ينقذ في سلاحف بحرية
يقتل حيوانات بشرية
تلك قضية، وتلك قضية
كيف تكون ملاكًا أبيض؟ يبقى ضميرك نص ضمير
تنصف حركات الحرية وتنسف حركات التحرير
وتوزع عطفك وحنانك عالمقتول حسب الجنسية
وتلك قضية، وتلك قضية
كيف تكون إنسانًا راقي ومطابق للاشتراطات؟
كل كلامك لابس واقي وبتحضن كل الشجرات
بتقول عالبواب الحارس، جنبك جيش بيهد مدارس
وأما بتقفش نفسك لابس دم تقول الكل ضحية
وتلك قضية، وتلك قضية
كيف أصدق هذا العالم لما بيحكي عن الإنسان؟
شايف أم بتبكي ضناها؛ علشان مات في الغارة جعان
ويساوي المقتول بالقاتل بشرف ونزاهة وحيادية
وتلك قضية، وتلك قضية
كيف أنام قرير العينِ وأضع سدادة أذنين؟
والعيلة المدفونة في بيتها ممنوع حد يخش يغيثها
وكإن الارض اللي فوقيهم مش تبع الكورة الأرضية
وتلك قضية، وتلك قضية
كيف تعيش في سجنٍ واسع زنازينه من نار ورماد؟
وتقوم من تحت الأنقاض تتشعلق في رقاب القاتل
تجمع أشلاءك وتقاتل وتوري الدنيا الكدابة
كيف يسير قانون الغابة؟ من أين طريق الحرية؟
ومن أين تؤتى الدبابة؟
مش فارقة العالم يتكلم
موت حر وما تعيش مسلم
تلهم جيل ورا جيل يتعلم
كيف يعيش ويموت لقضية
بننادي على عالم مين؟ علشان يستنكر ويدين!
دين كما شئت فأي إدانة لما يجري جوه السلخانة؟
مش هتخف بارود الدانة ولا قادرة ترجع له صباح
تلك قضية، وهذا كفاح

📱 Spotify

در مدح و ستایش وسط‌بازی و فرار! 📝
نوشته طولانی و ۴ بخشی. 📖

1/4

خیلی وقته که دیگه حوصله بحث با کسی رو ندارم. ولی حس کردم این روزها باید یک چیزی بنویسم.
🟣برای اینکه توضیحی بدم یا برام مهمه کسی در موردم چی فکر میکنه؟ نه.
🟣برای اینکه کسی رو قانع کنم؟ نه چون میدونم مخصوصا این روزها حتی اگر کسی بگه ماست سیاهه براش تمام ماست‌های عالم رو هم بیاری نه قانع میشه نه تاثیری روش میذاری.
تمام تلاشم اینه با هیچکسی بحثی نکنم اما گاهی یه حرف‌هایی میشنوم و دیگه نمیتونم کنترل کنم خودمو و وارد بحث میشم. اونم تا جایی که در توانم هست سر تکون میدم و تایید میکنم که بحث زودتر تموم بشه.
🟣پس چرا دارم الان اینجا مینویسم؟ چون حس میکنم این نوشته‌هاست که میمونه نه برای تاریخ و آیندگان! برای آینده‌ی خودم که اگر ۲۰ سال دیگه (به شرط حیات:) ) خواستم حال این روزهارو بدونم یک چیزی مستند کرده باشم.

ایران سالهاست که تجزیه شده! 💠

از وقتی که ایرانی ها تبدیل به گروه‌هایی شدن که هرکدوم سعی کرد طرف مقابل رو انسانیت‌زدایی کنه و نادیده بگیره ایران تیکه‌پاره شد و تجزیه در قلب‌ها اتفاق افتاد. پس اگر سالهای آینده مرزهای نقشه هم تغییر کنه منو متعجب نمیکنه. این تیکه شدن ذره ذره به وجود اومد وقتی صاحبان قدرت سعی کردند چشم و گوش ببندند و جمعیت عظیمی از ملت رو که شبیه خودشون نبودن ندیده بگیرند.
این ندیدن‌ها این توهین‌ها این ترد کردن‌ها برای کسی میتونست بره شد باعث مهاجرت و خشم (به قول شاعر دلیل رفتن جاذبه خارج نیست، دافعه داخله) و کسی که به هردلیلی نرفت فقط شد خشم و خشم و خشم. و من خوب میدونم که خشم چجوری آدم‌هارو کور میکنه!
این شد که این خشم سالها تغذیه شد و با تلنگرهایی فوران کرد… اینجوری شد که خیلی راحت ایران هم تجزیه شد به جمهوری اسلامی و بقیه ایران! وقتی با خشم کور بشی خیلی راحت میتونی بگی تحریم های علیه کشورت تحریم ج.ا هست نه ایران! و مردم کشورت رو نادیده بگیری. کم کم تیم ملی کشورت رو تبدیل کنی به تیم ج.ا و بگی ما این تیم رو نمیخوایم این تیم ج.ا هست! بعد ذره ذره میای جلوتر و سرود ملی و پرچم رو هم نمیخوای و به جای نماد ایران میشه نماد ج.ا و بعد به این نتیجه میرسی که حتی حمله نظامی و بمب ریختن سر مردم کشورت هم حمله به ج.ا هست و بعد یکم جلوتر میبنی عه موافق اشغال نظامی کشورت توسط بیگانه هم شدی و لحظه‌شماری میکنی که نیروی زمینی بیگانه بیاد توی کشورت…. بله سقوط همیشه همینجوری اتفاق میوفته، در یک ثانیه به زمین نمیرسی بلکه ذره ذره. هیچ قاتل زنجیره‌ای از شکم مادرش قاتل نبوده و هیچ بی وطنی هم از روز اول وطن‌فروشی نکرده.

پس حتما من بسیجی و ارزشی‌ و جیره‌خور هستم!❗️

نه من یک وسط‌بازم. چرا وسط بازی حتما بخاطر منافعش دیگه؟ چون اینجوری هر طرف که برد میتونم بگم من با اون طرف بودم و برم توی صف غنائم؟ نه اتفاقا این روزها وسط‌بازی کاملا برعکس این هست. چون نه تنها نفعی نمیبری بلکه از هر دو طرف فحش میخوری. گروه سلطنت‌طلب که تکلیفش مشخص هست من با دو گروه سلطنت‌طلب و مجاهد حرفی ندارم چون ۹۹٪ افرادشون دهن که باز میکنند جز توهین و کثافت چیزی از توش بیرون نمیاد اما بقیه مخالفین ج.ا هم این روزها طاقت دیدن وسط‌بازی ندارند! حتی این‌روزها بسیجی‌ها هم از اون دو گروه فحاش یاد گرفتند که چجوری برای مخالفین هزینه ایجاد کنند و اونها هم اتفاقا به وسط‌بازها فحش میدن.
تازه هر دو گروه قرار هست فردای پیروزی‌شون بیشتر از بقیه حساب وسط‌بازهارو برسن:) پس نه تنها سودی نداره بلکه همیشه باید در بحث و درگیری دائمی باشی و از همه فحش بخوری و فردا همه منتظرن که به حسابت برسند!

2/4

کلا مشکلت چیه؟😕

من ج.ا و اکثریت اپوزوسیون‌ش رو دقیقا دو سر یک نمودار میبینم. یعنی کافیه یه (-) بذاری سر یه بسیجی! تبریک میگم تو تبدیلش کردی به یه سلطنت‌طلب!
چندتا مثال بزنم:
🟣اگر به یه حرف منطقی جواب نداشته باشن: برچسب زدن، نیت‌خوانی، توهین ، فحش (تازه یه خوبی بسیجی‌ها داشتن بخاطر مذهبی بودن فحاشی نمیکردن جدیدا یاد گرفتن فحاشی جنسی هم میکنن)
🟣دوست دارن تمام مخالفینشون رو بکشن یا اعدام کنن یا از درخت آویزون کنن
🟣همیشه براشون هدف وسیله رو توجیه میکنه! مهم نیست وسیله چی باشه؟ نابودی ایران؟ کشتن جوانان مملکت؟ حمله خارجی؟ اگر مارو به هدفمون میرسونه مهم نیست!
🟣جفتشون جنگ طلبن ولی وقتی با نتایج فاجعه‌بار جنگ که مواجه بشن صلح‌طلب میشن و سعی میکنن بگن تقصیر طرف مقابل بود!
🟣موافقت یا مخالفتشون با موضوعی میتونه صرفا بخاطر نظر طرف مقابل باشه! مثلا یه مخالف ج.ا میتونه با کشتن کودکان هم موافق بشه اگر بدونه توی فلسطینی هست که ج.ا اونجا داره ازشون حمایت میکنه! البته این یه مثال بود فقط برعکسش هم کاملا صادق هست.
🟣هیچوقت کسانی که ازشون طرفداری میکنن هیچ اشتباهی نمیکنن! حتی اگر دروغ‌هایی که توی روز روشن گفتن رو بکوبونی توی صورتشون بازهم هزار بهانه و توجیه توی آستین‌هاشون دارن.

اگر بخوام لیست کنم باید فقط یک کتاب از روی ویژگی های شخصیتی مشابه‌شون بنویسم.
هیچکدومشون واقعا آزادی رو نمیخوان فقط آزادی براشون وسیله‌ای هست که باهاش بتونن حرف خودشون رو به کرسی بنشونن.
حتی خشم مخالفین ج.ا رو به جایی رسونده حتی دیگه نمیدونن واقعا چی میخوان! یعنی اگر فردا حکومت بیاد بگه همه آزادی های جهان مال شما اقتصاد هم عالی باشه باز میگن نه تو باید بری! چون نمیدونن چی میخوان اینقدر متنفر شدن و اینقدر عصبانی هستن که فقط رفتن مهم شده و این باعث میشه واقعیت هارو نبینن باعث میشه دو طرف در یک دور باطل از خشم و خشونت گیر کنند.
برای همین هست که هرکسی حرفی از اصلاح بزنه فحش میخوره چون مساله این نیست که حکومت نشون داده تغییر نمیکنه مساله اینه فقط میدونن که اینو نمیخوان ولی نمیدونن واقعا چی میخوان!
حتی الان دو طرف جنگ میخوان تا نابودی ولی هر وقت حس میکنن طرف مقابل جلو تره به اون یکی فحش میدن که تو باعث جنگ و خرابی و نابودی شدی!
و شاعر میگه: نقشه مغزتو گرد کن زیادی به شرق بری به غرب میرسی :))

حالا پس اینا خوبن؟ تو آلترنایتوت چیه؟!!❗️

دیگه من نسبت به کلمه آلترناتیو حساسیت گرفتم و میشنومش میخوام عق بزنم.
نه اینها خوب نبودن! اگر خوب بودن الان نه وضعیت کشور این بود نه وضعیت مردم که اینقدر کور باشن یک جمعیت عظیمی که خوشحال باشن از بمب‌هایی که روی سرشون میاد.
اینها سالها ظلم کردند سالها با بی‌فکری‌های و خیانت‌ها و… کشور رو به لبه پرتگاه بردند و در حال سقوط بودیم.
اگر در حال سقوط بودیم مرگت چیه پس؟ به جز این مگر راهی داشتیم؟
نه برای من مثل اتوبوسی بود که داشت به دره نزدیک میشد. اگر ترمز این اتوبوس کار نکنه من پامو روی گاز نمیذارم! این همون خشمی هست که کور میکنه. نهایتا به امید معجزه میشینم نه اینکه پامو بذارم روی گاز که با سرعت بیشتر و صدمه بیشتری برم ته دره!
من از سال ۹۸ تا ۱۴۰۳ به اصلاح کشور هم امیدی نداشتم. کور سوی امیدی ۱۴۰۳ داشتم که کمتر از یکسال اون هم خاموش شد.
همیشه به نظرم اصلاح تنها راه بوده و هنوزم نظرم تغییری نکرده ولی به نظرم خشم و خستگی باعث میشد مردم پدال گاز رو فشار بدن به امید اینکه جای گاز، ترمز اتوبوس رو بکشه….
البته ما کلا ملت عاشق میانبری هستیم. همیشه دوست داشتیم یک شبه پولدار بشیم ولی به جاش جیبمون رو زدن و پول از دست دادیم. دوست داشتیم یک شبه لاغر بشیم و به جاش قرص هایی خوردیم که به بدنمون آسیب زدیم. دوست داشتیم یک شبه زبان خارجی یاد بگیریم ولی فقط پکیج‌فروش هارو پولدار کردیم و دوست داشتیم یک شبه یک حکومت آرمانشهری داشته باشیم و راضی به وطن فروشی شدیم….
من آلترناتیو یا راه چاره‌ای سراغ نداشتم ولی میدونستم ته راه سلطنت‌طلب‌ها نابودی بیشتر کشور هست. حتی اگر جای اون شازده‌ی منتظرالسلطنته‌شون حضرت جورج واشنگنتن رو از گور بیرون میکشیدن و ایشون قرار بود جایگزین بشه باز هم این تغییرات یک شبه با حکومتی که زور و اسلحه و طرفدار حداقل حداقل ۲۰-۳۰ درصدی داره حماقت بود.
مشکل اپوزوسیون ایرانی (به جز وطن‌فروشان و جیره‌خوران منظورم هست) این بود که هیچوقت طرف مقابلش رو درست ندید و نشناخت! یا اگر شناخت هم حاضر به این بود ۳۰٪ مردم ایران بمیرند که اینها آزادی و شکوفایی برای مملکت بیارند! غافل از اینکه اگر حتی تیرهای بسیجی‌یاب داشتید که ندارید و در حقیقت برای کشتن ۲۰ میلیون طرفدار حکومت باید ۴۰ میلیون نفر کشته بشن در این مملکت ولی حتی اگر داشتید با کشتن ۲۰ میلیون مخالف شما به آزادی و شکوفایی نمیرسیدید! اینجا همونجاست که هدف وسیله رو توجیه میکنه!

3/4
چرا اینجوری میبینم؟ چون به نظرم حکومتی که میخواد پرچم رو به امام زمان بده با ۴ تا تظاهرات خیابونی و… نمیاد بگه ای وای تسلیم شدم! بیاید حکومت مال شما! پس شما در یک چرخه بی‌پایان خشونت گیر میکنی و فقط جوونهای مملکت کشته میشن و کشور بیشتر آسیب میبینه.
اما همونجوری که گفتم اینها مهم نیست. فقط چون از اینها خشم داریم باید برن! مهم نیست چقدر عملی هست، مهم نیست چقدر آدم کشته بشه، فقط مهم اینه که اینا برن!
اگر کسی اعتقادش واقعا اینه جلوی ظالم به هر هزینه‌ای واقعا باید ایستاد و هزینه دادن مهم نیست مرگ و جون آدمها مهم نیست فقط جلوی ظلم ایستادن مهمه پس باید با ج.ا جنگید سطح و چرخه خشونت مهم نیست چون اونها هستن که ظالم هستند پس با همین منطق کار ج.ا در این مورد که جلوی آمریکا و اسرائیل که دارن زور میگن وایستاده کاملا درسته و حداقل این فرد باید در این مورد طرفدار ج.ا باشه. وقتی اینجوری نیست از نظر من اینها میشه استانداردهای دوگانه.

پس چیکار کنیم؟ وایستیم اینها مارو نادیده بگیرن و بکشن و کشور رو نابود کنند و نگاه کنیم؟⚜️

به نظر من هیچوقت هدف خوب با وسیله بد به‌دست نمیاد پس بله اگر چاره‌ای جز نگاه کردن نداشتیم باید نگاه میکردیم اگرچه نظر من نگاه کردن نبود و تغییرات کوچک در سالیان زیاد بود. شاید ۵۰ سال طول میکشید شاید به عمر ما نمیرسید ولی از نظر من تنها راه ویران نشدن ایران همین بود.
همونطوری که ۱۴۰۱ باعث بیشتر شدن آزادی شد. ( البته اونهم اگر وسطش تبدیل به تظاهرات‌های تغییر حکومت نمیشد میتونست به همین نتیجه آزادی بیشتر برسه ولی کلی آدم کشته نشه!)
همونطوری که توی حدود ۵۰ سال تغییراتی اتفاق افتاده درسته لاکپشتی بوده ولی تنها راه همین بود.

ولی حالا که جنگ شد…❌

حالا که جنگ شد گرچه اعتقاد دارم ملت ایران عاملیت اصلی توی این جریان نداشت ولی الان دیگه بیشتر به‌جای سرزنش سعی میکنم حامیان جنگ رو از هر دو طیف درک کنم، چون حس میکنم اونها خودشون قربانی رسانه‌ای شدن. یک عده که سالها صبح تا شب فکر میکردن با یه حمله اسرائیل رو نابود میکنن و ابرقدرت میشن و همه مشکلاتشون حل میشه و هر روز آرزوی جنگ میکردن و یه عده دیگه که یک تصور خیلی گوگولی از جنگ بهشون قالب شده بود و فکر میکردن فرداش ج.ا میره و توی ایران آزاد قدم میزنن. (حالا جالبه جفتشون امروزه سعی میکنه جنگ رو بندازه گردن طرف مقابل و فاز ضدجنگ و آی چقدر جنگ بده برمیدارن.)
من روزی که کشته‌های دی ماه تا ۹۰هزار نفر بالا رفت مطمئن شده بودم قراره جنگ بشه، حدس میزدم که این بازی رسانه‌ای و تبدیل کردن جون انسانها به یک عدد یعنی چی…
و مخالف جنگ بودم چون میدونستم نتیجه جنگ در هر صورتی موجب بدبختی مردم ایران میشه.
من برای پایان جنگ دو احتمال میدادم:
اول اینکه ایران برنده جنگ بشه که بعدش با یک ج.ا با اقتصادی فلج‌تر و آزادی‌های کمتر و مستبدتر طرف میشدیم که موجب بدبختی بیشتر مردم میشد.
و دوم اینکه آمریکا برنده جنگ بشه که احتمال میدادم با ایرانی (لیبی/سوریه/عراق) شده مواجه میشیم. پر از گروه‌های چریکی و شبه‌نظامی که در اینصورت اگر خود خدا هم در قالب یک انسان بیاد و به‌این سرزمین حکومت کنه بدترین روزهای سالهای اخیر برامون میشه روزهای خوب و آرزومند اون میشم.
تا ۳ فروردین تقریبا به مقدار زیادی مطمئن بودم ایران امکان نداره پیروز جنگ بشه و خودم رو برای مورد دوم آماده کرده بودم ولی الان با عقب‌نشینی‌های ترامپ و تلاش‌های رسانه‌ای وطن‌فروشان (که گیر دادن به توان موشکی ایران) یکم شک کردم که شاید من اشتباه میکردم و دست‌کم گرفته بودم و واقعا یه چیزهایی داریم که بزرگترین ارتش جهان رو غافلگیر کنه!
البته خودم هم هنوز اعتقادی به این حرفم ندارم و ناامیدانه حس میکنم ترامپ یه کرمی داره میریزه (شاید آمادگی برای حمله زمینی) و در نهایت آمریکا برنده جنگ میشه و ملت بین باخت و باخت‌همه‌جانبه، دومی نسیب‌شون میشه….
هنوز حس میکنم آخرین روزهای ج.ا هست و با همه مقدماتی که گفتم با تجزیه شدن روح ملت ایران با چندپارگی های ملت‌مون با شادی بعد ریختن موشک‌ روی سرمون! بعد همه اینها قراره اون چیزی که همیشه توی همسایه‌هامون میدیدیم و فکر میکردیم به سراغ ما نمیاد به زودی به سراغمون میاد و وارد جنگ داخلی میشیم….
اما این جنگ فعلی برای من مثل جنگ آل زیبر و آل معاویه بود و هیچ طرفی نداشتم. وسط‌باز بودم ولی در این وسط‌بازی شاید نتونم خودمو هیچ‌جوره راضی کنم از حکومتی که از نظر من کشورمو به پرتگاه کشوند حمایت کنم ولی قطعا میتونم خودمو راضی کنم از متجاوزین به وطنم احساس انزجار کنم و خوش‌خوشانه خودمو گول نزنم و چشم‌هامو نبندم که آمریکا! و اسرائیل برای نجات ما اومدن:))) و قطعا برای پیروزی ایران دعا میکنم.
هیچ نجاتی در کار نیست!

4/4

چه میشه کرد؟💡

من پلنم فعلا فرار از این شرایطه! چرا پس نمیمونم و بسازم؟ چون توی دو حالتی که متصور هستم یکیش اینه که لیبی و سوریه شدیم و قطعا فقط انرژیم هدر زنده موندن و غر زدن میشه. به نظرم حداقل من یکی نمیتونم با اخلاقیات روحیات خودم نمیتونم سود خاصی برسونم ترجیح میدم خودم رو سالم نگه دارم شاید سالها بعد که شرایط بهتر شد بتونم کمکی کنم.
در شرایطی دوم هم که ایران پیروز جنگ شده به نظرم با یک حکومت بسیار مستبد و آزارگرتر روبه‌رو میشیم و دوباره بیش از نصف انرژیم باید در حال سروکله زدن با بدبختی‌های باشیم که دشمنان داخلی برامون ایجاد میکنن. پس دوباره ترجیح میدم نباشم تا روانم رو سالم نگه دارم و روزی برگردم یا شرایط نرمال شده باشه یا که بتونم با روان سالم، پول و انرژی کافی، به یه دردی بخورم نه یه آدمی بشم که صبح تا شب به شرایط غر بزنم و کاری هم از دستم برنیاد.
الان فعلا برنامه‌م پیدا کردن شغل مناسبی هست که بتونم از این شرایط فرار کنم.
گرچه من مثل بقیه مردم نه سر پیازم نه ته پیاز ولی این ترکش های این شرایط به ما مردم معمولی میخوره که باید اینترنت آزاد رو گیگی ۱ میلیون بخریم (حدود ۷ دلار!) و بعد از یک عمر مقاومت به فکر فرار باشیم…

در آخر جا داره دوباره بگم درسته من حکومت کشورم رو دوست ندارم، چشم دیدنشون رو ندارم و دوست ندارم ذره‌ای ازشون حمایت کنم، ولی بازهم من ترجیح میدم توسط حکومت کشور خودم آزار ببینم و کشته بشم تا اینکه توسط یک متجاوز خارجی اونم نه هر حکومتی!! که ظالم‌ترین حکومت جهان یعنی اسرائیل!‌ مثلا آزاد!!✌️ بشم.

به امید پیروزی ایران 🫡🇮🇷