🖋 تفکر و تأمل، همۀ وقار ظاهری خود را از دست داده است؛ مراسم خاص و رفتار باوقار کسی که به تأمل مینشیند به مسخره گرفته میشود؛ امروز فرزانۀ مکتب قدیمی را دیگر نمیتوانند تحمل کنند. اکنون دیگر حتی دربارۀ مهمترین مسائل خیلی سریع فکر میکنیم، هنگام جابه جا شدن و حین راه رفتن و در میان انواع مشغله ها. برای تفکر نیاز کمی به آمادگی قبلی و حتی سکوت داریم: همه چیز چنان است که گویی در سَر خود ماشینی داریم که حتی در بدترین شرایط نیز بی وقفه میچرخد و کار خود را پی میگیرد. در گذشته وقتی کسی میخواست به تفکر بپردازد -که کاری استثنایی به حساب می آمد!- فوراً متوجه میشدیم؛ معلوم بود که میخواهد داناتر شود و خود را برای برخورد با یک فکر آماده میکند: چهره اش حالتی به خود میگرفت که گویی مشغول نیایش است: وقتی فکری به ذهنش راه می یافت از راه رفتن باز میماند و ساعتها روی یک یا دو پا در کوچه و خیابان بی حرکت باقی میماند. آخر چنین کاری «ارزش» قبول این «زحمت» را داشت.

📚 از کتاب «حکمت شادان»، نوشتۀ فردریش نیچه 📚

@philosophycafe

#Genius

نابغه (انگلیسی: Genius) یک مجموعه آنتولوژی و مستند درامآمریکایی است که توسط شبکه نشنال جئوگرافیک ساخته شده و قسمت اول آن در ۲۵ آوریل ۲۰۱۷ پخش شد.[۲] فصل اول این مجموعه به زندگی آلبرت اینشتین از سال‌های اول زندگی‌اش، روابط او به‌خصوص رابطه‌اش با میلوا ماریچ همسر اولش، کار او در مؤسسه ثبت اختراع و سال‌های پایانی زندگی‌اش به عنوانفیزیک‌دانی که نظریه نسبیت را توسعه داده است، می‌پردازد. این فصل بر اساس کتابی از والتر ایزاکسون به نام اینشتین: زندگی او و جهان ساخته شده که در سال ۲۰۰۷ منتشر شده است. این فصل از ۱۴ آبان‌ماه ۱۳۹۶ با دوبله‌ی فارسی از شبکه نشنال جئوگرافیک فارسی پخش شد.

#لینک_دانلود:
https://www.film2movie.ws/41160/دانلود-سریال-genius/

@PhilosophyCafe ♨️

🖋 افراد بشر -همه مثل هم- حق دارند از مواهب خلقت استفاده کنند، مثل هم حق دارند کار کنند، مثل هم حق دارند در مسابقۀ زندگی شرکت کنند، همه مثل هم حق دارند خود را نامزد هر پُست از پُستهای اجتماعی بکنند و برای تحصیل و به دست آوردن آن از طریق مشروع کوشش کنند. همه مثل هم حق دارند استعدادهای علمی و عملی وجود خود را ظاهر کنند.

📚 از کتاب «نظام حقوق زن در اسلام»، نوشتۀ مرتضی مطهری 📚

@philosophycafe

🗯 تقویم را معطل پاییز کرده است
در من مرور باغ همیشه بهار تو

کم کم به سنگ سرد سیه میشود بدل
خورشید هم نچرخد اگر در مدار تو

چشمی به تخت و بخت ندارم، مرا بس است
یک صندلی برای نشستن کنار تو

🔹 یک صندلی برای نشستن کنار تو / حسین منزوی 🔹

@philosophycafe

سلام؛
هرکس تمایل داشت وبسایت شخصی داشته باشه میتونه از این سرویس به صورت رایگان استفاده کنه و آثارش رو منتشر کنه:

http://blaz.ir

🔸اگرچه ممکن است، این عقیده که “انسان در هنگام مرگ، تمام زندگانی خویش را در چشم بهم زدنی مشاهده می‌کند” به خودی خود برای ما هیجان‌انگیز باشد، اما این عقیده برای انسان عصر تکنولوژی، هیجانی غم‌افزا را با خود به همراه دارد.

🔹ایده‌ای که استیو کاتز، انیماتور برجسته‌ی انگلیسی در انیمیشن کوتاهش با عنوان «در حال سقوط» به خوبی پرورانده است.

#انیمیشن_کوتاه
—————————
🆔: @ethics_technology

《حقیقت نوعی خطاست که گونه‌ی خاصی از موجود زنده، بدون آن نمی‌تواند زندگی کند. درنهایت، ارزش زندگی است که تعیین کننده است》

🔘 #نیچه

@PhilosophyCafe ♨️

《آنجا که فاقد واژه هستیم، شیئی نیست》

🔘 #اشتفان_گئورگ

🔘 #Stefan_Georg

@PhilosophyCafe ♨️

《شناخت‌شناسی، پیوسته چاقو را تیز می‌کند، اما هرگز سراغ بریدن نمی‌رود》

🔘 #هیدگر

🔘 《ج۵۸، مسائل بنیادین پدیدارشناسی، ۴》

@PhilosophyCafe ♨️

🖋 بشر در طی مراحل مختلف گذشتۀ خویش به بی نهایت استعدادها دست یافته است، ولی به شیوه ای چنان ناقص و جنینی که هیچکس وجود آنها را احساس نکرده است. مدتها و گاه قرنها بعد این دستاوردها با قدرت بروز کرده و به بلوغ رسیده اند. چنین به نظر می آید که در دورانی، فلان خصلت یا فلان استعداد و توانایی یا فلان آگاهی و فضیلت در فردی وجود نداشته است. ولی اگر صبر کنیم، به مرور متوجه میشویم که روحیه و خصلتی را که پدران و نیاکانشان داشتند و از آن آگاه نبودند نوه ها و نتیجه ها آشکار میکنند. غالباً پسر روشن کنندۀ خصلت پدر است و پدر از زمانی که این پسر را دارد، خود را بهتر میشناسد. ما همه در درون خود کشتزارها و باغهای پنهان داریم؛ به زبان استعاره، ما همگی آتشفشان فعالی هستیم که ساعت فورانی برای خود داریم: ولی این ساعت کی فرا میرسد؟ به زودی؟ قطعاً در آینده ای دور؟ هیچکس از زمان دقیق آن اطلاعی ندارد، حتی «خدای مهربان» مسیح.

📚 از کتاب «حکمت شادان»، نوشتۀ فردریش نیچه 📚

@philosophycafe

طريق حق اينچنين نيست بلكه خط راست مدور است.
فتوحات مكيه ج3،ص65
#شيخ اکبر محی الدین ابن عربی

شيخ اینچنین که پرده بر اسرار جهان می پوشاني, راه دگر کجا کنم ز دست تو ز کار احمد غزالی، ابليس را چون لعن کنید به جایی و تحسين کنید به سويي، عطار و جلال الدین هم چنان گويند چنین شود، ابن رشد را ريشه برکندی و تبر به پیکر فارابی و شيخ الرئيس زدي....

#MArefArab

@PhilosophyCafe👣

« شبحی درحال شکار اروپا است- شبح کمونیسم. »
#مارکس

انسان به دنبال غایت می رود غافل از آنکه خود غایت آفرينش است،نظام سرمایه داری عنان حکومت هارا در دست می گیرد و آنرا بازيچه ی غایت های خويش می سازد چون اسبی رام شده که نمایشی افسارگسیخته دارد.
#MArefArab

@PhilosophyCafe🗣👣

🖋 مشروعیت، پایۀ قوام و مایۀ دوام هر نظام سیاسی است و بدون آن ادامۀ حیات دولتها جز از طریق قهر و سرکوب میسر نخواهد بود ... همانگونه که قوام و دوام هر نظام سیاسی به پایه های مشروعیت آن بازمیگردد، زوال و اضمحلال دولتها نیز با از کف رفتن مشروعیت آنها آغاز میشود. مشروعیت و کارآمدی دو شرط اصلی بقای هر حکومتی است و هنگامی که «پایینی ها نخواهند و بالایی ها نتوانند» سقوط و سرنگونی حتمی است ... ناکارکردی دولتها از زمانی آغاز میشود که این ارزشهای مشترک کمرنگ شوند؛ منافع دولت و ملت از هم فاصله بگیرد؛ مبانی حُسن و قبح و مذموم و محمود در میان بالایی ها و پایینی ها تفاوت کند و در یک کلام، رژیم نامشروع شود. به قول [آنتونی] گرامشی سقوط فیزیکی هر رژیمی هنگامی محقق میشود که قبلاً ارزشهای تبلیغ شده توسط آن رژیم در ذهن و ضمیر مردم سقوط کرده و آنچه را بالایی ها ارزش تلقی میکنند، نزد پایینی ها به ضدارزش بدل شده باشد.

📝 از مقالۀ «نگاهی به مسألۀ مشروعیت»، نوشتۀ سعید حجاریان 📝

@philosophycafe

明けましておめでとうございます。
Akemashite omedeto gozaimas
سال نو مبارک

دوست داشته باشید و زندگی کنید، زمان همیشه از آن شما نیست . . .

سال نو مبارک

@PhilosophyCafe ♨️

🔰 خوانش جلد اول کتاب سرمایه نوشتهٔ کارل مارکس با دیوید هاروی

📢 جلسهٔ‌ 3️⃣

این ویدیو #زیرنویس_فارسی دارد...


#کارل_مارکس #سرمایه #دیوید_هاروی

📖 نسخهٔ‌ اصلی کتاب سرمایه:
▫️ yon.ir/nRvHF
📖 ترجمهٔ‌ کتاب سرمایه:
▪️ yon.ir/IbGa1

تماشا در آپارت:
📽 aparat.com/v/nDLmI

درس اول:
1️⃣ t.me/AtLeastLiterature/216

درس دوم:
2️⃣ t.me/AtLeastLiterature/219

📣 ادبیات حداقل
🔗 @AtLeastLiterature

#هومر
@philosophycafe 🕸🕸🕸

🗯 ساعتی میزان آنی ساعتی موزون این
بعد از این میزان خود شو تا شوی موزون خویش

باده غمگینان خورند و ما ز مِی خوش دلتریم
رو به محبوسان غم ده ساقیا افیون خویش

خون ما بر غم حرام و خون غم بر ما حلال
هر غمی کو گرد ما گردید شد در خون خویش

🔹 دیوان شمس 🔹

@philosophycafe

"بارتلبی محرر" یکی از داستان‌های عجیب و تکان‌دهنده‌ی هرمان ملویل، نویسنده‌ی "موبی دیک"، است. وقتی از قوت قلم حرف می‌زنیم، می‌توانیم این داستان کوتاه را شاهد بیاوریم. مضمون داستان بسیار ساده است: مردی رو به زوال با سرگذشتی نامعلوم که با رفتاری بسیار ساده و تکرار عبارتِ I prefer not to (مایل نیستم) در پاسخ به درخواست‌های مکرر کارفرمایش به انجام وظیفه، چهارچوب مرسوم روابط بشری را در هم می‌شکند. نمونه‌ای است از ادبیات فاخر و پرمعنا که بعد از خواندنش تا مدت‌ها می‌توان راجع به آن اندیشید. به‌ویژه این نکته قابل ذکر است که رفتار بارتلبی و عدم تمایل‌اش به انجام وظایف‌اش، سرنوشتی است که ناخودآگاه به سوی آن سوق می‌یابیم. هرگاه نسبت به انجام وظیفه بی‌میل می‌شویم به یاد بارتلبی نگون‌بخت می‌افتیم که بی‌مقدمه خود را بازنشسته کرد و دیگر کاری انجام نداد تا زمان مرگ‌اش فرارسید. به‌علاوه، بارتلبی جنبه‌ی دیگری هم دارد که بسیار مهم است. به نظر می‌رسد که او مظهر انسانی است که در موعد مقرر وظایف‌اش را انجام می‌دهد و نسبت به زمان مرگ خویش آگاهی کاملی دارد (بارتلبی وظایف‌اش را همیشه به نحو احسن انجام داده بود).
@MorgenHimmel