برای #آبان_خونین روز یکشنبه از ساعت ۲ تا ۴ روبروی فدرال بیلدینگ در لس آنجلس جمع میشویم. از دوستان تقاضا دارم در نشر فراخوان کوشا باشند.
#پاینده_ایران_جاوید_شاه
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#نور_بر_تاریکی_پیروز_است

11000 Wilshire BLV, Los Angeles⁩⁩

در چشم‌های هانا، جهان سنگین‌تر از کودکانه‌هایش شده است؛ اما هنوز، میان همین تاریکی، شعله‌ای کوچک از عشقِ مانده در دلش …شب‌ها را روشن نگه می‌دارد.

‏کوچولوی غمگین، دلت یک روز دوباره پرنور می‌شود.

ایمان دارم روز جمعه مردم میهن‌پرست مشهد هانای کوچک ما را در آغوش پر مهرشان خواهند فشرد و فریاد ⁧#جاويدشاه‌⁩ آنها گوش سه فاسد را پاره‌ خواهد کرد.

‏⁧#خسرو_علیکردی⁩
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
➖➖➖➖
#پاسارگادنیوزKFP
🌐🌐 @PN_KFP

👑بگذارید ما را فاشیست بنامند👑

💬چند روز پیش در میزگردی که در شبکه‌ی VOA و باحضور #شیوا_عاملی‌_راد (ساکن کانادا)
#اسکندر_لطفی #اسماعیل_عبدی (ساکن آلمان)
به نام (نمایندگان معلمان ایران [به نام بدنه، بدون پاسخ به بدنه]) برگزار شد افراد حاضر سخنانی مطرح کردند که به‌طور آشکار با واقعیت اجتماعی جامعه‌ی ایران فاصله داشت
برخی از آنان حتی به زبان کشور محل اقامت خود در حد استانداردی مانند A2 نیز تسلط کافی ندارند، یا حتی یک سخنرانی به زبانی غیرازفارسی نداشته‌اند.
یکی از این افراد مدعی شده بود که:

[در این مدت با برخی فعالان سیاسی و صنفی در سطح بین‌المللی و گاهی نیز با سیاستمداران و نمایندگان پارلمان‌های اروپایی از جمله آلمان دیدار و گفت‌وگو داشته‌ام]
▪️ اما تاکنون: نه سند رسمی از این دیدارها منتشر شده، نه گزارش رسانه‌ای معتبر از این فعالیت‌ها ارائه شده، و نه حتی یک خروجی سیاسی مشخص از این ادعاها دیده شده است.

بر کسی پوشیده نیست که این افراد حتی در تکلم زبان فارسی نیز فاقد صراحت و تکلم بیان‌اند.
چه رسد به آن‌که بتوانند در مجامع دیپلماتیک و سطح‌های بین‌المللی از موضع نمایندگی یک جنبش اجتماعی سخن بگویند.
در گفتمان این افراد، چیزی جز بازتولید واژه‌هایی نظیر الیگارشی، هژمونی، اقلیت، اتنیک..و نیز ترویج مفاهیم انحرافی دیگر، مشاهده نمی‌شود
💬درآن میزگرد، افراد چشم خود را بر شعارهای میهن‌پرستانه‌ی جامعه بسته
و به‌طور غیرمستقیم جریان انقلابی اخیر را فاشیست و مرکزگرا نامیدند/ حمله‌ی خارجی را نه تنها برای عبور از ج.ا مفید ندانسته بلکه آنرا نفی و ناکارآمد تلقی کردند
▫️پ.ن:

بله، حق با شماست؛
نباید هیچ فشاری وارد شود،
تا شما با گذشت زمان و با تداوم کشتارهای آینده، بیشتر بتوانید خون جوانان را به هشتگ تقلیل دهید
و از آن برای خود وجهه‌ی بین‌المللی بسازید.

اما خیانت‌های این میزگرد اینجا تمام نشد؛
خانم کانادانشین، مسئولیت خون‌های ریخته‌شده را متوجه فراخوان پهلوی دانست 50:09
و به‌جای نشانه گرفتن عامل مستقیم سرکوب،انگشت اتهام را به‌سوی پهلوی گرفت.افراد حاضر در این میزگرد،
سوابق سیاسی، اخلاقی و نحوه‌ی خروجشان از کشور بر کسی پوشیده نیست
با این حال، همچنان از وارونه‌نمایی حقیقت دست برنمی‌دارندالبته چنین‌واکنش‌هایی از این افراد چندان دور از انتظار نیست.
وقتی پس از آن‌همه خونِ بر زمین ریخته‌شده که هنوز خیابان‌ها بوی خون میدهند
این افراد در گفتار خود، مادران دادخواه را به دو طیفِ [مرکز] و [پیرامون] تقسیم می‌کنند.
گویی ایران را سرزمینی دوپاره می‌بینند،
آنان از (مادران دادخواه پیرامون کشور) سخن می‌گویند، اما هرگز از مادران ایران به‌مثابه‌ی یک کل واحد نام نمی‌برند.
این نگاه، نه عدالت‌خواهانه است و نه ملی،
بلکه برآمده از منافع سیاسی و فئودالیسم سیاسی است.
💬نهادی با چنین تریبون رسانه‌ای گسترده، مبارزه را به این سطح تنزل داده است:
نامه‌نگاری با چند سازمان خارجی، طوفان‌های توییتری، اعتصاب وهشتگ‌سازی
دریغ از یک فراخوان تجمع که برای حکومت هزینه ایجاد کند.
🔺شورا مدعی کشته‌شدن بیش ۲۳۰ دانش‌آموز است
در حالی‌که بنا بر شواهد، ابعاد جنایت بسیار فراتر از این رقم است.
این عدد، به‌جای آغاز دادخواهی، به سقف فاجعه تبدیل شده است.
گویی مبارزه به ژست مُبدل‌شده وجنایت به عدد.
سخنگوی پیشین شورا گفت: امکان فراخوان حضوری نداریم بی‌آنکه توضیحی بدهد چرا؟
❕پاسخ روشن است:
آیا این ناتوانی نتیجه‌ی نفوذ وابستگی به رژیم، رانت و فساد در رأس شورا نیست؟
جز این است که با آشکار شدن پشت‌پرده‌‌ی فعالین فیک طی ۲ سال اخیر. اعتماد عمومی فرهنگیان فرو ریخته و شورا دیگر توان تجمع خیابانی ندارد؟
💬شورا روز چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴ را روز اعتصاب اعلام کرد،روزی که به‌خاطر تعطیلی پیش از آخر هفته، کمترین حضور معلمان را دارد.
اعتصابی فرمالیته، دستوری و ازپیش بی‌اثر.
اعتصابی که حتی توسط صفحات وابسته به جریان‌های تجزیه‌طلب پوشش‌داده شد.اعتصابی که تجزیه‌طلبان آن را پروموت کنند، خود گویای ماهیت آن است.
این اعتصاب نبود نوعی مدیریت نارضایتی بود بقول آن‌دسته از صمدهای علاقمند به روانشناسی مدیریتِ گله‌ای افرادی بود که همچنان دلخوش کرده‌اند به استقلال و کارآمدی شورا
❓پرسشی که مطرح میشود این است: حاصل این مبارزات سانتیمانتال و طوفان‌های مجازی چه بود؟
جز سرکوب صدای اکثریت و تقلیل خواسته‌های واقعی جامعه!
در کدام بیانیه یا مکاتبه با نهادهای بین‌المللی، صدای شعارهای ملی را به گوش جهان رساندید؟
کدام زندانی با هشتگ آزاد شد؟
کدام حکم لغو شد؟
کدام هزینه واقعی به حکومت تحمیل شد؟
🔷ما به شما نتیجه‌ی این مبارزات فرمالیته را میگوییم:
تخلیه هیجانی، سرگرم‌سازی افکار عمومی، مشروعیت‌بخشی به انفعال.
اگر مبارزه‌ای آزادی نیاورد، هزینه‌ای بر سرکوبگر تحمیل نکند، و صدای اکثریت را خفه کند، نام آن مبارزه نیست
#نه_به_فعالین_فیک_صنفی