، چيزي به او نياموختند كه بدرد كاري غير از پشت ميز اداره بخورد
پشت ميزهاي ادارات هم ، چند برابر صندلي هايش ادم با مدارك بالا هست ؛ اينست كه فارغ التحصيل با مدرك كم مهارت ، حقوق بالا مي خواهد اما اثر كمتر در واقعيت كاري دارد
او نياموخته چگونه كار جمعي كند ، چگونه ارتباط برقرار كند ، چگونه پول دربياورد و چگونه رضايت جلب كند
او چيزهايي اموخته ، كه فقط پشت مدرك بدرد مي خورد نه بعد مدرك
دانشجوي علوم سياسي ، سياستمدار خوبي نيست
فارغ التحصيل اقتصاد بلد نيست كار اقتصادي بكند
و مدرك مهندسي عمران ، نشاندهنده يك ساختمان ساز خوب نيست
اين را پسرها متوجه شده اند
حالا ضريب بيكاري در فارغ التحصيلان زن ، به ٦٥ رسيده
چرا كه اغلب پسرها اصلا دانشگاه نمي روند وصندلي هاي ضد شغل دانشگاه به دخترها مي رسد
دوره هاي عالي مثل دكتري ، هنوز در سلطه كامل پسران است
چون هنوز شغل مي سازد ، اما دوره هاي پايين تر ، قلمرو دختران شده ؛ صندلي هاي دانشگاه ، حالا دانشجويان دختر را ميبلعند و آنها را به قعر افسردگي فرا مي خوانند
دختري كه سالها درس خوانده فوق ليسانس يا دكتري گرفته ، اما حداقل هاي اجتماعي ، مثل استقلال يا اقتصاد را ندارد ،چشم اندازي جز افسردگي نخواهد داشت
بايد يك نهضت ضد دانشگاه ساخت ، ضد اين دانشگاههاي موجود
انها كه پول مي گيرند و مدرك مي فروشند و افسرده مي سازند
بايد مهارت ، بينش، توانايي هاي ارتباطي ، فرصت هاي استقلال را تقويت كرد با همين ديپلم ، همين سيكل و همين سواد مي توان انسانهاي شاد داشت ، انسانهاي خوشبخت ، كاش دست از سر اين دانشگاههاي پوك و تهی برداريم.
@Library_Telegram
كاش دست از سر اين دانشگاههای پوك برداريم!_سیدمجید حسینی
٤٩ درصدفارغ التحصيلان ايراني بيكارند ، يعني نيمي از كساني كه در دانشگاههاي ايران ، مدرك مي گيرند به خيل بيكاران مي پيوندند ، در حاليكه اگر مدرك نمي گرفتند ، شغل داشتند
دانشگاهها ، تبديل شده اند به مراكز توليد كاغذي به نام مدرك كه فقط يك كار مي تواند بكند :
سطح توقع فرد را از زندگي ، از خانواده ، از حكومت و از جامعه بالا ببرد
كسي با مدرك ديپلم يا سيكل ، حاضراست مهارتي ياد بگيرد ، با دست هايش كار كند ، عرق بريزد و ناني بدست اورد ، ولي كسي با مدرك فوق ليسانس ، ميز مي خواهد ، حقوق ثابت مي خواهد كه بخاطر مدركش بايد دريافت كند
اما سر كلاس هاي دانشگاه ، چيزي به او نياموختند كه بدرد كاري غير از پشت ميز اداره بخورد
پشت ميزهاي ادارات هم ، چند برابر صندلي هايش ادم با مدارك بالا هست ؛ اينست كه فارغ التحصيل با مدرك كم مهارت ، حقوق بالا مي خواهد اما اثر كمتر در واقعيت كاري دارد
او نياموخته چگونه كار جمعي كند ، چگونه ارتباط برقرار كند ، چگونه پول دربياورد و چگونه رضايت جلب كند
او چيزهايي اموخته ، كه فقط پشت مدرك بدرد مي خورد نه بعد مدرك
دانشجوي علوم سياسي ، سياستمدار خوبي نيست
فارغ التحصيل اقتصاد بلد نيست كار اقتصادي بكند
و مدرك مهندسي عمران ، نشاندهنده يك ساختمان ساز خوب نيست
اين را پسرها متوجه شده اند
حالا ضريب بيكاري در فارغ التحصيلان زن ، به ٦٥ رسيده
چرا كه اغلب پسرها اصلا دانشگاه نمي روند وصندلي هاي ضد شغل دانشگاه به دخترها مي رسد
دوره هاي عالي مثل دكتري ، هنوز در سلطه كامل پسران است
چون هنوز شغل مي سازد ، اما دوره هاي پايين تر ، قلمرو دختران شده ؛ صندلي هاي دانشگاه ، حالا دانشجويان دختر را ميبلعند و آنها را به قعر افسردگي فرا مي خوانند
دختري كه سالها درس خوانده فوق ليسانس يا دكتري گرفته ، اما حداقل هاي اجتماعي ، مثل استقلال يا اقتصاد را ندارد ،چشم اندازي جز افسردگي نخواهد داشت
بايد يك نهضت ضد دانشگاه ساخت ، ضد اين دانشگاههاي موجود
انها كه پول مي گيرند و مدرك مي فروشند و افسرده مي سازند
بايد مهارت ، بينش، توانايي هاي ارتباطي ، فرصت هاي استقلال را تقويت كرد با همين ديپلم ، همين سيكل و همين سواد مي توان انسانهاي شاد داشت ، انسانهاي خوشبخت ، كاش دست از سر اين دانشگاههاي پوك و تهی برداريم.
@Library_Telegram
👍2
Forwarded from موسیقی اصیل ایرانی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
#اندکی_تفکر
صبح ۱۶ آوریل ، دکتر ریو از مطبش بیرون آمد و در وسط پاگرد به موشی مُرده برخورد . آن لحظه بیآنکه به قضیه اهمیت بدهد لاشۀ موش را با پا کنار زد و از پلهها پایین رفت اما وقتی به خیابان رسید این فکر از ذهنش گذشت که حضور موش آنجا عادی نبود و راهِ رفته را برگشت تا به سرایدار سالخوردۀ ساختمان هشدار دهد اما با دیدن واکنش آقای میشل بهتر دریافت آنچه دیده تا چه اندازه عجیب و نامعمول است زیرا او خیلی قرصومحکم بر سر حرف خود ایستاده بود که آن ساختمان اصلا موش ندارد و لابد کسی که خیال مسخرهبازی داشته این را از جای دیگری آورده است ...
صبح ۱۷ آوریل , آقای میشل در حالی که سه لاشۀ موش دیگر را از دُم گرفته بود دوباره سر راه دکتر ریو سبز شد و ادعا کرد یک مشت عوضی اینها را وسط راهرو گذاشتهاند اما به نظر میرسید آن موشها را با تلههای بزرگ گرفته باشند چون تمامِ تنشان خونآلود بود ، آقای میشل همچنان میگفت : بالاخره مچ این مردمآزارها رو میگیرم
۲۸ آوریل , موقعی که دکتر ریو اتومبیل خود را جلوی عمارت متوقف کرد بیآنکه پرسوجویی کرده باشد متوجه شد که همۀ اهل محل راجع به موشها حرف میزنند . دست بر قضا ته خیابان چشمش به سرایدار افتاد که به زحمت قدم برمیداشت و از قیافۀ معمولاً سرزندهاش خستگی میبارید ، سرش به یک سمت خم شده بود و دستها و پاها را از هم گشوده بود جوری راه میرفت که آدم را یاد عروسک خیمهشببازی میانداخت
عیادتهای مطب که به پایان رسید دکتر ریو به سراغ سرایدار رفت . بیمار ، نحیف و ناتوان در بستر آرمیده بود ، زنش کنار پایههای تخت با مهربانی پاهای بیمارش را فشار میداد ، تومورهای های گردن متورم شده و به نظر میرسید سرایدار میکوشد سرش را تا حد امکان از تنش دور نگه دارد ، غروب تبش تا ۴٠ درجه بالا رفت و درحالی که رو به مرگ بود با کلماتی جویدهجویده که به سختی از دهانش بیرون میآمدند میگفت : موشها , موشها ...
میشود گفت مرگِ سرایدار پایان دورهای انباشته از نشانههای گیجکننده و آغاز دورهای را تعیین کرد که نسبتاً دشوار بود زیرا حیرت ایامِ نخست تدریجاً جایش را به وحشت و ترس سپرد و اگر همهچیز اینجا ختم میشد بیتردید دوباره عادتها زورشان میچربید اما بسیاری از همشهریانمان ناگزیر شدند به همان راهی بروند که آقای میشل پیموده بود . گر چه مصیبتها امری رایجاند اما دشوار میتوانیم باورشان کنیم وقتی بر سر خودمان نازل میشوند . جهان همانقدر گرفتار طاعون شده که دستخوش جنگ با وجود این طاعونها و جنگها همواره یکسان مردم را غافلگیر میکنند و این از حماقتِ آنهاست : خود را آزاد میپنداشتند حال آنکه تا مصیبت وجود دارد کسی آزاد نیست.
🉐 «سرایدارِ» رمان کامو یادآور بسیاری از رهبران کنونیِ جهان است ، او لاشۀ موشها را نادیده میگیرد و با کماهمیت شمردن این امر از مسئولیت خود در قبال اهالی ساختمان غافل میشود و سلامت آنها را به خطر میاندازد تا کار از کار میگذرد و البته خود نیز قربانیِ جهل و غرورش میشود . اکثر رهبران جهان، دستکم در اوایل پیدایش این بحران با بیاعتنایی به وظیفۀ خود در قبال شهروندان به شیوع این ویروس کمک کردند و بدتر اینکه بسیاری از رهبران دنیا از جمله رؤسای جمهور چین و آمریکا برای حل بحرانی که خود در آن نقش داشتند حاضر به همکاری با یکدیگر هم نیستند
👈🏻 آلبر کامو میگوید : تنها راه مبارزه با طاعون پایبندی به شرافت است و شرافت چیزی نیست جز «عمل کردن به وظیفه» هرگاه فرد و گروه به وظیفۀ خود در قبال یکدیگر عمل کنند رسم شرافت را به جا آورند ... مشکل اصلی ما نه شیوع کرونا بلکه رواج «نفرت، حرص و جهل» است که اگر در واکنش به این بحران، شفقت، بخشندگی و شرافت را جایگزین میکردیم خود را به این مهلکه نمیانداختیم.
📕 رمان طاعون
✍ #آلبر_کامو
@Library_Telegram
صبح ۱۶ آوریل ، دکتر ریو از مطبش بیرون آمد و در وسط پاگرد به موشی مُرده برخورد . آن لحظه بیآنکه به قضیه اهمیت بدهد لاشۀ موش را با پا کنار زد و از پلهها پایین رفت اما وقتی به خیابان رسید این فکر از ذهنش گذشت که حضور موش آنجا عادی نبود و راهِ رفته را برگشت تا به سرایدار سالخوردۀ ساختمان هشدار دهد اما با دیدن واکنش آقای میشل بهتر دریافت آنچه دیده تا چه اندازه عجیب و نامعمول است زیرا او خیلی قرصومحکم بر سر حرف خود ایستاده بود که آن ساختمان اصلا موش ندارد و لابد کسی که خیال مسخرهبازی داشته این را از جای دیگری آورده است ...
صبح ۱۷ آوریل , آقای میشل در حالی که سه لاشۀ موش دیگر را از دُم گرفته بود دوباره سر راه دکتر ریو سبز شد و ادعا کرد یک مشت عوضی اینها را وسط راهرو گذاشتهاند اما به نظر میرسید آن موشها را با تلههای بزرگ گرفته باشند چون تمامِ تنشان خونآلود بود ، آقای میشل همچنان میگفت : بالاخره مچ این مردمآزارها رو میگیرم
۲۸ آوریل , موقعی که دکتر ریو اتومبیل خود را جلوی عمارت متوقف کرد بیآنکه پرسوجویی کرده باشد متوجه شد که همۀ اهل محل راجع به موشها حرف میزنند . دست بر قضا ته خیابان چشمش به سرایدار افتاد که به زحمت قدم برمیداشت و از قیافۀ معمولاً سرزندهاش خستگی میبارید ، سرش به یک سمت خم شده بود و دستها و پاها را از هم گشوده بود جوری راه میرفت که آدم را یاد عروسک خیمهشببازی میانداخت
عیادتهای مطب که به پایان رسید دکتر ریو به سراغ سرایدار رفت . بیمار ، نحیف و ناتوان در بستر آرمیده بود ، زنش کنار پایههای تخت با مهربانی پاهای بیمارش را فشار میداد ، تومورهای های گردن متورم شده و به نظر میرسید سرایدار میکوشد سرش را تا حد امکان از تنش دور نگه دارد ، غروب تبش تا ۴٠ درجه بالا رفت و درحالی که رو به مرگ بود با کلماتی جویدهجویده که به سختی از دهانش بیرون میآمدند میگفت : موشها , موشها ...
میشود گفت مرگِ سرایدار پایان دورهای انباشته از نشانههای گیجکننده و آغاز دورهای را تعیین کرد که نسبتاً دشوار بود زیرا حیرت ایامِ نخست تدریجاً جایش را به وحشت و ترس سپرد و اگر همهچیز اینجا ختم میشد بیتردید دوباره عادتها زورشان میچربید اما بسیاری از همشهریانمان ناگزیر شدند به همان راهی بروند که آقای میشل پیموده بود . گر چه مصیبتها امری رایجاند اما دشوار میتوانیم باورشان کنیم وقتی بر سر خودمان نازل میشوند . جهان همانقدر گرفتار طاعون شده که دستخوش جنگ با وجود این طاعونها و جنگها همواره یکسان مردم را غافلگیر میکنند و این از حماقتِ آنهاست : خود را آزاد میپنداشتند حال آنکه تا مصیبت وجود دارد کسی آزاد نیست.
🉐 «سرایدارِ» رمان کامو یادآور بسیاری از رهبران کنونیِ جهان است ، او لاشۀ موشها را نادیده میگیرد و با کماهمیت شمردن این امر از مسئولیت خود در قبال اهالی ساختمان غافل میشود و سلامت آنها را به خطر میاندازد تا کار از کار میگذرد و البته خود نیز قربانیِ جهل و غرورش میشود . اکثر رهبران جهان، دستکم در اوایل پیدایش این بحران با بیاعتنایی به وظیفۀ خود در قبال شهروندان به شیوع این ویروس کمک کردند و بدتر اینکه بسیاری از رهبران دنیا از جمله رؤسای جمهور چین و آمریکا برای حل بحرانی که خود در آن نقش داشتند حاضر به همکاری با یکدیگر هم نیستند
👈🏻 آلبر کامو میگوید : تنها راه مبارزه با طاعون پایبندی به شرافت است و شرافت چیزی نیست جز «عمل کردن به وظیفه» هرگاه فرد و گروه به وظیفۀ خود در قبال یکدیگر عمل کنند رسم شرافت را به جا آورند ... مشکل اصلی ما نه شیوع کرونا بلکه رواج «نفرت، حرص و جهل» است که اگر در واکنش به این بحران، شفقت، بخشندگی و شرافت را جایگزین میکردیم خود را به این مهلکه نمیانداختیم.
📕 رمان طاعون
✍ #آلبر_کامو
@Library_Telegram
👍1
دوستان میخواهم خاطره اے واقعے تعریف ڪنم
بخاطر ڪلمه اے بے تربیتے پوزش از شما عزیزان🌹
معلم بازنشسته اے میگفت سالها پیش اواسط سال بود معلم یڪے دیگر از ڪلاسها تصادف ڪرد
به من گفتن تو برو سر ڪلاس بچها
رفتم سر ڪلاس شروع ڪردم به درس دادن همینڪه به تخته سیاه نگاه ڪردم صداے بلند گ.وزی شنیدم
ڪه اگر ڪسے از درب ڪلاس هم عبور میڪرد
صدایش را میشنید.
اول گفتم به رو خودم نیارم... بعد فڪر ڪردم ڪه
شاید بچه ها خواستند منو دست بیندازند
و اگر به روے خودم نیارم فڪر میڪنند من هالویم
و از فردا همین بساط خواهد بود
با غضب برگشتم دیدم همه بچه ها عادے نشستن و به درس گوش میڪنند و هیچڪس هم خنده اش نگرفته. هیچے نگفتم فڪر ڪردم اشتباه ڪردم
آن روز زنگ ڪلاس بصدا در آمد و این موضوع
از فڪرم بیرون نمیرفت.
به دو تا از همڪاران زنگ زدم و داستان را تعریف ڪردم اونا هم گفتن بے خیال شو حتمأ خیالاتے شدی
روز بعد رفتم سرڪلاس اواسط درس بود دیدم همان صدا بلڪه بلندتر بطوریڪه مشخص بود ڪه اصلأ
قصد نداشته حتے ذره اے خودش را هم ڪنترل ڪنه
اینبار دیگه برگشتم و با نگاه معنے دار
[ یعنے ڪار ڪے بود] به چهره همه نگاه ڪردم دیدم
ڪسے نه خنده اش گرفته و نه عڪس العملے نشان میدهد... ترسیدم ڪه تبانے ڪرده باشند و قصد
دست انداختنم را داشته باشند
با جنم زیاد داد زدم علے [ علے مبصر ڪلاس ]
علے بلند شد گفت بله آقا گفتم تو هم شنیدے؟
گفت بله آقا!
گفتم ڪے بود؟
گفت حسن بود آقا!
گفتم حسن ڪیه؟
دیدیم یک بچه نحیف - ضعیف الجثه - برافروخته
و رنگ زرد ڪه تمام هیڪلش بیست ڪیلو هم نبود
انگشت اجازه رو گرفت بالا و گفت بله آقا!
گفتم ڪے بود؟
گفت من بودم آقا!
نگاهے به قیافه اش ڪردم دیدم بهش نمیاد ڪه منو دست انداخته باشه گفتم بنشین.
زنگ تفریح ڪه بصدا در اومد بچه بغل دستیش
ڪه ریز نقش اما چابک و زیرڪے بنام محمود صدایش ڪردم و گفتم محمود تو شنیدے ڪه حسن
بغل دستت چڪار ڪرد؟
محمود گفت بله آقا!
گفتم چرا اینڪار رو ڪرد آیا با شما تبانے ڪرده بود
و یا علت دیگرے داشت؟
محمود گفت حسن بیمار است نمیتونه خودش رو ڪنترل ڪنه اوایل سال هروقت اینڪار رو میڪرد
هم ما خنده مون میگرفت و هم آقا معلم تنبیهش میڪرد هر دفعه تنبیه میشد چند روز مدرسه نمے آمد
تا اینڪه مادر حسن نامه از دڪتر آورد و از آن روز
براے ما هم عادے شد دیگه نه تنبیه میشه و نه ما
خنده مون میگیره
وقتے لحظه سال تحویل امسال دیدم روحانے
از تلویزیون اعلام ڪرد ڪه سال 98 سالے پر افتخار
براے ملت ایران بود و هیچیک از وزیراش نخندیدند
یاد گ.وزهای آن روزاے حسن افتادم ڪه براے همه
عادے شده بود و هیچڪس نمے خندید.
@Library_Telegram
بخاطر ڪلمه اے بے تربیتے پوزش از شما عزیزان🌹
معلم بازنشسته اے میگفت سالها پیش اواسط سال بود معلم یڪے دیگر از ڪلاسها تصادف ڪرد
به من گفتن تو برو سر ڪلاس بچها
رفتم سر ڪلاس شروع ڪردم به درس دادن همینڪه به تخته سیاه نگاه ڪردم صداے بلند گ.وزی شنیدم
ڪه اگر ڪسے از درب ڪلاس هم عبور میڪرد
صدایش را میشنید.
اول گفتم به رو خودم نیارم... بعد فڪر ڪردم ڪه
شاید بچه ها خواستند منو دست بیندازند
و اگر به روے خودم نیارم فڪر میڪنند من هالویم
و از فردا همین بساط خواهد بود
با غضب برگشتم دیدم همه بچه ها عادے نشستن و به درس گوش میڪنند و هیچڪس هم خنده اش نگرفته. هیچے نگفتم فڪر ڪردم اشتباه ڪردم
آن روز زنگ ڪلاس بصدا در آمد و این موضوع
از فڪرم بیرون نمیرفت.
به دو تا از همڪاران زنگ زدم و داستان را تعریف ڪردم اونا هم گفتن بے خیال شو حتمأ خیالاتے شدی
روز بعد رفتم سرڪلاس اواسط درس بود دیدم همان صدا بلڪه بلندتر بطوریڪه مشخص بود ڪه اصلأ
قصد نداشته حتے ذره اے خودش را هم ڪنترل ڪنه
اینبار دیگه برگشتم و با نگاه معنے دار
[ یعنے ڪار ڪے بود] به چهره همه نگاه ڪردم دیدم
ڪسے نه خنده اش گرفته و نه عڪس العملے نشان میدهد... ترسیدم ڪه تبانے ڪرده باشند و قصد
دست انداختنم را داشته باشند
با جنم زیاد داد زدم علے [ علے مبصر ڪلاس ]
علے بلند شد گفت بله آقا گفتم تو هم شنیدے؟
گفت بله آقا!
گفتم ڪے بود؟
گفت حسن بود آقا!
گفتم حسن ڪیه؟
دیدیم یک بچه نحیف - ضعیف الجثه - برافروخته
و رنگ زرد ڪه تمام هیڪلش بیست ڪیلو هم نبود
انگشت اجازه رو گرفت بالا و گفت بله آقا!
گفتم ڪے بود؟
گفت من بودم آقا!
نگاهے به قیافه اش ڪردم دیدم بهش نمیاد ڪه منو دست انداخته باشه گفتم بنشین.
زنگ تفریح ڪه بصدا در اومد بچه بغل دستیش
ڪه ریز نقش اما چابک و زیرڪے بنام محمود صدایش ڪردم و گفتم محمود تو شنیدے ڪه حسن
بغل دستت چڪار ڪرد؟
محمود گفت بله آقا!
گفتم چرا اینڪار رو ڪرد آیا با شما تبانے ڪرده بود
و یا علت دیگرے داشت؟
محمود گفت حسن بیمار است نمیتونه خودش رو ڪنترل ڪنه اوایل سال هروقت اینڪار رو میڪرد
هم ما خنده مون میگرفت و هم آقا معلم تنبیهش میڪرد هر دفعه تنبیه میشد چند روز مدرسه نمے آمد
تا اینڪه مادر حسن نامه از دڪتر آورد و از آن روز
براے ما هم عادے شد دیگه نه تنبیه میشه و نه ما
خنده مون میگیره
وقتے لحظه سال تحویل امسال دیدم روحانے
از تلویزیون اعلام ڪرد ڪه سال 98 سالے پر افتخار
براے ملت ایران بود و هیچیک از وزیراش نخندیدند
یاد گ.وزهای آن روزاے حسن افتادم ڪه براے همه
عادے شده بود و هیچڪس نمے خندید.
@Library_Telegram
👍1
مقایسه قیمت خودروهای وارداتی و داخلی طی ۱۰سال گذشته تایید میکند خودروهای وارداتی بیش از ۳۰برابر و خودرویی مانند پراید که کاملاً ساخت داخل است و نسبت به آن سالها هیچ تغییری در طراحی و کیفیت و... نداشته، حدود ۱۰ برابر گران شده است
و حالا هنوز درخواست خودروسازها برای تعرفه ها و قیمت های سال جدید بررسی نشده ، بازار به پیشواز رفته است
رشد ۴۰ درصدی قیمت خودروهای داخلی در راه است !
بزودی !
@Library_Telegram
و حالا هنوز درخواست خودروسازها برای تعرفه ها و قیمت های سال جدید بررسی نشده ، بازار به پیشواز رفته است
رشد ۴۰ درصدی قیمت خودروهای داخلی در راه است !
بزودی !
@Library_Telegram
✅ سی سوال پیش روی آینده
۱-آیا از جهان خواهیم آموخت؟
۲-آیا با جهان همکاری خواهیم کرد؟
۳-آیا رتبۀ حقیقی خود را در نظام بین الملل متوجه خواهیم شد ؟
۴-آیا با کشورهای دیگر رقابت خواهیم کرد؟
۵-آیا با استدلال تغیییر پیدا خواهیم کرد یا بحران؟
۶-آیا ادبیاتِ خود را نسبت به جهان تغییرخواهیم داد؟
۷-آیا تصویرِ جهان از کشور، برای ما اهمیت خواهد داشت؟
۸-آیا اهتمام خواهیم کرد که همسایگان در کشور سرمایه گذاری کنند؟
۹-آیا مزیتِ نسبی خود را در اقتصاد بین الملل مشخص خواهیم کرد؟
۱۰-آیا تخصص در مدیریت را خواهیم پذیرفت؟
۱۱-آیا خودخواهی را به ده درصد خواهیم رساند؟
۱۲-آیا خوش قول خواهیم شد؟
۱۳-آیا برای اندیشه های مختلف جا باز خواهیم کرد؟
۱۴-آیا شفافیت را از آزادی رسانه ها شروع خواهیم کرد؟
۱۵-آیا آداب انتقاد کردن از یکدیگر را خواهیم آموخت؟
۱۶-آیا اهمیتِ همکاری با یکدیگر را تشخیص خواهیم داد؟
۱۷-آیا جایگاهِ راستگویی در تداومِ دوستی ها را کشف خواهیم کرد ؟
۱۸-آیا زندگی را جدی خواهیم گرفت؟
۱۹-آیا کمتر حرف زدن ولی دقیق سخن گفتن برای ما مهم خواهد شد؟
۲۰-آیا سیستمِ رقابت کردنِ منطقی را ایجاد خواهیم کرد؟
۲۱-آیا میان کارآمدی و اعتماد رابطه ای وجود خواهد داشت ؟
۲۲-آیا هر شهروندی قادرخواهد بود پتانسیل های خود را فعلیت بخشد؟
۲۳-آیا برای حفاظت از محیط زیست سرمایه گذاری خواهیم کرد؟
۲۴-آیا قابل اتکا بودن در داخل و خارج برای ما اهمیت خواهد یافت؟
۲۵-آیا اینکه همه شهروندان پس انداز داشته باشند مهم خواهد شد؟
۲۶-آیا قرارداد اجتماعی شکل خواهیم داد؟
۲۷-آیا ثبات اقتصادی ضرورت پیدا خواهد کرد؟
۲۸-آیا سیستم مدیریتی غیرسلیقه ای برپا خواهیم کرد؟
۲۹-آیا به فکر کشوردربیست و پنج سال آینده خواهیم بود؟
۳۰-آیا معلوم است چه مسائلی برای ما اهمیت دارند؟
✍️ دکتر محمود سریع القلم
@Library_Telegram
۱-آیا از جهان خواهیم آموخت؟
۲-آیا با جهان همکاری خواهیم کرد؟
۳-آیا رتبۀ حقیقی خود را در نظام بین الملل متوجه خواهیم شد ؟
۴-آیا با کشورهای دیگر رقابت خواهیم کرد؟
۵-آیا با استدلال تغیییر پیدا خواهیم کرد یا بحران؟
۶-آیا ادبیاتِ خود را نسبت به جهان تغییرخواهیم داد؟
۷-آیا تصویرِ جهان از کشور، برای ما اهمیت خواهد داشت؟
۸-آیا اهتمام خواهیم کرد که همسایگان در کشور سرمایه گذاری کنند؟
۹-آیا مزیتِ نسبی خود را در اقتصاد بین الملل مشخص خواهیم کرد؟
۱۰-آیا تخصص در مدیریت را خواهیم پذیرفت؟
۱۱-آیا خودخواهی را به ده درصد خواهیم رساند؟
۱۲-آیا خوش قول خواهیم شد؟
۱۳-آیا برای اندیشه های مختلف جا باز خواهیم کرد؟
۱۴-آیا شفافیت را از آزادی رسانه ها شروع خواهیم کرد؟
۱۵-آیا آداب انتقاد کردن از یکدیگر را خواهیم آموخت؟
۱۶-آیا اهمیتِ همکاری با یکدیگر را تشخیص خواهیم داد؟
۱۷-آیا جایگاهِ راستگویی در تداومِ دوستی ها را کشف خواهیم کرد ؟
۱۸-آیا زندگی را جدی خواهیم گرفت؟
۱۹-آیا کمتر حرف زدن ولی دقیق سخن گفتن برای ما مهم خواهد شد؟
۲۰-آیا سیستمِ رقابت کردنِ منطقی را ایجاد خواهیم کرد؟
۲۱-آیا میان کارآمدی و اعتماد رابطه ای وجود خواهد داشت ؟
۲۲-آیا هر شهروندی قادرخواهد بود پتانسیل های خود را فعلیت بخشد؟
۲۳-آیا برای حفاظت از محیط زیست سرمایه گذاری خواهیم کرد؟
۲۴-آیا قابل اتکا بودن در داخل و خارج برای ما اهمیت خواهد یافت؟
۲۵-آیا اینکه همه شهروندان پس انداز داشته باشند مهم خواهد شد؟
۲۶-آیا قرارداد اجتماعی شکل خواهیم داد؟
۲۷-آیا ثبات اقتصادی ضرورت پیدا خواهد کرد؟
۲۸-آیا سیستم مدیریتی غیرسلیقه ای برپا خواهیم کرد؟
۲۹-آیا به فکر کشوردربیست و پنج سال آینده خواهیم بود؟
۳۰-آیا معلوم است چه مسائلی برای ما اهمیت دارند؟
✍️ دکتر محمود سریع القلم
@Library_Telegram
*نخونیش حیفه*😉🤭😂
ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ﺍﯼ ﭘﯿﺶ ﭘﺪﺭﺵ آمد ﻭ ﮔﻔﺖ : پدر ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣان بمن ﺑﺪﻩ ميخواهم توپ ﺑﺨﺮﻡ، پدر ﮔﻔﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ. ﺧﺮﻭﺳﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺮﻭ ﺑﻔﺮﻭﺷﺶ! براي خودت يك توپ بخر.
ﭘﺴﺮﻩ ﺧﺮﻭس را به بازار ﺑﺮﺩ تا ﺑﻔﺮﻭﺷد ﻭﻟﯽ ﮐﺴﯽ خروس را به قيمت هزار ﺗﻮﻣﺎن ﻧﺨﺮﯾﺪ.
پسر ﺩرب خانه اي را ﺯﺩ. زني خوش روي ﺩﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ.
ﭘﺴﺮﻩ گفت: خانم اين خروس را به قيمت هزار ﺗﻮﻣﺎن از من ميخريد؟
— ﺯﻥ گفت ﺑﯿﺎ ﺩﺍخل تا از كيفم پول بياورم ! شوهرم بسيار شكاك است. تو را درب منزل ببيند هم براي تو بد مي شود و هم براي من. ﭘﺴﺮﻩ به ﺩﺍﺧﻞ رفت. همينكه ﺧﻮﺍستند ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺮﻭﺱ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻦد، ﯾﮑﯽ ﺩﺭ ﺯﺩ.
ﺯﻧﻪ ﮔﻔﺖ واي ﺷﻮﻫﺮمه، خیلی بدبینه! ﺑﺮﻭ ﺗﻮ ﺯﯾﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﻗﺎﯾﻢ ﺷو!
ﺩﺭﻭ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﮐﺮد ﺩﯾﺪ ﺷﻮﻫﺮﺵ نيست ولي معشوقه اش بود ! زن او را به داخل دعوت كرد و گفت بد موقعي آمدي، الان موقع آمدن شوهرم است
صداي در بلند شد!
ﺯﻧﻪ به دوس پسرش ﮔﻔﺖ ﺷﻮﻫﺮﻣﻪ
ﺑﺮﻭ ﺗﻮ ﺯﯾﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﻗﺎﯾﻢ ﺷﻮ!
ﺯﯾﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺑﻮد
معشوقه زن و پسر در زيرزمين با هم آشنا شدند
ﭘﺴﺮﻩ ﺑﻪ ﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ ﺧﺮﻭﺱ ﻣﻨﻮ ﻣﯿﺨﺮﯼ!
معشوقه زن ﮔﻔﺖ: ﺻﺪﺍﺗﻮ ﺑﯿﺎﺭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯿﺸﻨﻮﻥ!
ﭘﺴﺮﻩ: با همان صدا گفت خروس مرا ميخري؟
معشوقه گفت : نه
پسر گفت ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺭﺍﺣﺘﯽ. يا ميخري وَيَا ﺍﻻﻥ ﺩﺍﺩﻣﯿﺰﻧﻢ.
ﻣﺮﺩ گفت : باشه ﺑﺎﺷﻪ ﻗﺒﻮﻝ! ﭼﻨﺪ؟
ﭘﺴﺮﻩ: ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﻦ!
ﻣﺮﺩ: ٥٠ هزار ﺗﻮﻣﺎن براي يك خروس ؟ ﻧﻤﯿﺨﺮﻡ ﮔﺮﻭﻧﻪ!
ﭘﺴﺮﻩ: ﺑﺎﺷﻪ ﺍﻻﻥ ﺩﺍﺩ ﻣﯿﺰﻧﻢ!
ﻣﺮد: ﺑﺎﺷﻪ! ﺑﮕﯿﺮ ﺍﯾﻨﻢ ﭘﻮﻝ!
😂😂😂
ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ!!!
ﭘﺴﺮﻩ گفت ﺧﺮﻭﺳت را ﻣﯿﻔﺮﻭﺷﯽ!!!؟
معشوقه گفت البته:
ﭘﺴﺮﻩ گفت : ﭘﻨﺞ ﺗﻮمان
ﻣﺮﺩ: همين الان ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺑهم ﻓﺮﻭﺧﺘﯽ!
ﭘﺴﺮﻩ: ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺭﺍﺣﺘﯽ الان ﺩﺍﺩ ﻣﯿﺰﻧﻢ!
ﻣﺮﺩ گفت ﺑﺎﺷﻪ ﭘﻮﻟﻮ ﺑﺪﻩ! ميفروشم
ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈه گذشت
ﭘﺴﺮﻩ گفت : خروس من را مي ﺧﺮﯼ؟
ﻣﺮﺩ گفت نه
پسر گفت : داد ميزنم
مرد گفت : چند؟
ﭘﺴﺮﻩ: ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﻦ!!!
ﻣﺮﺩ: ﮔﺮﻭﻧﻪ. ديوانه شده اي؟
ﭘﺴﺮﻩ : ﺻﺪﺍيش را بلند كرد
ﻣﺮﺩ: ﺑﺎﺷﻪ ﺍﯾﻨﻢ صد هزار تومان.
ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ!
ﭘﺴﺮﻩ: ﺧﺮﻭﺳﻮ ﻣﯿﻔﺮﻭﺷﯽ؟
ﻣﺮﺩ: ﺑﮕﯿﺮ برا خودت ﭘﻮﻟﺶ هم ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻡ! ﻓﻘﻂ ﺩﺍﺩ ﻧﺰﻥ!
ﺑﻌﺪ ﺯﻧﻪ ﺍﻭﻣﺪ گفت بیاین ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺷﻮﻫﺮﻡ ﺭﻓﺖ.
ﭘﺴﺮﻩ ﺭﻓﺖ ﻫﻢ ﺗﻮﭖ ﺧﺮﯾﺪ ﻫﻢ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ.
ﺧﺮﻭس رو هم ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺮﺩ ﺧﻮﻧﻪ
باباش بهش گفت چکار کردی که هم پول داری، هم دوچرخه خریدی و هم خروس رو،
پسره هم داستانو تعریف میکنه باباش بهش میگه برو فلان مسجد پیش فلان آخوند داستانو براش تعریف کن تا پول رو حلالش کنه، او مرد پاكي است و خدا شناس
پسره هم میره به آدرسی که باباش داده بود
میبینه یه آخوند باعمامه گنده اونجا نشسته وبه سوالات مردم جواب میده
صبر میکنه نوبتش که شد میره جلو و میگه حضرت آقا ببخشید مزاحم شدم من یه خروس دارم، مي خريد...
هنوز حرفش تموم نشده بود که آخونده میگه فلان فلان شده تو هنوز اون خروسو داری؟؟؟؟!!!! "
🤣🤣🤣🤣😘
پسر ميگه ٢٠٠ هزار ﺗﻮﻣﺎن وگرنه داد ميزنم كه تو با زن شوهر دار رابطه داري. آخوند صدايش را پائين مياورد و ميگويد بگير اين ٢٠٠ هزار ﺗﻮﻣﺎن را چطور فلان، خروس هم مال خودت.
✍ م۰ اشک
@Library_Telegram
ﭘﺴﺮ ﺑﭽﻪ ﺍﯼ ﭘﯿﺶ ﭘﺪﺭﺵ آمد ﻭ ﮔﻔﺖ : پدر ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣان بمن ﺑﺪﻩ ميخواهم توپ ﺑﺨﺮﻡ، پدر ﮔﻔﺖ ﻧﺪﺍﺭﻡ. ﺧﺮﻭﺳﯽ ﺩﺍﺭﻡ ﺑﺮﻭ ﺑﻔﺮﻭﺷﺶ! براي خودت يك توپ بخر.
ﭘﺴﺮﻩ ﺧﺮﻭس را به بازار ﺑﺮﺩ تا ﺑﻔﺮﻭﺷد ﻭﻟﯽ ﮐﺴﯽ خروس را به قيمت هزار ﺗﻮﻣﺎن ﻧﺨﺮﯾﺪ.
پسر ﺩرب خانه اي را ﺯﺩ. زني خوش روي ﺩﺭﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ.
ﭘﺴﺮﻩ گفت: خانم اين خروس را به قيمت هزار ﺗﻮﻣﺎن از من ميخريد؟
— ﺯﻥ گفت ﺑﯿﺎ ﺩﺍخل تا از كيفم پول بياورم ! شوهرم بسيار شكاك است. تو را درب منزل ببيند هم براي تو بد مي شود و هم براي من. ﭘﺴﺮﻩ به ﺩﺍﺧﻞ رفت. همينكه ﺧﻮﺍستند ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺮﻭﺱ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻦد، ﯾﮑﯽ ﺩﺭ ﺯﺩ.
ﺯﻧﻪ ﮔﻔﺖ واي ﺷﻮﻫﺮمه، خیلی بدبینه! ﺑﺮﻭ ﺗﻮ ﺯﯾﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﻗﺎﯾﻢ ﺷو!
ﺩﺭﻭ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﮐﺮد ﺩﯾﺪ ﺷﻮﻫﺮﺵ نيست ولي معشوقه اش بود ! زن او را به داخل دعوت كرد و گفت بد موقعي آمدي، الان موقع آمدن شوهرم است
صداي در بلند شد!
ﺯﻧﻪ به دوس پسرش ﮔﻔﺖ ﺷﻮﻫﺮﻣﻪ
ﺑﺮﻭ ﺗﻮ ﺯﯾﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﻗﺎﯾﻢ ﺷﻮ!
ﺯﯾﺮ ﺯﻣﯿﻦ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺑﻮد
معشوقه زن و پسر در زيرزمين با هم آشنا شدند
ﭘﺴﺮﻩ ﺑﻪ ﻣﺮﺩ ﮔﻔﺖ ﺧﺮﻭﺱ ﻣﻨﻮ ﻣﯿﺨﺮﯼ!
معشوقه زن ﮔﻔﺖ: ﺻﺪﺍﺗﻮ ﺑﯿﺎﺭ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯿﺸﻨﻮﻥ!
ﭘﺴﺮﻩ: با همان صدا گفت خروس مرا ميخري؟
معشوقه گفت : نه
پسر گفت ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺭﺍﺣﺘﯽ. يا ميخري وَيَا ﺍﻻﻥ ﺩﺍﺩﻣﯿﺰﻧﻢ.
ﻣﺮﺩ گفت : باشه ﺑﺎﺷﻪ ﻗﺒﻮﻝ! ﭼﻨﺪ؟
ﭘﺴﺮﻩ: ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﻦ!
ﻣﺮﺩ: ٥٠ هزار ﺗﻮﻣﺎن براي يك خروس ؟ ﻧﻤﯿﺨﺮﻡ ﮔﺮﻭﻧﻪ!
ﭘﺴﺮﻩ: ﺑﺎﺷﻪ ﺍﻻﻥ ﺩﺍﺩ ﻣﯿﺰﻧﻢ!
ﻣﺮد: ﺑﺎﺷﻪ! ﺑﮕﯿﺮ ﺍﯾﻨﻢ ﭘﻮﻝ!
😂😂😂
ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ!!!
ﭘﺴﺮﻩ گفت ﺧﺮﻭﺳت را ﻣﯿﻔﺮﻭﺷﯽ!!!؟
معشوقه گفت البته:
ﭘﺴﺮﻩ گفت : ﭘﻨﺞ ﺗﻮمان
ﻣﺮﺩ: همين الان ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺑهم ﻓﺮﻭﺧﺘﯽ!
ﭘﺴﺮﻩ: ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺭﺍﺣﺘﯽ الان ﺩﺍﺩ ﻣﯿﺰﻧﻢ!
ﻣﺮﺩ گفت ﺑﺎﺷﻪ ﭘﻮﻟﻮ ﺑﺪﻩ! ميفروشم
ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈه گذشت
ﭘﺴﺮﻩ گفت : خروس من را مي ﺧﺮﯼ؟
ﻣﺮﺩ گفت نه
پسر گفت : داد ميزنم
مرد گفت : چند؟
ﭘﺴﺮﻩ: ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻣﻦ!!!
ﻣﺮﺩ: ﮔﺮﻭﻧﻪ. ديوانه شده اي؟
ﭘﺴﺮﻩ : ﺻﺪﺍيش را بلند كرد
ﻣﺮﺩ: ﺑﺎﺷﻪ ﺍﯾﻨﻢ صد هزار تومان.
ﺑﻌﺪ ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ!
ﭘﺴﺮﻩ: ﺧﺮﻭﺳﻮ ﻣﯿﻔﺮﻭﺷﯽ؟
ﻣﺮﺩ: ﺑﮕﯿﺮ برا خودت ﭘﻮﻟﺶ هم ﻧﻤﯿﺨﻮﺍﻡ! ﻓﻘﻂ ﺩﺍﺩ ﻧﺰﻥ!
ﺑﻌﺪ ﺯﻧﻪ ﺍﻭﻣﺪ گفت بیاین ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺷﻮﻫﺮﻡ ﺭﻓﺖ.
ﭘﺴﺮﻩ ﺭﻓﺖ ﻫﻢ ﺗﻮﭖ ﺧﺮﯾﺪ ﻫﻢ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ.
ﺧﺮﻭس رو هم ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺮﺩ ﺧﻮﻧﻪ
باباش بهش گفت چکار کردی که هم پول داری، هم دوچرخه خریدی و هم خروس رو،
پسره هم داستانو تعریف میکنه باباش بهش میگه برو فلان مسجد پیش فلان آخوند داستانو براش تعریف کن تا پول رو حلالش کنه، او مرد پاكي است و خدا شناس
پسره هم میره به آدرسی که باباش داده بود
میبینه یه آخوند باعمامه گنده اونجا نشسته وبه سوالات مردم جواب میده
صبر میکنه نوبتش که شد میره جلو و میگه حضرت آقا ببخشید مزاحم شدم من یه خروس دارم، مي خريد...
هنوز حرفش تموم نشده بود که آخونده میگه فلان فلان شده تو هنوز اون خروسو داری؟؟؟؟!!!! "
🤣🤣🤣🤣😘
پسر ميگه ٢٠٠ هزار ﺗﻮﻣﺎن وگرنه داد ميزنم كه تو با زن شوهر دار رابطه داري. آخوند صدايش را پائين مياورد و ميگويد بگير اين ٢٠٠ هزار ﺗﻮﻣﺎن را چطور فلان، خروس هم مال خودت.
✍ م۰ اشک
@Library_Telegram
👍5
✅ این خصوصیسازی نیست!
ریختن سهام یکسری شرکت درون چند کیسه، هم زدن کیسهها و واگذار کردن چند گرم از وزن هر کیسه به جمعیتی کثیر هیچ ربطی به خصوصیسازی ندارد، بهخصوص آنکه دولت همچنان این کیسههای گرم و نرم را از زیر سر خود جدا نمیکند! این موجودات جدید رشدیافته نه خصوصی هستند و نه دولتی، اما به بازیگران اصلی اقتصاد ایران تبدیل شدهاند و در هر بازاری، از مجاز و غیرمجاز، رسمی و غیررسمی، شفاف و غیرشفاف حضور دارند و با اعمال ابزارهای قدرت خود فضای رقابتی را تخریب میکنند. حال با اجرای طرحی که برای به اصطلاح آزادسازی سهام عدالت در سال ۱۳۹۳ در وزارت اقتصاد تهیه شد و با وجود نقدهای زیادی که در همان زمان بر این برنامه مطرح شد، در آستانه خلق شتر-گاو-پلنگهای جدیدی هستیم که جز افزایش فساد و ناکارآیی نتیجه دیگری نخواهند داشت.
کلیت طرحهای واگذاری سهام دولت در قالب سه صندوق قابل معامله (ETF) یا واگذاری سهام عدالت به زبان ساده به این شرح است که دولت مجموعهای از سهام شرکتهای خود را در سبدهای متفاوتی مانند صندوق بانکی، صندوق انرژی یا صندوقهای سهام عدالت قرار میدهد و هر صندوق را بین چند ده میلیون نفر بهصورت مساوی توزیع میکند. از آنجا که امکان برگزاری مجمع و انتخاب مدیران توسط چند ده میلیون نفر وجود ندارد، دولت بهعنوان قیم این چند ده میلیون نفر وارد میشود و مدیریت صندوقها و شرکتهای آنها را به عهده میگیرد، به امید روزی که با خرید و فروش سهمها، سهامداران ممتاز شکل بگیرند و دولت پرچم تعیین مدیریت را به سهامداران ممتاز واگذار کند. ولی تا آن روز همچنان این دولت است که به مدیریت این مجموعهها میپردازد. تا اینجا بهنظر میرسد همه چیز خوب است. اما در واقع از همان نقطه اول تا نقطه پایان این فرآیند پر از اشکال است و آنچه هدف خصوصیسازی و آزادسازی یعنی افزایش کارآیی است محقق نمیشود.
هم درباره سه صندوق جدید و هم درباره صندوقهای سهام عدالت بحث امکان خرید و فروش آنها مطرح است؛ زیرا اگر قابل خرید و فروش نباشند که دولت بهعنوان نماینده سهامداران مدیریت این شرکتها را برای همیشه به عهده خواهد داشت. اما برای خرید و فروش سهام چه سازوکاری وجود دارد؟ نبود زیرساخت لازم در شهرها و شهرستانها و روستاها و نداشتن دانش کافی توسط بسیاری از مردم برای تصمیمگیری درباره خرید و فروش یا حتی چگونگی عملیات خرید و فروش این سهام خود به معضلی جدید تبدیل میشود. باید منتظر ماجراهای جدید مانند ایجاد کسبوکار دلالی پر سود برای خرید این سهام از مردم و ایجاد کلی پرونده کلاهبرداری و تضرر افراد طبقات پایین و کمسواد در امر خرید و فروش یا یافتن سلطانهای جدید و دادگاههای فساد و... باشیم.
واگذاری تدریجی نقش هیات امنا یا مدیریت صندوقها به مردم: این موضوع گلوگاه اصلی این برنامه است. با فرض سهامداری چند ده میلیون نفر در هر یک از این صندوقها چقدر طول میکشد سهامدارانی با میزان سهمی شکل بگیرند که بتوانند وارد مجمع شوند و مدیریت صندوقها را تعیین و ارزیابی کنند؟ با فرض شکلگیری سهامدارانی اینچنین، چرا دولت مدیریت این صندوقها و شرکتها را در آن زمان واگذار کند؟ اساسا همین الان این شرایط وجود دارد، یعنی دولت در بسیاری از شرکتها مانند خودروسازان و بانکها سهام اقلیت دارد، پس چرا تعیین هیات مدیره و مدیرعامل را دولت انجام میدهد؟ با سازوکار طراحی شده، دولت سهم خود را از این شرکتها به صفر میرساند اما همچنان مدیریت خود را به نمایندگی از چند ده میلیون نفر در مقابل تعدادی سهامدار موجود حفظ میکند. اگر سهامداران ممتازی هم شکل بگیرند، به تعداد سهامداران موجود تعدادی اضافه میشود و باز دولت نماینده چند میلیون نفر باقی میماند. یعنی این وضعیت تا آنجا که دولت خود را نماینده سهامداران خرد و کثیر میداند ادامه خواهد داشت و این به معنی آن است که تداوم ناکارآیی مدیریت دولتی ادامه خواهد یافت.
به واقع سازوکار طراحی شده ملغمهای است که در نهایت نتیجه آن خلق موجودات جدیدی است که از یک طرف دارای چند سهامدار عمده هستند، از سوی دیگر دارای یکسری سهامدار عام در بورس و شق سومی از سهامداران خرد نیز با نمایندگی دولت به آنها اضافه میشود که تداوم حضور ناکارآی دولت در مدیریت بنگاهها را تا زمانی نامعلوم به دنبال دارد. نتیجه آن در نهایت مشخص است؛ افزایش ناکارآیی، تخریب بنگاههای سرپایی که در این سبدها قرار دارند، از دست رفتن دارایی مردم و کشف پی در پی فسادهای جدید و گم شدن پولهای کلان و بدتر آنکه خارج شدن از آن وضعیت دشوارتر از خارج شدن از وضعیت موجود است./دنیای اقتصاد
✍️ مهران بهنیا
@Library_Telegram
ریختن سهام یکسری شرکت درون چند کیسه، هم زدن کیسهها و واگذار کردن چند گرم از وزن هر کیسه به جمعیتی کثیر هیچ ربطی به خصوصیسازی ندارد، بهخصوص آنکه دولت همچنان این کیسههای گرم و نرم را از زیر سر خود جدا نمیکند! این موجودات جدید رشدیافته نه خصوصی هستند و نه دولتی، اما به بازیگران اصلی اقتصاد ایران تبدیل شدهاند و در هر بازاری، از مجاز و غیرمجاز، رسمی و غیررسمی، شفاف و غیرشفاف حضور دارند و با اعمال ابزارهای قدرت خود فضای رقابتی را تخریب میکنند. حال با اجرای طرحی که برای به اصطلاح آزادسازی سهام عدالت در سال ۱۳۹۳ در وزارت اقتصاد تهیه شد و با وجود نقدهای زیادی که در همان زمان بر این برنامه مطرح شد، در آستانه خلق شتر-گاو-پلنگهای جدیدی هستیم که جز افزایش فساد و ناکارآیی نتیجه دیگری نخواهند داشت.
کلیت طرحهای واگذاری سهام دولت در قالب سه صندوق قابل معامله (ETF) یا واگذاری سهام عدالت به زبان ساده به این شرح است که دولت مجموعهای از سهام شرکتهای خود را در سبدهای متفاوتی مانند صندوق بانکی، صندوق انرژی یا صندوقهای سهام عدالت قرار میدهد و هر صندوق را بین چند ده میلیون نفر بهصورت مساوی توزیع میکند. از آنجا که امکان برگزاری مجمع و انتخاب مدیران توسط چند ده میلیون نفر وجود ندارد، دولت بهعنوان قیم این چند ده میلیون نفر وارد میشود و مدیریت صندوقها و شرکتهای آنها را به عهده میگیرد، به امید روزی که با خرید و فروش سهمها، سهامداران ممتاز شکل بگیرند و دولت پرچم تعیین مدیریت را به سهامداران ممتاز واگذار کند. ولی تا آن روز همچنان این دولت است که به مدیریت این مجموعهها میپردازد. تا اینجا بهنظر میرسد همه چیز خوب است. اما در واقع از همان نقطه اول تا نقطه پایان این فرآیند پر از اشکال است و آنچه هدف خصوصیسازی و آزادسازی یعنی افزایش کارآیی است محقق نمیشود.
هم درباره سه صندوق جدید و هم درباره صندوقهای سهام عدالت بحث امکان خرید و فروش آنها مطرح است؛ زیرا اگر قابل خرید و فروش نباشند که دولت بهعنوان نماینده سهامداران مدیریت این شرکتها را برای همیشه به عهده خواهد داشت. اما برای خرید و فروش سهام چه سازوکاری وجود دارد؟ نبود زیرساخت لازم در شهرها و شهرستانها و روستاها و نداشتن دانش کافی توسط بسیاری از مردم برای تصمیمگیری درباره خرید و فروش یا حتی چگونگی عملیات خرید و فروش این سهام خود به معضلی جدید تبدیل میشود. باید منتظر ماجراهای جدید مانند ایجاد کسبوکار دلالی پر سود برای خرید این سهام از مردم و ایجاد کلی پرونده کلاهبرداری و تضرر افراد طبقات پایین و کمسواد در امر خرید و فروش یا یافتن سلطانهای جدید و دادگاههای فساد و... باشیم.
واگذاری تدریجی نقش هیات امنا یا مدیریت صندوقها به مردم: این موضوع گلوگاه اصلی این برنامه است. با فرض سهامداری چند ده میلیون نفر در هر یک از این صندوقها چقدر طول میکشد سهامدارانی با میزان سهمی شکل بگیرند که بتوانند وارد مجمع شوند و مدیریت صندوقها را تعیین و ارزیابی کنند؟ با فرض شکلگیری سهامدارانی اینچنین، چرا دولت مدیریت این صندوقها و شرکتها را در آن زمان واگذار کند؟ اساسا همین الان این شرایط وجود دارد، یعنی دولت در بسیاری از شرکتها مانند خودروسازان و بانکها سهام اقلیت دارد، پس چرا تعیین هیات مدیره و مدیرعامل را دولت انجام میدهد؟ با سازوکار طراحی شده، دولت سهم خود را از این شرکتها به صفر میرساند اما همچنان مدیریت خود را به نمایندگی از چند ده میلیون نفر در مقابل تعدادی سهامدار موجود حفظ میکند. اگر سهامداران ممتازی هم شکل بگیرند، به تعداد سهامداران موجود تعدادی اضافه میشود و باز دولت نماینده چند میلیون نفر باقی میماند. یعنی این وضعیت تا آنجا که دولت خود را نماینده سهامداران خرد و کثیر میداند ادامه خواهد داشت و این به معنی آن است که تداوم ناکارآیی مدیریت دولتی ادامه خواهد یافت.
به واقع سازوکار طراحی شده ملغمهای است که در نهایت نتیجه آن خلق موجودات جدیدی است که از یک طرف دارای چند سهامدار عمده هستند، از سوی دیگر دارای یکسری سهامدار عام در بورس و شق سومی از سهامداران خرد نیز با نمایندگی دولت به آنها اضافه میشود که تداوم حضور ناکارآی دولت در مدیریت بنگاهها را تا زمانی نامعلوم به دنبال دارد. نتیجه آن در نهایت مشخص است؛ افزایش ناکارآیی، تخریب بنگاههای سرپایی که در این سبدها قرار دارند، از دست رفتن دارایی مردم و کشف پی در پی فسادهای جدید و گم شدن پولهای کلان و بدتر آنکه خارج شدن از آن وضعیت دشوارتر از خارج شدن از وضعیت موجود است./دنیای اقتصاد
✍️ مهران بهنیا
@Library_Telegram
آخرین داده های غیر رسمی تایید می کند لیستی که در اسفندماه به سازمان تامین اجتماعی برای تعداد کارگران بیمه شده داده شده حدود هشت میلیون نفر است و این درحالیست که پیک افراد بیمه شده در قبل از تحریمها و شیوع کرونا در سال 97، چهارده میلیون نفر بوده است !!
شش میلیون نفر بیکار کرونایی داریم ؟!
@Library_Telegram
شش میلیون نفر بیکار کرونایی داریم ؟!
@Library_Telegram
در حالیکه شاخص بورس برای رسیدن به عدد رویایی یک میلیون، لحظه شماری می کند و روزانه یکصد هزار نفر کد بورسی دریافت می کنند و دولت در پی آن است تا دو هفته آینده روزانه یک میلیون کد بورسی دهد شواهد تایید می کند ورود صدها هزار و بلکه میلیونها سهامدار جدید به بازار نیاز به زیرساختهای فنی دارد که امروز به هیچ عنوان فراهم نیست .
جدا از زیر ساخت فنی تعداد کارگزاری ها و سبدگردانهای قانونی که مجوزهای محدودی قبلا برای آنها صادر شده هیچ نسبتی با بازار حاضر ندارد.
آیا دولت برای چنین شرایطی تمهیدی اندیشیده است یا این شرایط باب میل اوست؟!
#هشدار!!! هموطنان گرامی مراقب سرمایه های خود باشید.
@Library_Telegram
جدا از زیر ساخت فنی تعداد کارگزاری ها و سبدگردانهای قانونی که مجوزهای محدودی قبلا برای آنها صادر شده هیچ نسبتی با بازار حاضر ندارد.
آیا دولت برای چنین شرایطی تمهیدی اندیشیده است یا این شرایط باب میل اوست؟!
#هشدار!!! هموطنان گرامی مراقب سرمایه های خود باشید.
@Library_Telegram
#یک_دقیقه_مطالعه
تفاوت میان خودپسندی و غرور در این است که غرور، اعتقاد راسخ به ارزش فوقالعادهی خویش در زمینهای خاص است،
اما خودپسندی، خواستِ ایجاد چنین اعتقادی در دیگران است و معمولاً با این آرزوی نهان همراه است که در نهایت، خود نیز بتوانیم به همان اعتقاد برسیم.
بنابراین، غرور از درون انسان نشأت میگیرد و در نتیجه، قدردانی مستقیم از خویشتن است. اما خودپسندی کوششی است برای جلب قدردانی از بیرون، یعنی دستیابی غیرمستقیم به قدردانی است. از این رو خودپسندی، آدمی را پرگو و غرور کمگو میکند ...
📕 در باب حکمت زندگی
✍ #آرتور_شوپنهاور
@Library_Telegram
تفاوت میان خودپسندی و غرور در این است که غرور، اعتقاد راسخ به ارزش فوقالعادهی خویش در زمینهای خاص است،
اما خودپسندی، خواستِ ایجاد چنین اعتقادی در دیگران است و معمولاً با این آرزوی نهان همراه است که در نهایت، خود نیز بتوانیم به همان اعتقاد برسیم.
بنابراین، غرور از درون انسان نشأت میگیرد و در نتیجه، قدردانی مستقیم از خویشتن است. اما خودپسندی کوششی است برای جلب قدردانی از بیرون، یعنی دستیابی غیرمستقیم به قدردانی است. از این رو خودپسندی، آدمی را پرگو و غرور کمگو میکند ...
📕 در باب حکمت زندگی
✍ #آرتور_شوپنهاور
@Library_Telegram
📕 مون بزرگ
✍ آلن فورنیه
🔃 مهدی سحابی
وقتی که مون برای اولین بار به شهر سولون پا می گذارد، همه را شیفته ی ظاهر جذاب، شجاعت و جذبه ی خود می کند. اما زمانی که در یک مهمانی عجیب در خانه ای اسرارآمیز شرکت می کند، زندگی اش برای همیشه تغییر می یابد. در مرکز این رمان تأثیرگذار، پسری قرار دارد که در مناطق حاشیه ای فرانسه زندگی می کند، دوست ندارد وارد دنیای آدم بزرگ ها بشود و حاضر است برای پیدا کردن عشقش، دست به کارهای غیرممکن بزند. کتاب مون بزرگ، نوشته ی آلن فورنیه، به انگیزه های دوران جوانی و ناامیدی های دوران بزرگسالی می پردازد و به شکل هیجان انگیزی، تصویری ماندگار از دوستی های شکست خورده و جوانی از دست رفته را به مخاطب ارائه می کند.
@Library_Telegram
✍ آلن فورنیه
🔃 مهدی سحابی
وقتی که مون برای اولین بار به شهر سولون پا می گذارد، همه را شیفته ی ظاهر جذاب، شجاعت و جذبه ی خود می کند. اما زمانی که در یک مهمانی عجیب در خانه ای اسرارآمیز شرکت می کند، زندگی اش برای همیشه تغییر می یابد. در مرکز این رمان تأثیرگذار، پسری قرار دارد که در مناطق حاشیه ای فرانسه زندگی می کند، دوست ندارد وارد دنیای آدم بزرگ ها بشود و حاضر است برای پیدا کردن عشقش، دست به کارهای غیرممکن بزند. کتاب مون بزرگ، نوشته ی آلن فورنیه، به انگیزه های دوران جوانی و ناامیدی های دوران بزرگسالی می پردازد و به شکل هیجان انگیزی، تصویری ماندگار از دوستی های شکست خورده و جوانی از دست رفته را به مخاطب ارائه می کند.
@Library_Telegram
مون بزرگ.pdf
4.4 MB
📕 مون بزرگ
✍ آلن فورنیه
🔃 مهدی سحابی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✍ آلن فورنیه
🔃 مهدی سحابی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
@Library_Telegram
کتابهای رایگان بیشتر در⬆️
درخواست کتاب⬇️
@Library_Telegram_bot
✅ بازار بورس از امروز تا پایان سال ۹۹ چقدر میتواند سود بدهد؟
مجموع ارزش بازار بورس و فرابورس در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۹۹ حدود ۴۰۰۰ هزارمیلیاردتومان (همت) بوده است. با پیشبینی ارزش مجموع دو بازار فوق در پایان سال ۹۹، میتوانیم میزان متوسط بازدهی بورس از امروز تا پایان سال را تخمین بزنیم.
قاعدتا پیشبینی ارزش بازار سرمایه در آینده بسیار سخت است. برای اینکار، با توجه به حجم عرضههای برنامهریزی شده و ارزش امروز بازار، میخواهیم برآورد کنیم که برای حفظ ارزش بورس در سطح فعلی، بازار سرمایه به چه میزان نقدینگی نیاز دارد.
بر اساس تصمیمات اخیر، تا پایان سال حدود ۳۰۰ همت سهام عدالت در بورس قابل معامله خواهد شد. اگر فرض کنیم با توجه به افزایش شدید قیمت سهام عدالت، نیمی از صاحبان آن اقدام به عرضه سهام خود در بازار کنند، ۱۵۰ همت نقدینگی برای جذب آن نیاز است. دولت نیز قصد دارد ۵۰ همت از سهام باقیمانده خود در شرکتهای بورسی را در قالب صندوقهای قابل معامله در بورس عرضه کند. پس ۵۰ همت نقدینگی هم از این محل وارد بازار خواهد شد. از طرف دیگر، اگر فرض کنیم نسبت سهم شناور بازار فقط حدود ۱۰ درصد باشد، برای حفظ ارزش امروز بازار نیز ده درصد ۴۰۰۰ همت (ارزش کل بازار) یعنی ۴۰۰ همت نقدینکی نیاز خواهد بود. مجموع ارقام فوق حدود ۶۰۰ همت برآورد میگردد.
نتیجه: یعنی برای حفظ ارزش بازار در پایان سال ۹۹ در سطح فعلی، بازار سرمایه به حدود ۶۰۰ همت نقدینگی نیاز خواهد داشت.
حال فرض میکنیم حجم نقدینگی در پایان سال ۹۹، حدود ۳۰۰۰ همت باشد.
در حال حاضر نسبت سپردههای جاری به کل نقدینگی حدود ۱۶ درصد است. اگر فرض کنیم با توجه به کاهش نرخ سود بانکی این نسبت در سال ۹۹ به ۲۰ درصد افزایش یابد، یعنی در پایان سال ۹۹ مجموع سپردههای جاری حدود ۶۰۰ همت خواهد بود. لذا برای حفظ ارزش بازار در سطح فعلی تا پایان سال، بازار بورس به اندازه مجموع سپردههای جاری کل کشور به نقدینکی نیاز خواهد داشت!!
بدیهی است با فرض صحت مفروضات فوق، اختصاص چنین حجم نقدینگی به بازار سرمایه بسیار نامحتمل است.
لذا برای حفظ ارزش امروز بازار تا پایان سال ۹۹، یا باید نقدینگی پایان سال بسیار فراتر از ۳۰۰۰ همت باشد (افزایش شدید نقدینگی و در نتیجه تورم بالا) یا نسبت سپردههای جاری به کل نقدینگی بسیار فراتر از سطح فعلی قرار گیرد و عمده فعالیتهای اقتصادی تعطیل و عمده نقدینگی جاری صرف خرید و فروش سهام شود (رکود).
اعداد و ارقام فوق، نشان میدهد این انتظار که ارزش بازار سرمایه در پایان سال ۹۹ بالاتر از ارزش امروز آن باشد، انتظار بسیار بعیدی است مگر در دو حالت: ابر تورم یا رکود شدید اقتصادی و البته یا هر دو!!
پینوشت ۱: اعداد و مفروضات تحلیل ارائهشده کاملا تقریبی است. در نظر گرفتن برخی واقعیتهای دیگر نیز میتواند به بهترشدن نتیجهگیری کمک کند. مثلا سپردههای کوتاهمدت که بطور بالقوه امکان ورود به بازار سرمایه دارند، میتواند به حجم نقدینگی آماده تزریق به بازار افزوده شود و در طرف مقابل، لازم است میزان منابعی که در عرضههای اولیه (غیر از دو مورد سهام عدالت و صندوقهای دولتی) جذب بازار میشوند به حجم نقدینگی مورد نیاز بازار سرمایه اضافه گردد.
پینوشت ۲: تحلیل فوق حمل بر عدم توصیه ورود به بازار بورس نشود. اولا محاسبات در خصوص کلیت بازار است و ثانیا هدف اصلی نگارنده، توصیه به عدم سرمایهگذاری منابع ضروری زندگی به امید کسب سودهای کلان است.
پی نوشت ۳: آزادسازی سهام عدالت تصمیم بسیار بجا و لازمی بود. عرضه سهام باقیمانده دولت به مردم نیز اگر چه میتوانست با فروش مستقیم سهام شرکتها در بازار، شکل بسیار بهتری داشته باشد اما در مجموع تصمیم خوبیست.
پی نوشت ۴:حال که دولتمردان در حال دمیدن بر آتش هیجانات هستند، وظیفه کارشناسان است تا ضمن بیان مخاطرات چنین بازاری، بکوشند تا انتظارات مردم بابت میزان کسب سود در بورس تعدیل شود. نقطه تعادلی هم نه تنها در بازار سرمایه بلکه در همه بازارها سالهاست بدون توقف و بدون توجه به اطراف خود با سوخت پرقدرت رشد نقدینگی در حرکت است؛ البته گاهی پشت سر بازار و گاهی پیشاپیش آن!
✍️ عماد مدیرزاده
@Library_Telegram
مجموع ارزش بازار بورس و فرابورس در تاریخ ۱۰ اردیبهشت ۹۹ حدود ۴۰۰۰ هزارمیلیاردتومان (همت) بوده است. با پیشبینی ارزش مجموع دو بازار فوق در پایان سال ۹۹، میتوانیم میزان متوسط بازدهی بورس از امروز تا پایان سال را تخمین بزنیم.
قاعدتا پیشبینی ارزش بازار سرمایه در آینده بسیار سخت است. برای اینکار، با توجه به حجم عرضههای برنامهریزی شده و ارزش امروز بازار، میخواهیم برآورد کنیم که برای حفظ ارزش بورس در سطح فعلی، بازار سرمایه به چه میزان نقدینگی نیاز دارد.
بر اساس تصمیمات اخیر، تا پایان سال حدود ۳۰۰ همت سهام عدالت در بورس قابل معامله خواهد شد. اگر فرض کنیم با توجه به افزایش شدید قیمت سهام عدالت، نیمی از صاحبان آن اقدام به عرضه سهام خود در بازار کنند، ۱۵۰ همت نقدینگی برای جذب آن نیاز است. دولت نیز قصد دارد ۵۰ همت از سهام باقیمانده خود در شرکتهای بورسی را در قالب صندوقهای قابل معامله در بورس عرضه کند. پس ۵۰ همت نقدینگی هم از این محل وارد بازار خواهد شد. از طرف دیگر، اگر فرض کنیم نسبت سهم شناور بازار فقط حدود ۱۰ درصد باشد، برای حفظ ارزش امروز بازار نیز ده درصد ۴۰۰۰ همت (ارزش کل بازار) یعنی ۴۰۰ همت نقدینکی نیاز خواهد بود. مجموع ارقام فوق حدود ۶۰۰ همت برآورد میگردد.
نتیجه: یعنی برای حفظ ارزش بازار در پایان سال ۹۹ در سطح فعلی، بازار سرمایه به حدود ۶۰۰ همت نقدینگی نیاز خواهد داشت.
حال فرض میکنیم حجم نقدینگی در پایان سال ۹۹، حدود ۳۰۰۰ همت باشد.
در حال حاضر نسبت سپردههای جاری به کل نقدینگی حدود ۱۶ درصد است. اگر فرض کنیم با توجه به کاهش نرخ سود بانکی این نسبت در سال ۹۹ به ۲۰ درصد افزایش یابد، یعنی در پایان سال ۹۹ مجموع سپردههای جاری حدود ۶۰۰ همت خواهد بود. لذا برای حفظ ارزش بازار در سطح فعلی تا پایان سال، بازار بورس به اندازه مجموع سپردههای جاری کل کشور به نقدینکی نیاز خواهد داشت!!
بدیهی است با فرض صحت مفروضات فوق، اختصاص چنین حجم نقدینگی به بازار سرمایه بسیار نامحتمل است.
لذا برای حفظ ارزش امروز بازار تا پایان سال ۹۹، یا باید نقدینگی پایان سال بسیار فراتر از ۳۰۰۰ همت باشد (افزایش شدید نقدینگی و در نتیجه تورم بالا) یا نسبت سپردههای جاری به کل نقدینگی بسیار فراتر از سطح فعلی قرار گیرد و عمده فعالیتهای اقتصادی تعطیل و عمده نقدینگی جاری صرف خرید و فروش سهام شود (رکود).
اعداد و ارقام فوق، نشان میدهد این انتظار که ارزش بازار سرمایه در پایان سال ۹۹ بالاتر از ارزش امروز آن باشد، انتظار بسیار بعیدی است مگر در دو حالت: ابر تورم یا رکود شدید اقتصادی و البته یا هر دو!!
پینوشت ۱: اعداد و مفروضات تحلیل ارائهشده کاملا تقریبی است. در نظر گرفتن برخی واقعیتهای دیگر نیز میتواند به بهترشدن نتیجهگیری کمک کند. مثلا سپردههای کوتاهمدت که بطور بالقوه امکان ورود به بازار سرمایه دارند، میتواند به حجم نقدینگی آماده تزریق به بازار افزوده شود و در طرف مقابل، لازم است میزان منابعی که در عرضههای اولیه (غیر از دو مورد سهام عدالت و صندوقهای دولتی) جذب بازار میشوند به حجم نقدینگی مورد نیاز بازار سرمایه اضافه گردد.
پینوشت ۲: تحلیل فوق حمل بر عدم توصیه ورود به بازار بورس نشود. اولا محاسبات در خصوص کلیت بازار است و ثانیا هدف اصلی نگارنده، توصیه به عدم سرمایهگذاری منابع ضروری زندگی به امید کسب سودهای کلان است.
پی نوشت ۳: آزادسازی سهام عدالت تصمیم بسیار بجا و لازمی بود. عرضه سهام باقیمانده دولت به مردم نیز اگر چه میتوانست با فروش مستقیم سهام شرکتها در بازار، شکل بسیار بهتری داشته باشد اما در مجموع تصمیم خوبیست.
پی نوشت ۴:حال که دولتمردان در حال دمیدن بر آتش هیجانات هستند، وظیفه کارشناسان است تا ضمن بیان مخاطرات چنین بازاری، بکوشند تا انتظارات مردم بابت میزان کسب سود در بورس تعدیل شود. نقطه تعادلی هم نه تنها در بازار سرمایه بلکه در همه بازارها سالهاست بدون توقف و بدون توجه به اطراف خود با سوخت پرقدرت رشد نقدینگی در حرکت است؛ البته گاهی پشت سر بازار و گاهی پیشاپیش آن!
✍️ عماد مدیرزاده
@Library_Telegram
🔸غارنشین های آیفون به دست!
▫️اواخر سال 90 یا 91، حراست آموزش و پرورش طی یک بخشنامه محرمانه، حضور معلمان را در کلیه شبکه های مجازی ممنوع اعلام کرد. همان زمانی که تقریبا کل دانش آموزان من یا وبلاگ شخصی داشتند یا در فیسبوک فعال بودند و من دقیقا به همین دلیل وارد فیسبوک شدم و به معاون مدرسه گفتم می توانید من را به عنوان مجرم به اداره معرفی کنید اما به آنها بگویید سیستمی که دانش آموزان آن از معلمانشان جلوتر باشند محکوم به فناست. چرخ زمان به عقب باز نمی گردد و آموزش و پرورش مجبور است که آینده را ببیند.
پس از فیلتر شدن تلگرام توسط دولت روحانی، آموزش و پرورش از مدیران مدارس خواست که گروههای خود را از تلگرام جمع کنند و از آنجا که موفق نشد معلمان را وارد شبکه های داخلی کند به همان واتس آپ رضایت داد و بدین ترتیب دست قشر عظیمی از معلمان را از سودمندترین و کارآمدترین شبکه مجازی کوتاه کرد و چون بسیاری از معلمان حاضر نبودند با نصب فیلترشکن و مصرف حجم زیاد اینترنت وارد تلگرام شوند در نتیجه از دسترسی به مقالات بسیار ارزشمند صاحبنظران سیاسی و فرهنگی و آموزشی کشور محروم شدند و شاید هدف فیلترکنندگان تلگرام هم همین بود!
معلمان به واتس آپ بازگشتند که توانایی آن در مقایسه با تلگرام مثل توانایی یک اسباب بازی پلاستیکی در برابر یک ربات هوشمند است! و خود را به مدت دو سال با این اسباب بازی سرگرم کردند تا اینکه کرونا مانند سیلی خروشان از راه رسید و به آنها فهماند که واتس آپ برای آموزش مجازی تا چه اندازه بی مایه و ناتوان است.
کارنامه ی آموزش مجازی معلمان را باید در مقاله ای مستقل بررسی کرد. اما هدف نگارنده در این یادداشت این است که نشان دهد نظام ایدئولوژیک زده آموزش و پرورش در دست مدیران ناآگاه به مفهوم فضای مجازی گرفتار شده است. این مدیران زمانی که نتوانستند با صدور بخشنامه های بی خاصیت، معلمان را از ورود به شبکه های مجازی بازدارند اکنون اقدام به گلچین کردن این شبکه ها کرده و سعی می کنند ارتباط معلمان و دانش آموزان را در شبکه های داخلی یا نهایتا واتس آپ، تحت کنترل خود بگیرند. اما میلیونها جوان و نوجوان ایرانی که از این سیستم بسته ی بی اعتماد به فضای مجازی خسته و دلزده شده اند رهایی خود را در فضاهایی جستجو می کنند که از نظر مدیران این سیستم، میدان جنگ نرم است و باید فیلتر شود و از همانجا به ریش آموزش و پرورشی که معلمان خود را در واتس آپ و شبکه های داخلی زندانی کرده است می خندند.
ترکیب جهل مرکب و قدرت طلبی، از مدیران آموزش و پرورش معجون خطرناکی ساخته است. معجونی که نهایت ایده آلش آن است که در دنیای بی مرز کنونی، معلمان را در مرزهای قابل کنترل خویش، ایزوله کند. مدیرانی که نه تنها لزوم حضور فعال معلمان در تمام شبکه های مجازی را درک نکردند و آنها را قدم به قدم عقب راندند تا در زندان واتس آپ محبوس کنند بلکه تا قبل از کرونا، با تهدید و ارعاب، حتی از تشکیل گروه کلاسی در واتس آپ هم جلوگیری می کردند تا معلم نتواند با دانش آموزان خود در ارتباط باشد. تصور این حجم از نادانی انباشته شده در مدیران آموزش و پرورش هولناک است.
این مدیران را باید غارنشین های آیفون به دست نامید. آنها از فضای مجازی سخن می گویند و از لزوم تسلط معلمان به فناوریهای نوین، اما تفکرشان از مرحله ی غارنشینی فراتر نرفته است. آنها نه مفهوم جامعه مدرن را درک کرده اند، نه از فلسفه ی آموزش و پرورش نوین چیزی می دانند، نه به فضای مجازی اعتماد و نه به آزادی های فردی اعتقاد دارند. در خوشبینانه ترین حالت، آنها فقط به این راضی می شوند که معلمان در دهانه ی غار بمانند و از نور تابیده بر درگاه آن استفاده کنند ولی پا را از غار بیرون نگذارند.
این صحنه، تابلوی تمام نمای آموزش و پرورش فعلی ماست: تدریس معلمان مانده در درگاه غار به دانش آموزان رها شده از غار! چنین آموزش و پرورشی رو به آینده نیست بلکه در حال فرو رفتن است. چرا که مدیرانش تبلور تفکر مرتجع و واپس گرایی هستند که یک شبه از اعماق تاریک تاریخ به دوران مدرن پرتاب شده اند و می خواهند با جهان بینی غارنشینی برای جهان اینترنت و ماهواره قانون بنویسند.
در این میان، وظیفه معلمان بسیار سنگین است. آنها باید بی توجه به بخشنامه هایی که بلافاصله پس از صدور، به بایگانی ادارات سپرده می شود از این غار بیرون بیایند و جهان امروز را درک کنند تا بتوانند رابطه خود را با دانش آموزانشان حفظ کنند. معلمان باید به تاثیر شگرف رسانه های مجازی پی ببرند و بدانند که به عنوان مثال ارزش یک طوفان توئیتری چه بسا از تجمع اعتراض آمیز درجلوی ادارات بیشتر است. آنچه که آموزش و پرورش را نجات خواهد داد معلمان باسواد و روشن و مسلط به فضای مجازی هستند که آن مدیران واپس گرا را پشت سر گذاشته و از غار بیرون آمده اند.
✍ مژگان باقری. معلم
@Library_Telegram
▫️اواخر سال 90 یا 91، حراست آموزش و پرورش طی یک بخشنامه محرمانه، حضور معلمان را در کلیه شبکه های مجازی ممنوع اعلام کرد. همان زمانی که تقریبا کل دانش آموزان من یا وبلاگ شخصی داشتند یا در فیسبوک فعال بودند و من دقیقا به همین دلیل وارد فیسبوک شدم و به معاون مدرسه گفتم می توانید من را به عنوان مجرم به اداره معرفی کنید اما به آنها بگویید سیستمی که دانش آموزان آن از معلمانشان جلوتر باشند محکوم به فناست. چرخ زمان به عقب باز نمی گردد و آموزش و پرورش مجبور است که آینده را ببیند.
پس از فیلتر شدن تلگرام توسط دولت روحانی، آموزش و پرورش از مدیران مدارس خواست که گروههای خود را از تلگرام جمع کنند و از آنجا که موفق نشد معلمان را وارد شبکه های داخلی کند به همان واتس آپ رضایت داد و بدین ترتیب دست قشر عظیمی از معلمان را از سودمندترین و کارآمدترین شبکه مجازی کوتاه کرد و چون بسیاری از معلمان حاضر نبودند با نصب فیلترشکن و مصرف حجم زیاد اینترنت وارد تلگرام شوند در نتیجه از دسترسی به مقالات بسیار ارزشمند صاحبنظران سیاسی و فرهنگی و آموزشی کشور محروم شدند و شاید هدف فیلترکنندگان تلگرام هم همین بود!
معلمان به واتس آپ بازگشتند که توانایی آن در مقایسه با تلگرام مثل توانایی یک اسباب بازی پلاستیکی در برابر یک ربات هوشمند است! و خود را به مدت دو سال با این اسباب بازی سرگرم کردند تا اینکه کرونا مانند سیلی خروشان از راه رسید و به آنها فهماند که واتس آپ برای آموزش مجازی تا چه اندازه بی مایه و ناتوان است.
کارنامه ی آموزش مجازی معلمان را باید در مقاله ای مستقل بررسی کرد. اما هدف نگارنده در این یادداشت این است که نشان دهد نظام ایدئولوژیک زده آموزش و پرورش در دست مدیران ناآگاه به مفهوم فضای مجازی گرفتار شده است. این مدیران زمانی که نتوانستند با صدور بخشنامه های بی خاصیت، معلمان را از ورود به شبکه های مجازی بازدارند اکنون اقدام به گلچین کردن این شبکه ها کرده و سعی می کنند ارتباط معلمان و دانش آموزان را در شبکه های داخلی یا نهایتا واتس آپ، تحت کنترل خود بگیرند. اما میلیونها جوان و نوجوان ایرانی که از این سیستم بسته ی بی اعتماد به فضای مجازی خسته و دلزده شده اند رهایی خود را در فضاهایی جستجو می کنند که از نظر مدیران این سیستم، میدان جنگ نرم است و باید فیلتر شود و از همانجا به ریش آموزش و پرورشی که معلمان خود را در واتس آپ و شبکه های داخلی زندانی کرده است می خندند.
ترکیب جهل مرکب و قدرت طلبی، از مدیران آموزش و پرورش معجون خطرناکی ساخته است. معجونی که نهایت ایده آلش آن است که در دنیای بی مرز کنونی، معلمان را در مرزهای قابل کنترل خویش، ایزوله کند. مدیرانی که نه تنها لزوم حضور فعال معلمان در تمام شبکه های مجازی را درک نکردند و آنها را قدم به قدم عقب راندند تا در زندان واتس آپ محبوس کنند بلکه تا قبل از کرونا، با تهدید و ارعاب، حتی از تشکیل گروه کلاسی در واتس آپ هم جلوگیری می کردند تا معلم نتواند با دانش آموزان خود در ارتباط باشد. تصور این حجم از نادانی انباشته شده در مدیران آموزش و پرورش هولناک است.
این مدیران را باید غارنشین های آیفون به دست نامید. آنها از فضای مجازی سخن می گویند و از لزوم تسلط معلمان به فناوریهای نوین، اما تفکرشان از مرحله ی غارنشینی فراتر نرفته است. آنها نه مفهوم جامعه مدرن را درک کرده اند، نه از فلسفه ی آموزش و پرورش نوین چیزی می دانند، نه به فضای مجازی اعتماد و نه به آزادی های فردی اعتقاد دارند. در خوشبینانه ترین حالت، آنها فقط به این راضی می شوند که معلمان در دهانه ی غار بمانند و از نور تابیده بر درگاه آن استفاده کنند ولی پا را از غار بیرون نگذارند.
این صحنه، تابلوی تمام نمای آموزش و پرورش فعلی ماست: تدریس معلمان مانده در درگاه غار به دانش آموزان رها شده از غار! چنین آموزش و پرورشی رو به آینده نیست بلکه در حال فرو رفتن است. چرا که مدیرانش تبلور تفکر مرتجع و واپس گرایی هستند که یک شبه از اعماق تاریک تاریخ به دوران مدرن پرتاب شده اند و می خواهند با جهان بینی غارنشینی برای جهان اینترنت و ماهواره قانون بنویسند.
در این میان، وظیفه معلمان بسیار سنگین است. آنها باید بی توجه به بخشنامه هایی که بلافاصله پس از صدور، به بایگانی ادارات سپرده می شود از این غار بیرون بیایند و جهان امروز را درک کنند تا بتوانند رابطه خود را با دانش آموزانشان حفظ کنند. معلمان باید به تاثیر شگرف رسانه های مجازی پی ببرند و بدانند که به عنوان مثال ارزش یک طوفان توئیتری چه بسا از تجمع اعتراض آمیز درجلوی ادارات بیشتر است. آنچه که آموزش و پرورش را نجات خواهد داد معلمان باسواد و روشن و مسلط به فضای مجازی هستند که آن مدیران واپس گرا را پشت سر گذاشته و از غار بیرون آمده اند.
✍ مژگان باقری. معلم
@Library_Telegram
❤1