رژیم‌ها فقط با اسلحه سر پا نمی‌مانند.
آن‌ها روی ستون‌هایی ایستاده‌اند: نیروهای سرکوب، دستگاه اداری، اقتصاد، رسانه، دادگاه‌ها و نهادهایی که برایشان مشروعیت می‌سازند.
سؤال اینجاست: چگونه می‌توان این ستون‌ها را بدون برداشتن اسلحه سست کرد؟
در این قسمت از «فراتر از تیترها»، درباره قدرت امتناع، مبارزه بدون خشونت، و راه‌هایی صحبت می‌کنیم که مردم می‌توانند بدون ورود به میدان دلخواه رژیم — یعنی خشونت — پایه‌های قدرت آن را تضعیف کنند.
نه با اسلحه.
با امتناع.
با نپذیرفتن دروغ.
با یادآوری.
🎧 قسمت جدید پادکست منتشر شد.

ایران فقط نفت، گاز، کارخانه و ارتش نیست. آنچه یک ملت را در روزهای بحران کنار هم نگه می‌دارد، سرمایه‌های نامرئی اوست، پرچم، حافظه تاریخی، زبان، شاهنامه، قهرمانان و حس تعلق به یک سرنوشت مشترک.

اما وقتی این نمادها به ابزار دعواهای روزمره، حذف سیاسی و جذب مخاطب تبدیل شوند، آرام‌آرام تهی می‌شوند. فردای آزادی ایران، بیش از هر چیز، به همین سرمایه‌های مشترک نیاز خواهد داشت.

بعد از کشتار ۱۸ و ۱۹ دی، بسیاری از ایرانیان با یک سؤال دردناک روبه‌رو هستند: اگر رژیمی حاضر است برای ماندن، مردم را در خیابان بکشد، مردم چگونه می‌توانند با آن مقابله کنند؟