«اگر بخشی از ایران را از آن بگیرند، اگر نامش را از آن بگیرند، همچنان ایران خواهد ماند و نخواهد مُرد. ایران، در نظر من، چونان سنگ خارایی است که موجهای دریا آنرا به اعماق راندهاند، انقلابات جوّی آن را به خشکی انداختهاند، رودی آن را با خود برده و فرسوده کرده است؛ تیزیهای آن را گرفته و خراشهای بسیاری بر آن وارد آورده، اما سنگ خارا که پیوسته همان است که بود، اینک، در وسط درّهای بایر آرمیده است. زمانی که اوضاع بر وفق مراد باشد، آن سنگ خارا گردش از سر خواهد گرفت. اهمیتی ندارد که کدام عنصر طبیعی پیروز شده یا چه حوادثی رخ داده باشد؛ تا زمانیکه او از میان نرفته باشد، همان سنگ خارا خواهد بود و بهجای نیرویی که بخواهد در درازای یک سده اندک آسیبی بر او وارد کند، او بر هزار نیروی مشابه چیره خواهد شد»
❈ کنت آرتور دو گوبینو، سه سال در آسیا، صص ۲۲۳ و ۲۲۴
#JustRemember
➣ @Notes_On_Liberty
❈ کنت آرتور دو گوبینو، سه سال در آسیا، صص ۲۲۳ و ۲۲۴
#JustRemember
➣ @Notes_On_Liberty