مسیحیان فعلی تعصب کمتری دارند و این کمی تعصب مربوط به خود آنها نیست، بلکه بایستی از نسلها آزاد اندیشانی سپاسگزار باشند که از زمان رنسانس تا به امروز تلاش کردهاند و مسیحیان را از بسیاری از عقاید خود شرمنده کردهاند.
چرا مسیحی نیستم؟، برتراند راسل، صفحه 42
چرا مسیحی نیستم؟، برتراند راسل، صفحه 42
🔰 آپدیت جدید تلگرام نسخه 4.8.9 با قابلیت MTProto
https://play.google.com/store/apps/details?id=org.telegram.messenger
🔰 لیست کانالهای ارائه دهنده MTProto Proxy:
✅ 1. @MTProtoTG
✅ 2. @MTProxy
✅ 3. @MTProtoProxies
✅ 4. @ProxyMTProto
✅ 5. @Proxy_mTproto1
✅ 6. @ProxySettings
✅ 7. @MTProtoT
✅ 8. @MTProtoProxy
✅ 9. @socks5en
✅ 10. @proxylinks
🔰 این لیست آپدیت میشود.
@PhilosophyCafe ♨️
https://play.google.com/store/apps/details?id=org.telegram.messenger
🔰 لیست کانالهای ارائه دهنده MTProto Proxy:
✅ 1. @MTProtoTG
✅ 2. @MTProxy
✅ 3. @MTProtoProxies
✅ 4. @ProxyMTProto
✅ 5. @Proxy_mTproto1
✅ 6. @ProxySettings
✅ 7. @MTProtoT
✅ 8. @MTProtoProxy
✅ 9. @socks5en
✅ 10. @proxylinks
🔰 این لیست آپدیت میشود.
@PhilosophyCafe ♨️
Google Play
Telegram - Apps on Google Play
Telegram is a messaging app with a focus on speed and security.
Philosophy Cafe ♨️ pinned «🔰 آپدیت جدید تلگرام نسخه 4.8.9 با قابلیت MTProto https://play.google.com/store/apps/details?id=org.telegram.messenger 🔰 لیست کانالهای ارائه دهنده MTProto Proxy: ✅ 1. @MTProtoTG ✅ 2. @MTProxy ✅ 3. @MTProtoProxies ✅ 4. @ProxyMTProto ✅ 5. @Proxy_mTproto1…»
Philosophy Cafe ♨️ pinned «🔰 تغییر کنید قبل از اینکه تغییر شما را بکند. ✍ #امید_نادری @PhilosophyCafe ♨️»
🔰 #گرانیگاه_ارشمیدس
🔰 #پوپر: #باتلاق
🔰 #ویتگنشتاین: #سنگ_بستر_رودخانه
🔰 #منطقاکتشافاتعلمی
🔰 #کارل_ریموند_پوپر
🔰 مترجم: #حسین_کمالی
🔰 صفحهی: ١٤٢
@PhilosophyCafe ♨️
🔰 #پوپر: #باتلاق
🔰 #ویتگنشتاین: #سنگ_بستر_رودخانه
🔰 #منطقاکتشافاتعلمی
🔰 #کارل_ریموند_پوپر
🔰 مترجم: #حسین_کمالی
🔰 صفحهی: ١٤٢
@PhilosophyCafe ♨️
4_5949814703340389042.pdf
13.7 MB
🔰 #معرفی_کتاب
🔰 #پژوهشهای_فلسفی (کاوشهای_فلسفی)
🔰 #لودویگ_ویتگنشتاین
🔰 #مترجم: #فریدون_فاطمی
@PhilosophyCafe 🔰
🔰 #پژوهشهای_فلسفی (کاوشهای_فلسفی)
🔰 #لودویگ_ویتگنشتاین
🔰 #مترجم: #فریدون_فاطمی
@PhilosophyCafe 🔰
🔰 #معرفی_کتاب
🔰 #پژوهشهای_فلسفی (کاوشهای_فلسفی)
🔰 #لودویک_ویتگنشتاین
🔰 #مترجم:فریدون_فاطمی
@PhilosophyCafe 🔰
🔰 #پژوهشهای_فلسفی (کاوشهای_فلسفی)
🔰 #لودویک_ویتگنشتاین
🔰 #مترجم:فریدون_فاطمی
@PhilosophyCafe 🔰
✍ #امید_نادری
🔰 #پایان_علم (بخشی از پایاننامه اینجانب تحت عنوان: معرفشناسی تکاملی نظریههای علمی)
✅#بخشاول
وقت آن رسیده است که برای بار آخر تکلیف خودمان را با مسئله هدف در فرایندی که آن را علم مینامیم با توجه نظریات کوهن روشن سازیم. همانطور که پیشازاین نیز گفتیم کوهن در انتهای کتاب ساختار باهم کفه قرار دادن فرایندی علمی با فرایند زیستی سعی درکشیدن استعاره تکاملی دارد تا بهواسطه آن عدم هدفمندی علم را توجیه کند. دیدگاه سنتی در فلسفه علم بر این مبنا بوده است که علم یک فرایند انباشتی است، انباشتی از باور¬های صادق که درگذر زمان چیزی به نام «علم» را ایجاد کرده¬اند. باور¬هایی که زمانی در بین دانشمندان بهعنوان باورهایی صادق در نظر گرفته میشدند و چنانچه کسی آنها را نمی-پذیرفت از گردونه علمی به کناری گذاشته می¬شد، ولی امروزه باطل بودن اکثریت این باورها برای دانشمندان امروزی محرز شد است و چهبسا باورهایی که ما الآن بهعنوان صادق¬ترین باورهای علمی هرروز با آنها برخورد میکنیم و در آینده نهچندان دور به فصلی در تاریخ علم بهعنوان باورهای تاریخ گذشته تبدیل شوند. این دیدگاه انباشتی بودن علم در قرن بیستم بهشدت موردانتقاد واقعشده و امروز تقریباً اکثریت فیلسوفان علم مجرب بر اشتباه بودن آن اتفاقنظر دارند. ازجمله کسانی که این تفسیر از پیشرفت در فرایند علمی را رد می¬کند، تامس کوهن میباشد. وی در ساختار چنان ضربه¬ای به این دیدگاه وارد کرد که پسازآن، سرنوشتی بهجز فصلی از تاریخ علم پیدا نکرد. برای کوهن پیشرفت از طریق جایگزینی پارادایم¬ها است ولی این جایگزینی بههیچوجه به معنای نزدیکی به حقیقت نیست، هرچند این موضوع به معنای نسبی¬گرا بودن کوهن هم نیست. وی ایده پیشرفت از طریق توانایی حل مسئله را جایگزین ایده افزایش حقیقتنمائی میکند. پیشرفت در دوره علم عادی بهراحتی میتواند به معنای حل موفقیتآمیز مسئلهها فهمیده شود. نظریه کوهن از پارادایم¬ها و بحث¬های مربوطه به آن ادعای تبیین چرایی پیشرفت علمی را دارد. یک روش مؤثر برای فهم چگونگی مفهوم پیشرفت در نزد کوهن، فهم این موضوع از طریق مفاهیم تکاملی است. اگر به تاریخ تکاملی گونه¬ها نگاه کنیم شاهد نوعی از پیشرفت هستیم که شاید نتوان ازلحاظ فلسفی تعریف دقیقی برای آن یافت ولی شهوداً میتوان آن را فهمید، اما اینکه فکر کنیم این پیشرفت به سمت چیزی است، کاملاً غلط میباشد. پیش از داروین این اعتقاد وجود داشت که گونهها برای رسیدن به یک هدف مطلوب در حال تلاش هستند و حتی اگر تفاوتی در بین نسل¬های متفاوت یکگونه وجود دارد، برای این است که به آن هدف مطلوب برسند، درواقع نوعی همگرایی به سمت یک هدف خاص وجود داشت، هدفی که ممکن است بهوسیله موجودی به نام خدا طراحی و قرار دادهشده باشد؛ اما انتخاب طبیعی نشان داده است که هیچ غایت قصوایی (کمال مطلوبی) وجود ندارد که موجودات به سمت آن در حال حرکت باشند. الکساندر برد (2000) در کتاب خود موضوع هدفمندی علم را با توجه به دیدگاه کوهن، موردبررسی قرار داده است و سعی کرده با خلق دو سناریوی مختلف نشان دهد که کوهن در مورد بیهدف بودن علم دچار اشتباه شده است. ما در اینجا ابتدا سناریو¬های برد را توضیح خواهیم داد و در ادامه دلایلی را که برد برای دفاع از سناریوی برگزیده خود بیان کرده است را موردنقد قرار خواهیم داد. برد دو سناریو مطرح میکند. سناریوی تحول تکگونهای و سناریوی تحول دو گونه¬ای. سناریوی تحول تکگونه بدین شکل است که ما در یکطرف، موجودی داریم که تلاش میکند تا به یک حد مطلوبی از خواسته موردنظرش برسد و در طرف دیگر موجود یا محیطی ثابت. برد برای تشریح این سناریو از استعاره زرافه و درخت استفاده میکند. وی فرض میگیرد که درختان داری یک ارتفاع ثابتی هستند که بلندتر و یا کوتاهتر از آن نمیشود و این زرافهها هستند که تحتفشار تکاملی باید به آن ارتفاع برسند و پسازآنکه به آن ارتفاع رسیدند، دیگر نیازی ندارد که قد خود را افزایش بدهند. در این صورت پس از رسیدن زرافهها به این مقدار مطلوب، ارتفاعی که زرافهها بتوانند به سمت آن تحول یابند، آنها میتوانند با خیال راحت به زندگی خود ادامه دهند. این مثال بدین معنا است که تکامل زرافه¬ها آنها را به آن هدف مطلوب نزدیک و نزدیک¬تر میکند، به سمت یک ارتفاع مطلوب برای تهیه غذا. پس اینیک فرایند تدریجی است و پسازآن که زرافه به آن حد مطلوب رسید دیگر تحول خاتمه مییابد، بهعبارتدیگر داستان تحول تکگونهای یک داستان پایان دار است، پایانی که در نزد برد باید حقیقت و چیز دیگری جز آن نباشد؛ اما در سناریوی دو گونه¬ای نیز که بازهم یک ساده¬انگاری دیگر است، هرچند به وضعیت واقعی در طبیعت نزدیکیتر است، تغییرات در دو گونه متقابل میباشد.
🔰 #ادامه 👇👇👇
@PhilosophyCafe ♨️
🔰 #پایان_علم (بخشی از پایاننامه اینجانب تحت عنوان: معرفشناسی تکاملی نظریههای علمی)
✅#بخشاول
وقت آن رسیده است که برای بار آخر تکلیف خودمان را با مسئله هدف در فرایندی که آن را علم مینامیم با توجه نظریات کوهن روشن سازیم. همانطور که پیشازاین نیز گفتیم کوهن در انتهای کتاب ساختار باهم کفه قرار دادن فرایندی علمی با فرایند زیستی سعی درکشیدن استعاره تکاملی دارد تا بهواسطه آن عدم هدفمندی علم را توجیه کند. دیدگاه سنتی در فلسفه علم بر این مبنا بوده است که علم یک فرایند انباشتی است، انباشتی از باور¬های صادق که درگذر زمان چیزی به نام «علم» را ایجاد کرده¬اند. باور¬هایی که زمانی در بین دانشمندان بهعنوان باورهایی صادق در نظر گرفته میشدند و چنانچه کسی آنها را نمی-پذیرفت از گردونه علمی به کناری گذاشته می¬شد، ولی امروزه باطل بودن اکثریت این باورها برای دانشمندان امروزی محرز شد است و چهبسا باورهایی که ما الآن بهعنوان صادق¬ترین باورهای علمی هرروز با آنها برخورد میکنیم و در آینده نهچندان دور به فصلی در تاریخ علم بهعنوان باورهای تاریخ گذشته تبدیل شوند. این دیدگاه انباشتی بودن علم در قرن بیستم بهشدت موردانتقاد واقعشده و امروز تقریباً اکثریت فیلسوفان علم مجرب بر اشتباه بودن آن اتفاقنظر دارند. ازجمله کسانی که این تفسیر از پیشرفت در فرایند علمی را رد می¬کند، تامس کوهن میباشد. وی در ساختار چنان ضربه¬ای به این دیدگاه وارد کرد که پسازآن، سرنوشتی بهجز فصلی از تاریخ علم پیدا نکرد. برای کوهن پیشرفت از طریق جایگزینی پارادایم¬ها است ولی این جایگزینی بههیچوجه به معنای نزدیکی به حقیقت نیست، هرچند این موضوع به معنای نسبی¬گرا بودن کوهن هم نیست. وی ایده پیشرفت از طریق توانایی حل مسئله را جایگزین ایده افزایش حقیقتنمائی میکند. پیشرفت در دوره علم عادی بهراحتی میتواند به معنای حل موفقیتآمیز مسئلهها فهمیده شود. نظریه کوهن از پارادایم¬ها و بحث¬های مربوطه به آن ادعای تبیین چرایی پیشرفت علمی را دارد. یک روش مؤثر برای فهم چگونگی مفهوم پیشرفت در نزد کوهن، فهم این موضوع از طریق مفاهیم تکاملی است. اگر به تاریخ تکاملی گونه¬ها نگاه کنیم شاهد نوعی از پیشرفت هستیم که شاید نتوان ازلحاظ فلسفی تعریف دقیقی برای آن یافت ولی شهوداً میتوان آن را فهمید، اما اینکه فکر کنیم این پیشرفت به سمت چیزی است، کاملاً غلط میباشد. پیش از داروین این اعتقاد وجود داشت که گونهها برای رسیدن به یک هدف مطلوب در حال تلاش هستند و حتی اگر تفاوتی در بین نسل¬های متفاوت یکگونه وجود دارد، برای این است که به آن هدف مطلوب برسند، درواقع نوعی همگرایی به سمت یک هدف خاص وجود داشت، هدفی که ممکن است بهوسیله موجودی به نام خدا طراحی و قرار دادهشده باشد؛ اما انتخاب طبیعی نشان داده است که هیچ غایت قصوایی (کمال مطلوبی) وجود ندارد که موجودات به سمت آن در حال حرکت باشند. الکساندر برد (2000) در کتاب خود موضوع هدفمندی علم را با توجه به دیدگاه کوهن، موردبررسی قرار داده است و سعی کرده با خلق دو سناریوی مختلف نشان دهد که کوهن در مورد بیهدف بودن علم دچار اشتباه شده است. ما در اینجا ابتدا سناریو¬های برد را توضیح خواهیم داد و در ادامه دلایلی را که برد برای دفاع از سناریوی برگزیده خود بیان کرده است را موردنقد قرار خواهیم داد. برد دو سناریو مطرح میکند. سناریوی تحول تکگونهای و سناریوی تحول دو گونه¬ای. سناریوی تحول تکگونه بدین شکل است که ما در یکطرف، موجودی داریم که تلاش میکند تا به یک حد مطلوبی از خواسته موردنظرش برسد و در طرف دیگر موجود یا محیطی ثابت. برد برای تشریح این سناریو از استعاره زرافه و درخت استفاده میکند. وی فرض میگیرد که درختان داری یک ارتفاع ثابتی هستند که بلندتر و یا کوتاهتر از آن نمیشود و این زرافهها هستند که تحتفشار تکاملی باید به آن ارتفاع برسند و پسازآنکه به آن ارتفاع رسیدند، دیگر نیازی ندارد که قد خود را افزایش بدهند. در این صورت پس از رسیدن زرافهها به این مقدار مطلوب، ارتفاعی که زرافهها بتوانند به سمت آن تحول یابند، آنها میتوانند با خیال راحت به زندگی خود ادامه دهند. این مثال بدین معنا است که تکامل زرافه¬ها آنها را به آن هدف مطلوب نزدیک و نزدیک¬تر میکند، به سمت یک ارتفاع مطلوب برای تهیه غذا. پس اینیک فرایند تدریجی است و پسازآن که زرافه به آن حد مطلوب رسید دیگر تحول خاتمه مییابد، بهعبارتدیگر داستان تحول تکگونهای یک داستان پایان دار است، پایانی که در نزد برد باید حقیقت و چیز دیگری جز آن نباشد؛ اما در سناریوی دو گونه¬ای نیز که بازهم یک ساده¬انگاری دیگر است، هرچند به وضعیت واقعی در طبیعت نزدیکیتر است، تغییرات در دو گونه متقابل میباشد.
🔰 #ادامه 👇👇👇
@PhilosophyCafe ♨️
🔰 #پایان_علم
✅ #بخشدوم
برد خود از مثال چیتا و غزال استفاده میکند. وی توضیح میدهد که در ابتدا هم چیتاها و هم غزال¬ها دارای سرعتی پایین بودند ولی در اثر تکامل یکی، دیگری نیز دچار تحول شده و سرعتش بیشتر میشود.
فرض کنید غزالی در اثر تکامل داری سرعت بیشتری نسبت به سایر هم گونه¬های خود شود، این غزال دریافتن غذا و زادگیری بهمراتب موفق¬تر از هم گونهایهای خود می¬باشد و در مقابل اگر هیچ چیتایی تحول نیابد، گونه چیتاها از بین خواهند رفت ولی چنانچه یک چیتا تحول یابد، آنهم می¬تواند دریافتن غذا و زادآوری موفق شود، درواقع چیزی که اینجا اتفاق میافتد با توجه بهاصطلاح زیست¬شناسان، یک مسابقه تسلیحاتی است که هرگونه سعی می¬کند در رقابت با گونه رقیب، خود را مجهزتر سازد. حال به بررسی ارتباط این دو مدل با فرایند علمی میپردازیم. کوهن زرافه¬ها را بهمانند نظریه¬های علمی میبیند که سعی دارند در اثر فشار انتخابی (آزمایش¬های تجربی) هر چه بیشتر به آن هدف مطلوب (حقیقت) نزدیکتر شوند. ازنظر برد همین موضوع کافی است تا نشاندهنده اشتباه کوهن باشد. ازنظر وی یک استعاره تکاملی که درست طراحیشده باشد، نمیتواند مانع پیشرفت به سمت حقیقت شود.
اگر یک فرضیه بتواند از آزمایشی که بهخوبی طراحی و به مرحله اجرا درآمده بگذرد، معمولاً خاطرجمع میشویم که این فرضیه از پس سایر آزمایشهای مشابه نیز بر خواهد آمد. سناریوی تحول تکگونهای بهطور وسیع این ایده را دربرمی گیرد که ایدهها و یا نظریه¬ها در علم میتوانند تغییر کنند اما ویژگیهای جهان که نسبت به نظریه¬ها و ایدههای علمی واکنش نشان میدهند، مستقل از نظریه¬های ما هستند و درگذر زمان بی¬تغییر باقی می¬مانند. به یاد بیاوریم که در مدل تکگونهای ما میتوانیم بگوییم که زرافه به سمت یک نقطه ایده¬آل حرکت می¬کند و نیز اینکه هیچ فشاری بر روی گونه¬ها وجود ندارد که به سمت آن نقطه ایده¬آل تحول یابند. مشابه با این موضوع ما می¬توانیم بگوییم که یک حوزه تحقیقاتی علمی به سمت یک نقطه ایده¬آل حرکت میکند که به فراتر از آن نمیتواند برود. کرانی که یک زرافه میتواند به آن برسد، یک نقطه ایده¬آل محیطی است که زرافه میتواند با آن «متناسب» گردد، یک نظریه نیز میتواند به یک نقطه متناسبی از جهان برسد و اینیک بازنمایی صادق از جهان خواهد بود، ازاینرو فقط نظریه¬های صادق ابطالناپذیر خواهند بود (برد، 2000: 213).
بهطور خلاصه اعتراض برد علیه کوهن که علم هدفی در برندارد را میتوان به دو دلیل دانست. نخست اینکه ازنظر برد نتایج آزمایش¬های تجربی در علم پایدار و غیرقابل تغییر هستند و دوم اینکه برد باور دارد که ویژگیهای جهان که دانشمندان در جستجوی توضیح دادن آن¬ها هستند، پایدار هستند و در طول زمان دچار هیچ کموکاستیای نمیشوند. این ویژگی¬ها بهوسیله نظریه¬های ماتحت تأثیر قرار نمی¬گیرند، چراکه آن¬ها مستقل از ذهن دانشمندان می¬باشند.
🔰 #ادامه 👇👇👇
@PhilosophyCafe ♨️
✅ #بخشدوم
برد خود از مثال چیتا و غزال استفاده میکند. وی توضیح میدهد که در ابتدا هم چیتاها و هم غزال¬ها دارای سرعتی پایین بودند ولی در اثر تکامل یکی، دیگری نیز دچار تحول شده و سرعتش بیشتر میشود.
فرض کنید غزالی در اثر تکامل داری سرعت بیشتری نسبت به سایر هم گونه¬های خود شود، این غزال دریافتن غذا و زادگیری بهمراتب موفق¬تر از هم گونهایهای خود می¬باشد و در مقابل اگر هیچ چیتایی تحول نیابد، گونه چیتاها از بین خواهند رفت ولی چنانچه یک چیتا تحول یابد، آنهم می¬تواند دریافتن غذا و زادآوری موفق شود، درواقع چیزی که اینجا اتفاق میافتد با توجه بهاصطلاح زیست¬شناسان، یک مسابقه تسلیحاتی است که هرگونه سعی می¬کند در رقابت با گونه رقیب، خود را مجهزتر سازد. حال به بررسی ارتباط این دو مدل با فرایند علمی میپردازیم. کوهن زرافه¬ها را بهمانند نظریه¬های علمی میبیند که سعی دارند در اثر فشار انتخابی (آزمایش¬های تجربی) هر چه بیشتر به آن هدف مطلوب (حقیقت) نزدیکتر شوند. ازنظر برد همین موضوع کافی است تا نشاندهنده اشتباه کوهن باشد. ازنظر وی یک استعاره تکاملی که درست طراحیشده باشد، نمیتواند مانع پیشرفت به سمت حقیقت شود.
اگر یک فرضیه بتواند از آزمایشی که بهخوبی طراحی و به مرحله اجرا درآمده بگذرد، معمولاً خاطرجمع میشویم که این فرضیه از پس سایر آزمایشهای مشابه نیز بر خواهد آمد. سناریوی تحول تکگونهای بهطور وسیع این ایده را دربرمی گیرد که ایدهها و یا نظریه¬ها در علم میتوانند تغییر کنند اما ویژگیهای جهان که نسبت به نظریه¬ها و ایدههای علمی واکنش نشان میدهند، مستقل از نظریه¬های ما هستند و درگذر زمان بی¬تغییر باقی می¬مانند. به یاد بیاوریم که در مدل تکگونهای ما میتوانیم بگوییم که زرافه به سمت یک نقطه ایده¬آل حرکت می¬کند و نیز اینکه هیچ فشاری بر روی گونه¬ها وجود ندارد که به سمت آن نقطه ایده¬آل تحول یابند. مشابه با این موضوع ما می¬توانیم بگوییم که یک حوزه تحقیقاتی علمی به سمت یک نقطه ایده¬آل حرکت میکند که به فراتر از آن نمیتواند برود. کرانی که یک زرافه میتواند به آن برسد، یک نقطه ایده¬آل محیطی است که زرافه میتواند با آن «متناسب» گردد، یک نظریه نیز میتواند به یک نقطه متناسبی از جهان برسد و اینیک بازنمایی صادق از جهان خواهد بود، ازاینرو فقط نظریه¬های صادق ابطالناپذیر خواهند بود (برد، 2000: 213).
بهطور خلاصه اعتراض برد علیه کوهن که علم هدفی در برندارد را میتوان به دو دلیل دانست. نخست اینکه ازنظر برد نتایج آزمایش¬های تجربی در علم پایدار و غیرقابل تغییر هستند و دوم اینکه برد باور دارد که ویژگیهای جهان که دانشمندان در جستجوی توضیح دادن آن¬ها هستند، پایدار هستند و در طول زمان دچار هیچ کموکاستیای نمیشوند. این ویژگی¬ها بهوسیله نظریه¬های ماتحت تأثیر قرار نمی¬گیرند، چراکه آن¬ها مستقل از ذهن دانشمندان می¬باشند.
🔰 #ادامه 👇👇👇
@PhilosophyCafe ♨️
🔰 #پایان_علم
✅ #بخشسوم
استعاره برد از هر دو طرف بهشدت دچار ساده¬انگاری شده است. در طرف علمی این استعاره، این موضوع بهطورکلی درست نیست که اگر یک فرضیه خاص درزمانی از یک نوع آزمایش سربلند بیرون آمد، در آینده هم بتواند در مقابل این نوع از آزمایشها سربلند بیرون بیاید. ممکن است یک فن بهمنظور انجام همان نوع آزمایش توسعه یابد، بهعنوانمثال بهوسیله افزایش دقت در اندازه¬گیری و بهاینعلت نتایج متفاوت شوند. مکانیک سماوی نیوتون تمامی آزمایش¬هایی را که در زمان خودش توسط برجسته¬ترین دانشمندان آن زمان طراحیشده بود را از سر گذرانده بود تا زمانی که بعضی از اعوجاجهای غیرقابل تطبیق مدار سیاره تیر کشف شدند. در کار بِرد تمرکز بر روی واژه «خوب» است، جایی که او میگوید «آزمایش خوب طراحیشده و خوب به مرحله اجرا درآمده». در دایره اصطلاحی کوهن، خوبی یک آزمایش به پارادایم کنونی مربوط میشود و جدای از پارادایم، خوبی یک آزمایش معنایی ندارد. ولی برد چنان این واژه را به کار میبرد که گویی این واژه در تمام پارادایم¬ها دارای معنی یکسانی میباشد که بهوضوح این موضوع اشتباه است. هرچند این موضوع درست است که تمایلات ما باعث نمی¬شوند که عدد روی فشارسنج تغییر یابد، اما این موضوع باعث نمیشود یک نظریه که در زمان کنونی آزمایش¬هایی را سر گذرانده است در آینده نیز بتواند آزمایشهایی از همان نوع را با موفقیت پشت سر بگذارد. این¬ها حداقل جواب¬هایی بودند که میشد به اعتراض اولیه برد داد، اما در باب اعتراض دوم وی باید این نکته را بیان داشت که این اعتراض خود شامل دو قسمت است. قسمت اول این اعتراض می¬گوید که ویژگی¬های جهان درگذر زمان ثابت باقی می¬مانند و قسمت دوم می¬گوید که ویژگیهای جهان نسبت به نظریه¬های ما دچار هیچگونه تغییری نمی-گردند. قسمت اول این اعتراض را می¬توان از دو جهت متفاوت موردنقد قرار داد؛ اما خود این بیتغییری جهان را هم میتوان از دو جنبه متفاوت موردبررسی قرار داد. تغییر به معنای عوض شدن ویژگیهای ظاهری جهان که بعید است مراد برد از تغییر این نوع باشد، چراکه ما در زندگی روزمره مدام شاهد این تغییر هستیم و دوم اینکه ما این تغییر را بهعنوان تغییر در قوانین بنیادین هستی و ثابت¬های هستی بدانیم. اگر ما تغییر را در معنای دوم بپذیریم و این موضوع را هم قبول کنیم که جهان در اثر مهبانگ به وجود آمده است، تازهوارد این موضوع میشویم که آیا قوانین هستی خود دچار تغییر میشوند و یا نه؟ آنچه از ظاهر کار پیداست این است که برد این قوانین را تغییرناپذیر و ثابت میداند؛ اما افرادی هستند که روی بر تغییرپذیری این قوانین در طول زماندارند و به وجود آمدن خود این قوانین را نیز ناشی از یک فرایند تکاملی میدانند، تنازعی در بقای قوانین. چنانچه این تکامل جهانی را بپذیریم، آنگاه دیگر نمیتوان از مدل تحول تکگونهای دفاع کرد. مدلی که در آنیک طرف ثابت و طرف دیگر در حال تحول مداوم برای رسیدن به نقطه مطلوب خود از این محیط ثابت است، علاوه بر اینکه ما در فرایند تکاملی در جهان واقعی نیز چنین مدلی را در بین موجودات حداقل تاکنون مشاهده نکرده¬ایم. دیگر پذیرفتن اینکه ویژگی¬های جهان درگذر زمان بدون تغییر هستند، امری دور از باور است، چراکه ما میدانیم بسیاری از ویژگی¬هایی که در جهان کنونی شاهد آن¬ها هستیم در آغاز پیدایش کیهان وجود نداشتهاند، پس گفتن اینکه جهان بدون تغییر است از برد بعید است. علاوه بر این موضوع مشکل دیگری که در کار بِرد مشاهده میشود این است که گویی وی به نحوی می¬داند که این قوانین بنیادی چگونه هستند که درگذر زمان ثابت می¬باشند، اگر بدین شکل باشد، دیگر فرایند نزدیک شدن تدریجی به این بنیادها بی¬معنی است، چراکه اگر وی میداند که این بنیادها چگونه هستند و به چه شکل عمل میکنند، پس دیگر فرایند علمی بی¬معنی میشود، چراکه رسیدن به آنچه است که از پیش رسیده¬ایم و اگر نمی¬داند که این قوانین چگونه هستند و نحوه¬ی عمل آن¬ها به چه شکل است پس دیگر صحبت کردن از پایداری آن¬ها درگذر زمانی امری بیهوده است.
دلیل سومی که برای رد این تفکر برد میتوان ارائه کرد بدین شکل است که چنانچه برد بپذیرد که انسان در اثر فرایند تکامل به وجود آمده است، باید این موضوع را هم بپذیرد که تکامل یک فرایند بینقص نیست، بلکه فرایندی است دارای نقص که در یک فرایند سازگاری مداوم است (بهعنوانمثال چشم برای انسان یک اندام سازگار شده ولی دارای نقص است).
🔰 #ادامه 👇👇👇
@PhilosophyCafe ♨️
✅ #بخشسوم
استعاره برد از هر دو طرف بهشدت دچار ساده¬انگاری شده است. در طرف علمی این استعاره، این موضوع بهطورکلی درست نیست که اگر یک فرضیه خاص درزمانی از یک نوع آزمایش سربلند بیرون آمد، در آینده هم بتواند در مقابل این نوع از آزمایشها سربلند بیرون بیاید. ممکن است یک فن بهمنظور انجام همان نوع آزمایش توسعه یابد، بهعنوانمثال بهوسیله افزایش دقت در اندازه¬گیری و بهاینعلت نتایج متفاوت شوند. مکانیک سماوی نیوتون تمامی آزمایش¬هایی را که در زمان خودش توسط برجسته¬ترین دانشمندان آن زمان طراحیشده بود را از سر گذرانده بود تا زمانی که بعضی از اعوجاجهای غیرقابل تطبیق مدار سیاره تیر کشف شدند. در کار بِرد تمرکز بر روی واژه «خوب» است، جایی که او میگوید «آزمایش خوب طراحیشده و خوب به مرحله اجرا درآمده». در دایره اصطلاحی کوهن، خوبی یک آزمایش به پارادایم کنونی مربوط میشود و جدای از پارادایم، خوبی یک آزمایش معنایی ندارد. ولی برد چنان این واژه را به کار میبرد که گویی این واژه در تمام پارادایم¬ها دارای معنی یکسانی میباشد که بهوضوح این موضوع اشتباه است. هرچند این موضوع درست است که تمایلات ما باعث نمی¬شوند که عدد روی فشارسنج تغییر یابد، اما این موضوع باعث نمیشود یک نظریه که در زمان کنونی آزمایش¬هایی را سر گذرانده است در آینده نیز بتواند آزمایشهایی از همان نوع را با موفقیت پشت سر بگذارد. این¬ها حداقل جواب¬هایی بودند که میشد به اعتراض اولیه برد داد، اما در باب اعتراض دوم وی باید این نکته را بیان داشت که این اعتراض خود شامل دو قسمت است. قسمت اول این اعتراض می¬گوید که ویژگی¬های جهان درگذر زمان ثابت باقی می¬مانند و قسمت دوم می¬گوید که ویژگیهای جهان نسبت به نظریه¬های ما دچار هیچگونه تغییری نمی-گردند. قسمت اول این اعتراض را می¬توان از دو جهت متفاوت موردنقد قرار داد؛ اما خود این بیتغییری جهان را هم میتوان از دو جنبه متفاوت موردبررسی قرار داد. تغییر به معنای عوض شدن ویژگیهای ظاهری جهان که بعید است مراد برد از تغییر این نوع باشد، چراکه ما در زندگی روزمره مدام شاهد این تغییر هستیم و دوم اینکه ما این تغییر را بهعنوان تغییر در قوانین بنیادین هستی و ثابت¬های هستی بدانیم. اگر ما تغییر را در معنای دوم بپذیریم و این موضوع را هم قبول کنیم که جهان در اثر مهبانگ به وجود آمده است، تازهوارد این موضوع میشویم که آیا قوانین هستی خود دچار تغییر میشوند و یا نه؟ آنچه از ظاهر کار پیداست این است که برد این قوانین را تغییرناپذیر و ثابت میداند؛ اما افرادی هستند که روی بر تغییرپذیری این قوانین در طول زماندارند و به وجود آمدن خود این قوانین را نیز ناشی از یک فرایند تکاملی میدانند، تنازعی در بقای قوانین. چنانچه این تکامل جهانی را بپذیریم، آنگاه دیگر نمیتوان از مدل تحول تکگونهای دفاع کرد. مدلی که در آنیک طرف ثابت و طرف دیگر در حال تحول مداوم برای رسیدن به نقطه مطلوب خود از این محیط ثابت است، علاوه بر اینکه ما در فرایند تکاملی در جهان واقعی نیز چنین مدلی را در بین موجودات حداقل تاکنون مشاهده نکرده¬ایم. دیگر پذیرفتن اینکه ویژگی¬های جهان درگذر زمان بدون تغییر هستند، امری دور از باور است، چراکه ما میدانیم بسیاری از ویژگی¬هایی که در جهان کنونی شاهد آن¬ها هستیم در آغاز پیدایش کیهان وجود نداشتهاند، پس گفتن اینکه جهان بدون تغییر است از برد بعید است. علاوه بر این موضوع مشکل دیگری که در کار بِرد مشاهده میشود این است که گویی وی به نحوی می¬داند که این قوانین بنیادی چگونه هستند که درگذر زمان ثابت می¬باشند، اگر بدین شکل باشد، دیگر فرایند نزدیک شدن تدریجی به این بنیادها بی¬معنی است، چراکه اگر وی میداند که این بنیادها چگونه هستند و به چه شکل عمل میکنند، پس دیگر فرایند علمی بی¬معنی میشود، چراکه رسیدن به آنچه است که از پیش رسیده¬ایم و اگر نمی¬داند که این قوانین چگونه هستند و نحوه¬ی عمل آن¬ها به چه شکل است پس دیگر صحبت کردن از پایداری آن¬ها درگذر زمانی امری بیهوده است.
دلیل سومی که برای رد این تفکر برد میتوان ارائه کرد بدین شکل است که چنانچه برد بپذیرد که انسان در اثر فرایند تکامل به وجود آمده است، باید این موضوع را هم بپذیرد که تکامل یک فرایند بینقص نیست، بلکه فرایندی است دارای نقص که در یک فرایند سازگاری مداوم است (بهعنوانمثال چشم برای انسان یک اندام سازگار شده ولی دارای نقص است).
🔰 #ادامه 👇👇👇
@PhilosophyCafe ♨️
🔰 #پایان_علم
✅ #بخشچهارم
از این موضوع این استفاده را می¬کنم و بیان می¬دارم که شاید همانگونه که درنتیجه فرایند تکامل نیاز به سازگاری سریع منجر شده است که نقص¬هایی را در اندام¬های زیستی موجودات شاهد باشیم، شاید این نقصها علاوه بر اندامهای زیستی در اندامها یا سیستمهایی که منجر به تفکر و درک ما از دنیا میشوند، هم خطاهایی ایجاد کرده باشند که ما بهواسطه این خطاها، بهمانند نقطه کور در چشم انسان، دارای نقاط کوری در ادراک معرفتی خود باشیم که این نقاط کور معرفتی به ما اجازه شناخت درست جهان را ندهند. من از این موضوع اطلاع دارم که این نظر یک نظر بسیار شکاکانه است ولی نمیتوان احتمال آن را رد کرد. از این موضوع که بگذریم میتوان اعتراضات زیر را نیز نسبت به برد داشت:
1- معیار زمانی، ما هیچ معیاری برای تعیین مدتزمانی که باید بگذرد تا یک نظریه را درست بدانیم نداریم.
2- معیار اندازه¬گیری، وسیله¬ای که بهواسطه آن فاصله نظریه¬های خود را از حقیقت اندازه¬گیری کنیم در دسترس نداریم.
3- این نظر برد در صورت پذیرفته شدن میتواند منجر به یک جزمگرایی در علم و از رونق افتادن توسعه علمی شود، چراکه هرکسی در هرزمانی میتواند نظریه خود را پایان کار بداند و با این تفکر مانع از رشد سایر نظریه¬های علمی شود.
4- نظر برد با تاریخ علم نیز در تضاد است، چراکه تاریخ علم به هیچ نظریه¬ای وفا نکرده است و مدام آن¬ها را در خود هضم کرده است.
5- این نظر برد صرفاً میتواند بهصورت یک خواسته و آرزو بیان شود و نه بهعنوان یک فرایند تاریخی، چراکه شواهد تاریخی از آن پشتیبانی نمیکنند و بیشتر به یک ایده¬آل گرایی سقراطی-افلاطونی میماند.
در آخر باید گفت که حتی اگر ما نظریهای داشته باشیم که کاملاً مطابق با حقیقت باشد، به دلایل پیشگفته بعید است که هیچگاه از درستی این نظریه آگاه شویم و شاید به همین علت باشد که بِرد ناامیدانه بیان میدارد که «حقیقت و یا افزایش نزدیکی به آن ممکن است فراورده فرعی فعالیتهای علمی باشند» (برد،2000: 214)
اما قسمت دوم حرف برد مبنی بر اینکه ویژگی¬های جهان با توجه به نظریه¬های ما دچار تغییر نمیشوند، رد حرف کوهن نیست. چراکه هرچند کوهن باور دارد که در اثر تغییر پارادایم، گویی دانشمند به سیاره دیگری منتقلشده است، ولی این موضوع بدین معنا نیست که جهان با توجه به تمایلات ما تغییر میکند؛ و این موضوعی است که خود کوهن نیز در آنجا که میگوید «جهان اختراع و یا ساخته نمیشود ... آن کاملاً سخت است: و توجهی به حداقل خواستهها و تمایلات مشاهدهگر ندارد» (کوهن،1991: 101 و مشابه با این 120 و 159). به آن اذعان دارد. برای کوهن دقیقاً علم از طریق سناریوی دوم پیشرفت میکند، هیچ غایتی برای علم قابلتصور نیست. ما همیشه پیشرفت را به معنای نزدیکی به چیزی در نظر گرفتهایم و شاید همین موضوع باشد که مانع از این میشود که بپذیرم دور شدن از وضعیت که دلخواه ما نیست هم می¬تواند به معنای پیشرفت باشد و این تغییر نگاهی است که وی از ما میخواهد در فرایند علم ببینیم. این پیشرفت دور شونده برای کوهن فرایندی است که «سازگاری» نام دارد. برای وی اساساً غایت پنداشتن صدق و یا حقیقت بهعنوان هدف علم بهکلی اشتباه است. آنچه در اینجا میتوان از کوهن فهمید این است که آنجا که فلسفه علم سنتی صدق و حقیقت میبینند، وی سازگاری میبیند؛ و سازگاری یعنی حل بیامان مشکلات و به دست آوردن خصایصی که یک موجود بهتر بتواند بقا یابد. «آنچه اجازه هر چه بیشتر جور شدن بین یک فعالیت تخصصیشده با جهانش را می¬دهد، بیشتر شبیه آن چیزی است که اجازه سازگاری یکگونه با کنام زیستیاش را می¬دهد» (همان،250:1991). در اینجا باید به تفاوت صدق و حقیقت با سازگاری توجه داشت. در صدق و یا حقیقت ما ادعای دست یافتن به یک مطابقت و یا ادعای رسیدن به حاق واقع و یا حداقل نزدیکی به آن را داریم ولی در سازگاری ما فقط برآمدن از پس مشکلات را داریم. برای کوهن همین برآمدن از پی حل مشکلات است که مهم است، چراکه به اعتقاد وی ما هیچ معیاری نداریم که به کمک آن بتوانیم فاصله نظریه¬های خود را از حقیقت، مورداندازهگیری قرار دهیم و این یعنی همان نبود یک تکیهگاه ارشمیدسی که پیشازاین در مورد آن صحبت شد.
پس انقلاب¬ها، رشته¬زایی¬ها و سایر فعالیت¬های علمی به معنای نزدیک شدن به حقیقت نیستند، بلکه آن¬ها فرایند¬هایی هستند که بهواسطه آن¬ها نوع بشر در جهانی که خود وی نیز جزئی از آن است، به سمت سازگاری هر چه بیشتر پیش میرود؛ و در آخر باید گفت که برای کوهن فرایند علمی یک داستان بی¬پایان است.
🔰 #پایان
@PhilosophyCafe ♨️
✅ #بخشچهارم
از این موضوع این استفاده را می¬کنم و بیان می¬دارم که شاید همانگونه که درنتیجه فرایند تکامل نیاز به سازگاری سریع منجر شده است که نقص¬هایی را در اندام¬های زیستی موجودات شاهد باشیم، شاید این نقصها علاوه بر اندامهای زیستی در اندامها یا سیستمهایی که منجر به تفکر و درک ما از دنیا میشوند، هم خطاهایی ایجاد کرده باشند که ما بهواسطه این خطاها، بهمانند نقطه کور در چشم انسان، دارای نقاط کوری در ادراک معرفتی خود باشیم که این نقاط کور معرفتی به ما اجازه شناخت درست جهان را ندهند. من از این موضوع اطلاع دارم که این نظر یک نظر بسیار شکاکانه است ولی نمیتوان احتمال آن را رد کرد. از این موضوع که بگذریم میتوان اعتراضات زیر را نیز نسبت به برد داشت:
1- معیار زمانی، ما هیچ معیاری برای تعیین مدتزمانی که باید بگذرد تا یک نظریه را درست بدانیم نداریم.
2- معیار اندازه¬گیری، وسیله¬ای که بهواسطه آن فاصله نظریه¬های خود را از حقیقت اندازه¬گیری کنیم در دسترس نداریم.
3- این نظر برد در صورت پذیرفته شدن میتواند منجر به یک جزمگرایی در علم و از رونق افتادن توسعه علمی شود، چراکه هرکسی در هرزمانی میتواند نظریه خود را پایان کار بداند و با این تفکر مانع از رشد سایر نظریه¬های علمی شود.
4- نظر برد با تاریخ علم نیز در تضاد است، چراکه تاریخ علم به هیچ نظریه¬ای وفا نکرده است و مدام آن¬ها را در خود هضم کرده است.
5- این نظر برد صرفاً میتواند بهصورت یک خواسته و آرزو بیان شود و نه بهعنوان یک فرایند تاریخی، چراکه شواهد تاریخی از آن پشتیبانی نمیکنند و بیشتر به یک ایده¬آل گرایی سقراطی-افلاطونی میماند.
در آخر باید گفت که حتی اگر ما نظریهای داشته باشیم که کاملاً مطابق با حقیقت باشد، به دلایل پیشگفته بعید است که هیچگاه از درستی این نظریه آگاه شویم و شاید به همین علت باشد که بِرد ناامیدانه بیان میدارد که «حقیقت و یا افزایش نزدیکی به آن ممکن است فراورده فرعی فعالیتهای علمی باشند» (برد،2000: 214)
اما قسمت دوم حرف برد مبنی بر اینکه ویژگی¬های جهان با توجه به نظریه¬های ما دچار تغییر نمیشوند، رد حرف کوهن نیست. چراکه هرچند کوهن باور دارد که در اثر تغییر پارادایم، گویی دانشمند به سیاره دیگری منتقلشده است، ولی این موضوع بدین معنا نیست که جهان با توجه به تمایلات ما تغییر میکند؛ و این موضوعی است که خود کوهن نیز در آنجا که میگوید «جهان اختراع و یا ساخته نمیشود ... آن کاملاً سخت است: و توجهی به حداقل خواستهها و تمایلات مشاهدهگر ندارد» (کوهن،1991: 101 و مشابه با این 120 و 159). به آن اذعان دارد. برای کوهن دقیقاً علم از طریق سناریوی دوم پیشرفت میکند، هیچ غایتی برای علم قابلتصور نیست. ما همیشه پیشرفت را به معنای نزدیکی به چیزی در نظر گرفتهایم و شاید همین موضوع باشد که مانع از این میشود که بپذیرم دور شدن از وضعیت که دلخواه ما نیست هم می¬تواند به معنای پیشرفت باشد و این تغییر نگاهی است که وی از ما میخواهد در فرایند علم ببینیم. این پیشرفت دور شونده برای کوهن فرایندی است که «سازگاری» نام دارد. برای وی اساساً غایت پنداشتن صدق و یا حقیقت بهعنوان هدف علم بهکلی اشتباه است. آنچه در اینجا میتوان از کوهن فهمید این است که آنجا که فلسفه علم سنتی صدق و حقیقت میبینند، وی سازگاری میبیند؛ و سازگاری یعنی حل بیامان مشکلات و به دست آوردن خصایصی که یک موجود بهتر بتواند بقا یابد. «آنچه اجازه هر چه بیشتر جور شدن بین یک فعالیت تخصصیشده با جهانش را می¬دهد، بیشتر شبیه آن چیزی است که اجازه سازگاری یکگونه با کنام زیستیاش را می¬دهد» (همان،250:1991). در اینجا باید به تفاوت صدق و حقیقت با سازگاری توجه داشت. در صدق و یا حقیقت ما ادعای دست یافتن به یک مطابقت و یا ادعای رسیدن به حاق واقع و یا حداقل نزدیکی به آن را داریم ولی در سازگاری ما فقط برآمدن از پس مشکلات را داریم. برای کوهن همین برآمدن از پی حل مشکلات است که مهم است، چراکه به اعتقاد وی ما هیچ معیاری نداریم که به کمک آن بتوانیم فاصله نظریه¬های خود را از حقیقت، مورداندازهگیری قرار دهیم و این یعنی همان نبود یک تکیهگاه ارشمیدسی که پیشازاین در مورد آن صحبت شد.
پس انقلاب¬ها، رشته¬زایی¬ها و سایر فعالیت¬های علمی به معنای نزدیک شدن به حقیقت نیستند، بلکه آن¬ها فرایند¬هایی هستند که بهواسطه آن¬ها نوع بشر در جهانی که خود وی نیز جزئی از آن است، به سمت سازگاری هر چه بیشتر پیش میرود؛ و در آخر باید گفت که برای کوهن فرایند علمی یک داستان بی¬پایان است.
🔰 #پایان
@PhilosophyCafe ♨️
Want to Make Money Like a C.E.O.? Work for 275 Years - The New York Times
https://mobile.nytimes.com/2018/05/25/business/highest-paid-ceos-2017.html?rref=collection%2Fsectioncollection%2Fbusiness&action=click&contentCollection=business®ion=rank&module=package&version=highlights&contentPlacement=6&pgtype=sectionfront
https://mobile.nytimes.com/2018/05/25/business/highest-paid-ceos-2017.html?rref=collection%2Fsectioncollection%2Fbusiness&action=click&contentCollection=business®ion=rank&module=package&version=highlights&contentPlacement=6&pgtype=sectionfront
Nytimes
Want to Make Money Like a C.E.O.? Work for 275 Years
For the first time, companies in the U.S. are disclosing how their C.E.O.’s compensation compares with the pay of employees. The results are eye-opening.
بت شکنی که خود بت شد در اتاق شکنجه چشمی را از سر زنی در آورد.
#کوهیار
#کوهیار
Philosophy Cafe ♨️
بت شکنی که خود بت شد در اتاق شکنجه چشمی را از سر زنی در آورد. #کوهیار
سعی کردم ی کاریکلاماتور بنویسم ولی به خوبی نوشته های شاپور نشد!
آنست که افسار تمام دنيا را در اختيار دارد اما کسي نمی تواند اداره اش کند، گویی ارباب لذت هاست با طوق وفایی در گردنش ،چون سایه ی بی چون و چرای دنیاست که درپی خود میرود،همه در برابرش تعظیم می کنند، شمع روشنایی دل هاست اما با شعله اش درونش را به آتش می کشد،پس معشوق گفت که تورا دل سوخت و مرا جگر....
با اقتباس از رساله اخوان الصفاي امام محمد غزالی، منطق الطير عطار نیشابوری و آنجان شاعر هندی.
#MArefArab
@PhilosophyCafe
با اقتباس از رساله اخوان الصفاي امام محمد غزالی، منطق الطير عطار نیشابوری و آنجان شاعر هندی.
#MArefArab
@PhilosophyCafe
Forwarded from Deleted Account
Tomas_Kohn_-_Sakhtar-e_Enghelab-haye_Elmi_-_Aram_-Hm.pdf
5.5 MB
Forwarded from Deleted Account
فلسفۀ مدرن اروپایی.pdf
3.6 MB