پدر آتنا قاسمی، با اشاره به تناقض در نامه‌های دو بیمارستان و پرسش‌های بی‌پاسخ درباره روند پرونده، خواستار بررسی دقیق چگونگی جان‌باختن دخترش شد.
آتنا نوجوان ۱۴ ساله، ساکن شهرک اندیشه کرج، روز ۲۵ مرداد ۱۴۰۵ از خانه خارج شد و دیگر بازنگشت. خانواده پس از هفته‌ها جست‌وجو، پیکرش را در پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند. او دانش‌آموز و نوازنده سازهای کوبه‌ای، به‌ویژه دف، بود و در کنار پدر هنرمندش نیز اجرا داشت.
بر اساس اطلاعات ارائه‌شده درباره پرونده، تلفن همراه آتنا پس از ناپدیدشدنش در اختیار متهم اصلی بوده و تا حدود ده روز روشن و خاموش شده است. متهم اصلی روز اول شهریور و فرد دیگری از دوستان او روز ۲۲ شهریور بازداشت شدند.
درباره آخرین ساعات زندگی آتنا و چگونگی مرگ او روایت‌های متفاوتی منتشر شده است. علت دقیق مرگ همچنان در دست بررسی است و خانواده خواهان رفع تناقض‌ها و دریافت پاسخی روشن درباره سرنوشت فرزندشان هستند.
پدر آتنا می‌گوید: «ما فعلاً فقط می‌خواهیم همه‌چیز درست و دقیق بررسی شود.» او تأکید کرده در صورت وقوع هرگونه کوتاهی یا تخلف در رسیدگی، خانواده از تمام مسیرهای قانونی برای روشن‌شدن حقیقت استفاده خواهد کرد.
او همچنین توضیح داده که منظورش از «غرب کشور» در صحبت‌هایش، غرب استان تهران و محدوده شهریار بوده است.

یکی از گزارشگران من‌وتو با ارسال این ویدیو می‌گوید آرد در اختیار عده‌ای محدود است و نانوایان برای تأمین آن باید هزینه بیشتری بپردازند. کنترل دولتی و انحصار در توزیع، محدودیت انتخاب کارخانه، کاهش سهمیه و کیفیت نامناسب آرد، در کنار افزایش هزینه‌های کارگر، بیمه، اجاره، انرژی و تعمیرات، نانوایان را زیر فشار گذاشته است. اختلاف قیمت آرد یارانه‌ای و آزاد نیز زمینه رانت و فساد را فراهم کرده و ناهماهنگی قیمت مصوب نان با هزینه تولید، به فروش سهمیه آرد و کم‌فروشی دامن زده است. با وجود تأکید مسئولان بر کافی بودن گندم، نانوایان از دشواری تأمین آرد می‌گویند و مردم با صف‌های طولانی و افت کیفیت نان روبه‌رو هستند؛ نانی که با کوچک‌تر شدن سفره‌ها، نقش پررنگ‌تری در تأمین غذای خانواده‌ها پیدا کرده است. از کارگر و بازنشسته تا راننده، کاسب و نانوا، اعتراض به فشار معیشتی مشترک است. تجربه شما چیست؟ گزارش‌ها و نظرات خود را برای «گزارشگر» بفرستید.

مادر جاویدنام محمدپارسا امینی با انتشار این ویدیو از حضور بر مزار جاویدنام مانی صفرپور، از شماری از جاویدنامان یاد کرد و نوشت: «ما خانواده‌ای بزرگ هستیم با اصل و نسب که فرزندانمان شد اعتبار وطن؛ صلابت و شکوه و عظمت‌تان ستودنی‌ست.»
جاویدنام مانی صفرپور، ۱۸ ساله، دانش‌آموز و اهل لاهیجان، شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در محله سلسبیل تهران، هنگام کمک به چند دختر معترض با شلیک مأموران حکومتی جان باخت. پیکرش در روستای لفمجان لاهیجان به خاک سپرده شد.
جاویدنام عباس کشاورز لفمجانی، اهل لفمجان لاهیجان، روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در میدان صیقلان رشت با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت.
جاویدنام امیرمحمد استاددوست، ۲۶ ساله، روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ در رامسر با اصابت گلوله نیروهای حکومتی به قلبش کشته شد.
جاویدنام محمدجواد فردوس خبازی، ۳۷ ساله و اهل رامسر، روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ مقابل ساختمان سپاه این شهر هدف گلوله جنگی قرار گرفت. او پس از چند هفته تحمل جراحات و انجام عمل‌های جراحی، روز ۱۳ بهمن جان باخت.
جاویدنام بهرام چاووش ثانی، قهرمان پیشین کشتی مازندران و مربی کشتی در رامسر، در بهمن ۱۴۰۴ در بازداشت کشته شد. تحویل پیکرش به سکوت خانواده و اعلام علت مرگ به‌عنوان «عارضه قلبی هنگام جراحی» مشروط شده بود.
جاویدنام محمدپارسا امینی، ۱۷ ساله و اهل فردیس کرج، در اعتراضات دی ۱۴۰۴ هنگام کمک به یک معترض مجروح، هدف گلوله جنگی قرار گرفت و جان باخت. 

مادر جاویدنام محمدپارسا امینی با انتشار این ویدیو از حضور بر مزار جاویدنام مانی صفرپور، از شماری از جاویدنامان یاد کرد و نوشت: «ما خانواده‌ای بزرگ هستیم با اصل و نسب که فرزندانمان شد اعتبار وطن؛ صلابت و شکوه و عظمت‌تان ستودنی‌ست.»
جاویدنام مانی صفرپور، ۱۸ ساله، دانش‌آموز و اهل لاهیجان، شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در محله سلسبیل تهران، هنگام کمک به چند دختر معترض با شلیک مأموران حکومتی جان باخت. پیکرش در روستای لفمجان لاهیجان به خاک سپرده شد.
جاویدنام عباس کشاورز لفمجانی، اهل لفمجان لاهیجان، روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در میدان صیقلان رشت با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت.
جاویدنام امیرمحمد استاددوست، ۲۶ ساله، روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ در رامسر با اصابت گلوله نیروهای حکومتی به قلبش کشته شد.
جاویدنام محمدجواد فردوس خبازی، ۳۷ ساله و اهل رامسر، روز ۱۸ دی ۱۴۰۴ مقابل ساختمان سپاه این شهر هدف گلوله جنگی قرار گرفت. او پس از چند هفته تحمل جراحات و انجام عمل‌های جراحی، روز ۱۳ بهمن جان باخت.
جاویدنام بهرام چاووش ثانی، قهرمان پیشین کشتی مازندران و مربی کشتی در رامسر، در بهمن ۱۴۰۴ در بازداشت کشته شد. تحویل پیکرش به سکوت خانواده و اعلام علت مرگ به‌عنوان «عارضه قلبی هنگام جراحی» مشروط شده بود.
جاویدنام محمدپارسا امینی، ۱۷ ساله و اهل فردیس کرج، در اعتراضات دی ۱۴۰۴ هنگام کمک به یک معترض مجروح، هدف گلوله جنگی قرار گرفت و جان باخت.