جاویدنام پیام رخ‌بخش، ۳۲ ساله، اهل شیراز، روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات سراسری، با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی در شیراز جان باخت.
ویدیویی منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی، مادر او را در حال گلباران محل جان‌باختن پسرش نشان می‌دهد. او با صدایی بغض‌آلود فریاد می‌زند: «چرا من نبودم دستت را بگیرم؟ چند بار صدام زدی؟»

جاویدنام مرتضى حداد‌شالکوهی ۴۵ ساله، اهل رشت، نانوا وپدر دو فرزند بود؛ مردى سرزنده و شاد كه عاشق ماهيكَيرى و زندكَى بود.
در ١٩ دى، در محله داناعلى رشت، هدف كلوله جنكَى قرار كَرفت و کشته شد.

جاویدنام معین بصیری، ۲۱ ساله، متولد ۵ دی ۱۳۸۳ بود و شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در شهریار به دست نیروهای حکومتی به قتل رسید.

جاویدنام مازیار سمیعی ۲۸ ساله در خیزش انقلابی دی ۱۴۰۴ در حوالی فلکه گاز رشت توسط سرکوبگر رژیم با شلیک مستقیم به پیشانی در مورد اصابت قرار گرفت و جان باخت.

مزدوران سرکوبگر و نیروهای امنیتی رژیم مانع از خاکسپاری این قهرمان میشدند سرانجام با تدابیر سرکوبگرانه امنیتی شدید در نیمه شب ۲۱ دی پیکر او را بدون حضور مردم در روستای عثماوندان شفت به خاک سپردند.

معطلی طولانی‌مدت رانندگان کامیون در مرزهای کشور، طی روزهای اخیر حمل‌ونقل و تجارت زمینی را با مشکل روبه‌رو کرده است. رانندگان با کمبود آب، غذا، سوخت و امکانات بهداشتی دست‌وپنجه نرم می‌کنند. تمام‌شدن سوخت و خاموشی یخچال کامیون‌ها نیز محموله‌های غذایی و کشاورزی را در معرض فساد قرار داده و ادامه این بلاتکلیفی، خسارت سنگینی به رانندگان و صاحبان بار تحمیل کرده است.

جاویدنام عارف براتی، ۴۰ ساله، روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ در چنارشاهیجان استان فارس، هدف شلیک مستقیم گلولهٔ جنگی نیروهای جمهوری اسلامی به سرش قرار گرفت و جان باخت.
خانوادهٔ عارف برای تحویل گرفتن پیکر او، یک هفته تحت فشار نیروهای حکومتی بودند؛ نیروهایی که خواستار خودداری از چاپ پوستر و محدود کردن حضور عزاداران شدند. پیکر عارف سرانجام روز ۲۵ دی ۱۴۰۴ در آرامستان چنارشاهیجان به خاک سپرده شد.

جاویدنام احمد بنواری، متولد ۱۳۶۲ و ساکن روستای بنوار حسین از توابع شهرستان دزفول، شامگاه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در خیابان قاضی دزفول، با شلیک گلولهٔ جنگی نیروهای جمهوری اسلامی جان باخت.
خانوادهٔ او پس از نزدیک به یک هفته، پیکرش را تحویل گرفتند و شبانه در زادگاهش، روستای بنوار حسین، به خاک سپردند.

اعتراضات ۱۴۰۱ پس از جان‌باختن مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد آغاز شد و خیلی زود از اعتراض به حجاب اجباری فراتر رفت. «زن، زندگی، آزادی» به شعار اصلی جنبشی تبدیل شد که در شهرهای مختلف ایران ادامه یافت و با حضور گسترده زنان، جوانان و دانشجویان، یکی از مهم‌ترین موج‌های اعتراضی جمهوری اسلامی را رقم زد. حکومت این اعتراضات را با بازداشت‌های گسترده، خشونت و احکام سنگین سرکوب کرد، اما پیام و اثر سیاسی و اجتماعی آن همچنان در جامعه ایران باقی مانده است.