طريق حق اينچنين نيست بلكه خط راست مدور است.
فتوحات مكيه ج3،ص65
#شيخ اکبر محی الدین ابن عربی

شيخ اینچنین که پرده بر اسرار جهان می پوشاني, راه دگر کجا کنم ز دست تو ز کار احمد غزالی، ابليس را چون لعن کنید به جایی و تحسين کنید به سويي، عطار و جلال الدین هم چنان گويند چنین شود، ابن رشد را ريشه برکندی و تبر به پیکر فارابی و شيخ الرئيس زدي....

#MArefArab

@PhilosophyCafe👣

« شبحی درحال شکار اروپا است- شبح کمونیسم. »
#مارکس

انسان به دنبال غایت می رود غافل از آنکه خود غایت آفرينش است،نظام سرمایه داری عنان حکومت هارا در دست می گیرد و آنرا بازيچه ی غایت های خويش می سازد چون اسبی رام شده که نمایشی افسارگسیخته دارد.
#MArefArab

@PhilosophyCafe🗣👣

🖋 مشروعیت، پایۀ قوام و مایۀ دوام هر نظام سیاسی است و بدون آن ادامۀ حیات دولتها جز از طریق قهر و سرکوب میسر نخواهد بود ... همانگونه که قوام و دوام هر نظام سیاسی به پایه های مشروعیت آن بازمیگردد، زوال و اضمحلال دولتها نیز با از کف رفتن مشروعیت آنها آغاز میشود. مشروعیت و کارآمدی دو شرط اصلی بقای هر حکومتی است و هنگامی که «پایینی ها نخواهند و بالایی ها نتوانند» سقوط و سرنگونی حتمی است ... ناکارکردی دولتها از زمانی آغاز میشود که این ارزشهای مشترک کمرنگ شوند؛ منافع دولت و ملت از هم فاصله بگیرد؛ مبانی حُسن و قبح و مذموم و محمود در میان بالایی ها و پایینی ها تفاوت کند و در یک کلام، رژیم نامشروع شود. به قول [آنتونی] گرامشی سقوط فیزیکی هر رژیمی هنگامی محقق میشود که قبلاً ارزشهای تبلیغ شده توسط آن رژیم در ذهن و ضمیر مردم سقوط کرده و آنچه را بالایی ها ارزش تلقی میکنند، نزد پایینی ها به ضدارزش بدل شده باشد.

📝 از مقالۀ «نگاهی به مسألۀ مشروعیت»، نوشتۀ سعید حجاریان 📝

@philosophycafe

明けましておめでとうございます。
Akemashite omedeto gozaimas
سال نو مبارک

دوست داشته باشید و زندگی کنید، زمان همیشه از آن شما نیست . . .

سال نو مبارک

@PhilosophyCafe ♨️

🔰 خوانش جلد اول کتاب سرمایه نوشتهٔ کارل مارکس با دیوید هاروی

📢 جلسهٔ‌ 3️⃣

این ویدیو #زیرنویس_فارسی دارد...


#کارل_مارکس #سرمایه #دیوید_هاروی

📖 نسخهٔ‌ اصلی کتاب سرمایه:
▫️ yon.ir/nRvHF
📖 ترجمهٔ‌ کتاب سرمایه:
▪️ yon.ir/IbGa1

تماشا در آپارت:
📽 aparat.com/v/nDLmI

درس اول:
1️⃣ t.me/AtLeastLiterature/216

درس دوم:
2️⃣ t.me/AtLeastLiterature/219

📣 ادبیات حداقل
🔗 @AtLeastLiterature

#هومر
@philosophycafe 🕸🕸🕸

🗯 ساعتی میزان آنی ساعتی موزون این
بعد از این میزان خود شو تا شوی موزون خویش

باده غمگینان خورند و ما ز مِی خوش دلتریم
رو به محبوسان غم ده ساقیا افیون خویش

خون ما بر غم حرام و خون غم بر ما حلال
هر غمی کو گرد ما گردید شد در خون خویش

🔹 دیوان شمس 🔹

@philosophycafe

"بارتلبی محرر" یکی از داستان‌های عجیب و تکان‌دهنده‌ی هرمان ملویل، نویسنده‌ی "موبی دیک"، است. وقتی از قوت قلم حرف می‌زنیم، می‌توانیم این داستان کوتاه را شاهد بیاوریم. مضمون داستان بسیار ساده است: مردی رو به زوال با سرگذشتی نامعلوم که با رفتاری بسیار ساده و تکرار عبارتِ I prefer not to (مایل نیستم) در پاسخ به درخواست‌های مکرر کارفرمایش به انجام وظیفه، چهارچوب مرسوم روابط بشری را در هم می‌شکند. نمونه‌ای است از ادبیات فاخر و پرمعنا که بعد از خواندنش تا مدت‌ها می‌توان راجع به آن اندیشید. به‌ویژه این نکته قابل ذکر است که رفتار بارتلبی و عدم تمایل‌اش به انجام وظایف‌اش، سرنوشتی است که ناخودآگاه به سوی آن سوق می‌یابیم. هرگاه نسبت به انجام وظیفه بی‌میل می‌شویم به یاد بارتلبی نگون‌بخت می‌افتیم که بی‌مقدمه خود را بازنشسته کرد و دیگر کاری انجام نداد تا زمان مرگ‌اش فرارسید. به‌علاوه، بارتلبی جنبه‌ی دیگری هم دارد که بسیار مهم است. به نظر می‌رسد که او مظهر انسانی است که در موعد مقرر وظایف‌اش را انجام می‌دهد و نسبت به زمان مرگ خویش آگاهی کاملی دارد (بارتلبی وظایف‌اش را همیشه به نحو احسن انجام داده بود).
@MorgenHimmel

🖋 اینکه برای خوبی کردن یا بَدی کردن، فداکاریهایی انجام دهیم ارزش نهایی اَعمال ما را عوض نخواهد کرد؛ حتی اگر مانند شُهدای کلیسا با زندگی خود بازی کنیم، این فداکاری را بَنا به نیاز خودمان به قدرت و توانِ یا به خاطر حفظ احساس قدرت انجام میدهیم. وقتی کاملاً احساس میکنیم که «حقیقت را در اختیار داریم» هر چیز دیگری را که در اختیار داریم، رها میکنیم تا این احساس را حفظ کنیم! بارهای اضافی را بر زمین میریزیم تا خود در ارتفاع باقی بمانیم. یعنی بالاتر از کسانی که فاقد حقیقت هستند!

📚 از کتاب «حکمت شادان»، نوشتۀ فردریش نیچه 📚

@philosophycafe

مسافرین محترم لطفا پشت خط زرد بایستید.
#Tokyo

آیا تمایزی بین حکمت و فلسفه وجود دارد؟
@koohyarr

فلسفه به چه کار می آید؟
هنگامی که کسی می‌پرسد فلسفه به چه کار می‌آید، پاسخ باید ستیزه‌جویانه باشد، چرا که پرسش کنایه‌آمیز و نیش‌دار است.
فلسفه نه به دولت خدمت می‌کند و نه به کلیسا، که هر دو دغدغه‌های دیگری دارند. فلسفه به خدمتِ هیچ قوه‌ی مستقری درنمی‌آید. کارِ فلسفه ناراحت‌کردن است.
 
فلسفه‌ای که هیچ‌کس را ناراحت نکند و با هیچ‌کس ضدیت نورزد فلسفه نیست. کارِ فلسفه آزردنِ حماقت است،‌ فلسفه حماقت را به چیزی شرم‌آور تبدیل می‌کند. فلسفه کاربردی ندارد جز افشاکردن پستی‌های اندیشه در تمامی اَشکالش.
آیا جز فلسفه رشته‌ای هست که به نقدِ تمامیِ رازآمیزگری‌ها، هر خاستگاه و هدفی که داشته باشند، همت گمارد؟
#دلوز

🖋 گره خوردن دستگاه فقاهت با دستگاه دولت و مسلط شدن این قرائت که «دیانت ما عین سیاست ماست» باعث شد نهاد سیاست آثار و مقتضیات خود را به نهاد دین تحمیل کند. دولت، به ویژه در عصر مدرن، مهمترین کانون عرفی کننده [=سکولارکننده] است. دولت برای بقا در جهان مدرن باید دائماً به محاسبۀ مقدورات و محدودیتها و هزینه ها و فایده ها و تهدیدها و فرصتها بپردازد... اگر در کار ملک، مصلحت بینی، تدبیر و تأمل را کنار بگذاریم، بقای ملک جداً به مخاطره میفتد. دولت دینی نیز از این قاعده مستثنا نیست. در بازار رقابت کامل، بقای دولت دینی در گرو آن است که عقلانیت متعارف را بپذیرد... دستگاه دین تا به حال با رقابت جدی مواجه نبوده است، اما هنگامی که با دولت پیوند میخورد، ناگزیر از رقابت است و در این رقابت است که مورد آزمون قرار میگیرد.

📚 از کتاب «از شاهد قدسی تا شاهد بازاری»، نوشتۀ سعید حجاریان 📚

@philosophycafe

گربه‌ها در تمام زندگیشون در حال پرسیدن سوالات فلسفی از خودشون هستند، در زندگی اونها هم دردهایی هست که در انزوا روحشون رو نمیدونم چیکار می‌کنه.

Touhid Arastu [👤] [➕]
@Twitter_Farsi

🗯 اسرار ازل را نه تو دانی و نه من
وین حرف معما نه تو خوانی و نه من

هست از پس پرده گفتگوی من و تو
چون پرده درافتد نه تو مانی و نه من

🔹 خیام 🔹

@philosophycafe

هر چه برای خدا کنی اخلاص است و هر چه برای خلق کنی ریا.
هر که عاشق شد خدای را یافت و هر که خدای را یافت خود را فراموش کرد.

#شیخ ابوالحسن خرقانی

@PhilosophyCafe🔱