#صدای_رانندگان
🔹 قطعی سیستم گمرک تمرچین از روز گذشته
با سلام، ما جمعی از رانندگان کامیونی از روز گذشته تا کنون با قطعی سیستم گمرکی در مرز تمرچین مواجه هستیم
این امر باعث ایجاد معطلی زیادی برای ما شده است و از طریق همین رسانه خواستار رفع مشکل در کمترین زمان ممکن هستیم.
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
با سلام، ما جمعی از رانندگان کامیونی از روز گذشته تا کنون با قطعی سیستم گمرکی در مرز تمرچین مواجه هستیم
این امر باعث ایجاد معطلی زیادی برای ما شده است و از طریق همین رسانه خواستار رفع مشکل در کمترین زمان ممکن هستیم.
🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍18❤6
#صدای_مردم
🔴 بیانیه مطالبه‌گرانه مردم؛ توسعه شهر را گروگان نگیرید!
سال‌هاست مردم این شهر چشم‌انتظار باز شدن مسیر کمربندی و اجرای یکی از مهم‌ترین طرح‌های عمرانی شهر هستند؛ مسیری که می‌تواند گره‌های ترافیکی را کاهش دهد، به توسعه شهری کمک کند و آینده شهر را متحول سازد.
اما پرسش جدی مردم این است:
چگونه می‌توان زمین‌هایی را که زمانی کاربری کشاورزی داشته‌اند، در جریان توسعه شهر و الحاق به محدوده شهری، با ارزش و قیمت زمین‌های مسکونی معامله کرد، اما امروز که نوبت ایفای مسئولیت مالکان در قبال توسعه و منافع عمومی شهر رسیده است، اجرای مسیر کمربندی با عدم توافق مواجه شود؟
مردم منکر حقوق قانونی هیچ مالکی نیستند.
مالکیت محترم است و حق قانونی مالک باید پرداخت و رعایت شود؛ اما حقوق عمومی مردم نیز قابل معامله و نادیده و گروگان گرفتن نیست.
مسیر کمربندی، مسیر منافع یک شخص یا یک خانواده نیست؛
مسیر آینده یک شهر است.
این پروژه متعلق به امروز و فردای هزاران شهروند است و نباید سرنوشت آن در کش‌وقوس اختلافات ملکی و عدم توافق‌های فرسایشی گرفتار شود.
از مالکان محترم اراضی واقع در مسیر کمربندی انتظار می‌رود با درک شرایط شهر و مطالبه عمومی مردم، با شهرداری و مدیریت شهری بر سر یک توافق قانونی، شفاف و عادلانه به تفاهم برسند و اجازه ندهند یک مطالبه چندین‌ساله مردم بیش از این به تأخیر بیفتد.
از سوی دیگر، مطالبه مردم از شهرداری و شورای اسلامی شهر نیز کاملاً روشن است:
مسیر کمربندی را رها نکنید.
حقوق قانونی مالکان را تعیین تکلیف کنید.
موانع را شفاف با مردم در میان بگذارید.
و برای باز شدن این گره، تا رسیدن به نتیجه نهایی پیگیری کنید.
مردم دیگر وعده نمی‌خواهند؛
مردم اقدام، شفافیت و نتیجه می‌خواهند.
اگر قرار است شهر توسعه پیدا کند، اگر قرار است خیابان و کمربندی احداث شود و اگر قرار است سرمایه و اعتبار عمومی برای این پروژه هزینه شود، نباید اجازه داد اختلاف بر سر زمین، آینده شهر را متوقف کند.
امروز باید همه در برابر یک پرسش روشن پاسخگو باشند:
آیا منافع چند ملک باید بر منافع عمومی یک شهر مقدم شود؟
پاسخ مردم روشن است:
نه به توقف توسعه شهر؛
نه به بلاتکلیفی مسیر کمربندی؛
و آری به اجرای قانون، رعایت حقوق مالکین و حفظ حقوق عمومی مردم.
این مطالبه شخصی نیست؛ مطالبه یک شهر است.
مسیر کمربندی باید باز شود؛
شهر نباید بیش از این گروگان چند شخص بماند.
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
🔴 بیانیه مطالبه‌گرانه مردم؛ توسعه شهر را گروگان نگیرید!
سال‌هاست مردم این شهر چشم‌انتظار باز شدن مسیر کمربندی و اجرای یکی از مهم‌ترین طرح‌های عمرانی شهر هستند؛ مسیری که می‌تواند گره‌های ترافیکی را کاهش دهد، به توسعه شهری کمک کند و آینده شهر را متحول سازد.
اما پرسش جدی مردم این است:
چگونه می‌توان زمین‌هایی را که زمانی کاربری کشاورزی داشته‌اند، در جریان توسعه شهر و الحاق به محدوده شهری، با ارزش و قیمت زمین‌های مسکونی معامله کرد، اما امروز که نوبت ایفای مسئولیت مالکان در قبال توسعه و منافع عمومی شهر رسیده است، اجرای مسیر کمربندی با عدم توافق مواجه شود؟
مردم منکر حقوق قانونی هیچ مالکی نیستند.
مالکیت محترم است و حق قانونی مالک باید پرداخت و رعایت شود؛ اما حقوق عمومی مردم نیز قابل معامله و نادیده و گروگان گرفتن نیست.
مسیر کمربندی، مسیر منافع یک شخص یا یک خانواده نیست؛
مسیر آینده یک شهر است.
این پروژه متعلق به امروز و فردای هزاران شهروند است و نباید سرنوشت آن در کش‌وقوس اختلافات ملکی و عدم توافق‌های فرسایشی گرفتار شود.
از مالکان محترم اراضی واقع در مسیر کمربندی انتظار می‌رود با درک شرایط شهر و مطالبه عمومی مردم، با شهرداری و مدیریت شهری بر سر یک توافق قانونی، شفاف و عادلانه به تفاهم برسند و اجازه ندهند یک مطالبه چندین‌ساله مردم بیش از این به تأخیر بیفتد.
از سوی دیگر، مطالبه مردم از شهرداری و شورای اسلامی شهر نیز کاملاً روشن است:
مسیر کمربندی را رها نکنید.
حقوق قانونی مالکان را تعیین تکلیف کنید.
موانع را شفاف با مردم در میان بگذارید.
و برای باز شدن این گره، تا رسیدن به نتیجه نهایی پیگیری کنید.
مردم دیگر وعده نمی‌خواهند؛
مردم اقدام، شفافیت و نتیجه می‌خواهند.
اگر قرار است شهر توسعه پیدا کند، اگر قرار است خیابان و کمربندی احداث شود و اگر قرار است سرمایه و اعتبار عمومی برای این پروژه هزینه شود، نباید اجازه داد اختلاف بر سر زمین، آینده شهر را متوقف کند.
امروز باید همه در برابر یک پرسش روشن پاسخگو باشند:
آیا منافع چند ملک باید بر منافع عمومی یک شهر مقدم شود؟
پاسخ مردم روشن است:
نه به توقف توسعه شهر؛
نه به بلاتکلیفی مسیر کمربندی؛
و آری به اجرای قانون، رعایت حقوق مالکین و حفظ حقوق عمومی مردم.
این مطالبه شخصی نیست؛ مطالبه یک شهر است.
مسیر کمربندی باید باز شود؛
شهر نباید بیش از این گروگان چند شخص بماند.
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
👍48❤10👏4🤔4
#صدای_کارگران
⭕️ وقتی خانه‌دار شدن از رؤیا به حسرت تبدیل می‌شود
برای یک کارگر، خانه‌دار شدن همیشه یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای زندگی بوده است؛ اینکه سال‌ها کار کند، بخشی از درآمدش را پس‌انداز کند و در نهایت سقفی به نام خودش داشته باشد.
اما امروز باید صادقانه پرسید: آیا با درآمد یک کارگر و شرایط اقتصادی موجود، هنوز می‌توان به خانه‌دار شدن امیدوار بود؟
تورم و افزایش مداوم قیمت مسکن باعث شده فاصله میان دستمزد و هزینه خرید خانه هر روز بیشتر شود. کارگری که بخش عمده حقوقش صرف اجاره‌خانه، خوراک، درمان، حمل‌ونقل و هزینه‌های ضروری زندگی می‌شود، عملاً چیزی برای پس‌انداز باقی نمی‌ماند؛ چه برسد به اینکه بتواند سرمایه لازم برای خرید یک خانه را جمع کند.
تلخ‌تر اینکه حتی اگر یک کارگر سال‌ها صرفه‌جویی کند، ممکن است سرعت افزایش قیمت مسکن از سرعت پس‌انداز او بیشتر باشد. یعنی هرچه بیشتر تلاش می‌کند، خانه‌ای که آرزویش را دارد، دورتر می‌شود.
مسئله فقط گرانی خانه نیست؛ مسئله، از بین رفتن قدرت خرید و کوچک‌تر شدن رؤیای طبقه کارگر است.
اگر قرار است کارگر با تمام توان کار کند اما در پایان عمر کاری خود همچنان مستأجر بماند، باید از خودمان بپرسیم: اشکال کجاست؟
جامعه‌ای که در آن کار کردن دیگر تضمین‌کننده حداقل‌های یک زندگی شرافتمندانه نباشد، نیازمند بازنگری جدی در سیاست‌های اقتصادی، دستمزدها، مسکن و حمایت از اقشار حقوق‌بگیر است.
شاید امروز بسیاری از کارگران مجبور شده‌اند جمله تلخی را با خود تکرار کنند: «با این درآمد و این تورم، شاید باید خانه‌دار شدن را از ذهنم پاک کنم.»
و این، فقط یک ناامیدی شخصی نیست؛ هشداری اجتماعی درباره فاصله گرفتن مردم از ابتدایی‌ترین آرزوهای زندگی است.
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
برای یک کارگر، خانه‌دار شدن همیشه یکی از بزرگ‌ترین آرزوهای زندگی بوده است؛ اینکه سال‌ها کار کند، بخشی از درآمدش را پس‌انداز کند و در نهایت سقفی به نام خودش داشته باشد.
اما امروز باید صادقانه پرسید: آیا با درآمد یک کارگر و شرایط اقتصادی موجود، هنوز می‌توان به خانه‌دار شدن امیدوار بود؟
تورم و افزایش مداوم قیمت مسکن باعث شده فاصله میان دستمزد و هزینه خرید خانه هر روز بیشتر شود. کارگری که بخش عمده حقوقش صرف اجاره‌خانه، خوراک، درمان، حمل‌ونقل و هزینه‌های ضروری زندگی می‌شود، عملاً چیزی برای پس‌انداز باقی نمی‌ماند؛ چه برسد به اینکه بتواند سرمایه لازم برای خرید یک خانه را جمع کند.
تلخ‌تر اینکه حتی اگر یک کارگر سال‌ها صرفه‌جویی کند، ممکن است سرعت افزایش قیمت مسکن از سرعت پس‌انداز او بیشتر باشد. یعنی هرچه بیشتر تلاش می‌کند، خانه‌ای که آرزویش را دارد، دورتر می‌شود.
مسئله فقط گرانی خانه نیست؛ مسئله، از بین رفتن قدرت خرید و کوچک‌تر شدن رؤیای طبقه کارگر است.
اگر قرار است کارگر با تمام توان کار کند اما در پایان عمر کاری خود همچنان مستأجر بماند، باید از خودمان بپرسیم: اشکال کجاست؟
جامعه‌ای که در آن کار کردن دیگر تضمین‌کننده حداقل‌های یک زندگی شرافتمندانه نباشد، نیازمند بازنگری جدی در سیاست‌های اقتصادی، دستمزدها، مسکن و حمایت از اقشار حقوق‌بگیر است.
شاید امروز بسیاری از کارگران مجبور شده‌اند جمله تلخی را با خود تکرار کنند: «با این درآمد و این تورم، شاید باید خانه‌دار شدن را از ذهنم پاک کنم.»
و این، فقط یک ناامیدی شخصی نیست؛ هشداری اجتماعی درباره فاصله گرفتن مردم از ابتدایی‌ترین آرزوهای زندگی است.
✅پیرانشهر رووداو
🆔: @piranshahrrudaw
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
😢36❤10👍8