دونالد ترامپ در نشست ناتو در آنکارا گفت آتش‌بس با جمهوری اسلامی از نظر او «تمام شده» است. او مذاکره با تهران را اتلاف وقت دانست و مقام‌های جمهوری اسلامی را «بیمار» و «سرطان» توصیف کرد.

این اظهارات پس از حملات تازه آمریکا به اهدافی در جنوب ایران، در پاسخ به حمله به سه کشتی تجاری در تنگه هرمز بیان شد. هم‌زمان، جمهوری اسلامی از حمله به اهداف نظامی آمریکا در بحرین و کویت خبر داد؛ حملاتی که با رهگیری موشک‌ها و پهپادها در کویت، به صدا درآمدن آژیرهای هشدار در بحرین و محکومیت قطر و عمان همراه شد.

تغییر لحن ترامپ؛ از سخن گفتن درباره مذاکره و احتمال گفت‌وگو با «آدم‌های معقول‌تر» در تهران، تا توصیف مقام‌های جمهوری اسلامی به عنوان «بیمار» و «سرطان»، آینده تفاهم‌نامه آتش‌بس را در موقعیتی شکننده‌تر قرار داده است.

مقاله «ما و عرب» محمود جعفریان، نگاهی واقع‌بینانه به سیاست خارجی ایران دارد. او تأکید می‌کند جهان عرب یکدست نیست و روابط ایران با همسایگان باید نه بر پایه احساسات و تعصب، بلکه بر اساس شناخت، جغرافیا، واقع‌بینی و منافع ملی شکل بگیرد. پنجاه سال بعد، این پرسش همچنان پابرجاست: سیاست خارجی با احساسات اداره می‌شود یا با شناخت و منافع ملی؟

این مجموعه شامل تصاویری از زندان قصر و شهربانی در آبان ۱۳۱۰ است.

این تصاویر، آتش‌سوزی سینما کاپری تهران در جریان اعتراضات سال ۱۳۵۷ را نشان می‌دهند. این سینما در میدان ۲۴ اسفند، میدان انقلاب کنونی، قرار داشت و یکی از سالن‌های شناخته‌شده و پرمخاطب پایتخت بود.

در ماه‌های منتهی به انقلاب، ده‌ها سینما در شهرهای مختلف ایران به آتش کشیده شدند. سینما برای بخشی از نیروهای مذهبی و انقلابی، نماد فرهنگ غربی و آنچه «فساد» خوانده می‌شد بود. سینما کاپری نیز در همین فضا آسیب گسترده دید و بخش زیادی از سالن، تجهیزات و صندلی‌های آن نابود شد.

این سینما پس از انقلاب بازسازی شد و با نام «سینما بهمن» به فعالیت ادامه داد. بخشی از این تصاویر را میشل ستبون و فیلیژه لُدرو ثبت کرده‌اند.