Telegram
نقدآگین
📘از «جنگیری» در لندن تا «دشمنتراشی» در تهران؛ مکانیسمِ یکسانِ تجاوزِ دو امام
— آشکار شدنِ آپارتایدِ همدلیِ چپِ جهانی
✍🏻 #ف_آصفی
🔺باورپذیر نیست، اما حقیقت دارد: عبدالحلیم خان برای ۲۱ فقره جرم جنسی محاکمه میشود، اما علی خامنهای که مسئولیت مستقیم تجاوز سیستماتیک به روح و جسم یک ملت برای چهار دهه را بر عهده دارد، مصون مانده است.
🔺الگوی رفتاری هر دو یکسان است: «استفاده از جایگاه مذهبی برای ارضا قدرت و شهوت، و توسل به ماوراء (جن یا دوژمن) برای توجیه جنایتهای شبانهروزی خود». تفاوت تنها در مقیاس است؛ یکی در پستوی یک آپارتمان جنایت میکند و دیگری در وسعت یک فلات و در بازهی زمانیِ چهار دهه در حق چندین نسلِ پیاپی!
🔺تناقض دردناک اینجاست: آن امام جماعتِ خُرد، چون قدرتِ سیاسی ندارد، «شیطان» نامیده میشود؛ اما امامِ دیکتاتوری که میلیونها نفر را آواره و هزاران نفر را در کف خیابانها، نماز جمعهها و سیاهچالهای زندان سلاخی، کور و شکنجه کرده و ملت را به فقر مطلق و یاس و افسردگی از آیندهی خود واداشته، آزادانه حکم میراند. نه دادگاههای بینالمللی برایش کیفرخواست صادر میکنند و نه آن جنبشهای پر سروصدای «چپ» در غرب که تنها مظالمِ اسرائیل برایشان ظلمِ غیرقابل تحمل تعریف شدهاست، نام او را فریاد میزنند. برای این جریانات، گویی مظلومیت و خون تنها زمانی مشروعیت دارد که از خنجرِ آمریکا یا اسرائیل ریخته شود. آنها که برای یک نابرابریِ کوچک یا اشتباهِ پلیس در نیویورک و لندن گلو پاره میکنند، در برابر شکنجه، کور کردن و اعدامِ هزاران جوان در تهران، دچار «نابیناییِ عمدی» میشوند.
🔺در جهانبینیِ الکنِ آنها، چون جنایتکار برچسبِ «ضدِ امپریالیست» بر پیشانی دارد، پس قربانیانش ارزشِ برهم زدنِ آرامشِ کافههای بروکلین و برلین را ندارند! این همان «آپارتایدِ همدلی» است؛ جایی که اگر دیکتاتوری از جنسِ «مادورو» یا «خامنهای» ملتی را سلاخی کند، چون در جبههی ضدِ غرب است، شرارتش به «مقاومت» تعبیر میشود یا در بهترین حالت، نادیده گرفته میشود.
🔺فاجعهبارتر، واکنش بهاصطلاح روشنفکرانِ دینی و روشنفکرانِ چپ در مقابل مجازاتِ جانیان است. اگر روزی ارادهای جهانی بخواهد امثال این امام یا مادورو را (که حتی انگشت کوچک جنایات این مدعیِ اتصال به غیب و ملکوت هم نبود) بازخواست کند، ناگهان امثال سروش و جریان چپزده، عَلمِ «حقوق بینالملل» و «استقلال کشورها» را بلند میکنند و روضه میخوانند که «حاکمیت ملی خدشهدار شد!». گویی استقلال یک کشور، یعنی آزادی دیکتاتور در سلاخی مردمش! اینها مشکلشان با آمریکاست که دقیقا در ذهنِ آنها، نقشِ «شیطان بزرگ» که خمینیِ بنیادگرا بهکار برده را دارد. شیطان هر کار اخلاقی و ثمربخشی در راستایِ آزادیِ ملتها نیز بکند باید محکوم شود، و در هر جرم و جنایت و شرارتی در دنیا، اوست که مسئول اصلیست.
🔺این قانونِ نانوشته و سیاه تاریخ است: کسی که یک نفر را بکشد، قاتلیست که باید قصاص شود و به چشم «شیطانی مجسم» به او نگریست؛ اما آنکه هزاران هزار نفر را از دم تیغ بگذراند و کور و سیهروز کند به نام خدا، «نماینده خدا» لقب میگیرد! شرارت وقتی به نهایتِ غلظت میرسد، در ذهنِ میانمایه، هالهای از تقدس و هیبت پیدا میکند؛ گویی جنایتکار خودِ «قانون» است، نه کسی که ساحتِ حیوانیت را نیز به لجن کشیده است.
🔺 بنا بر نقلقول کاترین شکدم، خامنهای چنان دچار وهم شده که خود را «دست و اراده خدا» میپندارد که جان انسانها را چون او میگیرد. اما فاجعهبارتر از خودانگاره این متوهمان، بلاهتِ جریانهای سیاسیِ پرادعا در جنبشهای چپگراست؛ کسانی که گویی برای جنایاتِ عظیمی که پیوندی با جبهه آمریکا و اسرائیل ندارد، هیچ ترازوی اخلاقی و هیچ فریادی ندارند!
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— آشکار شدنِ آپارتایدِ همدلیِ چپِ جهانی
✍🏻 #ف_آصفی
👳🏿♂️ محکومیت امام جماعت لندن به جرم ۲۱ فقره جرم جنسی علیه کودکان و زنان
یک امام جماعت در شرق لندن به دلیل ارتکاب ۲۱ فقره جرم جنسی علیه زنان و کودکان، در دادگاه مجرم شناخته شد.
پلیس متروپولیتن لندن اعلام کرده است عبدالحلیم خان ۵۴ ساله که بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۵ از موقعیت مذهبی خود برای سوءاستفاده از چندین زن و دختر بهره برده بود، در دادگاه به ۲۱ فقره جرم جنسی از جمله تجاوز و آزار جنسی کودکان محکوم شده است.
بر اساس اعلام دادستانی بریتانیا، عبدالحلیم خان قربانیان را به مکانهای خلوت مانند آپارتمانها یا نقاط دور از دید دیگران میکشاند و با طرح ادعاهایی درباره داشتن قدرتهای ماورایی یا تسخیر شدن افراد توسط «جن»، آنان را فریب میداد و مورد آزار جنسی قرار میداد.
دادستان پرونده تأکید کرده است که این امام جماعت با سوءاستفاده از اعتماد و جایگاه مذهبی خود، قربانیان را فریب داده و آنان را به انجام اعمال جنسی بدون رضایت وادار کرده است.
قرار است حکم نهایی عبدالحلیم خان در ماه آینده صادر شود.
🔺باورپذیر نیست، اما حقیقت دارد: عبدالحلیم خان برای ۲۱ فقره جرم جنسی محاکمه میشود، اما علی خامنهای که مسئولیت مستقیم تجاوز سیستماتیک به روح و جسم یک ملت برای چهار دهه را بر عهده دارد، مصون مانده است.
🔺الگوی رفتاری هر دو یکسان است: «استفاده از جایگاه مذهبی برای ارضا قدرت و شهوت، و توسل به ماوراء (جن یا دوژمن) برای توجیه جنایتهای شبانهروزی خود». تفاوت تنها در مقیاس است؛ یکی در پستوی یک آپارتمان جنایت میکند و دیگری در وسعت یک فلات و در بازهی زمانیِ چهار دهه در حق چندین نسلِ پیاپی!
🔺تناقض دردناک اینجاست: آن امام جماعتِ خُرد، چون قدرتِ سیاسی ندارد، «شیطان» نامیده میشود؛ اما امامِ دیکتاتوری که میلیونها نفر را آواره و هزاران نفر را در کف خیابانها، نماز جمعهها و سیاهچالهای زندان سلاخی، کور و شکنجه کرده و ملت را به فقر مطلق و یاس و افسردگی از آیندهی خود واداشته، آزادانه حکم میراند. نه دادگاههای بینالمللی برایش کیفرخواست صادر میکنند و نه آن جنبشهای پر سروصدای «چپ» در غرب که تنها مظالمِ اسرائیل برایشان ظلمِ غیرقابل تحمل تعریف شدهاست، نام او را فریاد میزنند. برای این جریانات، گویی مظلومیت و خون تنها زمانی مشروعیت دارد که از خنجرِ آمریکا یا اسرائیل ریخته شود. آنها که برای یک نابرابریِ کوچک یا اشتباهِ پلیس در نیویورک و لندن گلو پاره میکنند، در برابر شکنجه، کور کردن و اعدامِ هزاران جوان در تهران، دچار «نابیناییِ عمدی» میشوند.
🔺در جهانبینیِ الکنِ آنها، چون جنایتکار برچسبِ «ضدِ امپریالیست» بر پیشانی دارد، پس قربانیانش ارزشِ برهم زدنِ آرامشِ کافههای بروکلین و برلین را ندارند! این همان «آپارتایدِ همدلی» است؛ جایی که اگر دیکتاتوری از جنسِ «مادورو» یا «خامنهای» ملتی را سلاخی کند، چون در جبههی ضدِ غرب است، شرارتش به «مقاومت» تعبیر میشود یا در بهترین حالت، نادیده گرفته میشود.
🔺فاجعهبارتر، واکنش بهاصطلاح روشنفکرانِ دینی و روشنفکرانِ چپ در مقابل مجازاتِ جانیان است. اگر روزی ارادهای جهانی بخواهد امثال این امام یا مادورو را (که حتی انگشت کوچک جنایات این مدعیِ اتصال به غیب و ملکوت هم نبود) بازخواست کند، ناگهان امثال سروش و جریان چپزده، عَلمِ «حقوق بینالملل» و «استقلال کشورها» را بلند میکنند و روضه میخوانند که «حاکمیت ملی خدشهدار شد!». گویی استقلال یک کشور، یعنی آزادی دیکتاتور در سلاخی مردمش! اینها مشکلشان با آمریکاست که دقیقا در ذهنِ آنها، نقشِ «شیطان بزرگ» که خمینیِ بنیادگرا بهکار برده را دارد. شیطان هر کار اخلاقی و ثمربخشی در راستایِ آزادیِ ملتها نیز بکند باید محکوم شود، و در هر جرم و جنایت و شرارتی در دنیا، اوست که مسئول اصلیست.
🔺این قانونِ نانوشته و سیاه تاریخ است: کسی که یک نفر را بکشد، قاتلیست که باید قصاص شود و به چشم «شیطانی مجسم» به او نگریست؛ اما آنکه هزاران هزار نفر را از دم تیغ بگذراند و کور و سیهروز کند به نام خدا، «نماینده خدا» لقب میگیرد! شرارت وقتی به نهایتِ غلظت میرسد، در ذهنِ میانمایه، هالهای از تقدس و هیبت پیدا میکند؛ گویی جنایتکار خودِ «قانون» است، نه کسی که ساحتِ حیوانیت را نیز به لجن کشیده است.
🔺 بنا بر نقلقول کاترین شکدم، خامنهای چنان دچار وهم شده که خود را «دست و اراده خدا» میپندارد که جان انسانها را چون او میگیرد. اما فاجعهبارتر از خودانگاره این متوهمان، بلاهتِ جریانهای سیاسیِ پرادعا در جنبشهای چپگراست؛ کسانی که گویی برای جنایاتِ عظیمی که پیوندی با جبهه آمریکا و اسرائیل ندارد، هیچ ترازوی اخلاقی و هیچ فریادی ندارند!
➖➖➖
🌾 @Naqdagin