Forwarded from م.شریفی
باید عرض کنم نمیشود تمام کاسه‌هارو برسر حکومت خراب کرد
درسته تاثیر مستقیم و اصلن نقش تعیین کنندگی دارد نظام حاکم اما علی‌رغم اینهمه توسعه‌ی رسانه و وسیله‌ی ارتباطی و منابع اطلاعات عمومی گرایش جامعه عمومن {بفرمایید شام }رو انتخاب میکنند.
صرف نظر از چرایی اینگونه انتخابات جمعی علی‌الوصف به آثار این برنامه میپردازم
آثاری که تخرریبش کماکان تیر خلاصی از جانب ستون پنجم دشمن هست و از داخل امر تجزیه رو شروع خواهد کرد و این پیکیره‌ی ورم کرده از حجمه‌ی ندانم‌ها و ساده‌انگاریها رو به سرعت با دعوت میزبان از درون چون کرم میخورد و پوک ساخته و در وقت لزوم حرکتی نخواهد داشت جامعه‌ای که بی‌شک خودش را به امید و نظری از غیب وانهاده.
ما اکثرن آنچه جلوی دوربین میبینیم رو جدای از مناسبات سیاسی و اجتماعی فرض میگیریم این یکی از آثار مخربی هست که بدلیل عدم وجود مجاری اطلاعاتی و آگاهی از اهداف دولتها در سطح جامعه‌ست که منجر به ظاهر پرستی و ظاهربینی میشود.
دومی مقیاسی هست که از اون فضا با فرهنگ عمومی داخل در بین خونواده‌های کم‌و بیش مرتجع و سنت‌گراست که هنوز در عصر تکنولوژی توان فهم پدیده‌های خاص شخصیتی همچون دگر باش‌هاست رو ندارد و حواله‌شان میدهند فلان ضریح و فلان گلدسته.
این دو بازخوردشان در جامعه‌ی ایرانی حکم خوراندن آب ب یک گوسفند پیش‌از ذبحش میباشد.
و سومی هم عدم توجه به اصل و ماهیت داستان و اینکه واقعن انگیزه‌ی اصلی چیست!؟و در سایه‌ی کدامیک از عوامل اجتماعی و در اصطلاح نوستالژیک نفهته !عاملیتی که به واقع نمایش‌گر جهل و نابخردی عمومی‌ست.
آیا پیام برنامه صرفن دورهمی چند ایرانی مقیم خارج از کشور بمنظور اتحاد و همبستگی ایرانیان در خارج از کشور در غربت هست!!حال آنکه میز شام عنصر همبستگی و کسب مبلغی انگیزه‌ی این همبستگی و همراهی‌ست پس دیگر دغدغه‌ی راحت زیستن و آزادی داشتن و تحقق حقوق مدنی افسانه ای در پس کوره ی های منتهی ب چهارشنبه‌های سفید نخواهد بود.
بعید میببنم و بعید‌تر اینکه جماعت بینندگان در ایران چه همزاد پنداریِ غریبی با غربتیان میکنند، همگونی این جریان چنان بستهای عمیقی با‌فرهنگی از جنس اوستاکریم خوب میدونه و سبکی از سخن گفتن که کمتریم فجایعش را امروز در بینندگان جان میبینیم پیوند زده که ایرانیت را لحافی چهل تکه دوخته شده برای رفع انواع طلسم کرده و در درون خود فاقد معنایی مستقل هست و با این وصف تصور میکنم ضایع کردن و از بین بردن فرهنگ ایرانی در دل برنامه‌ای به ظاهر وطن دوستانه جاذبه‌ای ب مراتب بیشتر از سیمای خانواده داشته ... انواع غذاها ، انواع طراحی‌های لباس، و حتی سرگرمیهایی که در برنامه اجرا میشود عمومن هیچ ارتباطی با فرهنگ ایرانی ندارند.
اینگذ شته از اجرای سنت ایرانی در غالب مدرن هست ، منظورم این نیست که الزامن از شمعدانهای لاله‌عباسی و طرح ترمه و خاتون کاری لبه‌ی میز و صندلی استفاده بشه خیر مقصودم به سخره گرفتن ایرانیت در غالب ایران دوستی و ایران پرستی‌ست...
ناهمخوانی و تضاد میان هر دو اجتماع ایران و هر یک از کشورهابی که برنامه در آن تولبدد میشود
معضلات و اختلال‌هایی رو رونمایی میکند که دقیقن درد جامعه‌ست و شاید برای ورود ب هر کدامشان نیاز ب سالها کار تحقیقی و پژوهشی هست تا با کمترین تلفات بیشترین نتایج پیش بینی شده را کسب کنیم ...اما چیزی ک در جامعه میبینم تحمل فشار بیش از اندازه‌ی تورم ، بازنمود فرهنگ مصرف گرایی،و اخیرن لاکچری گری
چرخه‌ی معیوبی را آرام و خاموش که در کنار این موضوع آشکارتر میشود بروز اختلالات رشد جنسی در ذهن نوجوانان هست .
نوجوان چه دختر چه پسر رانده شده از محیط فروبسته ی لیالی‌قدر سرکوب شده پای تماشای برنامه‌ای مینشیند که پدر و مادر در تاییدش جلوتر از او به استقبال رفته اند. و با شمایلی که یک فرد را در وونکور میبیند احساس همدلی و همزادی میکند این همزادی در واقع تفاوت میان برون ریزی و درون ریزی و خفتن امیال از هر نوعش میباشد ک باتوجه به گرایشات خانوادگی انواع مختالفی از همزادپنداری و همزیستی را در بطن وجودش فریاد میزند.
توجیه خانواده هماهنگ بودن با مد و شیوه‌های عمومی در استفاده از انواع پوششها خواهد بود و استدلال خودش(نوجوان ) بنابر ذاتگرایی ایرانی بودن را و البته عدم تشخیص میان تحلیل از بستر رشد و پرورش این و آن ؛ مقبولیتی عام توسط جامعه میباشد که جلوه‌گر میشود.
و اینجاست که بدون در نظر گرفتن مختصات و مضمون چنین برنامه‌هایی اداب و رفتار برخی از افراد جلوی دوربین بفرمایید شام الگویی نابهنجار از هنجارهایشان بروز میکند که پسران ما بدنبال رنگ مو و تتوی روی کمر هستند بی آنکه متوجه انحراف در رشد و بلوغ جنسیتی باشند و این موضوع از اهم امور راهبردی میباشد که برای سست گردن پایه‌های اتی در جامعه توسط نهاد‌ها و ارگانهای مختلفی اعمال میشود
ز برون کسی نیاید ...!!!
درسته تاثیر مستقیم و اصلن نقش تعیین کنندگی دارد نظام حاکم اما علی‌رغم اینهمه توسعه‌ی رسانه و وسیله‌ی ارتباطی و منابع اطلاعات عمومی گرایش جامعه عمومن {بفرمایید شام }رو انتخاب میکنند.
صرف نظر از چرایی اینگونه انتخابات جمعی علی‌الوصف به آثار این برنامه میپردازم
آثاری که تخرریبش کماکان تیر خلاصی از جانب ستون پنجم دشمن هست و از داخل امر تجزیه رو شروع خواهد کرد و این پیکیره‌ی ورم کرده از حجمه‌ی ندانم‌ها و ساده‌انگاریها رو به سرعت با دعوت میزبان از درون چون کرم میخورد و پوک ساخته و در وقت لزوم حرکتی نخواهد داشت جامعه‌ای که بی‌شک خودش را به امید و نظری از غیب وانهاده.
ما اکثرن آنچه جلوی دوربین میبینیم رو جدای از مناسبات سیاسی و اجتماعی فرض میگیریم این یکی از آثار مخربی هست که بدلیل عدم وجود مجاری اطلاعاتی و آگاهی از اهداف دولتها در سطح جامعه‌ست که منجر به ظاهر پرستی و ظاهربینی میشود.
دومی مقیاسی هست که از اون فضا با فرهنگ عمومی داخل در بین خونواده‌های کم‌و بیش مرتجع و سنت‌گراست که هنوز در عصر تکنولوژی توان فهم پدیده‌های خاص شخصیتی همچون دگر باش‌هاست رو ندارد و حواله‌شان میدهند فلان ضریح و فلان گلدسته.
این دو بازخوردشان در جامعه‌ی ایرانی حکم خوراندن آب ب یک گوسفند پیش‌از ذبحش میباشد.
و سومی هم عدم توجه به اصل و ماهیت داستان و اینکه واقعن انگیزه‌ی اصلی چیست!؟و در سایه‌ی کدامیک از عوامل اجتماعی و در اصطلاح نوستالژیک نفهته !عاملیتی که به واقع نمایش‌گر جهل و نابخردی عمومی‌ست.
آیا پیام برنامه صرفن دورهمی چند ایرانی مقیم خارج از کشور بمنظور اتحاد و همبستگی ایرانیان در خارج از کشور در غربت هست!!حال آنکه میز شام عنصر همبستگی و کسب مبلغی انگیزه‌ی این همبستگی و همراهی‌ست پس دیگر دغدغه‌ی راحت زیستن و آزادی داشتن و تحقق حقوق مدنی افسانه ای در پس کوره ی های منتهی ب چهارشنبه‌های سفید نخواهد بود.
بعید میببنم و بعید‌تر اینکه جماعت بینندگان در ایران چه همزاد پنداریِ غریبی با غربتیان میکنند، همگونی این جریان چنان بستهای عمیقی با‌فرهنگی از جنس اوستاکریم خوب میدونه و سبکی از سخن گفتن که کمتریم فجایعش را امروز در بینندگان جان میبینیم پیوند زده که ایرانیت را لحافی چهل تکه دوخته شده برای رفع انواع طلسم کرده و در درون خود فاقد معنایی مستقل هست و با این وصف تصور میکنم ضایع کردن و از بین بردن فرهنگ ایرانی در دل برنامه‌ای به ظاهر وطن دوستانه جاذبه‌ای ب مراتب بیشتر از سیمای خانواده داشته ... انواع غذاها ، انواع طراحی‌های لباس، و حتی سرگرمیهایی که در برنامه اجرا میشود عمومن هیچ ارتباطی با فرهنگ ایرانی ندارند.
اینگذ شته از اجرای سنت ایرانی در غالب مدرن هست ، منظورم این نیست که الزامن از شمعدانهای لاله‌عباسی و طرح ترمه و خاتون کاری لبه‌ی میز و صندلی استفاده بشه خیر مقصودم به سخره گرفتن ایرانیت در غالب ایران دوستی و ایران پرستی‌ست...
ناهمخوانی و تضاد میان هر دو اجتماع ایران و هر یک از کشورهابی که برنامه در آن تولبدد میشود
معضلات و اختلال‌هایی رو رونمایی میکند که دقیقن درد جامعه‌ست و شاید برای ورود ب هر کدامشان نیاز ب سالها کار تحقیقی و پژوهشی هست تا با کمترین تلفات بیشترین نتایج پیش بینی شده را کسب کنیم ...اما چیزی ک در جامعه میبینم تحمل فشار بیش از اندازه‌ی تورم ، بازنمود فرهنگ مصرف گرایی،و اخیرن لاکچری گری
چرخه‌ی معیوبی را آرام و خاموش که در کنار این موضوع آشکارتر میشود بروز اختلالات رشد جنسی در ذهن نوجوانان هست .
نوجوان چه دختر چه پسر رانده شده از محیط فروبسته ی لیالی‌قدر سرکوب شده پای تماشای برنامه‌ای مینشیند که پدر و مادر در تاییدش جلوتر از او به استقبال رفته اند. و با شمایلی که یک فرد را در وونکور میبیند احساس همدلی و همزادی میکند این همزادی در واقع تفاوت میان برون ریزی و درون ریزی و خفتن امیال از هر نوعش میباشد ک باتوجه به گرایشات خانوادگی انواع مختالفی از همزادپنداری و همزیستی را در بطن وجودش فریاد میزند.
توجیه خانواده هماهنگ بودن با مد و شیوه‌های عمومی در استفاده از انواع پوششها خواهد بود و استدلال خودش(نوجوان ) بنابر ذاتگرایی ایرانی بودن را و البته عدم تشخیص میان تحلیل از بستر رشد و پرورش این و آن ؛ مقبولیتی عام توسط جامعه میباشد که جلوه‌گر میشود.
و اینجاست که بدون در نظر گرفتن مختصات و مضمون چنین برنامه‌هایی اداب و رفتار برخی از افراد جلوی دوربین بفرمایید شام الگویی نابهنجار از هنجارهایشان بروز میکند که پسران ما بدنبال رنگ مو و تتوی روی کمر هستند بی آنکه متوجه انحراف در رشد و بلوغ جنسیتی باشند و این موضوع از اهم امور راهبردی میباشد که برای سست گردن پایه‌های اتی در جامعه توسط نهاد‌ها و ارگانهای مختلفی اعمال میشود
ز برون کسی نیاید ...!!!
بخشی از کتاب خون بر برف
کتابی عامه پسند با تم جنایی نوشته ی "نسبو"
شخصیت های داستان کاملا در قامت تیپ درامده اند و اتفاقات رمان بسیار پیش پا افتاده و مبتذل اند ولی رمان سرشار از تصویر های بکر می باشد،تصویرهایی که یادآور فیلم های تارانتینو و "خون بازی"اش می باشند.
#کوهیار
کتابی عامه پسند با تم جنایی نوشته ی "نسبو"
شخصیت های داستان کاملا در قامت تیپ درامده اند و اتفاقات رمان بسیار پیش پا افتاده و مبتذل اند ولی رمان سرشار از تصویر های بکر می باشد،تصویرهایی که یادآور فیلم های تارانتینو و "خون بازی"اش می باشند.
#کوهیار
20160202085949-9851-85.pdf
582.1 KB
🔘 رهایی از فضای تکنولوژیک حاکم در نظریه‌ی انتقادی تکنولوژی اندرو فینبرگ
🔘 #خشایار_برومند #حسن_حسینی
@PhilosophyCafe ♨️
🔘 #خشایار_برومند #حسن_حسینی
@PhilosophyCafe ♨️
The_Philosophy_of_Technology_The.pdf
5.3 MB
🔰 Philosophy of Technology
🔷 The Technological Condition: An Anthology Second Edition
🔘 Edited by Robert C. Scharff Val Dusek
@PhilosophyCafe ♨️
🔷 The Technological Condition: An Anthology Second Edition
🔘 Edited by Robert C. Scharff Val Dusek
@PhilosophyCafe ♨️
Forwarded from Art and Literature (Maziyar 🦋)
همین مرا کافیست که همواره در پی یاران دانش‌پژوه، نویسنده و اهل دل باشم. اگر در این میان، در تلاش بودم تا افراد نه چندان عمیق را تحت تاثیر قرار دهم، به این دلیل بود که می‌خواستم وی به مسیری درست‌تر کشیده شوند تا شاید ذره‌ای از این شادکامی به ایشان برسد. بسیار تلاش کردم اما افسوس که خود را فریب می‌دادم!
— مازیار 🦋
Being in search the learned, writer and dignitaries might be enough for me. amongst others, if I tried to inspire not so deep people, it was because I wanted them to be compelled to have recourse to a truer path of life that may get a little bit of this happiness. Have I deceived myself on that score by too many tries? Alas!
— Maziyar 🦋
— مازیار 🦋
Being in search the learned, writer and dignitaries might be enough for me. amongst others, if I tried to inspire not so deep people, it was because I wanted them to be compelled to have recourse to a truer path of life that may get a little bit of this happiness. Have I deceived myself on that score by too many tries? Alas!
— Maziyar 🦋
Forwarded from Art and Literature (Maziyar 🦋)
They should give me one more PhD for this disaster.
— Maziyar 🦋
— Maziyar 🦋