🔹دوتا چشم داره ت تاریخ - شکستنِ پوستِ مُرده و زایشِ ایرانِ نوین: اصلاحِ خطایِ غرب در ایران


اکنون فرارسیدن دوران تحمیل آینده بر ملت ایران نیست؛ بلکه لحظه‌ی کالبدشکافی و زدودنِ بقایای فرسوده‌ای است که از ۱۳۵۷ به یادگار مانده است.

ملت در حال فوران است. از پایتخت تا دورترین استان‌ها، از کلان‌شهرها تا غبار فراموشیِ شهرها، جنبشی سیاسی در جریان است؛ نه از کانال واسطه‌های خارجی یا نشست اتاق فکر جهانی، بلکه از دل قدرت شهروندان عادی که در پهنه‌ی فضاهای عمومی تجلی یافته است. شعار یکپارچه‌ی آنان، نامی واحد را فریاد می‌زند: رضا، رضا پهلوی.

این بانگِ پیوند دوباره با میراثِ پیش از چیرگیِ حکومتِ دینی است. این پژواکِ یک اپوزیسیونِ از پیش ساخته شده یا پروژه‌ای غربی نیست؛ این غرشِ قدرتمندِ یک ملت است.

ایرانیان در خیابان‌های سراسر کشور، جان خود را سپرِ گلوله‌های مأموران و مزدورانِ رژیم کرده‌اند و خواستارِ بازگشت‌ِ حاکمیتِ ملی، احیایِ پادشاهی، و حقِ انتخابِ آینده‌ای نوین، آزاد از انقیادِ مذهبی هستند. آنان در پی بازپس‌گیریِ آینده‌ای هستند که ۴۷ سال پیش توسط کشور هایی چون آمریکا، انگلیس و فرانسه به یغما برده شد.

رئیس‌جمهور  ترامپ به ساختار حاکم اخطار دادند که هرگونه تعرض به معترضان، با عکس‌العملی قاطع از جانب ایالات متحده مواجه خواهد شد؛ با این حال، از زمانِ این تذکر اولیه، بر تعداد قربانیان بی‌گناه افزوده شده و این روند متأسفانه همچنان ادامه دارد و اعدام ها و بازداشت ها ادامه دارد.

مردم، با درک این حمایت آشکار، پس از انتشار اخطار ترامپ، با تراکم جمعیتی بیشتری میدان‌ها را پر کردند و چهره و نام او را به عنوان نمادِ گشایشِ احتمالی، بر دیوارهای شهر نقش زدند. عصرِ شفافیتِ اخلاقی، دیگر یک مفهومِ انتزاعی نیست؛ بلکه امری حیاتی و فوری است. مردمی که به وعده‌های این بیانیه‌ها دل بسته‌اند، اکنون می‌پرسند: آیا این وعده‌ها به عمل بدل خواهند شد؟

ترامپ دوره‌ی ریاست خود را به عنوان دورانی برای اصلاحِ اشتباهات تاریخی تعریف کرده‌اند و در پی خنثی‌سازیِ آثارِ مخربِ سیاست‌های گذشته‌اند.

❗️این تعهد باید تا عمیق‌ترین نقاط سیاست خارجی نیز نفوذ کند.

بزرگترین حفره‌ی چرکین در پرونده‌ی سیاست خارجی که نیازمند ترمیم است، واژگونیِ مسیرِ دولت کارتر است.

شکستِ سیاستِ خارجیِ دولتِ کارتر است.


سرزمین ایران امروز، یک اختراع تازه نیست که در حال خلق شدن باشد؛ این همان تمدن کهن است که در حالِ تجدیدِ حیات است. حمایت از این حرکت، نه لطف، بلکه آخرین گام در تصحیح یک خطای سترگِ تاریخی است.

برای رئیس‌جمهوری که سوابقی در تغییر مسیرهای غلط حکومتی دارد، این آخرین فرصت برای تثبیت میراثی ماندگار است. او می‌تواند جایگاه خود را به عنوان رهبری که بزرگترین اشتباه استراتژیک آمریکا در غرب آسیا را جبران کرد، محکم سازد.

❗️او می‌تواند اجازه دهد تاریخ تکرار شود – اما این بار، به شکلی درست. آینده‌ی ملت ایران و اعتبار ایالات متحده، در کفه این ترازو قرار گرفته است.

فصلی در دورانِ جیمی کارتر ناتمام ماند؛ نه از آن رو که آمریکا باید سرنوشتِ ایران را در چنگِ خود نگاه دارد، بلکه به این دلیل که تصمیماتِ غرب، با خشونتِ داخلی در ایران همراه شد و حقِ ایرانیان را در تعیینِ سرنوشتِ خویش انکار کرد. تاریخ، نتایج را قضاوت می‌کند، نه اَهداف و شُعار ها را.

حافظه‌ی تاریخ، نه تنها دخالت‌های دیرپایِ انگلستان و فرانسه، بلکه تصمیماتِ سرنوشت‌سازِ ایالات متحده تحت رهبری کارتر را نیز ثبت کرده است؛ تصمیماتی که به طور مستقیم به برآمدنِ نظامی منجر شد که آینده‌ی ملتِ ایران را به سرقت برد.

اکنون، در آستانه‌ی بازپس‌گیریِ حاکمیت، زمانِ آن رسیده است که این قدرت‌های غربی، به ویژه واشنگتن، در برابرِ این خطای تاریخی پاسخگو باشند. ملتِ ایران طلبکار است؛ زیرا پشتیبانیِ استراتژیک از برآمدنِ خمینی، در واقع دزدیدنِ چهار دهه‌ی شکوفاییِ این سرزمین بود. این یک بدهیِ اخلاقی و سیاسی است که باید با به رسمیت شناختنِ حقِ تعیین سرنوشتِ ملت ایران و اصلاحِ این انحرافِ بنیادین، تسویه گردد.


✍ #اشو


دوتا چشم داره ت تاریخ ‌.‌‌.‌‌.


جوین شو کانال خودت هموطن👇❤️:

https://t.me/ASHOOZA

🔹پایان بازی قدرت: دو ابرقدرت سکوت کردند، آمریکا آماده اقدام

https://t.me/OmidIranAzad/189999

❗️نمیدانم خبر تایید شده است یا خیر اما...

روسیه و چین از شرکت در رزمایش مشترک با جمهوری اسلامی امتناع ورزیدند؛ این عمل ، ارسال سیگنال‌های نظامی تندی به کشورهای همسایه و قدرت‌های رقیب نظیر آمریکا و ناتو بود. هیچ‌کدام، نه پکن و نه مسکو، خواهان چنین نمایش قدرت متقابل یا بر هم زدن توازن منطقه‌ای نیستند.

در وضعیت کنونی، روسیه تمام تمرکز خود را بر تداوم فرسایش در جنگ اوکراین و حفظ اتحادهای خود تحت فشار تحریم‌ها معطوف ساخته است. منابع نظامی و اولویت‌های سیاسی آن‌ها به شکلی دیگر تنظیم شده که ظرفیت چندانی برای مانورهای همسو با تهران باقی نمی‌گذارد.

به همین منوال، چین در محاسبات نظامی منطقه‌ای همواره با احتیاطی عمیق‌تر عمل می‌کند تا از خدشه‌دار شدن منافع اقتصادی جهانی‌اش جلوگیری نماید. ورود مستقیم به رزمایشی که ریشه در تنش‌های منطقه‌ای دارد، می‌تواند به‌طور قطع به ضرر موقعیت اقتصادی-سیاسی حیاتی آن‌ها تمام شود.

باید اذعان کرد که چین و روسیه مدت‌هاست که پشت جمهوری اسلامی را خالی کرده‌اند؛ نکته محوری، خروج این دو بازیگر اصلی از مدار حمایت فعال از تهران است. چین و روسیه، مدت‌هاست که در عمل، حمایت استراتژیک خود را از جمهوری اسلامی دریغ کرده‌اند و کنش آن‌ها در مجامع بین‌المللی به صدور بیانیه‌هایی مبتنی بر تأسف عمیق و محکومیت کلامی تقلیل یافته است.

❗️این خبرِ عدم مشارکت، خود به مثابه چراغ سبز نهایی است.

با این انزوای آشکار، ما اکنون شاهد زمینه‌سازی برای اقدام نظامی فوری از سوی آمریکا و متحدانش علیه جمهوری اسلامی خواهیم بود؛ لغو شرکت این دو قدرت در رزمایش، در عمل حکم چراغ سبز پرنوری را دارد که می‌تواند زمینه‌ساز واکنش‌های نظامی فوری از سوی ایالات متحده و متحدانش علیه جمهوری اسلامی در روزهای آتی باشد؛ تحولی که شاید بسیار زودتر از موعد مقرر محقق گردد. شاید امشب...

چین و روسیه با این انفعال، عملا نور سبزی با شدتی بی‌سابقه را بر مسیر سقوط جمهوری اسلامی روشن ساخته‌اند.

✍ #اشو

سقوط جمهوری اسلامی دیگر یک پیش‌بینی دوردست نیست؛ این واقعه از رگ گردن هم نزدیک‌تر است.

جاوید شاااااه


جوین شو کانال خودت هموطن👇❤️:

https://t.me/ASHOOZA