«چرا در زمان کشتار اینترنت را قطع کردید؟»

پدر پوریا باقری در ویدئویی از سرکوب اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ می‌گوید. پوریا باقری، جوان ۲۲ ساله اهل شهریار، دانشجوی ترم هفتم علوم ورزشی و والیبالیست بود. او از کودکی والیبال بازی می‌کرد و سابقه حضور در تیم‌های شهرداری شهریار و مقاومت اردبیل را داشت، اما به دلیل مشکلات مالی ورزش حرفه‌ای را کنار گذاشته و مشغول به کار شده بود.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، پوریا باقری شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات شهریار هدف شلیک گلوله قرار گرفت و کشته شد. پیکر او ۲۱ دی در آرامستان ملارد به خاک سپرده شد.

منصور باقری، ۳۶ ساله و ساکن فردیس کرج، پدر یک دختر نوجوان بود. بر اساس روایت‌های منتشرشده، شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات فردیس، هنگامی که برای کمک به فردی مجروح رفته بود، هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد. پیکر او در آرامستان بهشت علی کرج به خاک سپرده شد.

علی عشیری، جوان ۲۱ ساله اهل دزفول در خوزستان بود. بر اساس گزارش‌های حقوق بشری، او ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات دزفول با شلیک مستقیم گلوله جنگی به ناحیه قلب کشته شد. پیکر او در آرامستان شهیدآباد دزفول به خاک سپرده شد.

پیمان پورداورانی، ۳۱ ساله، از کسبه بازار کرمان و پدر یک کودک بود. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، او ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات کرمان، شماری از معترضان را در مغازه خود پناه داد و از تحویل دادن آن‌ها به نیروهای امنیتی خودداری کرد. گزارش‌ها می‌گویند نیروهای امنیتی چندین گاز اشک‌آور به داخل مغازه شلیک کردند و پورداورانی که سابقه بیماری ریوی داشت، بر اثر استنشاق گاز و تشدید مشکلات تنفسی جان باخت. پیکر او در آرامستان بهشت کریمان کرمان به خاک سپرده شد.

مونا اسمی، شهروند اهل رشت، متاهل و مادر یک فرزند بود. او شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان اعتراضات رشت هدف شلیک قرار گرفت و کشته شد.