This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔻شعرخوانی محسن نامجو درباره علی خامنهای و جمهوری اسلامی، شهریور چهارصد و یک:
🔺قرار بود انتقامِ خونِ رهبرِ شهیدشان را بگیرند؛ اما فرش قرمز پهن کردند زیر پای کسی که به نظامشان (مارِ صدسرِ ضحاکی)، مذهبشان (آیینِ خوکپرور) و رهبر شهیدشان (سیدعلی اصغرِ سیخ و سنگبهدست!) علناً زیباترین کلمات را نثار کرده است!
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
یک روز مار صدسرتان میرود به گا
آئین خوکپرورتان میرود به گا
سیدعلی اصغرتان میرود به گا
سیخ و سنگ سرورتان میرود به گا
🔺قرار بود انتقامِ خونِ رهبرِ شهیدشان را بگیرند؛ اما فرش قرمز پهن کردند زیر پای کسی که به نظامشان (مارِ صدسرِ ضحاکی)، مذهبشان (آیینِ خوکپرور) و رهبر شهیدشان (سیدعلی اصغرِ سیخ و سنگبهدست!) علناً زیباترین کلمات را نثار کرده است!
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Telegram
نقدآگین
📺 کروبیِ شیاد در حرم خمینی و «زیارتِ امام(!!)»
🔺اندکاندک، جمعِ مستان میرسند: این هم جولانِ آزادِ شیخ محصور و عصارهی اصلاحات و جنبش سبز و دموکراسی دینی!
🔺بعد از جنایاتِ بیمانندِ حکومت آخوندی در قتلعام مردم در کمتر از دو روز و اعدامها، و رقم زدن دو جنگِ بیهوده پس از خمینی، که به محاصرۀ اقتصادی و تورمِ سرسامآور و نایابشدنِ داروها انجامیده، شیخِ اصلاحات، به زیارتِ قبر خمینیِ ضحاک آمده (که در فقر و نداری بیمثالِ مردم و تکتکِ جنایاتِ نظامِ اهریمنی و جانشینِ مجنون و جانیاش سهیم است)، و ویدیویی از خود پخش کرده، که در آغاز، زنی از او طلبِ دعا برای دختر معلمشان میکند، و او هم از آمادگیاش برای عاقد شدنِ دختر میگوید! و در دیگری، یک پیرزنِ عوام فلاکتزده میگوید:
❌ یک مردِ عوامِ دیگر، بدونِ ممانعت کروبی، بدن او را میبوسد، و دستش را که از بدنِ مقدسِ کروبی برکت گرفته، به صورت خود میکشد تا نورانیت و برکتِ الله را بگیرد!
🔻کروبی میگوید:
🔺این سیاستمدارِ تراز اصلاحات بود که قرار بود کاری کند که مردم بعد از نیمقرن، برای دارویی که در خارج است، چنین گداییِ امثالِ او را نکنند، و به زیارتِ قبرِ جلادِ غارتگرِ خود را نکنند.
🔺دو دیگری که محمد خاتمی و میرحسین موسوی هستند نیز در مواجهه با خمینی، رویکرد متفاوتی نداشتهاند، و حتی در حدِ یک پاراگراف، نقدی ساده بر خمینی و بنیادِ نظام دینی بیان نکردهاند.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
تصاویر جدید از مهدی کروبی در حرم امام خمینی، در حالی که با مردم دیدار و برای آنان دعا میکند، بار دیگر نام او را به صدر اخبار سیاسی ایران آورده است.
کروبی بیش از ۱۴ سال در حصر خانگی بود؛ حُصری که پس از اعتراضات انتخابات ۱۳۸۸ آغاز شد و یکی از طولانیترین پروندههای سیاسی جمهوری اسلامی را رقم زد.
اما امروز تصویر متفاوتی دیده میشود؛
همان چهرهای که سالها امکان حضور آزادانه در جامعه را نداشت، اکنون در فضای عمومی و در میان مردم دیده میشود.
❓ سؤال مهم اینجاست:
چه اتفاقی افتاد که حصر کروبی پایان یافت؟
آیا این تصمیم صرفاً یک اقدام انسانی و سیاسی بود یا نشانهای از تغییر محاسبات حاکمیت درباره یکی از مهمترین چهرههای اصلاحطلب است؟
کروبی در تمام این سالها از مواضع خود درباره انتخابات ۸۸ و ضرورت آزادی زندانیان سیاسی عقبنشینی نکرد؛ با این حال، امروز امکان حضور عمومی پیدا کرده است.
و یک نکته دیگر هم توجهها را جلب کرده؛ روحیه و برخورد آرام او در تصاویر جدید. البته از روی یک ویدئو نمیتوان درباره وضعیت پزشکی یا سلامت او قضاوت کرد.
حالا یک سؤال مهمتر برای مخاطبان:
آیا پایان حصر کروبی میتواند مقدمهای برای تغییر وضعیت میرحسین موسوی و زهرا رهنورد هم باشد؟
🔺اندکاندک، جمعِ مستان میرسند: این هم جولانِ آزادِ شیخ محصور و عصارهی اصلاحات و جنبش سبز و دموکراسی دینی!
🔺بعد از جنایاتِ بیمانندِ حکومت آخوندی در قتلعام مردم در کمتر از دو روز و اعدامها، و رقم زدن دو جنگِ بیهوده پس از خمینی، که به محاصرۀ اقتصادی و تورمِ سرسامآور و نایابشدنِ داروها انجامیده، شیخِ اصلاحات، به زیارتِ قبر خمینیِ ضحاک آمده (که در فقر و نداری بیمثالِ مردم و تکتکِ جنایاتِ نظامِ اهریمنی و جانشینِ مجنون و جانیاش سهیم است)، و ویدیویی از خود پخش کرده، که در آغاز، زنی از او طلبِ دعا برای دختر معلمشان میکند، و او هم از آمادگیاش برای عاقد شدنِ دختر میگوید! و در دیگری، یک پیرزنِ عوام فلاکتزده میگوید:
از شیراز آمدم! یتیمِ مریضی دارم که از برج ۸ داروش گیر نمیآد و میگن داروش در خارجه!! آمدم به زیارتِ قبر آقای خمینی! برایم دعا کن!
❌ یک مردِ عوامِ دیگر، بدونِ ممانعت کروبی، بدن او را میبوسد، و دستش را که از بدنِ مقدسِ کروبی برکت گرفته، به صورت خود میکشد تا نورانیت و برکتِ الله را بگیرد!
🔻کروبی میگوید:
خیلی کار خوبی کردی به زیارتِ امام(!) آمدی! خدا انشاءالله بهتون شفا میده! منم کنار دیگر «زائرانِ امام(!)» اینجا ۵ بار «امّن یجیب» را میخوانیم، تا خدا بهتون سلامتی بده!
🔺این سیاستمدارِ تراز اصلاحات بود که قرار بود کاری کند که مردم بعد از نیمقرن، برای دارویی که در خارج است، چنین گداییِ امثالِ او را نکنند، و به زیارتِ قبرِ جلادِ غارتگرِ خود را نکنند.
🔺دو دیگری که محمد خاتمی و میرحسین موسوی هستند نیز در مواجهه با خمینی، رویکرد متفاوتی نداشتهاند، و حتی در حدِ یک پاراگراف، نقدی ساده بر خمینی و بنیادِ نظام دینی بیان نکردهاند.
.
#استمرارطالبان #سم_هفته
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
خالد حنفی، وزیر امر به معروف گفت که:
او گفت:
https://afintl.com/202608185956
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
در شریعت الهی «عقل، مطالعه و تحقیق جایی ندارد» و انسانها نباید احکام شریعت را مطابق میل خود بررسی کنند.
او گفت:
«خلاصه قرآن کریم در دو چیز است؛ بکن و نکن. بکن یعنی امر به معروف و نکن یعنی نهی از منکر.»
https://afintl.com/202608185956
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
Telegram
نقدآگین
🔍 وقتی «من» به زبانِ «الله» سخن میگوید
— از جراحت نارسیسیستی تا قدسیشدنِ اقتدار
(۱)
✍🏻#ر_نجفی
🔻پیش از ورود به مقایسه با جوزف اسمیت، بد نیست ابتدا مباحثِ طرحشده را از سه منظر مکمل بررسی کنیم: روانکاویِ تفسیری، پدیدارشناسیِ روایت و نقد گفتمان.
🔻موضوع این بررسی، مجموعهای از روایتهای مربوط به ماریه و سوگند در سورهٔ تحریم (آیات ۱ تا ۵)، عایشه و حفصه در همان سوره، و زید و زینب در سورهٔ احزاب (آیهٔ ۳۷) است؛ جایی که میل، سوگند، راز، شرم، ترس از مردم، اعتراض همسران و مداخلهٔ «الله» در بحرانهای شخصی و خانوادگیِ محمد به یکدیگر گره میخورند.
▪️از منظر روانکاوانه، میتوان الگوهای روانیِ محتملی را در سوژهٔ روایت بررسی کرد:
▪️از منظر پدیدارشناختی، میتوان پرسید:
▪️و از منظر نقد گفتمان، مسئله این است که
⚠️ این متن، محمد را روانکاوانه میخواند، اما روانکاویِ بالینی نمیکند. ما به روانِ یک شخصیت تاریخی دسترسی مستقیم نداریم
و نمیتوانیم دربارهٔ نیت یا وضعیت روانیِ واقعی او حکم قطعی بدهیم. بنابراین مفاهیم روانکاوانه در اینجا ابزارهای تفسیریاند، نه تشخیصهای پزشکی؛ و خوانش پدیدارشناختی نیز ناظر به ساختار تجربه در جهانِ روایت است، نه ادعای دسترسی مستقیم به تجربهٔ زیستهٔ محمد.
پرسش اصلی این است:
🔸از همینجا میتوان در ادامه به سراغ جوزف اسمیت رفت و بررسی کرد که آیا در نحوهٔ پیوند خوردنِ امر شخصی، میل، اقتدار، روابط زناشویی و امر الهی، میان این دو روایت شباهتها یا تفاوتهای معناداری وجود دارد.
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— از جراحت نارسیسیستی تا قدسیشدنِ اقتدار
(۱)
✍🏻#ر_نجفی
🔻پیش از ورود به مقایسه با جوزف اسمیت، بد نیست ابتدا مباحثِ طرحشده را از سه منظر مکمل بررسی کنیم: روانکاویِ تفسیری، پدیدارشناسیِ روایت و نقد گفتمان.
🔻موضوع این بررسی، مجموعهای از روایتهای مربوط به ماریه و سوگند در سورهٔ تحریم (آیات ۱ تا ۵)، عایشه و حفصه در همان سوره، و زید و زینب در سورهٔ احزاب (آیهٔ ۳۷) است؛ جایی که میل، سوگند، راز، شرم، ترس از مردم، اعتراض همسران و مداخلهٔ «الله» در بحرانهای شخصی و خانوادگیِ محمد به یکدیگر گره میخورند.
▪️از منظر روانکاوانه، میتوان الگوهای روانیِ محتملی را در سوژهٔ روایت بررسی کرد:
جراحت نارسیسیستی، شرم، اضطراب، فرافکنی، جابهجایی، دوپارهسازی و بازسازی اقتدار.
▪️از منظر پدیدارشناختی، میتوان پرسید:
میل، شرم، ترس از مردم، گناه، امر قدسی و تهدیدِ اقتدار چگونه در جهانِ روایت ظاهر میشوند و چه ساختاری به تجربهٔ سوژه میدهند.
▪️و از منظر نقد گفتمان، مسئله این است که
این تجربهها چگونه به زبانِ قدرت، حکم، مشروعیت و اقتدار الهی تبدیل میشوند.
⚠️ این متن، محمد را روانکاوانه میخواند، اما روانکاویِ بالینی نمیکند. ما به روانِ یک شخصیت تاریخی دسترسی مستقیم نداریم
[و ای بسا اساسا چنین تصویر عجیب از شخصیتی بهنام محمد -که قرآن و تاریخنگاریِ عباسی گزارش دادهاند- در تاریخ و عالمِ واقع، وجودی خارجی نداشتهاست]
و نمیتوانیم دربارهٔ نیت یا وضعیت روانیِ واقعی او حکم قطعی بدهیم. بنابراین مفاهیم روانکاوانه در اینجا ابزارهای تفسیریاند، نه تشخیصهای پزشکی؛ و خوانش پدیدارشناختی نیز ناظر به ساختار تجربه در جهانِ روایت است، نه ادعای دسترسی مستقیم به تجربهٔ زیستهٔ محمد.
پرسش اصلی این است:
🔍 وقتی میل، شرم، ترس و تعارضِ شخصی در متن با امر قدسی و اقتدار الهی پیوند میخورند، مرز میان تجربهٔ انسانی، خواستِ صاحب قدرت و فرمانِ خدا چگونه ترسیم میشود؟
🔸از همینجا میتوان در ادامه به سراغ جوزف اسمیت رفت و بررسی کرد که آیا در نحوهٔ پیوند خوردنِ امر شخصی، میل، اقتدار، روابط زناشویی و امر الهی، میان این دو روایت شباهتها یا تفاوتهای معناداری وجود دارد.
(ادامه دارد)
➖➖➖
🌾 @Naqdagin