شیراز در دوره جدید
شیراز در دوره رضاشاه پهلوی با ایجاد صنایع،مراکز بهداشتی و درمانی،تخریب باروی شهر،کشیدن خیابانهای جدید و نیز آوردن صدهزار اصله درخت از اصفهان سیمای تازه‌ای یافت.در دوره محمدرضاشاه به عنوان مرکز فارس،خاستگاه هخامنشیان و ساسانیان مورد توجه ویژه‌ قرار گرفت،چنانکه در دهه ۱۳۳۰ با راه‌اندازی بیمارستان پانصد تخت‌خوابی نمازی،به عنوان یکی از مجهزترین بیمارستانهای خاورمیانه،وضع بهداشتی شهر بهبود یافت.همزمان نوسازی و مرمت آرامگاه شاعران بزرگی چون سعدی وحافظ،اکتشافات باستان‌شناسی در تخت جمشید،راه‌اندازی دانشگاه پهلوی،برگزاری جشن هنر شیرازوجشنهای ۲۵۰۰ ساله این شهر جایگاه فرهنگی و آموزشی ویژه‌ای یافت.امروزه شیراز، یکی از کلان‌شهرها و از مهمترین محورهای مواصلاتی ایران است که جمعیتی در حدود ۱۵۶۵۰۰۰ تن دارد.دانشگاه شیراز قطب علمی جنوب کشورمان است.شیراز یکی از مهمترین مراکز گردشگری ملی و بین‌المللی ایران ماست و از آن با نام "قلب پرشیا" یاد میشود.همچنین این شهر از مراکز دراویش،یهودیان،مسیحیان،زرتشتیان و نیز بهاییان ایران است.
امین آریان‌راد، «شیراز، ۳. دوره جدید»،

#روز_شیراز

#اتحاد_ملی_ایران
@OmidIranAzad