بچه‌ها این عمادالدین باقیه. مرید آیت‌الله منتظری. شعبه‌ای از قبیله آخوندها که با «نمایش وجدان بیدار» برای «فقط بخشی از قربانیان» خودشون رو «مرجع اعتبارسنجی جنایات» جا زدند. و فکر کردند خیلی باهوشند.

خیلی‌ها باورشون نمیشه چرا میگن خوک مدفوع میخوره. هرچی هم میگی اینا سیستم گوارشی‌شون اینجوریه که برای هضم غذا یه مقدار ازین مکمل‌ها هم نیاز دارن بی‌فایده‌ست. وقتی میبری‌شون طویله می‌بینن یه حیوون گوگولی و تپلیه. هی صبر می‌کنند و میگن «کو پس؟». هی صبر می‌کنند. بعد یهو یکی‌شون میاد درست زیر پای اون یکی شروع می‌کنه هاخم هاخم هاخم... هرچی هست میخوره، از عن و شاش و کاهو و سبزی.
برای همین همیشه اینجوریه که اگه شک داری، باید تکیه بدی به حصار، و صبر کنی. بالاخره عادت‌شون رو نشون میدن.

کشتار به خانواده بازیگر حکومتی که شرفش رو برای تبلیغ پروژه خونبار نظام تو سوریه فروخت هم رسیده، بعد خوکچه‌های خونشور میگن عدد نسازید!

📊 وقتی ریاضیات، روایت رسمی را رسوا می‌کند!
— نقد و بررسی خون‌شوریِ عمادالدین باقی
(۱/۲)
✍🏻 #ارسالی_مخاطبان

🔸یادداشت اخیر آقای عمادالدین باقی، اگرچه در پوسته‌ای از «نصیحت‌گری مشفقانه» و دعوت به پرهیز از خشونت پیچیده شده، اما با نادیده گرفتن الفبای «مدیریت بحران» و اصول «آمار استنتاجی»، عملاً به بازوی ناخواسته‌ی «عادی‌سازی جنایت» بدل شده است. خطای او تنها یک اشتباه محاسباتی نیست؛ بلکه مشارکت در کتمانِ «ردپای فیزیکی» یک جنایت بی‌سابقه‌ در تاریخ ایران و جهان است.

🔻آسیب‌های بنیادین این نگاه را می‌توان در چهار محور زیر، با استناد به داده‌های گزارش تحلیلی «خانه خبری چشما» و شواهد میدانی، تدقیق کرد:

📍 ۱. مغالطه‌ی «پهلوان‌ پنبه» در برابر «منطق لجستیک»

🔸آقای باقی مدعی است که آمارهای بالا (۳۶ یا ۵۰ هزار کشته) صرفاً محصول «عددسازی سیاسی» برای تحریک قدرت‌های خارجی است. این ادعا در برابر گزارش‌های فنی و مهندسی رنگ می‌بازد. رسیدن به عدد ۵۲,۰۰۰ جان‌باخته، نه یک برآورد هیجانی، بلکه خروجیِ محاسبات دقیق بر اساس «قانون رتبه-اندازه» (Zipf's Law) و تحلیل «ظرفیت زیرساخت‌های لجستیکی» است.

🔸وقتی زیرساخت‌های دفن و نگهداری (سردخانه‌های استاندارد) دچار «شکست عملکردی» (Functional Failure) می‌شوند و حاکمیت ناچار به استقرار «کانتینرهای ۴۰ فوت» و اجرای «تریاژ صحرایی» برای اجساد می‌گردد، علم آمار حکم می‌دهد که «نرخ ورودی» سیستم ده‌ها برابر ظرفیت اسمی بوده است. تقلیل این محاسبات علمی به «انگیزه‌های سیاسی»، فرار از واقعیتِ «انسداد لجستیکی» است.

📉 ۲. دامِ «عادی‌سازی» و انکارِ «مشاهدات عینی»

🔸باقی مبنا را بر آمار رسمی (۳۱۱۷ نفر) می‌گذارد و می‌پرسد «مگر همین کم هولناک است؟». پاسخ این است: بله هولناک است، اما از نظر فیزیکی «غیرممکن» است.

🔸شواهد فنی از مرکز پزشکی قانونی کهریزک—از جمله نمایش کدهای ریست‌شونده روی مانیتورهای پذیرش که نشان‌دهنده‌ی پر شدنِ چندین «بلاکِ ثبتی» در یک شیفت است—حکایت از نرخی دارد که با عدد ۳۰۰۰ برای «کل کشور» در تضاد مطلق است.

🔸پذیرش عدد ۳۰۰۰، مساوی است با انکارِ وجود کانتینرهای انباشته از پیکر. آقای باقی با پذیرش این عدد، ناخواسته بر روی هزاران «پیکرِ دپو شده» و «گورهای بی‌نام» خاک می‌پاشد و بحث را از یک «ایرانی‌کشی تمام‌عیار» به یک «درگیری محدود» تقلیل می‌دهد.

🏗 ۳. قیاس مع‌الفارق و نادیده‌گیری «توزیع دم‌سنگین»

🔸مقایسه کشته‌شدگان ۱۵ سال مبارزه چریکی و پراکنده (انقلاب ۵۷) با چند روز سرکوب متمرکز و جنگی (دی ۱۴۰۴) از نظر آماری غلط و گمراه‌کننده است. ما در اینجا با یک پدیده «دم‌سنگین» (Heavy-tailed Distribution) مواجهیم [به نوعی از توزیع‌های آماری اشاره دارد که در آن بخش انتهایی توزیع (دم) به طور قابل توجهی سنگین‌تر از توزیع‌های نرمال یا توزیع‌های با دم سبک است. به عبارت دیگر، در این نوع توزیع‌ها، احتمال وقوع رویدادهای نادر و بزرگ نسبت به توزیع‌های معمولی بیشتر است].

🔸طبق مدل‌سازی‌های آماری:

، اگر تهران به عنوان «هاب مرکزی» دچار اشباع سردخانه‌ها شده باشد (با برآورد حدود ۱۰,۰۰۰ پیکر)، با اعمال ضریب توزیع جمعیتی در ۱۸۵ شهر دیگر که درگیری‌های شدید داشته‌اند، عدد کل به سادگی از مرز ۵۰,۰۰۰ عبور می‌کند. شدت سرکوب (Intensity) در اینجا باعث فروپاشی سیستم‌های تاب‌آور شهری شده است؛ پدیده‌ای که در سال ۵۷ هرگز رخ نداد. این قیاس مع‌الفارق، «ماهیت انفجاری» و سرعتِ کشتارِ اخیر را پنهان می‌کند.

🔍 ۴. توهم «سبب اقوی از مباشر» در برابر واقعیتِ «صید-بازصید»

🔸باقی با توسل به قواعد فقهی، امیدوار است سیستم قضایی جلوی اعدام را بگیرد. اما تحلیل‌های آماری مبتنی بر روش «صید-بازصید» (Capture-Recapture) —که استاندارد طلایی برآورد تلفات در جنایات جنگی است— نشان می‌دهد که در سیستم‌های بسته، «لیست رسمی» (آنچه می‌بینیم) تنها نوک کوه یخ است.

🔸وقتی متغیرهایی مثل «پنهان‌کاری امنیتی» و «تدفین‌های خارج از شبکه» وارد معادله می‌شود، تحلیل‌های این متدولوژی نشان می‌دهد که لیست‌های رسمی معمولاً تنها ۱۰ تا ۱۵ درصد واقعیت را پوشش می‌دهند. در چنین سیستمی، تفکیک بین مسبب و مباشر بی‌معناست؛ چرا که کل ساختار، از صادرکننده دستور تا راننده لودری که گور دسته‌جمعی می‌کند، اجزای یک ماشین «حذف سیستماتیک» هستند.

🔸آقای عمادالدین باقی در یادداشت خود، نه تنها به مغالطه‌ی «نیت‌خوانی» دچار شده، بلکه با نادیده گرفتن «ریاضیات جنایت»، ناخواسته به تریبونی برای روایتی تبدیل شده که هدفش کوچک‌نمایی ابعاد فاجعه است.

(ادامه دارد)
➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📊 وقتی ریاضیات، روایت رسمی را رسوا می‌کند!
— نقد و بررسی خون‌شوریِ عمادالدین باقی
(۲/۲)
✍🏻 #ارسالی_مخاطبان

🔸مغالطه‌ی بنیادین او، پذیرش ساده‌انگارانه‌ی آمارهایی است که با «ظرفیت فیزیکی و محدودیت‌های فضایی» در تناقض‌اند. او چشمانش را بر روی مکانیزم انکار سیستماتیک می‌بندد؛ مکانیزمی که حتی رهبر جمهوری اسلامی نیز در همین روزهای خونین، برای توجیه هزینه‌هایش، بی‌پروا به آن استناد می‌کند و از عدد «۳۰۰ هزار شهید» به عنوان سرمایه‌ی بقای نظام یاد می‌کند.

🔸اما نکته‌ی کلیدی که آقای باقی و همفکرانشان در تحلیل‌های سنتی خود از آن غافل‌اند، «زبانِ صریحِ لجستیک» است. گزارش‌های دقیق آماری و تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد که وضعیت در کهریزک و آرامستان‌های بزرگ کشور، از مرحله «مدیریت اجساد» عبور کرده و به «فروپاشی زیرساخت» رسیده‌است.

📌 وقتی حکومتی که بر سرِ رعایت ظواهر شرعی تدفین وسواس دارد، مجبور می‌شود پروتکل‌ها را کنار بگذارد و از کانتینرهای حمل میوه و گوشت برای انبار کردن توده‌ای انسان‌ها استفاده کند، یعنی عدد جان‌باختگان از مقیاسِ ۳۰۰۰ و ۴۰۰۰ فرسنگ‌ها عبور کرده است.

🔸طبق قانون علمی «رتبه-اندازه» (Zipf's Law)، انباشت پیکر و اشباع در تهران، تنها یک نشانه است؛ نشانه‌ای که می‌گوید بدنه‌ی اصلی فاجعه در ۱۸۵ شهر دیگر ایران گسترده شده است. مدل‌های ریاضی ثابت می‌کنند که عدد ۵۲,۰۰۰ جان‌باخته، نه یک اغراق سیاسی برای تحریک خارجی‌ها، بلکه یک «ضرورت ریاضی» برای توجیهِ وضعیتِ بصریِ سردخانه‌ها و گورستان‌هاست. بدون این حجم از ورودی، هرگز چنین انسداد لجستیکی رخ نمی‌داد.

🔸آقای باقی با تقلیل ماجرا به یک «بازی با اعداد» و حمله به کسانی که سعی در کشف این ابعاد دارند، عملاً در زمینی بازی می‌کند که اتاق‌های فکر امنیتی طراحی کرده‌اند:

«جنگ بر سر عدد، برای فراموشیِ ماهیتِ ایرانی‌کشیِ علنی و بی‌سابقه در تاریخِ ایران».

🔸آقای باقی! وقتی آمار جنایت از حدِ «شمارشِ دستی» خارج می‌شود و برای محاسبه‌اش نیاز به متدولوژی‌های پیچیده‌ای مثل «تخمین سیستم‌های چندگانه» (MSE) پیدا می‌کنیم، دیگر صحبت از «اصلاح امور» و نصیحت اخلاقی به «دست‌اندرکاران قضایی»، شوخی تلخی با تاریخ و خون است.

🔸بنابراین، سوال اصلی از آقای باقی این نیست که چرا آمار مخالفان بالاست؛ سوال این است: چرا شما با پذیرش عدد ۳۱۱۷، چشمانتان را بر روی کانتینرهای ۴۰ فوتی بسته‌اید که هر کدامشان به تنهایی سندِ ردِ ادعای شما هستند؟

🔸نظامی که ۳۰۰ هزار کشته‌ی پیشین را «سرمایه‌ی نظام» و «بیمه انقلاب» می‌داند، ابایی ندارد که ۵۰ هزار نفر دیگر را نیز فدای بقای خود کند و هر روایتی کمتر از واقعیت، تنها به کارِ «عادی‌سازی» جنایت و خریدنِ زمان برای قاتلان می‌آید.

📕۵۰ هزار کشته؛ سازمان تحلیل آمار خانه‎ خبری چشما
🪓 معماران خون
📺 کشتاری بی‌سابقه در کلَ تاریخ ایران
📺 بزرگترین کشتار خیابانی دولتی در تاریخ
— ضحاک به کدام آیه‌ی ضحاک‌نامه اقتدا کرد؟

.


#حکومت_اسلامی #داعش_شیعی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🔻حسن عباسی:

اصل فتنه است [نه کشتن]؛ انقدر می‌کشیم تا دیگر فتنه‌ای نباشد!

📺 بزرگترین کشتار خیابانی دولتی در تاریخ
— ضحاک به کدام آیه‌ی ضحاک‌نامه اقتدا کرد؟
📕۵۰ هزار کشته؛ سازمان تحلیل آمار خانه‎ خبری چشما
📊 وقتی ریاضیات، روایت رسمی را رسوا می‌کند!
— نقد و بررسی خون‌شوریِ عمادالدین باقی
🪓 معماران خون
📺 کشتاری بی‌سابقه در کلَ تاریخ ایران

.


#حکومت_اسلامی #داعش_شیعی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

#آموزشی

🔸در صورت حمله هوایی گسترده، اگر در خانه هستید بهترین جا فضای داخلی بدون پنجره است، مانند حمام، انباری، راهرو داخلی، زیرپله

🔸 در حملات هوایی، ترکش شیشه و موج انفجار از خود بمب کشنده‌تر است؛ پس کنار پنجره، بالکن پشت‌بام، کنار شیشه، آینه، قفسه و.. نروید

🔸 به محض شنیدن صدای انفجار هیجان زده نشوید و جایی نروید به دلیل خطرات بالا  همانجا که هستید بنشینید یا دراز بکشید (دست‌ها روی سر، دهان کمی باز برای کاهش فشار موج)

🔸 زیر میز محکم یا چهارچوب داخلی امن است،نه درِ ورودی

🔸 صبر کنید تا موج اول حملات هوایی تمام شود، اگر صدای انفجار گسترده تر و ادامه دار تر شد گاز را ببندید، وسایل برقی غیرضروری را خاموش کنید و شمع یا شعله روشن نکنید

🔸 چسب نواری ضربدری یا پرده ضخیم، ترکش شیشه ها را کم میکند

🔸 در یک کوله یا ساک دم‌دست آب، داروی شخصی، چراغ‌قوه، پاوربانک، کارت شناسایی، پول نقد، ماسک (برای گرد و غبار) کفش بسته (نه دمپایی) آماده داشته باشید

🔸 روی تپه ها یا پشت بام برای فیلم گرفتن نروید، پدافند با سلاح های هوا پرتاب درگیر است احتمال پخش شدن ریز ترکش بر اثر خرد شدن بدنه موشک یا بمب و.. هست

🔸 این ریز ترکش ها بسیار تیز و مانند تیغه با سرعت زیاد می‌توانند گردن را قطع کنند و یا آسیب های سختی به شما وارد کند، پس مراقب خود باشید

🔹 نشر بدید دوستان و مراقب خودتون باشید

Join ➣ @foryatepezeshki
EMS 👉 @Medical_urgency

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 کشتاری بی‌سابقه در کلَ تاریخ ایران
— نسخه‌ی کامل‌تر از این کلیپ

🎙#امیر_خادم (راوی پادکست «ماجرای مشروطه»)

📺 بزرگترین کشتار خیابانی دولتی در تاریخ
— ضحاک به کدام آیه‌ی ضحاک‌نامه اقتدا کرد؟
🪓 معماران خون
📕۵۰ هزار کشته؛ سازمان تحلیل آمار خانه‎ خبری چشما

.


#حکومت_اسلامی #داعش_شیعی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

مارسیلیوس پادووایی در گفتار اول کتابش، مدافع صلح (defensor pacis)، می‌گوید:

من با همه آنچه ارسطو دربارهٔ سیاست گفته است کاملاً موافقم. تنها در یک مورد با او اختلاف دارم: ارسطو «بزرگ‌ترین شر» برای بشریت را نمی‌شناخت، زیرا در جهان پیشا‌وحیانی می‌زیست و این شر خاص جهان پساوحیانی است: آخوندسالاری و دعوی ولایت‌ مطلقهٔ پاپ (plenitudo potestatis).

@morteza_news

.


#حکومت_اسلامی #داعش_شیعی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

عربستانی که در ظاهر خودشو مخالف حمله نشون میده، در جلسه خصوصی به مقامات آمریکا گفته اگه به ایران حمله نکنید باعث میشه ایران جسورتر و خطرناکتر از قبل بشه و تلویحا موافقت خودشو با حمله اعلام کرده. ۴منبع که توی اون جلسه حضور داشتن این خبر رو تایید کردن.

https://www.axios.com/2026/01/31/saudi-us-strike-iran-kbs-trump

پ.ن: این موضوع بشدت خبر مهمیه

از دستاوردهای رهبر فرزانه‌، حکیم و موقتِ انقلاب:

۱. مرگ بر شاه را به جاوید شاه بدل کرد.

۲. شدیدترین تحریم‌ها را برای ده‌ها میلیون ایرانی کسب کرد.

۳. ۲ جنگ و تعرض تحقیرآمیز خارجی را در زمان خود برای ایرانیان بدست آورد.

۴. کشورهای همسایه‌ مسلمان را به چنان نفرتی از خود کشاند که عملا خواستار نابودی‌اش شوند.

۵. تمام چهره‌های مورد اعتماد ملت را به زندان و حصر و تبعید یا ردصلاحیت مبتلا کرد.

۶. در ۲ روز حدود ۵۰ هزار ایرانی را قتل‌عام کرد.

۷. ارزش ریال را به مادونِ پشکل رساند.

۸. در قتل‌عام بزرگِ ملت سوریه مشارکت مستقیم کرد، اما همان سوریه را نیز از دست داد؛ در قتلِ عام غزه نیز با تدبیرهای فوق‌العاده‌اش در حمایت کور از یک گروه بنیادگرا و تروریست، نقشی موثر ایفا کرد.

فکت نامحبوب ۱۷

رفتار معترضین همیشه واکنشی بوده نه کنشی. همیشه این رژیم بوده که کاری کرده و بعد ما در واکنش به اون قضیه حرکتی زدیم. هیچوقت کنشی از مردم مخالف وجود نداشته که رژیم مجبور بشه واکنش بده. این باعث میشه که ابتکار عمل دست رژیم باقی بمونه.

اگر مبارزه رو یه شطرنج بدونیم، اینکار مثل این می‌مونه که خودمون هربار به طرف مقابل بگیم «بفرما شما مهره‌ی سفید باش، شما اول حرکت کن».

توی فکت‌های قبلی چندبار تاکید کردم که انقلاب علیه این رژیم، یه پروژه است و نه یه حادثه‌. بیاید ببینیم جنبش‌های ۸ سال اخیر چیا بودن: دی ۹۶ رژیم دلار و تخم‌مرغ رو گرون کرد، مردم بیرون اومدن. آبان ۹۸ رژیم بنزین رو گرون کرد، مردم بیرون اومدن. ۱۴۰۱ رژیم مهسا امینی رو کشت، مردم بیرون اومدن. ۱۴۰۴ هم رژیم دلار و تخم‌مرغ رو گرون کرد و مردم بیرون اومدن. این الگو فقط درباره‌ی اعتراضات خیابانی نیست، رفتار عمومی مردم معترض توی سوشال‌مدیا هم عموما واکنشی هست و نه کنشی. معمولا این رژیمه که یه گندی می‌زنه یا کاری می‌کنه و بعد مردم بهش واکنش میدن. کمتر پیش میاد که وقتی خبری نیست و رژیم سوتی نداده، کنشی توسط مردم شروع بشه که گفتمان و اقداماتی بسازه و به رژیم ضربه بزنه.

مثلا چه کنشی؟ چرا همین الان یه صندوقی شکل نمی‌گیره که ایرانیای داخل و خارج با استفاده از کریپتوکارنسی توش پول جمع کنن و همون صندوق توسط افراد مورد اعتماد جریان‌های مختلف صرف اقدامات مبارزاتی بشه؟ حتی ایرانیای داخل هم می‌تونن با کارمزد ۶ سنت، مبالغ کوچیک رو به ولت مربوطه بریزن (حتی یک دلار یا ده دلار) تا قطره‌قطره جمع گردد وانگهی دریا شود. وقتی جمع شد خرج یه پروژه‌ی مبارزاتی بشه. این پروژه می‌تونه حقوقی باشه، حمایتی باشه، تجهیزاتی باشه و .... . هر گروه و جریانی چنین صندوقی برای خودش و طرفداراش بسازه و خرج مسائلی که مهمتر می‌دونه بکنه.
یا غیر از این، همین الان کسی چرا ابتکار عملی پیشنهاد نمیده و اجرا نمی‌کنه که یواش یواش توی میدان به رژیم ضربه بزنه؟ مثلا به پایگاه‌های بسیج سلام برسونه.

این یعنی کنشگری. ولی ما توی ایران کنشگری نداریم. واکنشگری داریم. همیشه وامیستیم رژیم یه کاری بکنه و ما در واکنش به اون یه حرکتی بزنیم‌. و این مارو قابل پیشبینی می‌کنه و به اون‌ها این امکان رو میده تا همیشه آماده باشن. بخاطر همینه که همیشه این رژیمه که بازی رو تعیین می‌کنه و می‌تونه مدیریتش کنه، نه ما.

پی‌نوشت: کمپین‌های معدودی حدود ۸-۱۰ سال پیش بودن که نمی‌خوام اسمشون رو بیارم تا بحث وارد حاشیه نشه. اون‌ها کنشی بودن و گفتمان‌سازی هم کردن. ولی خب مدت‌هاست از این کنشگری فاصله گرفتیم و فقط واکنش میدیم.

بیانیه‌ی میر حسین موسوی،
نه فقط دیرهنگام، بلکه سیاسی و اخلاقیِ بی‌اعتبار است؛ سه هفته پس از کشته‌شدن ده‌ها هزار نفر، گفتنِ «بازی به پایان رسید» دیگر اعلان نیست، گزارشِ پسافاجعه است.

در برهه‌ای که جامعه از مرحلهٔ اعتراض عبور کرده و وارد فاز قتل‌عام عریان شده، بازگشت به رفراندوم، گذار مسالمت‌آمیز و نصیحت قاتلان به زمین‌گذاشتن تفنگ، توهین مستقیم به واقعیت خون است.

این متن نه هزینه‌ای می‌دهد، نه خطری می‌کند، نه مسئولیتی می‌پذیرد؛ صرفاً می‌کوشد صاحبِ آخرین ژست اخلاقی باشد، آن‌هم وقتی که اخلاقِ بی‌قدرت دیگر کار نمی‌کند.

موسوی این‌جا نه در جایگاه رهبر جنبش سبز است، نه حتی کنشگر، بلکه تماشاگرِ متأخرِ فاجعه؛ کسی که هنگام کشتار سکوت کرد و وقتی دیگر کاری از دست کسی برنمی‌آید، زبان گشود.

این بیانیه نه پایان بازی را رقم می‌زند و نه افقی می‌سازد؛ فقط شکاف عمیق میان نسل امروز و سیاست‌مداری را عریان می‌کند که هنوز خیال می‌کند می‌توان با ادبیات دهه‌های گذشته، از دل یک قتل‌عام عبور کرد.

✍🏻 #بهار_اخوان

@baharakhavan_makatebsiasi

.


#استمرارطالبان

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

🌡 حرارت جنگی در خاورمیانه رو باید از پیشونی اسراییل اندازه گرفت، و پیشونی اسراییل نشون نمیده منتظر یک جنگ تمام عیار یا طولانی هستند. البته من اطلاعات نظامی که بقیه ندارند ندارم، و فقط از روی وایبی که از اسراییلی‌ها می‌گیرم این رو میگم.

🛡 موقعیت بسیار شبیه 2018 است که بشار اسد در شهر دوما از سلاح شیمیایی استفاده کرد و معارضان یک روز بعدش شهر رو واگذار کردند (و اونجا هم حکومت می‌گفت تروریست‌ها خودشون به خودشون شیمیایی زدند تا ما را بدنام کنند! سپس فرداش پس گرفتن شهر رو جشن گرفتند، و طرفدارانشون نپرسیدند اگه ما نزدیم چرا شهر رو پس دادند؟)، و آمریکا بعد از کلی استخاره یک حمله محدود به پایگاه‌های سوریه انجام داد، تا از هنجار بین‌المللی عدم استفاده از سلاح شیمیایی دفاع کنه.

🥀 مردم سوریه منتظر واکنشی بودند که متناسب با سلاخی کودکان باشه (کسانی که اون صحنه‌ها رو دیدند دیگه به آدمی که قبلش بودند برنگشتند)، اما اصابت چند موشک کروز به پایگاه‌هایی در وسط بیابان، چیزی نبود که می‌خواستند. خاورمیانه سرزمین چشم در برابر چشمه، و تا وقتی خون به جای خون نریزه، مردم هر دستاورد دیگه‌ای رو پوچ تلقی می‌کنند.

🤝 واکنش آمریکا البته موثر بود، و هر دو طرف دیگری رو متقاعد شده فرض کرد. حکومت اسد مدعی بود واکنش شل آمریکا تروریست‌ها رو متقاعد کرده که «کشتن بچه‌های خود» در جهت بدنام کردن حکومت بی‌فایده‌ست، و مخالفان حکومت هم نتیجه گرفتند انتقام چیزی که کف خیابان می‌بینند، توسط کسی از بیرون گرفته نمیشه.

🎯 در ایران و این زمان خاص هم به نظر میرسه عملیات مشابهی انجام بشه. یعنی اصابت کروز به چند ساختمان و ترور چند نظامی که عامل سرکوب معرفی میشن، که ممکنه لوکیشن بعضی ازون‌ها رو حتی خود حکومت در اختیار آمریکا قرار بده‌. از بزدل‌هایی که فقط در تیراندازی به دختر و پسرهای هفده ساله شهامت دارند، و آدمکش‌های خودشون رو هم سگ‌های یک‌بار مصرف در نظر می‌گیرند، این جور تبادل اطلاعات، که اسمش رو میذارن «تدبیر» دور از ذهن نیست.

🐮 اوباش شیعه دوباره جشن پیروزی می‌گیرند که ناوها آمدند اما گوساله طلایی‌شون هنوز در عمق زمین زنده‌ست و صدا ازش درمیاد، و دولت ترامپ هم با دستی پر که «نذاشتم کشتار معترضان بی واکنش بمونه» ملوان‌ها رو برمیگردونه به سن‌دیگو. و مردم ایران می‌مانند با هشتگ‌های نه به اعدام!

🖇 توی فضای بعد از حمله شیمیایی دوما میشه دنبال الگوهایی برای ایران گشت، ولی تفاوت‌هایی وجود داره و شباهت‌هایی. دو تفاوت بزرگ این بود که ترکیه خودش رو صاحب واقعی سوریه می‌دونست، و برای به چنگ آوردنش هر کثافت‌کاری که به ذهنش رسید و از دستش برمی‌اومد انجام داد. و دوم اینکه روسیه خودش رو مهمان موقت می‌دید برای تأمین امنیت بندری که در اختیار داشت. انقدر فقط همین بندر براش اهمیت داشت که وقتی مخالفان تضمین دادند که میتونه نگهش داره، رویکردش نسبت به اون‌ها رو تغییر داد.

🌍 هر دو این‌ها در ایران متفاوتند. هیچ کشوری نیست که بخواد ایران رو به چنگ بیاره، مخصوصا کشوری که عضو ناتو باشه. و روسیه خودش رو مهمان موقت در ایران نمی‌بینه، بلکه جزیی از دارایی‌هاش می‌بینه.

🏚 و اما شباهت‌ها در اینه که هم حکومت و هم مردم سوریه خودشون رو باختند. گاهی اتفاقات طوری رخ میدن که همه بانگ پیروزی سر میدن، ولی میرن خونه و گریه می‌کنند. از اون سال اعتماد به نفس نیروهای اسد به شدت افت کرد، با اینکه ماشین جنایت متوقف نشد، و فجایع خیلی بدتری هم مرتکب شدند. مردم هم در اقیانوسی از یأس و ناامیدی فرو رفتند.

🕰 میتونم بگم اون سال هیچ‌کس در سوریه باور نمی‌کرد که شش سال بعد اسد فرار کرده باشه به مسکو. همچنین اصلا نمی‌شد تشخیص داد کدوم یکی از نیروهای معارض میتونند به بقیه غلبه کنند. همچنان کلی دعوا و تخطئه بین گروه‌ها وجود داشت. در واقع اون سال سالی بود که جولانی از القاعده فاصله گرفت، و نظر خیلی‌ها این بود که با این کار به بازیگر ضعیف‌تری تبدیل شد.

🌀 هر کشور داستان خودش رو داره و قرار نیست الگوها کپی پیست بشن. اما مهم اینه که به اخبار روز وقعی نهاده نشه. جمهوری اسلامی داره برای خودش خبرخوب‌سازی میکنه. حتی در اقتصاد (یه عده تونستن سرشون رو شیره بمالند که وارد کردن شوک قیمتی به مردم و رهاکردن قیمت‌ها، زایمانیه که تنها نقطه ضعف‌شون که کمبود منابع است رو فیکس می‌کنه، و می‌تونند ازون به بعد با خیال راحت‌تری به جلو حرکت کنند).

🛤 اما اون زیر هیچ‌خبری نیست، و روند درازمدت راه خودش رو میره. راهی که در اون همه‌چیز مختله و هیچ‌چیز به سرانجامی نمیرسه. یک بخش مهم از تفرعن، اینه که فراعنه فکر می‌کنند می‌دونند بدترین چیزی که ممکنه براشون پیش بیاد چیه، و سپس برمبنای این پیش‌بینی برنامه‌ریزی می‌کنند. اما دنیا طوری کار می‌کنه که هیچکس نتونه از قبل بدونه بدترین چیزی که ممکنه‌ سرش بیاد چیه.

✍🏻 #اریک

@anarchonomy

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 «هر پسربچه و زنِ غیرباکره را بکشید!»

— فرمانِ صریحِ «الله/یهوه» در تورات (سفر اعداد، باب ۳۱، آیه ۱۷)
(۱)
🔻کپشنِ ویدیوی اخ‌الوحید:

این قسمت پاسخی‌ست به «شبهه» ر مورد جنگ‌ها در عهد عتیق و کشتن کودکان. کسانی که این تصور غلط را مطرح می‌کنند، آن را در پس‌زمینه‌ی مناسب خود ارائه نمی‌دهند؛ بلکه آیه‌ای را از اینجا یا آنجا استخراج می‌کنند و آن را به صورت جداگانه استفاده می‌کنند، بدون اینکه متن کامل آن را در مورد همان موضوع یا در روح وسیع‌تر کتاب مقدس در نظر بگیرند. بنابراین، در این قسمت ما را دنبال کنید و برای ما دعا کنید.

🔸این برنامه از #اخ‌_الوحید، مبلغ مسیحی و منتقد چیره‌دستِ نصوصِ اسلامی، وجه جالبی از «سندروم نابیناییِ گزینشی» در ویروسِ ادیان را آشکار می‌کند. مؤمنانی که در نقدِ ادیانِ رقیب بدل به محققانی موشکاف، خردگرا و چیره‌دست می‌شوند، وقتی نوبت به آیین خود یا بستری که دین‌شان بر پایه‌ی تصدیقِ آن مشروعیت یافته می‌رسد، ناگهان سلاحِ نقد را زمین گذاشته و بدل به متکلمان ماله‌کش و توجیه گرانی بی‌ خردِ انتقادی می‌شوند.

🔻پیشتر در نقدآگین، خلاصه‌ای برخی از برنامه‌های او را ارائه کرده‌بودیم:

🔻خلاصۀ برنامه‌های اخ‌الوحید
📻 قرآن: اقتباسی از متون کهن یا ترجمه‌ای به عربی؟
📻 تحلیلِ سلیمان و اجنه! و منابعش
📻 قصۀ تخیلیِ هدهد و ملکۀ سباء
📻 پاسخ مورچۀ سخن‌ور(!) به تحدی مولفان قرآن!
📻 ریشه‌های قصص قرآن و سنجش نظریات دربارۀ منشاء قرآن

🔸او که با وسواسی تحسین‌برانگیز، تناقضاتِ تاریخی و اخلاقیِ متون اسلامی را کالبدشکافی می‌کند، هنگامی که با «حمّام خونِ» عهد عتیق و دستورِ سلاخیِ نوزادانِ مدیانی مواجه می‌شود، به‌جای پذیرشِ خویِ قبیله‌ایِ متن، به «ژیمناستیکِ کلامی» روی می‌آورد. او تلاش می‌کند با مفاهیمی چون «پیمانه‌ی گناه» یا «عدالت الهی»، امرِ غیرانسانی را انسانی جلوه دهد؛ گویی خشونت اگر با امضای «یهوه» باشد، نه‌تنها جنایت نیست، بلکه مرهمی است بر زخمِ عدالت!

🔸در واقع، وحید در این برنامه گرفتار همان بن‌بستی می‌شود که همه‌ی خداباورانِ جزم‌اندیش با آن دست‌به‌گریبانند: «اخلاقِ ابزاری». او کشتارِ غیرنظامیان در متون رقیب را «بربریت» می‌نامد، اما همان کنش را در کتاب مقدس به «جراحیِ معنوی برای نجات بشریت» تعبیر می‌کند. این پارادوکس، نشان‌دهنده‌ی آن است که در جهان‌بینیِ دینی، «حقیقت» نه یک ارزشِ فرافردی، بلکه ابزاری در خدمتِ بنیادگراییِ هویتی است.

🔸او با توسل به استدلال‌های سستی نظیر «فرستادن کودکان به ملکوت»، عملاً به یک «نسل‌کشیِ رمانتیک» تن می‌دهد. از منظرِ یک ناظرِ بی‌طرف، این نمایش ثابت می‌کند که مبلغانِ دینی تنها زمانی از «عقلانیت» دم می‌زنند که بخواهند رقیب را از میدان به‌در کنند؛ اما وقتی پایِ «خدایِ خودی» به میان می‌آید، عقل را در قربانگاهِ ایمان سر می‌برند تا مبادا ساختارِ لرزانِ باورهایشان فرو بریزد. او در نقدِ اسلام، یک «سقراطِ» پرسشگر است، اما در دفاع از خشونتِ عهد عتیق، به یک «سربازِ» گوش‌به‌فرمان بدل می‌شود که وظیفه‌اش تزیینِ چهرۀ کریهِ جنگ‌های آیینی با واژگانِ لاهوتی است.

🔸اخ‌الوحید در این برنامه می‌کوشد تا به‌زعم خود، پاسخی جامع به شبهه خشونت در عهد قدیم و دستور قتل کودکان مدیانی در کتاب مقدس است. در ادامه، تمامی نکات مطرح شده در این ویدیو به صورت دسته‌بندی شده ارائه می‌شود، سپس به نقد دقیق این دست توجیهات می‌پردازیم:

۱. مبنای الهیاتی مجازات: گناه، نه هویت

🔸مجری برنامه تأکید می‌کند که در کل کتاب مقدس (از تکوین تا رؤیا)، هیچ مجازاتی بر اساس «هویت دینی» یا نژادی صورت نگرفته است. تنها دلیل مجازات، گناه است.

* قاعده اصلی: بر اساس رومیان ۶:۲۳، «مزد گناه مرگ است». گناه نزد خدا شوخی‌بردار نیست و ثمره آن نابودی است.

* فرصت توبه: خدا هرگز ناگهانی مجازات نمی‌کند. برای مثال، او به مردم کنعان ۴۰۰ سال فرصت توبه داد. اگر ملتی توبه کند (مانند نینوا در زمان یونس نبی)، خدا از مجازات صرف‌نظر می‌کند، اما اگر پیمانه گناه پر شود، قضاوت الهی قطعی است.

۲. روش‌های اجرای مجازات الهی

🔻خداوند برای تادیب یا مجازات ملت‌ها از سه ابزار استفاده می‌کند:

* بلایای طبیعی: مانند طوفان نوح یا نابودی سدوم و عموره به دلیل فساد اخلاقی شدید.

* اوبئه (بیماری‌های واگیردار): که بارها برای تنبیه خودِ بنی‌اسرائیل به کار گرفته شد.

* جنگ‌ها: استفاده از یک ملت برای تنبیه ملتی دیگر که پیمانه گناه‌شان پر شده است.

(ادامه دارد)
➖➖➖

🌾 @Naqdagin