Forwarded from اسرائیل به فارسی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
ما همیشه پشت همو داریم✌️❤️
❤35
Forwarded from Reza Pahlavi Comms
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در بخشی از گفتوگوی شاهزاده رضا پهلوی با پادکست کنستانتین شرایبر، روزنامهنگار و مجری آلمانی، او پرسید:
«پس از بازگشت به ایران، نخستین کارتان چیست؟»
شاهزاده پاسخ داد:
«خاک سرزمینی را میبوسم که ۴۷ سال پیش ترک کردم و هنوز دوباره ندیدهام.»
این گفتوگو در ادامه سفر شاهزاده به فرانکفورت و پس از دریافت جایزه آزادی ۲۰۲۶ به نمایندگی و به امانت از سوی ملت ایران انجام شد؛ گفتوگویی درباره مبارزه مردم ایران، چشمانداز ایران آزاد و روز بازگشت به وطن.
@RezaPahlaviComms
«پس از بازگشت به ایران، نخستین کارتان چیست؟»
شاهزاده پاسخ داد:
«خاک سرزمینی را میبوسم که ۴۷ سال پیش ترک کردم و هنوز دوباره ندیدهام.»
این گفتوگو در ادامه سفر شاهزاده به فرانکفورت و پس از دریافت جایزه آزادی ۲۰۲۶ به نمایندگی و به امانت از سوی ملت ایران انجام شد؛ گفتوگویی درباره مبارزه مردم ایران، چشمانداز ایران آزاد و روز بازگشت به وطن.
@RezaPahlaviComms
❤29❤🔥5
Forwarded from Reza Pahlavi Comms
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بیژن جیرسرایی، رئیس کمیته سیاست خارجی حزب دموکرات آزاد آلمان، در مراسم اهدای «جایزه آزادی ۲۰۲۶» بنیاد فریدریش نائومان به ملت ایران تأکید کرد که آینده ایران نه در برلین و واشنگتن، بلکه به دست خود مردم ایران تعیین خواهد شد.
او گفت احترام واقعی به ملت ایران مستلزم شنیدن صدای مردم داخل کشور است، مردمی که شاهزاده رضا پهلوی را نماد امید و چهره انقلاب خود میدانند.
جیرسرایی با اشاره به اعتراضات داخل ایران افزود: اگر وقت بگذاریم و گوش بدهیم، یک نام را بارها و بارها خواهیم شنید، نام رضا پهلوی.
@RezaPahlaviComms
او گفت احترام واقعی به ملت ایران مستلزم شنیدن صدای مردم داخل کشور است، مردمی که شاهزاده رضا پهلوی را نماد امید و چهره انقلاب خود میدانند.
جیرسرایی با اشاره به اعتراضات داخل ایران افزود: اگر وقت بگذاریم و گوش بدهیم، یک نام را بارها و بارها خواهیم شنید، نام رضا پهلوی.
@RezaPahlaviComms
❤22👍6
●حماقت و ناآگاهی مخالفان پهلوی؛ نسبت آزادی بیان با توهین به پادشاه
یکی از مغالطههایی که مخالفان پادشاهی پهلوی از دیرباز مطرح کردهاند، یکسان دانستن آزادی بیان با حق توهین و اهانت به پادشاه بوده است؛ گویی آزادی بیان تنها زمانی معنا پیدا میکند که بتوان به شخص پادشاه توهین کرد و هرگونه محدودیت قانونی در این زمینه، الزاماً به معنای فقدان آزادی است!
نظام پادشاهی پهلوی در جریان انقلاب سال ۱۹۷۹ میلادی (۱۳۵۷ خورشیدی) سرنگون شد. بااینحال، جالب است بدانیم که حتی دههها پس از پایان آن نظام، در شماری از کشورهای اروپایی همچنان توهین یا افترا به پادشاه و اعضای خاندان سلطنتی میتواند، تحت شرایطی، جرم کیفری محسوب شود. البته طی سالهای اخیر، برخی از این قوانین لغو شده یا دامنه اجرای آنها محدود شده است؛ اما نکته اساسی اینجاست که چنین مقرراتی در تمام دوران پادشاهی پهلوی نیز در بسیاری از کشورهای غربی وجود داشتهاند.
برای نمونه:
اسپانیا: قانون اساسی این کشور آزادی بیان را به رسمیت میشناسد؛ بااینحال، مواد ۴۹۰ و ۴۹۱ قانون مجازات اسپانیا برای پادشاه، ملکه و برخی دیگر از اعضای خاندان سلطنتی حمایت کیفری ویژهای در نظر گرفتهاند. بر اساس این مقررات، توهین و افترا به اعضای خاندان سلطنتی، در شرایط مشخص، میتواند مجازات کیفری، از جمله حبس، در پی داشته باشد.
دانمارک: قانون کیفری این کشور برای پادشاه و برخی اعضای خاندان سلطنتی حمایت ویژهای قائل است و در موارد مشخص، ارتکاب جرائم علیه آنان میتواند موجب تشدید مجازات شود.
سوئد: در نظام حقوقی این کشور نیز مقرراتی برای حمایت ویژه از پادشاه و خاندان سلطنتی وجود داشته و برخی جرائم علیه آنان میتوانند با مجازات شدیدتری همراه باشند.
موناکو: قانون کیفری این کشور نیز برای شخص شاهزاده و جایگاه سلطنتی حمایتهایی در نظر گرفته و برخی اشکال توهین و افترا را جرمانگاری کرده است.
هلند: این کشور تا سال ۲۰۲۰، یعنی بیش از چهار دهه پس از پایان حکومت پهلوی، همچنان مقررات ویژهای درباره اهانت به پادشاه داشت. این مقررات در سال ۲۰۲۰ اصلاح و جرم مستقل اهانت به پادشاه حذف شد؛ هرچند حمایت کیفری عمومی از حیثیت اشخاص همچنان برقرار ماند.
نروژ: در این کشور نیز مقررات ویژهای درباره جرائم علیه حیثیت پادشاه وجود داشت که با اجرای قانون کیفری جدید در سال ۲۰۱۵، یعنی ۳۶ سال پس از پایان حکومت پهلوی، از نظام کیفری حذف شد.
همانطور که مشاهده میشود، حمایت قانونی از جایگاه پادشاه و خاندان سلطنتی، نه پدیدهای مختص ایران بود و نه لزوماً با اصول آزادی بیان در تضاد قرار میگرفت. بسیاری از کشورهای اروپایی، با وجود برخورداری از نظامهای سیاسی مبتنی بر دموکراسی و آزادیهای مدنی، در قوانین خود برای مقام سلطنتی حمایتهای کیفری ویژهای پیشبینی کرده بودند.
بااینحال، در ایران، چه در دوران پادشاهی پهلوی و چه پس از آن، جریانهای چپگرا و اسلامگرا بارها از توهین و تخریب شخصیت پادشاه بهعنوان مصداق آزادی بیان دفاع کردهاند؛ گویی نقد عملکرد یک پادشاه و اهانت به شخصیت او دو مفهوم یکسان هستند.
نکته قابل تأمل دیگر آن است که محمدرضاشاه پهلوی آریامهر، نهتنها هدف حملات تبلیغاتی و اهانتهای سیاسی قرار گرفت، بلکه چندین بار نیز هدف سوءقصد و اقدام به ترور واقع شد.
آزادی بیان به معنای حق نقد، پرسشگری و مخالفت سیاسی است؛ اما نباید مفاهیم نقد سیاسی، توهین شخصی و تهدید و اقدام خشونتآمیز را با یکدیگر خلط کرد. همانگونه که نمیتوان صرف وجود قوانین حمایتی از پادشاه در کشورهای اروپایی را نشانه استبداد دانست، نمیتوان هرگونه اهانت به پادشاه را نیز صرفاً به نام آزادی بیان توجیه کرد.
مسئله اصلی، نه تقدیس پادشاه و نه مصونکردن او از نقد، بلکه شناخت مرزهای حقوقی و منطقی میان آزادی بیان، انتقاد سیاسی و اهانت است.
@na_ta_ma
یکی از مغالطههایی که مخالفان پادشاهی پهلوی از دیرباز مطرح کردهاند، یکسان دانستن آزادی بیان با حق توهین و اهانت به پادشاه بوده است؛ گویی آزادی بیان تنها زمانی معنا پیدا میکند که بتوان به شخص پادشاه توهین کرد و هرگونه محدودیت قانونی در این زمینه، الزاماً به معنای فقدان آزادی است!
نظام پادشاهی پهلوی در جریان انقلاب سال ۱۹۷۹ میلادی (۱۳۵۷ خورشیدی) سرنگون شد. بااینحال، جالب است بدانیم که حتی دههها پس از پایان آن نظام، در شماری از کشورهای اروپایی همچنان توهین یا افترا به پادشاه و اعضای خاندان سلطنتی میتواند، تحت شرایطی، جرم کیفری محسوب شود. البته طی سالهای اخیر، برخی از این قوانین لغو شده یا دامنه اجرای آنها محدود شده است؛ اما نکته اساسی اینجاست که چنین مقرراتی در تمام دوران پادشاهی پهلوی نیز در بسیاری از کشورهای غربی وجود داشتهاند.
برای نمونه:
اسپانیا: قانون اساسی این کشور آزادی بیان را به رسمیت میشناسد؛ بااینحال، مواد ۴۹۰ و ۴۹۱ قانون مجازات اسپانیا برای پادشاه، ملکه و برخی دیگر از اعضای خاندان سلطنتی حمایت کیفری ویژهای در نظر گرفتهاند. بر اساس این مقررات، توهین و افترا به اعضای خاندان سلطنتی، در شرایط مشخص، میتواند مجازات کیفری، از جمله حبس، در پی داشته باشد.
دانمارک: قانون کیفری این کشور برای پادشاه و برخی اعضای خاندان سلطنتی حمایت ویژهای قائل است و در موارد مشخص، ارتکاب جرائم علیه آنان میتواند موجب تشدید مجازات شود.
سوئد: در نظام حقوقی این کشور نیز مقرراتی برای حمایت ویژه از پادشاه و خاندان سلطنتی وجود داشته و برخی جرائم علیه آنان میتوانند با مجازات شدیدتری همراه باشند.
موناکو: قانون کیفری این کشور نیز برای شخص شاهزاده و جایگاه سلطنتی حمایتهایی در نظر گرفته و برخی اشکال توهین و افترا را جرمانگاری کرده است.
هلند: این کشور تا سال ۲۰۲۰، یعنی بیش از چهار دهه پس از پایان حکومت پهلوی، همچنان مقررات ویژهای درباره اهانت به پادشاه داشت. این مقررات در سال ۲۰۲۰ اصلاح و جرم مستقل اهانت به پادشاه حذف شد؛ هرچند حمایت کیفری عمومی از حیثیت اشخاص همچنان برقرار ماند.
نروژ: در این کشور نیز مقررات ویژهای درباره جرائم علیه حیثیت پادشاه وجود داشت که با اجرای قانون کیفری جدید در سال ۲۰۱۵، یعنی ۳۶ سال پس از پایان حکومت پهلوی، از نظام کیفری حذف شد.
همانطور که مشاهده میشود، حمایت قانونی از جایگاه پادشاه و خاندان سلطنتی، نه پدیدهای مختص ایران بود و نه لزوماً با اصول آزادی بیان در تضاد قرار میگرفت. بسیاری از کشورهای اروپایی، با وجود برخورداری از نظامهای سیاسی مبتنی بر دموکراسی و آزادیهای مدنی، در قوانین خود برای مقام سلطنتی حمایتهای کیفری ویژهای پیشبینی کرده بودند.
بااینحال، در ایران، چه در دوران پادشاهی پهلوی و چه پس از آن، جریانهای چپگرا و اسلامگرا بارها از توهین و تخریب شخصیت پادشاه بهعنوان مصداق آزادی بیان دفاع کردهاند؛ گویی نقد عملکرد یک پادشاه و اهانت به شخصیت او دو مفهوم یکسان هستند.
نکته قابل تأمل دیگر آن است که محمدرضاشاه پهلوی آریامهر، نهتنها هدف حملات تبلیغاتی و اهانتهای سیاسی قرار گرفت، بلکه چندین بار نیز هدف سوءقصد و اقدام به ترور واقع شد.
آزادی بیان به معنای حق نقد، پرسشگری و مخالفت سیاسی است؛ اما نباید مفاهیم نقد سیاسی، توهین شخصی و تهدید و اقدام خشونتآمیز را با یکدیگر خلط کرد. همانگونه که نمیتوان صرف وجود قوانین حمایتی از پادشاه در کشورهای اروپایی را نشانه استبداد دانست، نمیتوان هرگونه اهانت به پادشاه را نیز صرفاً به نام آزادی بیان توجیه کرد.
مسئله اصلی، نه تقدیس پادشاه و نه مصونکردن او از نقد، بلکه شناخت مرزهای حقوقی و منطقی میان آزادی بیان، انتقاد سیاسی و اهانت است.
@na_ta_ma
👍20❤1
Forwarded from Reza Pahlavi Comms
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
شاهزاده رضا پهلوی در سخنرانی پذیرش جایزه آزادی بنیاد فریدریش نائومان، مستقیماً منتقدان خود را خطاب قرار داد و تأکید کرد:
«این جایزه به شما هم تعلق دارد. بنیاد آن را به من یا هیچ جناح سیاسی نداده است، این جایزه به مردم ایران تعلق دارد و شما نیز بخشی از مردم ایران هستید.»
پیام او روشن بود: آزادی ایران متعلق به همه ایرانیان است.
@RezaPahlaviComms
«این جایزه به شما هم تعلق دارد. بنیاد آن را به من یا هیچ جناح سیاسی نداده است، این جایزه به مردم ایران تعلق دارد و شما نیز بخشی از مردم ایران هستید.»
پیام او روشن بود: آزادی ایران متعلق به همه ایرانیان است.
@RezaPahlaviComms
❤19❤🔥3
Forwarded from Reza Pahlavi Comms
در حاشیه مراسم اهدای «جایزه سلیمان» در کراکوف لهستان، نشست خبری شاهزاده رضا پهلوی با رسانههای بینالمللی به میزبانی انجمن یهودیان اروپا در حال برگزاری است.
شاهزاده رضا پهلوی در این نشست سه پیام روشن دارد: او به نمایندگی از ملت ایران برای ادای احترام به قربانیان هولوکاست به اینجا آمده است، هشدار میدهد که جمهوری اسلامی موجودیت اسرائیل و یهودیان سراسر اروپا را تهدید میکند، و از جهان میخواهد از کسانی که با این رژیم مبارزه میکنند، مردم ایران، حمایت کند.
@RezaPahlaviComms
شاهزاده رضا پهلوی در این نشست سه پیام روشن دارد: او به نمایندگی از ملت ایران برای ادای احترام به قربانیان هولوکاست به اینجا آمده است، هشدار میدهد که جمهوری اسلامی موجودیت اسرائیل و یهودیان سراسر اروپا را تهدید میکند، و از جهان میخواهد از کسانی که با این رژیم مبارزه میکنند، مردم ایران، حمایت کند.
@RezaPahlaviComms
❤23❤🔥2
Reza Pahlavi Comms
Photo
آنچه باید به آن توجه داشت، این است که پادشاه ایران، از آمریکا تا هلند، از هلند تا آلمان و امروز در لهستان، بیوقفه و با عزمی راسخ در مسیر آزادی ایران و رهایی کشور از چنگال جمهوری اسلامی گام برمیدارد.
مسیرهای طولانی، سفرهای فشرده، دیدارهای چندساعته با مقامات و رهبران کشورهای مختلف و ساعتهای متمادی پرواز و حضور در مسیرهای بینالمللی، همگی در راستای یک هدف مشترک است: آزادی ایران و آیندهای شایسته برای مردم ایران.
تمام این تلاشها، خستگیها و پیگیریها، برای مردمی است که سزاوار آزادی، کرامت و زندگی در ایرانی آباد و آزاد هستند.
پادشاهم، سپاسگزارم.
رضا پهلوی، عشق است؛ پادشاه قلبهاست.
مسیرهای طولانی، سفرهای فشرده، دیدارهای چندساعته با مقامات و رهبران کشورهای مختلف و ساعتهای متمادی پرواز و حضور در مسیرهای بینالمللی، همگی در راستای یک هدف مشترک است: آزادی ایران و آیندهای شایسته برای مردم ایران.
تمام این تلاشها، خستگیها و پیگیریها، برای مردمی است که سزاوار آزادی، کرامت و زندگی در ایرانی آباد و آزاد هستند.
پادشاهم، سپاسگزارم.
رضا پهلوی، عشق است؛ پادشاه قلبهاست.
❤34❤🔥3
Forwarded from Reza Pahlavi Comms
گزارش نخستین روز سفر شاهزاده رضا پهلوی به لهستان، روزی در کراکوف که با دیدارهای سیاسی درباره راههای عملی حمایت از مردم ایران آغاز شد، با گفتوگو با نیوزویک لهستان و نشست خبری با رسانههای بینالمللی ادامه یافت و با دریافت «جایزه سلیمان» انجمن یهودیان اروپا به پایان رسید.
در تمام این برنامهها، پیام روشن بود: جمهوری اسلامی تنها دشمن مردم ایران نیست؛ تهدیدی برای اسرائیل، یهودیان اروپا و امنیت جهان آزاد است. ایران واقعی، ایران کوروش و ملتی است که در تاریکترین روزهای تاریخ به آوارگان لهستانی و یهودی پناه داد. جهان باید سیاست مماشات را کنار بگذارد و در کنار مردم ایران بایستد.
@RezaPahlaviComms
https://x.com/pahlavicomms/status/2119920781882740962?a=DmSWTZOtLzgc-EhSNi8&s=46
در تمام این برنامهها، پیام روشن بود: جمهوری اسلامی تنها دشمن مردم ایران نیست؛ تهدیدی برای اسرائیل، یهودیان اروپا و امنیت جهان آزاد است. ایران واقعی، ایران کوروش و ملتی است که در تاریکترین روزهای تاریخ به آوارگان لهستانی و یهودی پناه داد. جهان باید سیاست مماشات را کنار بگذارد و در کنار مردم ایران بایستد.
@RezaPahlaviComms
https://x.com/pahlavicomms/status/2119920781882740962?a=DmSWTZOtLzgc-EhSNi8&s=46
X (formerly Twitter)
Reza Pahlavi Communications (@PahlaviComms) on X
گزارش نخستین روز سفر شاهزاده رضا پهلوی به لهستان، روزی در کراکوف که با دیدارهای سیاسی درباره راههای عملی حمایت از مردم ایران آغاز شد، با گفتوگو با نیوزویک لهستان و نشست خبری با رسانههای بینالم…
👍13❤6❤🔥1
Forwarded from Reza Pahlavi | رضا پهلوی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
هممیهنانم،
جایزه آزادی متعلق به شماست، شما که شجاعت، آگاهی، فداکاری، و ایستادگیتان بینظیر است.
من افتخار این را داشتم که در فرانکفورت در کنار دهها هزار ایرانی شریف بایستم و این جایزه را به نمایندگی از ملت بزرگ ایران دریافت کنم.
روزی که دیر نیست در یک ایران آزاد کنارتان خواهم ایستاد و این جایزه را که نزد من امانت است به شما خواهم سپرد.
@OfficialRezaPahlavi
جایزه آزادی متعلق به شماست، شما که شجاعت، آگاهی، فداکاری، و ایستادگیتان بینظیر است.
من افتخار این را داشتم که در فرانکفورت در کنار دهها هزار ایرانی شریف بایستم و این جایزه را به نمایندگی از ملت بزرگ ایران دریافت کنم.
روزی که دیر نیست در یک ایران آزاد کنارتان خواهم ایستاد و این جایزه را که نزد من امانت است به شما خواهم سپرد.
@OfficialRezaPahlavi
❤30❤🔥1
Forwarded from Reza Pahlavi Comms
شاهزاده رضا پهلوی و بانو یاسمین پهلوی، با همراهی خاخام مناخیم مارگولین، رئیس انجمن یهودیان اروپا، از اردوگاه آشوویتز بازدید کردند و به یاد میلیونها قربانی هولوکاست ادای احترام کردند.
پیام شاهزاده رضا پهلوی در این بخش از سفر روشن بود: او به نمایندگی از ملت ایران برای گرامیداشت یاد قربانیان هولوکاست به آشوویتز آمده است، برای هشدار درباره جمهوری اسلامی که موجودیت اسرائیل و امنیت یهودیان در اروپا را تهدید میکند و برای درخواست حمایت جهان از مردم ایران که در خط مقدم مبارزه با این رژیم ایستادهاند.
@RezaPahlaviComms
پیام شاهزاده رضا پهلوی در این بخش از سفر روشن بود: او به نمایندگی از ملت ایران برای گرامیداشت یاد قربانیان هولوکاست به آشوویتز آمده است، برای هشدار درباره جمهوری اسلامی که موجودیت اسرائیل و امنیت یهودیان در اروپا را تهدید میکند و برای درخواست حمایت جهان از مردم ایران که در خط مقدم مبارزه با این رژیم ایستادهاند.
@RezaPahlaviComms
❤28❤🔥1
●مسئله اعدام در حکومت پادشاهی پهلوی
قسمت اول
پیش از ورود به بحث اصلی، لازم است موضع خود را بهصراحت بیان کنیم: ما صراحتاً از اصل مجازات اعدام در نظام حقوقی دفاع میکنیم و معتقدیم این مجازات، در مواردی که ارتکاب جرایم بسیار سنگین و مستوجب آن با رعایت کامل اصول دادرسی عادلانه اثبات شده باشد، ضرورتی انکارناپذیر دارد. در مواجهه با تروریسم، اقدامات مسلحانه علیه شهروندان و تهدید جدی امنیت عمومی، نباید رویکردی مبتنی بر تساهل و مماشات در پیش گرفت.
از سوی دیگر، کشتار شهروندان ایرانی به دست جمهوری اسلامی، چه در خیابانها و چه در بیدادگاههای این رژیم، بهشدت محکوم است. یکی از مهمترین درسهایی که باید از تجربه حکومت سرکوبگر و جنایتکار جمهوری اسلامی برای نظام سیاسی آینده ایران آموخت، ضرورت استقرار دستگاه قضایی مستقل، بیطرف و عادلانه است؛ دستگاهی که نه ابزار انتقامجویی سیاسی باشد و نه وسیلهای برای سرکوب مخالفان.
بر همین اساس، چنانچه در یک فرایند قضایی مستقل و منصفانه، با اتکا به ادله معتبر و مستندات قابل اتکا، اثبات شود فردی مرتکب جاسوسی برای دولتهای بیگانه، اقدامات تروریستی یا جرایم بسیار سنگین دیگری شده است که مطابق قانون مستوجب مجازات اعداماند، باید با رعایت کامل تشریفات قانونی و اصول دادرسی عادلانه، مجازات مقرر در قانون درباره او اجرا شود.
با این مقدمه ضروری، به سراغ موضوع اصلی این نوشتار میرویم.
یکی از موضوعاتی که از سوی پیروان ارتجاع سرخ و ارتجاع سیاه مطرح میشود، مسئله اعدامهای صورتگرفته در دوران پهلوی است. آنان معمولاً صرفاً با اشاره به وقوع این اعدامها، بدون بررسی دقیق پروندهها، ماهیت اقدامات محکومان و شرایط تاریخی و حقوقی حاکم بر آن دوره، این احکام را محکوم کرده و از آنها بهعنوان یکی از نقاط منفی حکومت پهلوی یاد میکنند.
این در حالی است که بررسی ماهیت بسیاری از این پروندهها نشان میدهد که محکومان مورد بحث، لزوماً شهروندانی عادی نبودند که صرفاً به دلیل داشتن عقیده یا گرایش سیاسی متفاوت مجازات شده باشند؛ بلکه در میان آنان افرادی حضور داشتند که به اقدامات مسلحانه، ترور، قتل شهروندان و عملیات بمبگذاری متهم بودند. اصولاً هیچ جامعهای نمیتواند در برابر اقداماتی از این دست بیتفاوت بماند؛ جامعهای که امنیت شهروندانش را به رسمیت میشناسد، نمیتواند کشتار مردم بیگناه، حمله مسلحانه و بمبگذاری در اماکن عمومی، فروشگاهها و دانشگاهها را رفتاری قابل اغماض تلقی کند.
برای نمونه، گروه فداییان اسلام در دهه ۱۳۲۰ و اوایل دهه ۱۳۳۰ خورشیدی، دست به اقدامات تروریستی متعددی زد. از ترور زندهیاد احمد کسروی و منشی او گرفته تا ترور و قتل برخی چهرههای سیاسی برجسته، از جمله دو نخستوزیر ایران. سرانجام، اعضای اصلی این گروه به رهبری مجتبی نواب صفوی، پس از محکومیت در دادگاه، اعدام شدند.
اکنون پرسش اساسی این است: آیا اعدام مجتبی نواب صفوی و دیگر اعضای اصلی فداییان اسلام، گروهی که از نظر فکری و تاریخی میتوان آن را یکی از جریانهای زمینهساز اسلامگرایی سیاسی منتهی به جمهوری اسلامی دانست، تصمیمی اشتباه بود؟
آیا صرفاً به دلیل تعلق داشتن این افراد به یک جریان سیاسی یا مذهبی، باید از بررسی مسئولیت کیفری آنان در قبال ترور و قتل چشمپوشی کرد؟
ادامه دارد...
@na_ta_ma
قسمت اول
پیش از ورود به بحث اصلی، لازم است موضع خود را بهصراحت بیان کنیم: ما صراحتاً از اصل مجازات اعدام در نظام حقوقی دفاع میکنیم و معتقدیم این مجازات، در مواردی که ارتکاب جرایم بسیار سنگین و مستوجب آن با رعایت کامل اصول دادرسی عادلانه اثبات شده باشد، ضرورتی انکارناپذیر دارد. در مواجهه با تروریسم، اقدامات مسلحانه علیه شهروندان و تهدید جدی امنیت عمومی، نباید رویکردی مبتنی بر تساهل و مماشات در پیش گرفت.
از سوی دیگر، کشتار شهروندان ایرانی به دست جمهوری اسلامی، چه در خیابانها و چه در بیدادگاههای این رژیم، بهشدت محکوم است. یکی از مهمترین درسهایی که باید از تجربه حکومت سرکوبگر و جنایتکار جمهوری اسلامی برای نظام سیاسی آینده ایران آموخت، ضرورت استقرار دستگاه قضایی مستقل، بیطرف و عادلانه است؛ دستگاهی که نه ابزار انتقامجویی سیاسی باشد و نه وسیلهای برای سرکوب مخالفان.
بر همین اساس، چنانچه در یک فرایند قضایی مستقل و منصفانه، با اتکا به ادله معتبر و مستندات قابل اتکا، اثبات شود فردی مرتکب جاسوسی برای دولتهای بیگانه، اقدامات تروریستی یا جرایم بسیار سنگین دیگری شده است که مطابق قانون مستوجب مجازات اعداماند، باید با رعایت کامل تشریفات قانونی و اصول دادرسی عادلانه، مجازات مقرر در قانون درباره او اجرا شود.
با این مقدمه ضروری، به سراغ موضوع اصلی این نوشتار میرویم.
یکی از موضوعاتی که از سوی پیروان ارتجاع سرخ و ارتجاع سیاه مطرح میشود، مسئله اعدامهای صورتگرفته در دوران پهلوی است. آنان معمولاً صرفاً با اشاره به وقوع این اعدامها، بدون بررسی دقیق پروندهها، ماهیت اقدامات محکومان و شرایط تاریخی و حقوقی حاکم بر آن دوره، این احکام را محکوم کرده و از آنها بهعنوان یکی از نقاط منفی حکومت پهلوی یاد میکنند.
این در حالی است که بررسی ماهیت بسیاری از این پروندهها نشان میدهد که محکومان مورد بحث، لزوماً شهروندانی عادی نبودند که صرفاً به دلیل داشتن عقیده یا گرایش سیاسی متفاوت مجازات شده باشند؛ بلکه در میان آنان افرادی حضور داشتند که به اقدامات مسلحانه، ترور، قتل شهروندان و عملیات بمبگذاری متهم بودند. اصولاً هیچ جامعهای نمیتواند در برابر اقداماتی از این دست بیتفاوت بماند؛ جامعهای که امنیت شهروندانش را به رسمیت میشناسد، نمیتواند کشتار مردم بیگناه، حمله مسلحانه و بمبگذاری در اماکن عمومی، فروشگاهها و دانشگاهها را رفتاری قابل اغماض تلقی کند.
برای نمونه، گروه فداییان اسلام در دهه ۱۳۲۰ و اوایل دهه ۱۳۳۰ خورشیدی، دست به اقدامات تروریستی متعددی زد. از ترور زندهیاد احمد کسروی و منشی او گرفته تا ترور و قتل برخی چهرههای سیاسی برجسته، از جمله دو نخستوزیر ایران. سرانجام، اعضای اصلی این گروه به رهبری مجتبی نواب صفوی، پس از محکومیت در دادگاه، اعدام شدند.
اکنون پرسش اساسی این است: آیا اعدام مجتبی نواب صفوی و دیگر اعضای اصلی فداییان اسلام، گروهی که از نظر فکری و تاریخی میتوان آن را یکی از جریانهای زمینهساز اسلامگرایی سیاسی منتهی به جمهوری اسلامی دانست، تصمیمی اشتباه بود؟
آیا صرفاً به دلیل تعلق داشتن این افراد به یک جریان سیاسی یا مذهبی، باید از بررسی مسئولیت کیفری آنان در قبال ترور و قتل چشمپوشی کرد؟
ادامه دارد...
@na_ta_ma
❤16👍1
ناگفتههای تاریخ معاصر ایران-ناتاما
●مسئله اعدام در حکومت پادشاهی پهلوی قسمت اول پیش از ورود به بحث اصلی، لازم است موضع خود را بهصراحت بیان کنیم: ما صراحتاً از اصل مجازات اعدام در نظام حقوقی دفاع میکنیم و معتقدیم این مجازات، در مواردی که ارتکاب جرایم بسیار سنگین و مستوجب آن با رعایت کامل…
●مسئله اعدام در حکومت پادشاهی پهلوی
قسمت دوم
نمونههای اعدام افرادی که به ارتکاب اقدامات تروریستی، جاسوسی و جرایم سنگین علیه امنیت عمومی و ملی متهم و محکوم شده بودند، در دوران حکومت پهلوی کم نیست. ما در ادامه این نوشتار به بررسی این موارد در ایران خواهیم پرداخت و از کنار آنها بهسادگی عبور نخواهیم کرد؛ اما برای درک بهتر موضوع و پرهیز از قضاوتهای یکسویه و تاریخی، ضروری است نگاهی نیز به رویه قضایی و قوانین کیفری سایر کشورها در همان دوره داشته باشیم.
برای نمونه، ایالات متحده آمریکا را در نظر بگیرید. این کشور در دوران حکومت پهلوی، مجازات اعدام را در قوانین فدرال و قوانین ایالتی خود حفظ کرده بود. این مجازات برای جرایمی از قبیل قتل، جاسوسی، خیانت به کشور و برخی جرایم خاص دیگر پیشبینی شده بود.
یکی از مشهورترین نمونهها، پرونده جولیس و اتل روزنبرگ (Julius and Ethel Rosenberg) در سال ۱۹۵۳ میلادی است. این دو شهروند آمریکایی در ارتباط با پرونده انتقال اطلاعات محرمانه هستهای به اتحاد جماهیر شوروی محاکمه شدند. عنوان اتهامی آنان توطئه برای ارتکاب جاسوسی بود. دادگاهی در سال ۱۹۵۱ هر دو را به مجازات اعدام محکوم کرد و سرانجام، در تاریخ ۱۹ ژوئن ۱۹۵۳، حکم صادرشده درباره آنان با استفاده از صندلی الکتریکی به اجرا درآمد.
نمونه دیگر، بریتانیاست؛ کشوری که در همان دوره، مجازات اعدام را برای جرایم بسیار سنگینی همچون قتل و خیانت به کشور حفظ کرده بود.
جان امری (John Amery) یکی از نمونههای شناختهشده این موضوع است. او در جریان جنگ جهانی دوم با آلمان نازی همکاری کرد و برای جذب نیرو بهمنظور پیوستن به واحدهای نظامی آلمان تبلیغ میکرد. امری پس از پایان جنگ در بریتانیا به اتهام خیانت بزرگ محاکمه و محکوم شد و سرانجام در ۱۹ دسامبر ۱۹۴۵ به دار آویخته شد.
نمونه دیگر، ویلیام جویس (William Joyce) است؛ فردی که در دوران جنگ جهانی دوم از طریق رادیوی تحت کنترل آلمان نازی، علیه بریتانیا تبلیغات میکرد. او نیز پس از محاکمه به اتهام خیانت محکوم شد و در تاریخ ۳ ژانویه ۱۹۴۶ به دار آویخته شد.
اینها تنها چند نمونه از موارد متعدد اجرای مجازات اعدام در کشورهای غربی طی همان دوره تاریخی هستند. طبیعتاً بررسی جامع این موضوع به پژوهشی مستقل و مفصل نیاز دارد و موارد یادشده صرفاً مشتی نمونه خروارند.
بنابراین، این ادعا که اجرای مجازات اعدام در دوران پهلوی، بهخودیخود اقدامی غیرمتعارف یا مغایر با رویه کشورهای پیشرفته آن زمان بوده است، با واقعیت تاریخی سازگار نیست. همانگونه که شواهد تاریخی نشان میدهد، کشورهای غربی نیز در مواجهه با برخی جرایم سنگین، از جمله جاسوسی، خیانت به کشور و قتل، مجازات اعدام را در نظام حقوقی خود اعمال میکردند.
پس مسئله را نباید با معیارهای گزینشی و قضاوتهای سیاسی یکطرفه بررسی کرد. اگر قرار است درباره اعدامهای دوران پهلوی داوری کنیم، باید پروندهها، اتهامات، مستندات، قوانین حاکم و رویه قضایی همان دوره را با معیارهایی یکسان و منصفانه بررسی کنیم؛ نه اینکه صرف وقوع اعدام در ایران را محکوم کنیم، اما نمونههای مشابه آن در کشورهای غربی را نادیده بگیریم.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
قسمت دوم
نمونههای اعدام افرادی که به ارتکاب اقدامات تروریستی، جاسوسی و جرایم سنگین علیه امنیت عمومی و ملی متهم و محکوم شده بودند، در دوران حکومت پهلوی کم نیست. ما در ادامه این نوشتار به بررسی این موارد در ایران خواهیم پرداخت و از کنار آنها بهسادگی عبور نخواهیم کرد؛ اما برای درک بهتر موضوع و پرهیز از قضاوتهای یکسویه و تاریخی، ضروری است نگاهی نیز به رویه قضایی و قوانین کیفری سایر کشورها در همان دوره داشته باشیم.
برای نمونه، ایالات متحده آمریکا را در نظر بگیرید. این کشور در دوران حکومت پهلوی، مجازات اعدام را در قوانین فدرال و قوانین ایالتی خود حفظ کرده بود. این مجازات برای جرایمی از قبیل قتل، جاسوسی، خیانت به کشور و برخی جرایم خاص دیگر پیشبینی شده بود.
یکی از مشهورترین نمونهها، پرونده جولیس و اتل روزنبرگ (Julius and Ethel Rosenberg) در سال ۱۹۵۳ میلادی است. این دو شهروند آمریکایی در ارتباط با پرونده انتقال اطلاعات محرمانه هستهای به اتحاد جماهیر شوروی محاکمه شدند. عنوان اتهامی آنان توطئه برای ارتکاب جاسوسی بود. دادگاهی در سال ۱۹۵۱ هر دو را به مجازات اعدام محکوم کرد و سرانجام، در تاریخ ۱۹ ژوئن ۱۹۵۳، حکم صادرشده درباره آنان با استفاده از صندلی الکتریکی به اجرا درآمد.
نمونه دیگر، بریتانیاست؛ کشوری که در همان دوره، مجازات اعدام را برای جرایم بسیار سنگینی همچون قتل و خیانت به کشور حفظ کرده بود.
جان امری (John Amery) یکی از نمونههای شناختهشده این موضوع است. او در جریان جنگ جهانی دوم با آلمان نازی همکاری کرد و برای جذب نیرو بهمنظور پیوستن به واحدهای نظامی آلمان تبلیغ میکرد. امری پس از پایان جنگ در بریتانیا به اتهام خیانت بزرگ محاکمه و محکوم شد و سرانجام در ۱۹ دسامبر ۱۹۴۵ به دار آویخته شد.
نمونه دیگر، ویلیام جویس (William Joyce) است؛ فردی که در دوران جنگ جهانی دوم از طریق رادیوی تحت کنترل آلمان نازی، علیه بریتانیا تبلیغات میکرد. او نیز پس از محاکمه به اتهام خیانت محکوم شد و در تاریخ ۳ ژانویه ۱۹۴۶ به دار آویخته شد.
اینها تنها چند نمونه از موارد متعدد اجرای مجازات اعدام در کشورهای غربی طی همان دوره تاریخی هستند. طبیعتاً بررسی جامع این موضوع به پژوهشی مستقل و مفصل نیاز دارد و موارد یادشده صرفاً مشتی نمونه خروارند.
بنابراین، این ادعا که اجرای مجازات اعدام در دوران پهلوی، بهخودیخود اقدامی غیرمتعارف یا مغایر با رویه کشورهای پیشرفته آن زمان بوده است، با واقعیت تاریخی سازگار نیست. همانگونه که شواهد تاریخی نشان میدهد، کشورهای غربی نیز در مواجهه با برخی جرایم سنگین، از جمله جاسوسی، خیانت به کشور و قتل، مجازات اعدام را در نظام حقوقی خود اعمال میکردند.
پس مسئله را نباید با معیارهای گزینشی و قضاوتهای سیاسی یکطرفه بررسی کرد. اگر قرار است درباره اعدامهای دوران پهلوی داوری کنیم، باید پروندهها، اتهامات، مستندات، قوانین حاکم و رویه قضایی همان دوره را با معیارهایی یکسان و منصفانه بررسی کنیم؛ نه اینکه صرف وقوع اعدام در ایران را محکوم کنیم، اما نمونههای مشابه آن در کشورهای غربی را نادیده بگیریم.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
❤13👍1
Forwarded from توییت مردمی🔊
حالا الان قطر چسکی میره کاخ سفید با پرزیدنت ترامپ راجب ۹۰ میلیون ایرانی تصمیم بگیره
@Tweetmardomi |🔊 توییت مردمی
@Tweetmardomi |
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
🔥28😢13👍7❤1
Forwarded from Reza Pahlavi | رضا پهلوی
هممیهنان عزیزم،
کارگران، مهندسان و صاحبان صنایع ایران،
در آستانه زمستان، بار دیگر کارخانهها و صنایع کشور با بحران کمبود گاز و انرژی روبهرو هستند، بحرانی که نه از کمبود منابع، بلکه از بیکفایتی و غارت ثروت ملی به دست جمهوری اسلامی سرچشمه میگیرد.
شما در روزهای دشوار، زیر سایه جنگ و بحران، نگذاشتید چرخ کارخانهها از حرکت باز بماند. با برقی که هفتهای تنها چند روز در دسترس بود، تولید را ادامه دادید و با ریالی که هر روز بیارزشتر میشد، مواد اولیه و قطعات مورد نیاز را تامین کردید.
در همان حال که شما برای ادامه تولید تلاش میکردید، میلیاردها دلار از درآمد نفت کشور به دست واسطههایی سپرده شد که آن را بازنگرداندند و جمهوری اسلامی نیز منابع محدود ملی را به جای سرمایهگذاری در زیرساختها و تامین نیازهای مردم، صرف مزدوران خارجی و سرکوبگران داخلی کرد.
اکنون، رژیم که ثروت ملی را به تاراج داده، در آستانه زمستان به شما میگوید گاز نیست.
این بحران، تقدیر ایران نیست، نتیجه تصمیمهای چپاولگرانی است که ثروت ملی را ملک شخصی خود پنداشتهاند و باید در برابر ملت ایران پاسخگو باشند.
میخواهم بدانید که تلاش و رنج شما دیده میشود. ایران فردا را با دانش، تجربه و دستان توانمند شما خواهیم ساخت، ایرانی که در آن درآمد نفت، شفاف و قابل حسابرسی باشد، ثروت ملی در خدمت تولید، رفاه مردم و شکوفایی کشور قرار گیرد و تامین پایدار انرژی برای خانهها و کارخانهها از اولویتهای اصلی کشور باشد.
زمستانی سخت در پیش است، اما شما که در دشوارترین روزها چراغ تولید را روشن نگه داشتهاید، در آبادانی و شکوفایی ایران آزاد نیز نقشی تعیینکننده خواهید داشت، ایرانی که در آن حاصل زحمت شما، به جای تأمین منافع حاکمان، صرف ساختن آیندهای بهتر برای خود و فرزندانتان شود.
پاینده ایران
رضا پهلوی
@OfficialRezaPahlavi
کارگران، مهندسان و صاحبان صنایع ایران،
در آستانه زمستان، بار دیگر کارخانهها و صنایع کشور با بحران کمبود گاز و انرژی روبهرو هستند، بحرانی که نه از کمبود منابع، بلکه از بیکفایتی و غارت ثروت ملی به دست جمهوری اسلامی سرچشمه میگیرد.
شما در روزهای دشوار، زیر سایه جنگ و بحران، نگذاشتید چرخ کارخانهها از حرکت باز بماند. با برقی که هفتهای تنها چند روز در دسترس بود، تولید را ادامه دادید و با ریالی که هر روز بیارزشتر میشد، مواد اولیه و قطعات مورد نیاز را تامین کردید.
در همان حال که شما برای ادامه تولید تلاش میکردید، میلیاردها دلار از درآمد نفت کشور به دست واسطههایی سپرده شد که آن را بازنگرداندند و جمهوری اسلامی نیز منابع محدود ملی را به جای سرمایهگذاری در زیرساختها و تامین نیازهای مردم، صرف مزدوران خارجی و سرکوبگران داخلی کرد.
اکنون، رژیم که ثروت ملی را به تاراج داده، در آستانه زمستان به شما میگوید گاز نیست.
این بحران، تقدیر ایران نیست، نتیجه تصمیمهای چپاولگرانی است که ثروت ملی را ملک شخصی خود پنداشتهاند و باید در برابر ملت ایران پاسخگو باشند.
میخواهم بدانید که تلاش و رنج شما دیده میشود. ایران فردا را با دانش، تجربه و دستان توانمند شما خواهیم ساخت، ایرانی که در آن درآمد نفت، شفاف و قابل حسابرسی باشد، ثروت ملی در خدمت تولید، رفاه مردم و شکوفایی کشور قرار گیرد و تامین پایدار انرژی برای خانهها و کارخانهها از اولویتهای اصلی کشور باشد.
زمستانی سخت در پیش است، اما شما که در دشوارترین روزها چراغ تولید را روشن نگه داشتهاید، در آبادانی و شکوفایی ایران آزاد نیز نقشی تعیینکننده خواهید داشت، ایرانی که در آن حاصل زحمت شما، به جای تأمین منافع حاکمان، صرف ساختن آیندهای بهتر برای خود و فرزندانتان شود.
پاینده ایران
رضا پهلوی
@OfficialRezaPahlavi
❤🔥25❤6
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تودهنی استاد ترشابی به بسیجی حرامزاده
استاد ترشابی کارشناس شبکه جهانی کلمه خطاب به بیننده بسیجی: آمریکا هیچ غلطی نکرد؟ پس خامنهای و فرماندهان سپاه کجا هستند؟! سیفون را بکشند ده ثانیه طول میکشد تا پایین برود اما خامنهای در همان ثانیه اول پایین رفت.
رجزخوانی های بیهوده سران نظام ولایت فقیه چگونه زمینه را برای نابودی شان فراهم می کند؟
استاد ترشابی کارشناس شبکه جهانی کلمه خطاب به بیننده بسیجی: آمریکا هیچ غلطی نکرد؟ پس خامنهای و فرماندهان سپاه کجا هستند؟! سیفون را بکشند ده ثانیه طول میکشد تا پایین برود اما خامنهای در همان ثانیه اول پایین رفت.
رجزخوانی های بیهوده سران نظام ولایت فقیه چگونه زمینه را برای نابودی شان فراهم می کند؟
👍24👏3🔥2
ناگفتههای تاریخ معاصر ایران-ناتاما
●مسئله اعدام در حکومت پادشاهی پهلوی قسمت دوم نمونههای اعدام افرادی که به ارتکاب اقدامات تروریستی، جاسوسی و جرایم سنگین علیه امنیت عمومی و ملی متهم و محکوم شده بودند، در دوران حکومت پهلوی کم نیست. ما در ادامه این نوشتار به بررسی این موارد در ایران خواهیم…
●مسئله اعدام در دوره پادشاهی پهلوی
قسمت سوم
در این قسمت به حزب توده و نفوذ سازمانیافته آن در ارتش شاهنشاهی ایران میپردازیم.
در نظر داشته باشید، یکی از موضوعات مهم در بررسی تاریخ سیاسی و امنیتی دوران پهلوی، مسئله حزب توده و بهویژه سازمان نظامی این حزب است. در روایتهای سیاسی به جهت تخریب پادشاهی پهلوی، اعدام افسران تودهای صرفاً بهعنوان سرکوب مخالفان سیاسی معرفی میشود؛ اما چنین روایتی بدون بررسی ماهیت تشکیلات نظامی حزب، ارتباطات خارجی آن، فعالیتهای مخفی و اتهامات وارده و مطرحشده علیه اعضایش، تصویری نادرست است.
برای ارزیابی دقیق این پرونده باید به یک واقعیت تاریخی توجه کرد: حزب توده صرفاً یک تشکیلات سیاسی با گرایش مارکسیستی نبود؛ بلکه در درون نیروهای مسلح ایران نیز شبکهای مخفی ایجاد کرده بود که در منابع تاریخی از آن با عنوان «سازمان افسران حزب توده» یا «سازمان نظامی حزب توده» یاد میشود. این شبکه در شرایط جنگ سرد و رقابت شدید اتحاد شوروی و کشورهای غربی، از منظر امنیت ملی ایران اهمیت ویژهای پیدا کرده بود.
پرسش اساسی این است: آیا حکومتی که با نفوذ سازمانیافته یک جریان وابسته به قدرت خارجی در ارتش خود مواجه شده، حق دارد با چنین تهدیدی برخورد کند؟ و آیا میتوان بدون بررسی اتهامات جاسوسی، خرابکاری و فعالیتهای مخفی نظامی، اعدامهای این پرونده را صرفاً سرکوب سیاسی نامید؟
برای پاسخ به این پرسشها، باید به اسناد و وقایع تاریخی رجوع کرد و چند نکته اساسی را در نظر گرفت.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
قسمت سوم
در این قسمت به حزب توده و نفوذ سازمانیافته آن در ارتش شاهنشاهی ایران میپردازیم.
در نظر داشته باشید، یکی از موضوعات مهم در بررسی تاریخ سیاسی و امنیتی دوران پهلوی، مسئله حزب توده و بهویژه سازمان نظامی این حزب است. در روایتهای سیاسی به جهت تخریب پادشاهی پهلوی، اعدام افسران تودهای صرفاً بهعنوان سرکوب مخالفان سیاسی معرفی میشود؛ اما چنین روایتی بدون بررسی ماهیت تشکیلات نظامی حزب، ارتباطات خارجی آن، فعالیتهای مخفی و اتهامات وارده و مطرحشده علیه اعضایش، تصویری نادرست است.
برای ارزیابی دقیق این پرونده باید به یک واقعیت تاریخی توجه کرد: حزب توده صرفاً یک تشکیلات سیاسی با گرایش مارکسیستی نبود؛ بلکه در درون نیروهای مسلح ایران نیز شبکهای مخفی ایجاد کرده بود که در منابع تاریخی از آن با عنوان «سازمان افسران حزب توده» یا «سازمان نظامی حزب توده» یاد میشود. این شبکه در شرایط جنگ سرد و رقابت شدید اتحاد شوروی و کشورهای غربی، از منظر امنیت ملی ایران اهمیت ویژهای پیدا کرده بود.
پرسش اساسی این است: آیا حکومتی که با نفوذ سازمانیافته یک جریان وابسته به قدرت خارجی در ارتش خود مواجه شده، حق دارد با چنین تهدیدی برخورد کند؟ و آیا میتوان بدون بررسی اتهامات جاسوسی، خرابکاری و فعالیتهای مخفی نظامی، اعدامهای این پرونده را صرفاً سرکوب سیاسی نامید؟
برای پاسخ به این پرسشها، باید به اسناد و وقایع تاریخی رجوع کرد و چند نکته اساسی را در نظر گرفت.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
👍10👏3❤1
ناگفتههای تاریخ معاصر ایران-ناتاما
●مسئله اعدام در دوره پادشاهی پهلوی قسمت سوم در این قسمت به حزب توده و نفوذ سازمانیافته آن در ارتش شاهنشاهی ایران میپردازیم. در نظر داشته باشید، یکی از موضوعات مهم در بررسی تاریخ سیاسی و امنیتی دوران پهلوی، مسئله حزب توده و بهویژه سازمان نظامی این حزب…
●مسئله اعدام در حکومت پادشاهی پهلوی
قسمت چهارم
در موضوع اعدام سران حزب توده و شناخت آن گروه تروریستی باید به چند نکته توجه کرد.
۱. حزب توده و پیوند ایدئولوژیک و سیاسی با اتحاد جماهیر شوروی
حزب توده از زمان شکلگیری در سال ۱۳۲۰ خورشیدی، یکی از مهمترین جریانهای کمونیستی ایران بود. این حزب از نظر فکری و سیاسی به جنبش کمونیستی بینالمللی وابستگی ایدئولوژیک داشت و اتحاد شوروی را الگوی اصلی خود میدانست.
پژوهشهای تاریخی و اعتراف سران حزب توده، به ارتباطات رهبران اولیه حزب با مسکو و حمایت سیاسی و ایدئولوژیک حزب از اتحاد شوروی اشاره کردهاند. مثلاً انور خامهای در اواخر عمر خود اعتراف کرد که حزب توده سراسر مزدور شوروی بود. همینطور شبکه نظامی حزب نیز از ایدئولوژی کمونیستی و جهتگیری شورویگرایانه پیروی میکرد.
بنابراین، توصیف سازمان نظامی حزب بهعنوان تشکیلاتی دارای جهتگیری شورویگرایانه، پشتوانه تاریخی دارد. بنابراین پرونده افسران تودهای صرفاً عقاید سیاسی آنان نبود، بلکه موقعیت نظامی، فعالیت مخفی و اتهامات مربوط به انتقال اطلاعات و همکاری خارجی بود.
۲. نفوذ سازمانیافته در ارتش شاهنشاهی ایران
یکی از مهمترین اقدامات سازمان نظامی حزب توده، ایجاد شبکهای مخفی در نیروهای مسلح بود. اعضای این تشکیلات در درجات مختلف نظامی فعالیت میکردند و از موقعیت شغلی خود برای حفظ ارتباطات تشکیلاتی و پیشبرد اهداف حزب بهره میبردند.
بر اساس گزارشهای تاریخی، این شبکه در شاخههای مختلف نیروهای مسلح نفوذ کرده بود و تحت هدایت رهبری غیرنظامی حزب فعالیت میکرد. اعضای آن در ارتش، بهواسطه موقعیت سازمانی و دسترسی به اطلاعات و امکانات نظامی، ظرفیت قابل توجهی برای فعالیتهای مخفی داشتند.
اهمیت این موضوع را نباید دستکم گرفت. ارتش یکی از بنیادیترین نهادهای حاکمیتی هر کشور است و افسران آن به اطلاعات، تجهیزات، امکانات و ساختارهای حساس نظامی دسترسی دارند. تبدیل چنین ساختاری به عرصه فعالیت یک تشکیلات سیاسی مخفی، بهویژه تشکیلاتی که جهتگیری آشکار شورویگرایانه داشت، میتوانست امنیت دفاعی و استقلال تصمیمگیری نظامی ایران را با مخاطره مواجه کند.
گزارشهای تاریخی همچنین از نقش شبکه نظامی حزب در فراری دادن ۹ تن از رهبران زندانی حزب در دسامبر ۱۹۵۰ خبر میدهند. این واقعه نمونهای از استفاده از ارتباطات و ظرفیتهای تشکیلاتی درون ساختار نظامی برای انجام عملیاتی غیرقانونی بود.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
قسمت چهارم
در موضوع اعدام سران حزب توده و شناخت آن گروه تروریستی باید به چند نکته توجه کرد.
۱. حزب توده و پیوند ایدئولوژیک و سیاسی با اتحاد جماهیر شوروی
حزب توده از زمان شکلگیری در سال ۱۳۲۰ خورشیدی، یکی از مهمترین جریانهای کمونیستی ایران بود. این حزب از نظر فکری و سیاسی به جنبش کمونیستی بینالمللی وابستگی ایدئولوژیک داشت و اتحاد شوروی را الگوی اصلی خود میدانست.
پژوهشهای تاریخی و اعتراف سران حزب توده، به ارتباطات رهبران اولیه حزب با مسکو و حمایت سیاسی و ایدئولوژیک حزب از اتحاد شوروی اشاره کردهاند. مثلاً انور خامهای در اواخر عمر خود اعتراف کرد که حزب توده سراسر مزدور شوروی بود. همینطور شبکه نظامی حزب نیز از ایدئولوژی کمونیستی و جهتگیری شورویگرایانه پیروی میکرد.
بنابراین، توصیف سازمان نظامی حزب بهعنوان تشکیلاتی دارای جهتگیری شورویگرایانه، پشتوانه تاریخی دارد. بنابراین پرونده افسران تودهای صرفاً عقاید سیاسی آنان نبود، بلکه موقعیت نظامی، فعالیت مخفی و اتهامات مربوط به انتقال اطلاعات و همکاری خارجی بود.
۲. نفوذ سازمانیافته در ارتش شاهنشاهی ایران
یکی از مهمترین اقدامات سازمان نظامی حزب توده، ایجاد شبکهای مخفی در نیروهای مسلح بود. اعضای این تشکیلات در درجات مختلف نظامی فعالیت میکردند و از موقعیت شغلی خود برای حفظ ارتباطات تشکیلاتی و پیشبرد اهداف حزب بهره میبردند.
بر اساس گزارشهای تاریخی، این شبکه در شاخههای مختلف نیروهای مسلح نفوذ کرده بود و تحت هدایت رهبری غیرنظامی حزب فعالیت میکرد. اعضای آن در ارتش، بهواسطه موقعیت سازمانی و دسترسی به اطلاعات و امکانات نظامی، ظرفیت قابل توجهی برای فعالیتهای مخفی داشتند.
اهمیت این موضوع را نباید دستکم گرفت. ارتش یکی از بنیادیترین نهادهای حاکمیتی هر کشور است و افسران آن به اطلاعات، تجهیزات، امکانات و ساختارهای حساس نظامی دسترسی دارند. تبدیل چنین ساختاری به عرصه فعالیت یک تشکیلات سیاسی مخفی، بهویژه تشکیلاتی که جهتگیری آشکار شورویگرایانه داشت، میتوانست امنیت دفاعی و استقلال تصمیمگیری نظامی ایران را با مخاطره مواجه کند.
گزارشهای تاریخی همچنین از نقش شبکه نظامی حزب در فراری دادن ۹ تن از رهبران زندانی حزب در دسامبر ۱۹۵۰ خبر میدهند. این واقعه نمونهای از استفاده از ارتباطات و ظرفیتهای تشکیلاتی درون ساختار نظامی برای انجام عملیاتی غیرقانونی بود.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
👍8👏2
ناگفتههای تاریخ معاصر ایران-ناتاما
●مسئله اعدام در حکومت پادشاهی پهلوی قسمت چهارم در موضوع اعدام سران حزب توده و شناخت آن گروه تروریستی باید به چند نکته توجه کرد. ۱. حزب توده و پیوند ایدئولوژیک و سیاسی با اتحاد جماهیر شوروی حزب توده از زمان شکلگیری در سال ۱۳۲۰ خورشیدی، یکی از مهمترین جریانهای…
●مسئله اعدام در حکومت پادشاهی پهلوی
قسمت پنجم
۳. سوءقصد به جان شاهنشاه محمدرضا پهلوی و ممنوعیت فعالیت حزب
در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷، در جریان مراسم دانشگاه تهران، سوءقصدی علیه محمدرضاشاه پهلوی صورت گرفت. عامل سوءقصد، ناصر فخرآرایی بود که در گزارشهای تاریخی به ارتباط او با حزب توده اشاره شده است.
پس از این حادثه، فعالیت حزب توده ممنوع اعلام شد و شماری از رهبران و اعضای آن تحت تعقیب قرار گرفتند.
این واقعه در ارزیابی امنیتی حکومت پهلوی اهمیت دارد؛ زیرا سوءقصد به بالاترین مقام کشور، در کنار فعالیتهای مخفی و نفوذ تشکیلاتی حزب در نیروهای مسلح، نگرانی حکومت از فعالیتهای غیرقانونی این جریان را افزایش داد.
۴. جاسوسی، خرابکاری و ظرفیت عملیات پنهانی
یکی از اسناد مهم برای شناخت نگرانیهای امنیتی آن دوره، گزارشهای وزارت خارجه ایالات متحده در مجموعه اسناد روابط خارجی آمریکا (FRUS) است.
در گزارشهای مربوط به کشف شبکه نظامی حزب توده در سال ۱۹۵۴، به نفوذ این شبکه در نیروهای مسلح ایران و ظرفیتهای اطلاعاتی و عملیاتی آن اشاره شده است. از جمله موارد مطرحشده عبارتاند از:
▪︎جمعآوری اطلاعات نظامی و امنیتی
▪︎ایجاد ظرفیت بالقوه برای خرابکاری راهبردی
▪︎فراهم کردن امکان انجام ترورهای سیاسی
▪︎دسترسی به سلاح و تجهیزات نظامی
▪︎کمک به حفاظت از اعضای حزب در برابر نیروهای پلیس
▪︎تسهیل ارتباطات و رفتوآمد مخفیانه کمونیستهای ایرانی و شوروی
این گزارشها نشان میدهند که نگرانی درباره شبکه نظامی حزب توده صرفاً محصول تبلیغات سیاسی حکومت پهلوی نبود؛ بلکه در ارزیابیهای امنیتی خارجی نیز نفوذ این تشکیلات و ظرفیتهای اطلاعاتی و خرابکارانه آن موضوعی جدی تلقی میشد.
۵. کشف شبکه نظامی حزب توده در سال ۱۳۳۳
نقطه عطف برخورد حکومت پهلوی با حزب توده، کشف شبکه نظامی آن در تابستان ۱۳۳۳ بود.
بر اساس گزارشهای تاریخی، در جریان عملیات امنیتی حکومت، ۵۴۸ نفر از اعضای شبکه نظامی حزب توده بازداشت شدند. این افراد از درجهداران جوان تا افسران ارشد و سرهنگها را شامل میشدند.
در نهایت، ۲۸ افسر از رهبران و اعضای برجسته این شبکه اعدام شدند و سایر متهمان به مجازاتهایی از حبس ابد تا حبسهای کوتاهتر محکوم شدند.
این ارقام نشان میدهد که حکومت با یک تشکیلات نسبتاً گسترده در داخل نیروهای مسلح مواجه بود؛ تشکیلاتی که فعالیت آن صرفاً به تبلیغات سیاسی و انتشار اعلامیه محدود نمیشد.
از منظر امنیت ملی، وجود صدها عضو یک سازمان مخفی در ساختار نظامی کشور، بهخصوص در شرایطی که آن سازمان از نظر ایدئولوژیک و سیاسی به یک قدرت خارجی گرایش سازمانیافته داشت، مسئلهای جدی محسوب میشود.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
قسمت پنجم
۳. سوءقصد به جان شاهنشاه محمدرضا پهلوی و ممنوعیت فعالیت حزب
در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷، در جریان مراسم دانشگاه تهران، سوءقصدی علیه محمدرضاشاه پهلوی صورت گرفت. عامل سوءقصد، ناصر فخرآرایی بود که در گزارشهای تاریخی به ارتباط او با حزب توده اشاره شده است.
پس از این حادثه، فعالیت حزب توده ممنوع اعلام شد و شماری از رهبران و اعضای آن تحت تعقیب قرار گرفتند.
این واقعه در ارزیابی امنیتی حکومت پهلوی اهمیت دارد؛ زیرا سوءقصد به بالاترین مقام کشور، در کنار فعالیتهای مخفی و نفوذ تشکیلاتی حزب در نیروهای مسلح، نگرانی حکومت از فعالیتهای غیرقانونی این جریان را افزایش داد.
۴. جاسوسی، خرابکاری و ظرفیت عملیات پنهانی
یکی از اسناد مهم برای شناخت نگرانیهای امنیتی آن دوره، گزارشهای وزارت خارجه ایالات متحده در مجموعه اسناد روابط خارجی آمریکا (FRUS) است.
در گزارشهای مربوط به کشف شبکه نظامی حزب توده در سال ۱۹۵۴، به نفوذ این شبکه در نیروهای مسلح ایران و ظرفیتهای اطلاعاتی و عملیاتی آن اشاره شده است. از جمله موارد مطرحشده عبارتاند از:
▪︎جمعآوری اطلاعات نظامی و امنیتی
▪︎ایجاد ظرفیت بالقوه برای خرابکاری راهبردی
▪︎فراهم کردن امکان انجام ترورهای سیاسی
▪︎دسترسی به سلاح و تجهیزات نظامی
▪︎کمک به حفاظت از اعضای حزب در برابر نیروهای پلیس
▪︎تسهیل ارتباطات و رفتوآمد مخفیانه کمونیستهای ایرانی و شوروی
این گزارشها نشان میدهند که نگرانی درباره شبکه نظامی حزب توده صرفاً محصول تبلیغات سیاسی حکومت پهلوی نبود؛ بلکه در ارزیابیهای امنیتی خارجی نیز نفوذ این تشکیلات و ظرفیتهای اطلاعاتی و خرابکارانه آن موضوعی جدی تلقی میشد.
۵. کشف شبکه نظامی حزب توده در سال ۱۳۳۳
نقطه عطف برخورد حکومت پهلوی با حزب توده، کشف شبکه نظامی آن در تابستان ۱۳۳۳ بود.
بر اساس گزارشهای تاریخی، در جریان عملیات امنیتی حکومت، ۵۴۸ نفر از اعضای شبکه نظامی حزب توده بازداشت شدند. این افراد از درجهداران جوان تا افسران ارشد و سرهنگها را شامل میشدند.
در نهایت، ۲۸ افسر از رهبران و اعضای برجسته این شبکه اعدام شدند و سایر متهمان به مجازاتهایی از حبس ابد تا حبسهای کوتاهتر محکوم شدند.
این ارقام نشان میدهد که حکومت با یک تشکیلات نسبتاً گسترده در داخل نیروهای مسلح مواجه بود؛ تشکیلاتی که فعالیت آن صرفاً به تبلیغات سیاسی و انتشار اعلامیه محدود نمیشد.
از منظر امنیت ملی، وجود صدها عضو یک سازمان مخفی در ساختار نظامی کشور، بهخصوص در شرایطی که آن سازمان از نظر ایدئولوژیک و سیاسی به یک قدرت خارجی گرایش سازمانیافته داشت، مسئلهای جدی محسوب میشود.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
👍9👏3❤2
●مسئله اعدام در حکومت پادشاهی پهلوی
قسمت ششم
در قسمت دوم به اتهامات، اعدامها و دفاع حقوقی از عملکرد حکومت پهلوی میپردازیم.
۶. اتهامات اصلیِ اعضای سازمان نظامی حزب توده
اتهاماتی که در پرونده افسران تودهای مطرح شد، صرفاً به داشتن عقاید کمونیستی محدود نبود. مهمترین محورهای اتهامی عبارت بودند از:
الف)جاسوسی و همکاری اطلاعاتی با اتحاد جماهیر شوروی
یکی از مهمترین اتهامات مطرحشده، انتقال اطلاعات نظامی و امنیتی به اتحاد شوروی و همکاری اطلاعاتی با یک قدرت خارجی بود.
حساسیت این موضوع از آن جهت بود که متهمان به دلیل موقعیت نظامی خود، به اطلاعاتی دسترسی داشتند که افشای آنها میتوانست امنیت دفاعی و نظامی ایران را به خطر بیندازد.
در دوران جنگ سرد، ایران به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک خود اهمیت ویژهای برای اتحاد شوروی داشت. بنابراین، وجود شبکهای از افسران دارای گرایش شورویگرایانه در ساختار نظامی ایران، نگرانیهای جدی امنیتی ایجاد میکرد.
ب)نفوذ سازمانیافته در ارتش و نیروهای مسلح
حضور اعضای یک تشکیلات سیاسی مخفی در بخشهای مختلف ارتش، از جمله میان افسران و درجهداران، یکی دیگر از محورهای اصلی پرونده بود.
این مسئله از منظر حکومت پهلوی صرفاً یک اختلاف سیاسی محسوب نمیشد؛ زیرا سازمان نظامی حزب میتوانست از جایگاه و دسترسی اعضای خود در ساختار نیروهای مسلح برای پیشبرد اهداف تشکیلاتی استفاده کند.
ج)فعالیت مخفی و تلاش برای تغییر ساختار سیاسی کشور
رهبری حزب توده خواهان تغییر بنیادین ساختار سیاسی ایران بود. برنامه سیاسی حزب در سال ۱۳۳۱ نیز از تشکیل نظامی متفاوت با ساختار سیاسی موجود سخن میگفت.
وجود سازمان نظامی مخفی در کنار این اهداف سیاسی، نگرانی حکومت درباره احتمال استفاده از ظرفیت نظامی برای تغییر قدرت را افزایش میداد.
د)فعالیتهای خرابکارانه و اخلال در نظم عمومی
در برخی گزارشهای رسمی آن زمان، اعضایی از حزب توده اقدام به خرابکاری کردند و تحریک ناآرامیهای سیاسیِ را در کشور ایجاد کردند.
برای نمونه، یک گزارش وزارت خارجه آمریکا در سال ۱۹۵۲ به اطلاعیه ارتش ایران درباره اعدام "هادی نظر محمدی" در رشت اشاره میکند. در آن اطلاعیه، او به جاسوسی برای دولت شوروی، خرابکاری در کارخانههای استانهای شمالی و تحریک جمعیت در جریان وقایع مرداد ۱۳۳۲ متهم شده بود.
ادامه دارد....
@na_ta_ma
قسمت ششم
در قسمت دوم به اتهامات، اعدامها و دفاع حقوقی از عملکرد حکومت پهلوی میپردازیم.
۶. اتهامات اصلیِ اعضای سازمان نظامی حزب توده
اتهاماتی که در پرونده افسران تودهای مطرح شد، صرفاً به داشتن عقاید کمونیستی محدود نبود. مهمترین محورهای اتهامی عبارت بودند از:
الف)جاسوسی و همکاری اطلاعاتی با اتحاد جماهیر شوروی
یکی از مهمترین اتهامات مطرحشده، انتقال اطلاعات نظامی و امنیتی به اتحاد شوروی و همکاری اطلاعاتی با یک قدرت خارجی بود.
حساسیت این موضوع از آن جهت بود که متهمان به دلیل موقعیت نظامی خود، به اطلاعاتی دسترسی داشتند که افشای آنها میتوانست امنیت دفاعی و نظامی ایران را به خطر بیندازد.
در دوران جنگ سرد، ایران به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک خود اهمیت ویژهای برای اتحاد شوروی داشت. بنابراین، وجود شبکهای از افسران دارای گرایش شورویگرایانه در ساختار نظامی ایران، نگرانیهای جدی امنیتی ایجاد میکرد.
ب)نفوذ سازمانیافته در ارتش و نیروهای مسلح
حضور اعضای یک تشکیلات سیاسی مخفی در بخشهای مختلف ارتش، از جمله میان افسران و درجهداران، یکی دیگر از محورهای اصلی پرونده بود.
این مسئله از منظر حکومت پهلوی صرفاً یک اختلاف سیاسی محسوب نمیشد؛ زیرا سازمان نظامی حزب میتوانست از جایگاه و دسترسی اعضای خود در ساختار نیروهای مسلح برای پیشبرد اهداف تشکیلاتی استفاده کند.
ج)فعالیت مخفی و تلاش برای تغییر ساختار سیاسی کشور
رهبری حزب توده خواهان تغییر بنیادین ساختار سیاسی ایران بود. برنامه سیاسی حزب در سال ۱۳۳۱ نیز از تشکیل نظامی متفاوت با ساختار سیاسی موجود سخن میگفت.
وجود سازمان نظامی مخفی در کنار این اهداف سیاسی، نگرانی حکومت درباره احتمال استفاده از ظرفیت نظامی برای تغییر قدرت را افزایش میداد.
د)فعالیتهای خرابکارانه و اخلال در نظم عمومی
در برخی گزارشهای رسمی آن زمان، اعضایی از حزب توده اقدام به خرابکاری کردند و تحریک ناآرامیهای سیاسیِ را در کشور ایجاد کردند.
برای نمونه، یک گزارش وزارت خارجه آمریکا در سال ۱۹۵۲ به اطلاعیه ارتش ایران درباره اعدام "هادی نظر محمدی" در رشت اشاره میکند. در آن اطلاعیه، او به جاسوسی برای دولت شوروی، خرابکاری در کارخانههای استانهای شمالی و تحریک جمعیت در جریان وقایع مرداد ۱۳۳۲ متهم شده بود.
ادامه دارد....
@na_ta_ma
👍7👏2❤1