اگر مانند ‎#فاطمه_سپهری ها یا #کوشان_پیرزاده‎ ها، مخالف واقعی باشی، رژیم از وجودت احساس خطر می کند و حتی پس از عمل قلبِ باز یا سوختگی شدید، به زندان باز گردانده خواهی شد.

اگر مانند ‎نرگس محمدی‎ ها و سپیده رشنو ها مخالف نمایشی و تنها به دنبال رزومه سیاسی و جایزه احتمالی حقوق بشری باشی، حتی حکم های نمایشی هم بارها به تعویق می افتند.

به امید اینکه روزی هیچ زندانی سیاسی در یک ایران آزاد نداشته باشیم. ولی باید در تاریخ ثبت شود که روزگاری در #ایران، ‎#ملی‌گرایی و میهن‎پرستی، جرمی نابخشودنی بود.

🔻پ.ن: برای مخالفان احتمالی این پست:

اسکرین شات دوم، پستی در یک کانال تلگرامی مربوط به 21 آبان 1401 است. یعنی در اوج #انقلاب_ملی_ایران؛ و زمانی که مبارزان میهن‎پرست و هوشیار، بابت رسوا کردن امثال علینژاد و اسماعیلیون و گلشیفته، آماج همه گونه تهمت و توهین بودند.

جمهوری پنجاه و هفت و دشمنان ایران مدام مهره‎های خودی را رو خواهند کرد؛ و ما هم تا جای ممکن این مهره‎ها را افشا خواهیم کرد. اما شما نیز لطفا حداقل‎های فعالیت در عرصه سیاست را بیاموزید. زمان و انرژی مبازان، نمی‎تواند صرف مبارزه در چند جبهه شود.

@PN_KFP