جام جهانی ۲۰۲۶ برای ایران فقط یک رویداد ورزشی نیست. هم‌زمان با حضور تیم ملی در بزرگ‌ترین صحنه فوتبال جهان، بحث بر سر هویت ملی، پرچم شیر و خورشید، جمهوری اسلامی و نمایندگی ایران نیز وارد ورزشگاه‌ها شده است.

آیا تیم ملی صرفاً یک تیم فوتبال است؟ آیا می‌توان از ایران حمایت کرد بدون آنکه از حکومت حمایت کرد؟ و در نهایت، چه کسی حق دارد به نام ایران سخن بگوید؟

در حالی که ترامپ از نزدیک بودن توافق سخن می‌گوید و رویترز از پیش‌نویسی شامل آزادسازی دارایی‌های بلوکه‌شده، کاهش تحریم‌های نفتی و بازگشایی تنگه هرمز خبر داده، حمله اسرائیل به ضاحیه بیروت بار دیگر ابهام‌ها را افزایش داده است.

این مذاکرات در شرایطی جریان دارد که جمهوری اسلامی پس از ماه‌ها جنگ، فشارهای اقتصادی و بحران مشروعیت، با یکی از دشوارترین مقاطع تاریخ خود روبه‌روست.

توافق اخیر آمریکا و جمهوری اسلامی، اگر نهایی شود، بیش از آنکه پایان بحران ایران باشد، آغاز مرحله‌ای تازه از آن است. برای مردم ایران، مسئله اصلی همچنان زندگی زیر سایه حکومتی است که از هر بحران و هر توافقی برای بقا استفاده می‌کند. برای اپوزیسیون نیز پرسش اساسی این است: آیا می‌تواند از انتظار برای تصمیم قدرت‌های خارجی عبور کند و به نیرویی سازمان‌یافته، واقع‌بین و آماده برای عبور از جمهوری اسلامی و اداره آینده ایران تبدیل شود؟