#حکومت_فاشیست، سالهاست که سر فرزندان خود را میخورد، مردم که عددی نیستند...!

خبری در سال 1382 مردم را غافلگیر کرد ولی بدلیل جو خفقان و اختناق حکومت، خیلی از جامعه از آن مطلع نشدند:
تعدادی از فرماندهان سپاه پاسداران از جمله محمد مهدی دوزدوزانی(مشهور به سید مهدی کاظمی)‏معاون مالی نیروی زمینی سپاه پاسداران و از فرماندهان تیپ مستقل الغدیر در جنگ ایران و عراق،در اعتراض به فساد و بی عدالتی در کشور «جنبش متحد ایثارگران» را در سال ۱۳۸۰ تأسیس کردند.
انتشار نامه سرگشاده و اعتراضی «ما رزمنده‌ایم» که به نامه "فرماندهان سپاه" مشهور شد و راه اندازی تحصن‏وتجمع در ستاد مشترک سپاه (پادگاه قصر فیروزه) در اوایل سال ۱۳۸۲ از جمله برجسته‌ترین فعالیت‌های این جنبش بود. (روزنامه عصر نو، ۱۳ خرداد ۱۳۸۸)

دوزدوزانی در اوایل سال ۱۳۸۰ در حضور خامنه‌ای به تجارت‌های مافیایی سپاه و بسیج در اروپا و کشور‌های خلیج فارس، دست داشتن سپاه و بسیج در تجارت‏مواد مخدر و تجارت دختران و زنان ایرانی به کشور های خلیج فارس اعتراض کرد.
او در حضور خامنه ای اظهار کرد که کلیه ادوات جنگی ایران به صورت مستقیم و غیر مستقیم توسط آمریکا و اسرائیل تامین می‌شود و ضدیت علنی با آمریکا را دور از عقل و خرد دانست.
دوزدوزانی همچنین اظهار داشت که نظام‏برای بقای خود به رابطه معقول با آمریکا نیاز دارد، او گفت که نباید مردم را از دانستن ضعف‌های کشور محروم کرد و اظهار داشت که «مردم نامحرم» نیستند. (وبلاگ بودا، ۱۶ آذر ۱۳۸۴)

وی به تناقضات رفتار و کردار سران ایران با آنچه در ابتدای انقلاب ایران وعده داده شده بود انتقاد کرد و گفت:‏«كاسه صبرمان از اینهمه تبعیض و تناقض در گفتار و كردار لبریز شده...»

دوزدوزانی همچنین در مراسم سالگرد مرگ یکی از فرماندهان سپاه در شهرک شهید محلاتی تهران سخنرانی و وجود ۱۴۷ شرکت اقتصادی وابسته به نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در ایران، دبی و اروپا فعالیت می‌کردند‏را فاش ساخت.

او در سخنرانی خود به فعالیت‌های این شرکت‌ها به هدف کسب درآمد‌های نامشروع برای نهادهای وابسته به سپاه مانند حفاظت اطلاعات و معاونت اطلاعات سپاه و همچنین حوزه نمایندگی ولی فقیه در سپاه اعتراض کرد.
او همچنین اظهار داشت که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در مقابل اهداف‏اولیه‌اش، یعنی ملت و شرف و عزت ایران ایستاده است. (عصر نو- ۱۳ خرداد ۱۳۸۸)

دوزدوزانی در اوایل سال ۱۳۸۲ در جریان حمله به تحصن و تجمع گروه «جنبش متحد ایثارگران» در ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی  (پادگان قصر فیروزه) با استفاده از گاز اشک‌آور و باتوم همراه ۲۰۰ نفر از
شرکت کنندگان در تحصن که همگی از نیروهای ارشد سپاه بودند بازداشت شد.

شعبه هفت دادسرای نظامی تهران آقای دوزدوزانی و متهمان دیگر این پرونده را به صورت غیرعلنی محاکمه کرد و
دادگاه آقای دوزدوزانی و حدود ۲۰۰ نفر از متهمین دیگر این پرونده را در کمتر از یک هفته برگزارکرد.‏
شعبه هفت دادسرای نظامی تهران، دوزدوزانی را به تلاش مسلحانه برای براندازی نظام و توهین به مقامات عالی جمهوری اسلامی ایران متهم کرد.
در شرایطی که حداقل تضمین‌های دادرسی در دادگاههای حکومت اسلامی رعایت نمی شود و متهمان از یک محاکمه منصفانه محرومند، صحت جرایمی که به آنها نسبت داده‏می شود مسلم و قطعی نیست.

سازمان‌های بین المللی حقوق بشر به گزارش‌هایی اشاره می کنند مبنی بر اینکه مقامات جمهوری اسلامی ایران، در برخی موارد اتهامات کاذبی از قبیل قاچاق مواد مخدر یا ارتکاب جرائم عمومی و جنسی را به مخالفان خود (از جمله فعالان سیاسی، مدنی، صنفی و یا اقلیت‌های قومی‏و مذهبی) نسبت داده و آنان را همراه با محکومان عادی دیگر اعدام می کنند.
کشف سه قبضه اسلحه در منزل آقای دوزدوزانی از جمله مدارک ارائه شده علیه او در دادگاه بوده است.
همچنین دادسرای نظامی تهران، در مردادماه ۱۳۸۲ اطلاعیه‌ای در ارتباط با کشف باندی در نیروهای مسلح خبر داد که هدفشان‏اخلال در نظام اقتصادی کشور بود و در آن به آقای دوزدوزانی اشاره شده بود.
آقای دوزدوزانی به جز یک اسلحه کلت کمری که به صورت قانونی در اختیار داشت، از وجود اسلحه‌های دیگر در منزلش اظهار بی اطلاعی کرد.
فرایند دادرسی این پرونده خارج از روند عادی و ظرف کمتر از یک هفته انجام شد. (وبلاگ‏بودا، ۱۶ آذر ۱۳۸۴)

شعبه هفت دادسرای نظامی تهران، آقای محمدمهدی دوزدوزانی را به اتهام «محاربه و فساد فی‌الارض» به اعدام محکوم کرد.
آقای دوزدوزانی در صبح روز چهارشنبه ۲۴ دی ۱۳۸۲ در زندان حشمتیه تهران به دار آویخته شد.
دادگاه، همچنین حدود ۱۰۰ نفر از متهمین دیگر این پرونده‏(که همگی عضو رسمی سپاه بودند) را نیز به «اعدام» محکوم کرد که جملگی به دار آویخته شدند.
بقیه متهمان این پرونده نیز به حبس‌های طویل المدت محکوم شدند.
از جزئیات این احکام اطلاعی در دست نیست...

@PN_KFP