«وقتی خودشان میگویند
جنگ قابل پیشگیری بود»
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، در مصاحبهی اخیرش بهطور رسمی جملهای گفت که بیتردید مهمترین اعتراف این روزهای رژیم است. او گفت: «اگر ۷ اسفند با تعلیق دوساله موافقت میکردیم، معلوم نبود جنگ نشه؛ اما خسارتی بدتر از جنگ میدادیم و عزتمون رو از دست میدادیم.»
چه اعتراف کثیفی از زبان عالیترین مقام دیپلماسی جمهوری اسلامی! یعنی جنگ نتیجه مسیر انتخابی این رژیم بوده در حالی که برایش امکان دیگری وجود داشته.
حالا باید یک سؤال ساده پرسید به امید اینکه بیوجودها وجودی ناچیز در خود یافته و به آن پاسخ دهند. بیوجودهایی که غیر از جمهوری اسلامی دنبال مسببی برای جنگ میگشتند:
اگر جنگ قابل پیشگیری بود، پس مسئول جان کسانی که امروز کشته میشوند کیست؟ آن رانندهی تریلی روی پل؟ بچههای میناب؟ سربازان پادگان بمپور؟
این بیگناهان هزینه تصمیمات گندهگوهای نظام را میپردازند.
جنگ، حادثهای طبیعی نیست که از آسمان نازل شود. جنگ محصول تصمیمهای سیاسی است که رهبر گوربهگورشان مبدا و نماد تمام این تصمیمات بود.
جنگ یعنی هزینه: مالی، جانی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی.
اینجا یک پرسش مهم به ذهن متبادر میشود که بیوجودها هرگز جوابی برایش ندارند: چرا حکومتی ممکن است حاضر باشد هزینه ای به وسعت و سنگینی جنگ را بپردازد؟ انتخاب پرداخت هزینهی جنگ دقیقا برای پرداختنکردن هزینهی چیست؟
وجودش را ندارند تا در چند کلمه بگویند: هزینهی بحران مشروعیت داخلی را با جنگ میپردازند که یعنی بزرگترین وحشت رژیم که از مردمش است.
از بحران خارجی برای امنیتی کردن فضای سیاسی، محدود کردن مخالفان و به تعویق انداختن مطالبات اقتصادی و اجتماعی استفاده میکنند.
به جز بیوجودها، همه میدانند جمهوریاسلامی از شرایط جنگی برای بقای خود بهره میبرد و بس.
هزینهی سنگین و همهجانبهی جنگ را پرداخت میکند تا هزینهی رویارویی با مردم خودش را ندهد.
در شرایط جنگی پشت هم اعدام کند و هر صدای منتقدی را به «همراهی دشمن» متهم کرده و هر مطالبهای به بعد از پایان جنگ موکول کند.
خمینی؛ رهبر آفتابههای جهان مگر بارها نگفت جنگ نعمت است؟
هر کسی مردم ایران را چه در داخل و چه خارج، عامل جنگ دانست این ویدئوی اعترافی عراقچی را محکم بکوبید بر صورتش تا بلکه وجودِ بیوجودش به خود آید.
#زهرا_عبدی
@OmidIranAzad
جنگ قابل پیشگیری بود»
عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی، در مصاحبهی اخیرش بهطور رسمی جملهای گفت که بیتردید مهمترین اعتراف این روزهای رژیم است. او گفت: «اگر ۷ اسفند با تعلیق دوساله موافقت میکردیم، معلوم نبود جنگ نشه؛ اما خسارتی بدتر از جنگ میدادیم و عزتمون رو از دست میدادیم.»
چه اعتراف کثیفی از زبان عالیترین مقام دیپلماسی جمهوری اسلامی! یعنی جنگ نتیجه مسیر انتخابی این رژیم بوده در حالی که برایش امکان دیگری وجود داشته.
حالا باید یک سؤال ساده پرسید به امید اینکه بیوجودها وجودی ناچیز در خود یافته و به آن پاسخ دهند. بیوجودهایی که غیر از جمهوری اسلامی دنبال مسببی برای جنگ میگشتند:
اگر جنگ قابل پیشگیری بود، پس مسئول جان کسانی که امروز کشته میشوند کیست؟ آن رانندهی تریلی روی پل؟ بچههای میناب؟ سربازان پادگان بمپور؟
این بیگناهان هزینه تصمیمات گندهگوهای نظام را میپردازند.
جنگ، حادثهای طبیعی نیست که از آسمان نازل شود. جنگ محصول تصمیمهای سیاسی است که رهبر گوربهگورشان مبدا و نماد تمام این تصمیمات بود.
جنگ یعنی هزینه: مالی، جانی، اقتصادی، سیاسی، اجتماعی.
اینجا یک پرسش مهم به ذهن متبادر میشود که بیوجودها هرگز جوابی برایش ندارند: چرا حکومتی ممکن است حاضر باشد هزینه ای به وسعت و سنگینی جنگ را بپردازد؟ انتخاب پرداخت هزینهی جنگ دقیقا برای پرداختنکردن هزینهی چیست؟
وجودش را ندارند تا در چند کلمه بگویند: هزینهی بحران مشروعیت داخلی را با جنگ میپردازند که یعنی بزرگترین وحشت رژیم که از مردمش است.
از بحران خارجی برای امنیتی کردن فضای سیاسی، محدود کردن مخالفان و به تعویق انداختن مطالبات اقتصادی و اجتماعی استفاده میکنند.
به جز بیوجودها، همه میدانند جمهوریاسلامی از شرایط جنگی برای بقای خود بهره میبرد و بس.
هزینهی سنگین و همهجانبهی جنگ را پرداخت میکند تا هزینهی رویارویی با مردم خودش را ندهد.
در شرایط جنگی پشت هم اعدام کند و هر صدای منتقدی را به «همراهی دشمن» متهم کرده و هر مطالبهای به بعد از پایان جنگ موکول کند.
خمینی؛ رهبر آفتابههای جهان مگر بارها نگفت جنگ نعمت است؟
هر کسی مردم ایران را چه در داخل و چه خارج، عامل جنگ دانست این ویدئوی اعترافی عراقچی را محکم بکوبید بر صورتش تا بلکه وجودِ بیوجودش به خود آید.
#زهرا_عبدی
@OmidIranAzad
❤116👍63👌7👎3💔3😢2