#آلزایمریسم
با صرف میلیاردها دلار در سوریه و فلسطین پس از شکست مفتضحانه از اهمیت حضور خود در سوریه میگویند برای توجیه حضور خود از نفوذ و حمایت شاه قدرتمند ایران هم فروگذار نیستند و تمام استراتژی آنها خلاصه می‌شود در : "اگر اسرائیل و شیطان با یکدیگر بجنگند، ما در کنار شیطان می‌ایستیم. اگر اسرائیل با چپ بجنگد،ما درکنار چپ خواهیم ایستاد. اگر اسرائیل با راست بجنگد، در کنار راست خواهیم ایستاد."شاه مخالف ایدۀ فلسطین نبود. او به درستی پیش‌ بینی کرده بود که برپایی یک دولت یهودی در خاورمیانه «به دهه‌ها، اگر نه سده‎ها،خشونت منجر می‌شود.»  شاه، برخلاف سایر کشورهای مسلمان و غیرمسلمان،بر شکل‌گیری دولت یگانۀ فدرال که شامل هر دو گروه اعراب و یهودیان باشد، تاکید داشت.شاه در مورد روابط گروه‌های فلسطینی با شوروی نگران بود. در آذر 1353(دسامبر 1974)،در مصاحبه‌ای با روزنامۀ لبنانی الحوادث با فلسطینی‌ها ابراز همدردی کرد اما همزمان هشدار داد«آن چه من از آن هراس دارم ،اینست که مطقه ابزار شوروی یا سایر استراتژی‌های بین‌المللی آن بدل شوند.»  وتاکیید کرد برای قلدری کردن..از راه تروریسم و باج‌خواهی..حدی وجود دارد.»

#شاه

@OmidIranAzad

برخی گمان می‌کنند که روحانیون به یکباره از آستین تاریخ یا حکومت پهلوی درآمدند و به قدرت رسیدند اما تلاش نمی‌کنند به پاسخ درستی برسند ( بخش یک )

تلاشهای روشنفکران در تفسیر نوگرایی دین زدایی در حد امکان بود در ترکیه به عنوان مثال نمیشد که جلو پخش اذان گرفته شود، ولی میشد که اذان به زبان عربی نباشد و تا سالها از مناره های ترکیه اذان به زبان ترکی پخش می شد. یا مثلاً نمیشد که ارتباط فرهنگی مردم را به سادگی با پیشینه اسلامی شان قطع کرد ولی میشد که با تغییر خط رسمی کشور از خط عربی به لاتین پیوند فرهنگی نسلهای بعدی را با منابع گذشته شان قطع کرد در ایران نیز نمی شد که روحانیت را به طور کلی از صحنه به در کرد ولی میشد که آن را محدود کرد و مثلاً صدور مجوز پوشیدن لباس روحانیت را در اختیار دولت گذاشت. البته با این توجیه که این لباس نباید مورد سوء استفاده قرار گیرد و تشخیص موارد حسن استفاده از سوء استفاده در اختیار دولت سکولار قرار می گرفت. راهی که رضاشاه در آن قدم گذاشته بود کمابیش توسط محمدرضا شاه پهلوی ادامه یافت و در دهه پایانی حکومت او یعنی دهه پنجاه شمسی ایران بدون اغراق مدرن ترین مقتدرترین و پیشرفته ترین کشور منطقه بود به برکت درآمد سرشار نفتی که در اوایل دهه ۱۳۵٠ چند برابر شد تولید ناخالص داخلی و درآمد سرانه ایرانیان به شدت افزایش یافت و شاخص های اقتصادی رشدهای خارق العاده را نشان میداد ارتش افسانه ای شاهنشاهی ایران نه تنها تبدیل به قدرتمندترین و مجهزترین ارتش منطقه شده بود بلکه پنجمین نیروی بزرگ نظامی جهان نیز بود در پرتو گسترش شهرنشینی برنامه تحصیلات رایگان و توسعه دانشگاهها و نشریات و کتابهای زیادی که منتشر میشد. در کنار شبکه های رادیو و تلویزیون دولتی و جلوه های هنر و سینما فضای کشور در مجموع به فضایی نوگرا و غربی تبدیل شده بود. در این فضا روحانیت به عنوان ارتجاع سیاه، مظهر عقب ماندگی و واپس گرایی معرفی میشد. ادبیات رسمی و رسانه ها با تمام توان افکار عمومی را بر ضد ارزشهای دینی و روحانیان میشورانیدند و القایی مانند :مفت خور تن پرور و روضه خوان کلاش و .... نقل مجالس و محافل و رسانه های رسمی و غیر رسمی بود. ولی ناگهان همه چیز زیر و رو شد. انقلاب اسلامی چون توفانی سرکش و طاعونی سیاه در مدت کوتاهی کشور را در نوردید و همان فرزندان ایران نوگرا و مدرن که شب و روز در میانشان شاه دوستی و غرب گرایی ترویج شده بود بساط سلطنت شاهنشاهی را برچیدند و از میان همه نیروهای سیاسی ایران از چیگرا گرفته تا روشنفکران لیبرال به ناگاه همای قدرت بر شانه روحانیت نشست. اما چرا و چگونه؟ چه منطقی بر اذهان ایرانیان حاکم بود و چه شد که به «جمهوری اسلامی» تن دادند ؟ ...

بررسی جایگاه روحانیت در تاریخ ایران

#آلزایمریسم