من از چپ ایرانی می‌ترسم؛
از چپی که وقتی خون از زمین بلند می‌شود، دنبال زاویه‌ی ایدئولوژیک می‌گردد تا ببیند باید گریه کند یا ساکت بماند.
از چپی که حقوق بشر را مثل منوی کافی‌شاپ باز می‌کند: یکی را تیک می‌زند، یکی را نمی‌زند.
از چپی که اگر ظالم، هم‌فکرش باشد، به جای «جنایت» می‌گوید «پیچیدگی تاریخی»(@arash_tehran : برای من میر حسین موسوی دموکراسی تر از شاهزاده رضا پهلوی است )
از چپی که وقتی بی‌گناهی کشته می‌شود، اول می‌پرسد: «سمتش کدام طرف بود؟»
چپ ایرانی، وارث همان روشنفکری است که در برابر قتل‌عام سکوت کرد و بعد با قلمش، خون را توجیه.
روشنفکری که برای هر درد، نسخه داشت,جز درد انسان.
برای آزادی، شعار داشت,جز آزادی مخالفش.
و برای حقیقت، هزار تحلیل داشت,جز شجاعت گفتنش.
من از چپ ایرانی می‌ترسم؛
چون هر جا رفته، با ارتجاع و قدرت کنار آمده، و نامش را روشنفکری گذاشته .
چپِ ایرانی : فروشندهٔ وجدان به نرخِ روز

ای خوشا روزگار روسیاهی تان
#امیر_حسین_موسوی
همیشه و فقط
#پاينده_ایران
#جاوید_شاه

🔗 Mahan Mehrabi (@MahanMehrabi2)

#اتحاد_ملی_ایران
🌐 خبرهای بیشتر را از اینجا دنبال کنید👇👇
@OmidIranAzad