Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
●از توهم شکست آمریکا تا بازگشت پادشاهی پهلوی؛ ایران بر سر دوراهی سرنوشت!
نزدیک به نیمقرن شعار «مرگ بر آمریکا»، رجزخوانیهای نظامی و ماجراجوییهای هستهای؛ آیا جمهوری اسلامی با ادامه سیاست تقابل، سقوط خود را شتاب میبخشد؟
در سوی دیگر، بحث رهبری شاهزاده رضا پهلوی و پادشاهی مشروطه مطرح است؛ الگویی که حامیان آن، نه دفاع از یک فرد، بلکه بازگشت به مسیر توسعه، رفاه، آموزش و ثبات ملی میدانند.
آیا آینده ایران در ادامه تقابل با جهان رقم میخورد یا در بازگشت به الگوی توسعهگرای پهلوی؟
تحلیل و ارزیابی استاد عبدالقادر ترشابی را ببینید.
نزدیک به نیمقرن شعار «مرگ بر آمریکا»، رجزخوانیهای نظامی و ماجراجوییهای هستهای؛ آیا جمهوری اسلامی با ادامه سیاست تقابل، سقوط خود را شتاب میبخشد؟
در سوی دیگر، بحث رهبری شاهزاده رضا پهلوی و پادشاهی مشروطه مطرح است؛ الگویی که حامیان آن، نه دفاع از یک فرد، بلکه بازگشت به مسیر توسعه، رفاه، آموزش و ثبات ملی میدانند.
آیا آینده ایران در ادامه تقابل با جهان رقم میخورد یا در بازگشت به الگوی توسعهگرای پهلوی؟
تحلیل و ارزیابی استاد عبدالقادر ترشابی را ببینید.
👍10👏1
Forwarded from
هممیهنانم،
در سالگرد آبان ۹۸ هستیم، همان آبان خونینی که بسیاری از فرزندان ایران با شلیک مستقیم نیروهای ضحاک جان باختند. آن جنایت، ادامه زنجیرهای بیش از چهار دهه کشتار است که این فرقه تبهکار، از سینما رکس آبادان و اعدامهای پشتبام مدرسه رفاه تا امروز، بر ملت ایران تحمیل کرده است.
امروز همچنین چهارمین سالگرد ۲۵ آبان ۱۴۰۱ است. در آن شب خونین در ایذه، نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی کیان پیرفلک ۹ساله و چند تن دیگر از فرزندان ایران را کشتند. کیان در خودروی خانوادهاش هدف گلوله قرار گرفت. مادر داغدارش، برای آنکه مأموران رژیم پیکر فرزندش را نربایند، ناچار شد پیکر کیان را در خانه نگه دارد و برای حفظ آن از همسایگان یخ بخواهد، دردی که برای همیشه در حافظه جمعی ایرانیان حک شد.
یاد تمامی جاویدنامان میهن در این ۴۷ سال سیاه را گرامی میداریم و خود را شریک غم خانوادههای دادخواه میدانیم. پیمان میبندیم که با همبستگی ملی و ارادهای استوار، راه آنان را تا آزادی ایران ادامه دهیم.
@OfficialRezaPahlavi
در سالگرد آبان ۹۸ هستیم، همان آبان خونینی که بسیاری از فرزندان ایران با شلیک مستقیم نیروهای ضحاک جان باختند. آن جنایت، ادامه زنجیرهای بیش از چهار دهه کشتار است که این فرقه تبهکار، از سینما رکس آبادان و اعدامهای پشتبام مدرسه رفاه تا امروز، بر ملت ایران تحمیل کرده است.
امروز همچنین چهارمین سالگرد ۲۵ آبان ۱۴۰۱ است. در آن شب خونین در ایذه، نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی کیان پیرفلک ۹ساله و چند تن دیگر از فرزندان ایران را کشتند. کیان در خودروی خانوادهاش هدف گلوله قرار گرفت. مادر داغدارش، برای آنکه مأموران رژیم پیکر فرزندش را نربایند، ناچار شد پیکر کیان را در خانه نگه دارد و برای حفظ آن از همسایگان یخ بخواهد، دردی که برای همیشه در حافظه جمعی ایرانیان حک شد.
یاد تمامی جاویدنامان میهن در این ۴۷ سال سیاه را گرامی میداریم و خود را شریک غم خانوادههای دادخواه میدانیم. پیمان میبندیم که با همبستگی ملی و ارادهای استوار، راه آنان را تا آزادی ایران ادامه دهیم.
@OfficialRezaPahlavi
❤15❤🔥1
●روح الله خمینی هندی امام کمونیستها و اسلامگرایان بود.
روح اله خمینی در وصیّتنامه خود نزدیکانش را خطاب قرار میدهد و برای آنان وصیّت میکند.
وی وزرای مسئول در جمهوری اسلامی مثل وزیر خارجه و وزیر ارشاد، اعضای مجلس شورای اسلامی، گروهکهای چپی و تروریستها را وصیّت میکند.
آنچه مشخص است، وصیّت کردن به یک یا چند نفر میتواند نشانهای از اعتماد، پذیرش، علاقه یا اهمیت دادن به آن افراد باشد. به عبارت دیگر فردی شخصی را برای وصیّت انتخاب میکند، معمولاً این پیامها را منتقل کند: که به او اعتماد دارد و او را فردی قابل اتکا و مسئولیتپذیر میداند و در انجام امور پس از مرگش به قضاوت و تصمیمگیری او اطمینان دارد. او را در زندگی خود فردی مهم و مورد اعتماد تلقی میکند.
@na_ta_ma
روح اله خمینی در وصیّتنامه خود نزدیکانش را خطاب قرار میدهد و برای آنان وصیّت میکند.
وی وزرای مسئول در جمهوری اسلامی مثل وزیر خارجه و وزیر ارشاد، اعضای مجلس شورای اسلامی، گروهکهای چپی و تروریستها را وصیّت میکند.
میگوید:
«وصیت اینجانب به وزرای مسئول در عصر حاضر..وصیت من به وزرای خارجه...وصیت من به کشورهای مسلمان...وصیت من به مجلس شورای اسلامی...وصیت من به گروهها و گروهکها...وصیت من به چپگرایان، مثل کمونیستها و چریکهای فدایی خلق و دیگر گروههای متمایل به چپ، آن است که...»
📚وصیّتنامه خمینی، صفحات ۴۸، ۵۸، ۴۶، ۳۷، ۳۶
آنچه مشخص است، وصیّت کردن به یک یا چند نفر میتواند نشانهای از اعتماد، پذیرش، علاقه یا اهمیت دادن به آن افراد باشد. به عبارت دیگر فردی شخصی را برای وصیّت انتخاب میکند، معمولاً این پیامها را منتقل کند: که به او اعتماد دارد و او را فردی قابل اتکا و مسئولیتپذیر میداند و در انجام امور پس از مرگش به قضاوت و تصمیمگیری او اطمینان دارد. او را در زندگی خود فردی مهم و مورد اعتماد تلقی میکند.
@na_ta_ma
👍14👏3❤2
Forwarded from
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🚨💢 اعتراضات مردم آبدانان با شعار این آخرین نبرده پهلوی برمیگرده
اتحاد ملی ایران | رسانه خبری👇
@OmidIranAzad
اتحاد ملی ایران | رسانه خبری👇
@OmidIranAzad
❤22
●اعدام عوامل سازمان نظامی حزب توده در دوران پهلوی
قسمت هفتم
۷. خسرو روزبه؛ چهره شاخص تشکیلات نظامی حزب توده
خسرو روزبه، افسر ارتش و از مهرههای اصلی تشکیلات مخفی نظامی حزب توده بود؛ تشکیلاتی که فعالیتهای زیرزمینی و اقدامات امنیتی آن، استقلال و امنیت کشور را به مخاطره انداخته بود. او سرانجام در سال ۱۳۳۷، پس از دستگیری و محاکمه، اعدام شد. پرونده روزبه نشان داد که فعالیتهای مخفی حزب توده حتی سالها پس از کشف شبکه نظامی آن همچنان ادامه داشته است.
۸. چه کسانی اعدام شدند؟
در جریان رسیدگی به پروندههای سازمان نظامی حزب توده، شماری از اعضا و مرتبطان این تشکیلات محاکمه و اعدام شدند؛ از جمله:
سرهنگ عزتالله سیامک: از چهرههای اصلی سازمان نظامی حزب توده.
سرهنگ محمدعلی مبشری: از افسران مرتبط با شبکه نظامی.
سرگرد جعفر وزیریان: از محکومان پروندههای نظامی حزب.
مرتضی کیوان: چهره فرهنگی مرتبط با حزب توده.
خسرو روزبه: از برجستهترین اعضای تشکیلات مخفی نظامی حزب که در سال ۱۳۳۷ اعدام شد.
نکته تاریخی: برخورد حکومت پهلوی با این افراد را باید در بستر فعالیتهای مخفی و امنیتی حزب توده و تهدیدهای آن علیه ساختار نظامی کشور بررسی کرد. دفاع از امنیت و حاکمیت ملی، مستلزم مقابله با تشکیلات مخفی و اقدامات غیرقانونی بود؛ هرچند بررسی تناسب احکام و رعایت دادرسی عادلانه نیز بخشی جداییناپذیر از قضاوت تاریخی است.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
قسمت هفتم
۷. خسرو روزبه؛ چهره شاخص تشکیلات نظامی حزب توده
خسرو روزبه، افسر ارتش و از مهرههای اصلی تشکیلات مخفی نظامی حزب توده بود؛ تشکیلاتی که فعالیتهای زیرزمینی و اقدامات امنیتی آن، استقلال و امنیت کشور را به مخاطره انداخته بود. او سرانجام در سال ۱۳۳۷، پس از دستگیری و محاکمه، اعدام شد. پرونده روزبه نشان داد که فعالیتهای مخفی حزب توده حتی سالها پس از کشف شبکه نظامی آن همچنان ادامه داشته است.
۸. چه کسانی اعدام شدند؟
در جریان رسیدگی به پروندههای سازمان نظامی حزب توده، شماری از اعضا و مرتبطان این تشکیلات محاکمه و اعدام شدند؛ از جمله:
سرهنگ عزتالله سیامک: از چهرههای اصلی سازمان نظامی حزب توده.
سرهنگ محمدعلی مبشری: از افسران مرتبط با شبکه نظامی.
سرگرد جعفر وزیریان: از محکومان پروندههای نظامی حزب.
مرتضی کیوان: چهره فرهنگی مرتبط با حزب توده.
خسرو روزبه: از برجستهترین اعضای تشکیلات مخفی نظامی حزب که در سال ۱۳۳۷ اعدام شد.
نکته تاریخی: برخورد حکومت پهلوی با این افراد را باید در بستر فعالیتهای مخفی و امنیتی حزب توده و تهدیدهای آن علیه ساختار نظامی کشور بررسی کرد. دفاع از امنیت و حاکمیت ملی، مستلزم مقابله با تشکیلات مخفی و اقدامات غیرقانونی بود؛ هرچند بررسی تناسب احکام و رعایت دادرسی عادلانه نیز بخشی جداییناپذیر از قضاوت تاریخی است.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
❤6👍2👏1
● مسئله اعدام در حکومت پادشاهی پهلوی
قسمت هشتم
۹. اقدامات غیرقانونی و فعالیتهای مخفی حزب توده
حزب توده صرفاً یک تشکل سیاسی نبود؛ بخش نظامی و مخفی آن اقداماتی انجام داد که امنیت ملی و استقلال ساختار نظامی کشور را با مخاطره مواجه کرد. مهمترین موارد عبارتاند از:
نخست؛ نفوذ در ارتش: تشکیل شبکه مخفی از افسران و نظامیان برای پیشبرد اهداف تشکیلاتی حزب، اقدامی آشکارا مغایر با استقلال و انضباط نیروهای مسلح بود.
دوم؛ فراری دادن رهبران زندانی: شبکه نظامی حزب در دسامبر ۱۹۵۰ در فراری دادن ۹ تن از رهبران زندانی تودهای نقش داشت؛ اقدامی که نشاندهنده نفوذ و سوءاستفاده از امکانات تشکیلاتی و نظامی بود.
سوم؛ تحریکات سیاسی و خیابانی: فعالیتهای تبلیغاتی و تشکیلاتی حزب در سالهای ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲، بهویژه در فضای پرتنش سیاسی آن دوران، در مواردی با درگیری و اخلال در نظم عمومی همراه شد.
چهارم؛ اتهامات جاسوسی و ارتباط با شوروی: شماری از اعضای سازمان نظامی حزب به انتقال اطلاعات محرمانه به شوروی و اقدامات خرابکارانه متهم شدند؛ اتهاماتی که در پروندههای قضایی آن دوره مورد رسیدگی قرار گرفتند.
نکته اساسی این است که بررسی برخورد حکومت پهلوی با حزب توده بدون درنظرگرفتن فعالیتهای مخفی، نفوذ نظامی و ارتباطات خارجی این تشکیلات، تصویری ناقص از تاریخ ارائه میدهد.
۱۰. تعداد اعدامشدگان؛ چرا آمارها متفاوت است؟
منابع تاریخی درباره تعداد اعدامشدگان پروندههای حزب توده ارقام متفاوتی ارائه میکنند:
دانشنامه مشهور ایرانیکا از اعدام ۲۸ افسر پس از کشف سازمان نظامی در سال ۱۳۳۳ گزارش میدهد.
کمیسیون بینالمللی حقوقدانان در گزارش خود به ۲۷ نفر در پرونده اصلی اشاره میکند.
پژوهش یرواند آبراهامیان نیز تعداد اعدامشدگان را در فاصله سالهای ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۷ حدود ۳۱ نفر ذکر میکند.
این اختلاف آماری عمدتاً میتواند ناشی از تفاوت در محدوده زمانی و افراد مورد شمارش باشد.
همچنین گزارش کمیسیون بینالمللی حقوقدانان از اعدام چهار افسر دیگر در سال ۱۹۵۹ به دلیل ارتباطات پیشین با حزب توده و اعدام پنج عضو حزب در تبریز در سال ۱۹۶۰ خبر میدهد.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
قسمت هشتم
۹. اقدامات غیرقانونی و فعالیتهای مخفی حزب توده
حزب توده صرفاً یک تشکل سیاسی نبود؛ بخش نظامی و مخفی آن اقداماتی انجام داد که امنیت ملی و استقلال ساختار نظامی کشور را با مخاطره مواجه کرد. مهمترین موارد عبارتاند از:
نخست؛ نفوذ در ارتش: تشکیل شبکه مخفی از افسران و نظامیان برای پیشبرد اهداف تشکیلاتی حزب، اقدامی آشکارا مغایر با استقلال و انضباط نیروهای مسلح بود.
دوم؛ فراری دادن رهبران زندانی: شبکه نظامی حزب در دسامبر ۱۹۵۰ در فراری دادن ۹ تن از رهبران زندانی تودهای نقش داشت؛ اقدامی که نشاندهنده نفوذ و سوءاستفاده از امکانات تشکیلاتی و نظامی بود.
سوم؛ تحریکات سیاسی و خیابانی: فعالیتهای تبلیغاتی و تشکیلاتی حزب در سالهای ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲، بهویژه در فضای پرتنش سیاسی آن دوران، در مواردی با درگیری و اخلال در نظم عمومی همراه شد.
چهارم؛ اتهامات جاسوسی و ارتباط با شوروی: شماری از اعضای سازمان نظامی حزب به انتقال اطلاعات محرمانه به شوروی و اقدامات خرابکارانه متهم شدند؛ اتهاماتی که در پروندههای قضایی آن دوره مورد رسیدگی قرار گرفتند.
نکته اساسی این است که بررسی برخورد حکومت پهلوی با حزب توده بدون درنظرگرفتن فعالیتهای مخفی، نفوذ نظامی و ارتباطات خارجی این تشکیلات، تصویری ناقص از تاریخ ارائه میدهد.
۱۰. تعداد اعدامشدگان؛ چرا آمارها متفاوت است؟
منابع تاریخی درباره تعداد اعدامشدگان پروندههای حزب توده ارقام متفاوتی ارائه میکنند:
دانشنامه مشهور ایرانیکا از اعدام ۲۸ افسر پس از کشف سازمان نظامی در سال ۱۳۳۳ گزارش میدهد.
کمیسیون بینالمللی حقوقدانان در گزارش خود به ۲۷ نفر در پرونده اصلی اشاره میکند.
پژوهش یرواند آبراهامیان نیز تعداد اعدامشدگان را در فاصله سالهای ۱۳۳۳ تا ۱۳۳۷ حدود ۳۱ نفر ذکر میکند.
این اختلاف آماری عمدتاً میتواند ناشی از تفاوت در محدوده زمانی و افراد مورد شمارش باشد.
همچنین گزارش کمیسیون بینالمللی حقوقدانان از اعدام چهار افسر دیگر در سال ۱۹۵۹ به دلیل ارتباطات پیشین با حزب توده و اعدام پنج عضو حزب در تبریز در سال ۱۹۶۰ خبر میدهد.
ادامه دارد...
@na_ta_ma
❤4👍2👏1
●مسئله اعدام در حکومت پادشاهی پهلوی
قسمت نهم
این قسمت: دفاع از اعدام تروریستهای حزب توده
۱۱. آیا اعدام افسران تودهای قابل دفاع است؟ جواب به صورت قاطع مثبت است اما برای پاسخ دقیق به این پرسش باید به دو نکته توجه کرد.
نخست، حق حاکمیت در دفاع از امنیت ملی
هیچ کشوری نمیتواند در برابر جاسوسی، نفوذ سازمانیافته در ارتش، انتقال اطلاعات محرمانه و تلاش برای خرابکاری بیتفاوت بماند.
حکومت پهلوی نیز از این قاعده مستثنا نبود. مقابله با شبکهای که در ساختار نیروهای مسلح فعالیت مخفی داشت و به یک قدرت خارجی گرایش سازمانیافته نشان میداد، از منظر حفاظت از امنیت ملی قابل بررسی و توجیه است.
دوم، مسئولیت کیفری اشخاص
اگر عضوی از این شبکه واقعاً مرتکب جاسوسی، انتقال اطلاعات نظامی، خرابکاری یا مشارکت در عملیات خشونتآمیز شده باشد، باید بر اساس قوانین معتبر و متناسب با جرم ارتکابی محاکمه شود.
عضویت در حزب یا داشتن عقیده کمونیستی بهتنهایی دلیل ارتکاب این جرایم نیست. مسئولیت کیفری باید فردی باشد و بر اساس شواهد و مدارک اثبات شود.
نتیجهگیری: مسئله فقط مخالفت با سلطنت نبود و پرونده سازمان نظامی حزب توده در دوران محمدرضاشاه پهلوی، یکی از مهمترین پروندههای امنیت ملی ایران در دوره جنگ سرد بود. در این پرونده با مجموعهای از مسائل روبهرو بودیم؛ از نفوذ سازمانیافته در ارتش، پیوند ایدئولوژیک و سیاسی با اتحاد شوروی، فعالیتهای مخفی، جاسوسی، تلاش برای ایجاد ظرفیت خرابکاری و ترور سیاسی و دسترسی به اطلاعات و تجهیزات نظامی کشور.
بنابراین، تقلیل تمام این ماجرا به این گزاره که «محمدرضاشاه مخالفان سیاسی خود را اعدام میکرد»، نادیده گرفتن واقعیت تاریخی است.
میان یک شهروند که صرفاً عقیده کمونیستی دارد و افسری که اطلاعات نظامی کشور را در اختیار یک قدرت خارجی قرار میدهد، تفاوتی اساسی وجود دارد. مخالفت سیاسی با سلطنت، بهخودیخود جرم نیست؛ اما جاسوسی، انتقال اسرار نظامی، خرابکاری و مشارکت اثباتشده در عملیات خشونتآمیز، موضوعاتی کاملاً متفاوتاند.
دفاع از حکومت پهلوی در این پرونده میتواند بر این استدلال استوار باشد که حفاظت از استقلال کشور، تمامیت ساختار دفاعی و امنیت نیروهای مسلح، از وظایف بنیادین هر حکومت ملی است. هیچ حکومتی ملزم نیست در برابر جاسوسی و خرابکاری سازمانیافته دست روی دست بگذارد.
از این منظر، برخورد قاطع با شبکه نظامی حزب توده را باید در بستر شرایط امنیتی و ژئوپلیتیک ایران در دوران جنگ سرد بررسی کرد؛ دورانی که رقابت قدرتهای بزرگ، بهویژه اتحاد شوروی و غرب، امنیت و استقلال کشورهای منطقه را تحت تأثیر قرار داده بود.
در پاسخ به چپهایی که مظلوم نمایی میکنند، مجدد صریح میگوییم:
مخالفت سیاسی با سلطنت جرم نیست؛ اما جاسوسی، انتقال اسرار نظامی، خرابکاری و مشارکت اثباتشده در عملیات خشونتآمیز، موضوعاتی کاملاً متفاوتاند و نمیتوان آنها را پشت عنوان «فعالیت سیاسی» پنهان کرد.
@na_ta_ma
قسمت نهم
این قسمت: دفاع از اعدام تروریستهای حزب توده
۱۱. آیا اعدام افسران تودهای قابل دفاع است؟ جواب به صورت قاطع مثبت است اما برای پاسخ دقیق به این پرسش باید به دو نکته توجه کرد.
نخست، حق حاکمیت در دفاع از امنیت ملی
هیچ کشوری نمیتواند در برابر جاسوسی، نفوذ سازمانیافته در ارتش، انتقال اطلاعات محرمانه و تلاش برای خرابکاری بیتفاوت بماند.
حکومت پهلوی نیز از این قاعده مستثنا نبود. مقابله با شبکهای که در ساختار نیروهای مسلح فعالیت مخفی داشت و به یک قدرت خارجی گرایش سازمانیافته نشان میداد، از منظر حفاظت از امنیت ملی قابل بررسی و توجیه است.
دوم، مسئولیت کیفری اشخاص
اگر عضوی از این شبکه واقعاً مرتکب جاسوسی، انتقال اطلاعات نظامی، خرابکاری یا مشارکت در عملیات خشونتآمیز شده باشد، باید بر اساس قوانین معتبر و متناسب با جرم ارتکابی محاکمه شود.
عضویت در حزب یا داشتن عقیده کمونیستی بهتنهایی دلیل ارتکاب این جرایم نیست. مسئولیت کیفری باید فردی باشد و بر اساس شواهد و مدارک اثبات شود.
نتیجهگیری: مسئله فقط مخالفت با سلطنت نبود و پرونده سازمان نظامی حزب توده در دوران محمدرضاشاه پهلوی، یکی از مهمترین پروندههای امنیت ملی ایران در دوره جنگ سرد بود. در این پرونده با مجموعهای از مسائل روبهرو بودیم؛ از نفوذ سازمانیافته در ارتش، پیوند ایدئولوژیک و سیاسی با اتحاد شوروی، فعالیتهای مخفی، جاسوسی، تلاش برای ایجاد ظرفیت خرابکاری و ترور سیاسی و دسترسی به اطلاعات و تجهیزات نظامی کشور.
بنابراین، تقلیل تمام این ماجرا به این گزاره که «محمدرضاشاه مخالفان سیاسی خود را اعدام میکرد»، نادیده گرفتن واقعیت تاریخی است.
میان یک شهروند که صرفاً عقیده کمونیستی دارد و افسری که اطلاعات نظامی کشور را در اختیار یک قدرت خارجی قرار میدهد، تفاوتی اساسی وجود دارد. مخالفت سیاسی با سلطنت، بهخودیخود جرم نیست؛ اما جاسوسی، انتقال اسرار نظامی، خرابکاری و مشارکت اثباتشده در عملیات خشونتآمیز، موضوعاتی کاملاً متفاوتاند.
دفاع از حکومت پهلوی در این پرونده میتواند بر این استدلال استوار باشد که حفاظت از استقلال کشور، تمامیت ساختار دفاعی و امنیت نیروهای مسلح، از وظایف بنیادین هر حکومت ملی است. هیچ حکومتی ملزم نیست در برابر جاسوسی و خرابکاری سازمانیافته دست روی دست بگذارد.
از این منظر، برخورد قاطع با شبکه نظامی حزب توده را باید در بستر شرایط امنیتی و ژئوپلیتیک ایران در دوران جنگ سرد بررسی کرد؛ دورانی که رقابت قدرتهای بزرگ، بهویژه اتحاد شوروی و غرب، امنیت و استقلال کشورهای منطقه را تحت تأثیر قرار داده بود.
در پاسخ به چپهایی که مظلوم نمایی میکنند، مجدد صریح میگوییم:
مخالفت سیاسی با سلطنت جرم نیست؛ اما جاسوسی، انتقال اسرار نظامی، خرابکاری و مشارکت اثباتشده در عملیات خشونتآمیز، موضوعاتی کاملاً متفاوتاند و نمیتوان آنها را پشت عنوان «فعالیت سیاسی» پنهان کرد.
@na_ta_ma
👏6❤2
آبدانان را میتوان نماد شجاعت، آزادگی و اراده ملی ایرانیان دانست؛ شهری که گویی در یک دست سپر ایرانزمین و در دست دیگر شمشیر پادشاهی را برافراشته است. شهری که هویت ملی، غرور تاریخی و آرمان آزادیخواهی را در کنار یکدیگر معنا میکند.
آبدانان شهری است که در برابر ظلم و استبداد سر خم نمیکند، اعتراض را با غارت و تخریب یکی نمیداند و خواسته سیاسی خود را با صراحت و شجاعت بیان میکند: پایان جمهوری اسلامی و تمامیت سیاسی برآمده از انقلاب ۱۳۵۷ و بازگشت به نظام پادشاهی پهلوی.
مردم آبدانان شایسته احتراماند؛ مردمی که شجاعت، ایستادگی و پایبندی به خواسته سیاسی خود را به نمایش گذاشتهاند. آبدانان میتواند الگویی از آگاهی ملی، مسئولیتپذیری اجتماعی و مبارزه با استبداد باشد.
آرمان ما برای آبدانان، صرفاً رهایی از جمهوری اسلامی نیست؛ بلکه ساختن آیندهای در شأن مردم آن است. آبدانانی آباد، آزاد، امن و برخوردار از رونق اقتصادی و جایگاهی ممتاز در ایران آینده؛ شهری که روزی به موناکو و سنتموریتز ایران تبدیل شود.
آبدانان، نماد ایستادگی؛ ایران، خانه پادشاهی و آزادی.
آبدانان شهری است که در برابر ظلم و استبداد سر خم نمیکند، اعتراض را با غارت و تخریب یکی نمیداند و خواسته سیاسی خود را با صراحت و شجاعت بیان میکند: پایان جمهوری اسلامی و تمامیت سیاسی برآمده از انقلاب ۱۳۵۷ و بازگشت به نظام پادشاهی پهلوی.
مردم آبدانان شایسته احتراماند؛ مردمی که شجاعت، ایستادگی و پایبندی به خواسته سیاسی خود را به نمایش گذاشتهاند. آبدانان میتواند الگویی از آگاهی ملی، مسئولیتپذیری اجتماعی و مبارزه با استبداد باشد.
آرمان ما برای آبدانان، صرفاً رهایی از جمهوری اسلامی نیست؛ بلکه ساختن آیندهای در شأن مردم آن است. آبدانانی آباد، آزاد، امن و برخوردار از رونق اقتصادی و جایگاهی ممتاز در ایران آینده؛ شهری که روزی به موناکو و سنتموریتز ایران تبدیل شود.
آبدانان، نماد ایستادگی؛ ایران، خانه پادشاهی و آزادی.
❤12👍2
●ماجرای نوشتههایی که این روزها به نام زندهیاد عمو مانوک خدابخشیان منتشر میشوند، یادآور حواشی و داستانپردازیهایی است که پیشتر درباره برخی نوشتهها و نقلقولهای منتسب به مرحوم حسین پناهی نیز شاهد بودهایم.
مانوک خدابخشیان شخصیتی برخوردار از دانش گسترده، هوش تحلیلی، بینش تاریخی و سیاسی و عشقی عمیق و ریشهدار به ایران بود. تسلط و تبحر او در تفسیر و تحلیل فوتبال، دانش و آگاهیاش از شطرنج، شناخت عمیق تاریخ تمدن غرب و تسلطش بر تحولات سیاسی و تاریخی جهان، بهویژه تاریخ شوروی و روند فروپاشی آن، نشاندهنده گستره کمنظیر دانش و قدرت تحلیل او بود.
او صرفاً یک مفسر فوتبال یا صاحبنظر سیاسی نبود؛ بلکه ذهنی جستوجوگر، تحلیلگر و آشنا با تاریخ و مناسبات قدرت داشت که نگاهش به مسائل، از دانایی و تجربه و دغدغههای میهنپرستانه سرچشمه میگرفت. ایراندوستی و حساسیت او نسبت به سرنوشت تاریخی و سیاسی میهن، بخش جداییناپذیر هویت فکریاش بود.
چنین شخصیتی شایسته آن نیست که نام و اعتبارش دستمایه انتشار مطالب بیسند، نقلقولهای تأییدنشده و نوشتههایی با اصالت نامعلوم قرار گیرد.
لطفاً مانوک را به حسین پناهی دیگری تبدیل نکنید. به نام او چیزی ننویسید و مطالبی را که انتسابشان به او قابل اثبات نیست، بهعنوان آثار و دیدگاههایش منتشر نکنید.
بگذارید نام نیک، اندیشهها و میراث واقعی او محفوظ بماند و روانش در آرامش باشد. احترام به یک اندیشمند، تحلیلگر و میهنپرست، پیش از هر چیز، احترام به حقیقت، اصالت آثار و اعتبار فکری اوست.
با سپاس از توجه و مسئولیتپذیری شما.
نام و یاد مانوک تا همیشه در قلب نسل شیک پاسارگادی خواهد بود.
@na_ta_ma
مانوک خدابخشیان شخصیتی برخوردار از دانش گسترده، هوش تحلیلی، بینش تاریخی و سیاسی و عشقی عمیق و ریشهدار به ایران بود. تسلط و تبحر او در تفسیر و تحلیل فوتبال، دانش و آگاهیاش از شطرنج، شناخت عمیق تاریخ تمدن غرب و تسلطش بر تحولات سیاسی و تاریخی جهان، بهویژه تاریخ شوروی و روند فروپاشی آن، نشاندهنده گستره کمنظیر دانش و قدرت تحلیل او بود.
او صرفاً یک مفسر فوتبال یا صاحبنظر سیاسی نبود؛ بلکه ذهنی جستوجوگر، تحلیلگر و آشنا با تاریخ و مناسبات قدرت داشت که نگاهش به مسائل، از دانایی و تجربه و دغدغههای میهنپرستانه سرچشمه میگرفت. ایراندوستی و حساسیت او نسبت به سرنوشت تاریخی و سیاسی میهن، بخش جداییناپذیر هویت فکریاش بود.
چنین شخصیتی شایسته آن نیست که نام و اعتبارش دستمایه انتشار مطالب بیسند، نقلقولهای تأییدنشده و نوشتههایی با اصالت نامعلوم قرار گیرد.
لطفاً مانوک را به حسین پناهی دیگری تبدیل نکنید. به نام او چیزی ننویسید و مطالبی را که انتسابشان به او قابل اثبات نیست، بهعنوان آثار و دیدگاههایش منتشر نکنید.
بگذارید نام نیک، اندیشهها و میراث واقعی او محفوظ بماند و روانش در آرامش باشد. احترام به یک اندیشمند، تحلیلگر و میهنپرست، پیش از هر چیز، احترام به حقیقت، اصالت آثار و اعتبار فکری اوست.
با سپاس از توجه و مسئولیتپذیری شما.
نام و یاد مانوک تا همیشه در قلب نسل شیک پاسارگادی خواهد بود.
@na_ta_ma
👏11❤7
Forwarded from
جنبش همبستگی نقش مهمی در رهایی لهستان و اروپا از کمونیسم ایفا کرد و الهامبخش ما در مبارزه با جمهوری اسلامی است.
از دیدار با رهبر این جنبش، رئیسجمهور لخ والسا، و گفتوگو درباره گسترش مبارزه جهانی برای آزادی و علیه تمامیتخواهی بسیار خرسند شدم.
@OfficialRezaPahlavi
از دیدار با رهبر این جنبش، رئیسجمهور لخ والسا، و گفتوگو درباره گسترش مبارزه جهانی برای آزادی و علیه تمامیتخواهی بسیار خرسند شدم.
@OfficialRezaPahlavi
❤17❤🔥2
Forwarded from
هممیهنانم،
قتل سوگند صیادی، نوجوان ۱۶ ساله، تازهترین نمونه از جنایاتی است که هر روز در گوشه و کنار ایران، با پشتوانه قوانین متحجرانه و ضدبشری جمهوری اسلامی، جان زنان و کودکان بیپناه ما را میگیرد. مسئولیت مستقیم این جنایات بر عهده رژیمی است که ۴۷ سال پیش، در همان روزهای نخست روی کار آمدن، قانون مترقی «حمایت از خانواده» را لغو کرد و با قوانین ضدانسانی خود، راه را برای فرزندکشی و زنکشی و مصونیت عاملان این جنایات هموار ساخت.
امروز ملت ایران سوگوار سوگند است؛ نوجوانی که میتوانست در پناه قانون زندگی کند و به رویاهایش برسد. متاسفانه، این دختر بیگناه، نخستین قربانی این جنایات نیست و تا زمانی که این رژیم و قوانین ضدبشری آن پابرجاست، آخرین نیز نخواهد بود.
من به همه زنان و کودکان ایران اطمینان میدهم که پس از سرنگونی جمهوری اسلامی، این قوانین ضدبشری بیدرنگ لغو خواهند شد و جای خود را به قوانینی مبتنی بر حقوق بشر، و برابری زن و مرد خواهند داد. دولت گذار نیز خود را موظف میداند تا از همان روز نخست، حافظ جان و کرامت زنان و کودکان باشد، نه حامی قاتلان. در ایران آزاد فردا، هیچ همسر، پدر یا سرپرستی به بهانه «ولایت» فراتر از قانون نخواهد بود و هیچ زن یا کودکی از حق زندگی محروم نخواهد شد.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
@OfficialRezaPahlavi
قتل سوگند صیادی، نوجوان ۱۶ ساله، تازهترین نمونه از جنایاتی است که هر روز در گوشه و کنار ایران، با پشتوانه قوانین متحجرانه و ضدبشری جمهوری اسلامی، جان زنان و کودکان بیپناه ما را میگیرد. مسئولیت مستقیم این جنایات بر عهده رژیمی است که ۴۷ سال پیش، در همان روزهای نخست روی کار آمدن، قانون مترقی «حمایت از خانواده» را لغو کرد و با قوانین ضدانسانی خود، راه را برای فرزندکشی و زنکشی و مصونیت عاملان این جنایات هموار ساخت.
امروز ملت ایران سوگوار سوگند است؛ نوجوانی که میتوانست در پناه قانون زندگی کند و به رویاهایش برسد. متاسفانه، این دختر بیگناه، نخستین قربانی این جنایات نیست و تا زمانی که این رژیم و قوانین ضدبشری آن پابرجاست، آخرین نیز نخواهد بود.
من به همه زنان و کودکان ایران اطمینان میدهم که پس از سرنگونی جمهوری اسلامی، این قوانین ضدبشری بیدرنگ لغو خواهند شد و جای خود را به قوانینی مبتنی بر حقوق بشر، و برابری زن و مرد خواهند داد. دولت گذار نیز خود را موظف میداند تا از همان روز نخست، حافظ جان و کرامت زنان و کودکان باشد، نه حامی قاتلان. در ایران آزاد فردا، هیچ همسر، پدر یا سرپرستی به بهانه «ولایت» فراتر از قانون نخواهد بود و هیچ زن یا کودکی از حق زندگی محروم نخواهد شد.
پاینده ایران،
رضا پهلوی
@OfficialRezaPahlavi
❤27👍7
●گزارش رسمی دولت آمریکا درباره شبکه جاسوسی و خرابکاری حزب توده در سال ۱۹۵۴(۱۳۳۳ خورشیدی)
لینک سند: https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1951-54Iran/d375
در بند ۳۶ این گزارش آمده است که نفوذ حزب توده در نیروهای مسلح ارتش شاهنشاهی ایران، ظرفیتهایی برای موارد زیر ایجاد کرده بود:
▪︎جمعآوری اطلاعات محرمانه نظامی.
▪︎ایجاد توانایی خرابکاری راهبردی.
▪︎فراهم کردن ظرفیت ترور سیاسی.
▪︎دسترسی به سلاح و تجهیزات نظامی.
▪︎محافظت از اعضای حزب در برابر پلیس.
▪︎تسهیل رفتوآمد مخفیانه کمونیستهای ایرانی و شوروی از مرزهای کشور.
منبع: گزارش رسمی FRUS، سند ۳۷۵، بند ۳۶
36. The recent spy ring discoveries have not yet established the extent of Tudeh penetration of the Iranian armed forces, and Tudeh strength in the bureaucracy remains unknown. Even at a minimum, however, indications are that Tudeh penetration of the armed forces was sufficient to carry on an effective intelligence collection effort, to develop a capability for strategic sabotage and political assassination, to acquire weapons and equipment, to protect Tudeh members from the police, and to facilitate clandestine transit across Iran’s borders of Soviet and Iranian Communists. The extent of this Tudeh penetration of the armed forces reinforces previous indications that various ministries, notably Justice and Education, also have been infiltrated. It also points up both the weakness of Iranian security against espionage and the success of the Communists in recruiting Iranian personnel for their covert operations. The fact that the Tudeh ring in the armed forces apparently confined its efforts to espionage and the development of a sabotage potential suggests that in present circumstances the USSR recognizes that its program must be confined to developing assets rather than fostering an early attempt to seize control of the armed forces.
ترجمه: ۳۶. کشفیات اخیر دربارهی شبکههای جاسوسی هنوز میزان نفوذ حزب توده در نیروهای مسلح ایران را مشخص نکرده است و قدرت این حزب در دستگاه اداری کشور همچنان نامعلوم است. با این حال، حتی در حداقل حالت، شواهد نشان میدهد نفوذ حزب توده در نیروهای مسلح برای انجام یک عملیات مؤثر گردآوری اطلاعات، ایجاد توانایی خرابکاری راهبردی و ترور سیاسی، تهیه سلاح و تجهیزات، حفاظت از اعضای حزب در برابر پلیس، و تسهیل عبور پنهانی کمونیستهای شوروی و ایران از مرزهای ایران کافی بوده است. وسعت این نفوذ در نیروهای مسلح، نشانههای پیشین مبنی بر نفوذ حزب در وزارتخانههای مختلف، بهویژه دادگستری و فرهنگ (آموزشوپرورش)، را تقویت میکند. همچنین هم ضعف امنیت ایران در برابر جاسوسی و هم موفقیت کمونیستها در جذب نیروهای ایرانی برای عملیات پنهانی خود را برجسته میسازد. اینکه شبکهی حزب توده در نیروهای مسلح ظاهراً تلاش خود را به جاسوسی و ایجاد توان خرابکاری محدود کرده، حاکی از آن است که اتحاد شوروی در شرایط کنونی دریافته است برنامهاش باید به گسترش و تقویت منابع و امکانات محدود بماند، نه اینکه بهزودی برای تصرف کنترل نیروهای مسلح اقدام کند.
مشخص گردید نمیتوان حزب توده را یک حزب معمولی دانست؛ بلکه یک شبکه مخرب و تروریستی بود که در هر کجای دنیا بود به شدیدترین شکل با آن برخورد میشد.
@na_ta_ma
لینک سند: https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1951-54Iran/d375
در بند ۳۶ این گزارش آمده است که نفوذ حزب توده در نیروهای مسلح ارتش شاهنشاهی ایران، ظرفیتهایی برای موارد زیر ایجاد کرده بود:
▪︎جمعآوری اطلاعات محرمانه نظامی.
▪︎ایجاد توانایی خرابکاری راهبردی.
▪︎فراهم کردن ظرفیت ترور سیاسی.
▪︎دسترسی به سلاح و تجهیزات نظامی.
▪︎محافظت از اعضای حزب در برابر پلیس.
▪︎تسهیل رفتوآمد مخفیانه کمونیستهای ایرانی و شوروی از مرزهای کشور.
منبع: گزارش رسمی FRUS، سند ۳۷۵، بند ۳۶
36. The recent spy ring discoveries have not yet established the extent of Tudeh penetration of the Iranian armed forces, and Tudeh strength in the bureaucracy remains unknown. Even at a minimum, however, indications are that Tudeh penetration of the armed forces was sufficient to carry on an effective intelligence collection effort, to develop a capability for strategic sabotage and political assassination, to acquire weapons and equipment, to protect Tudeh members from the police, and to facilitate clandestine transit across Iran’s borders of Soviet and Iranian Communists. The extent of this Tudeh penetration of the armed forces reinforces previous indications that various ministries, notably Justice and Education, also have been infiltrated. It also points up both the weakness of Iranian security against espionage and the success of the Communists in recruiting Iranian personnel for their covert operations. The fact that the Tudeh ring in the armed forces apparently confined its efforts to espionage and the development of a sabotage potential suggests that in present circumstances the USSR recognizes that its program must be confined to developing assets rather than fostering an early attempt to seize control of the armed forces.
ترجمه: ۳۶. کشفیات اخیر دربارهی شبکههای جاسوسی هنوز میزان نفوذ حزب توده در نیروهای مسلح ایران را مشخص نکرده است و قدرت این حزب در دستگاه اداری کشور همچنان نامعلوم است. با این حال، حتی در حداقل حالت، شواهد نشان میدهد نفوذ حزب توده در نیروهای مسلح برای انجام یک عملیات مؤثر گردآوری اطلاعات، ایجاد توانایی خرابکاری راهبردی و ترور سیاسی، تهیه سلاح و تجهیزات، حفاظت از اعضای حزب در برابر پلیس، و تسهیل عبور پنهانی کمونیستهای شوروی و ایران از مرزهای ایران کافی بوده است. وسعت این نفوذ در نیروهای مسلح، نشانههای پیشین مبنی بر نفوذ حزب در وزارتخانههای مختلف، بهویژه دادگستری و فرهنگ (آموزشوپرورش)، را تقویت میکند. همچنین هم ضعف امنیت ایران در برابر جاسوسی و هم موفقیت کمونیستها در جذب نیروهای ایرانی برای عملیات پنهانی خود را برجسته میسازد. اینکه شبکهی حزب توده در نیروهای مسلح ظاهراً تلاش خود را به جاسوسی و ایجاد توان خرابکاری محدود کرده، حاکی از آن است که اتحاد شوروی در شرایط کنونی دریافته است برنامهاش باید به گسترش و تقویت منابع و امکانات محدود بماند، نه اینکه بهزودی برای تصرف کنترل نیروهای مسلح اقدام کند.
مشخص گردید نمیتوان حزب توده را یک حزب معمولی دانست؛ بلکه یک شبکه مخرب و تروریستی بود که در هر کجای دنیا بود به شدیدترین شکل با آن برخورد میشد.
@na_ta_ma
👍8❤4🔥1👏1