PiranshahrRudaw

❌جهان علیه شبکه‌های اجتماعی برای کودکان

در تقاطع «مدرنیته‌ی دیجیتال» و «کودکیِ متأخر»، جهان شاهد نوعی بیداری جمعی است؛ بیداری‌ای که از دلِ بحران‌های خاموشِ روانی و فرسایش سرمایه‌ی اجتماعی سر برآورده است. شبکه‌های اجتماعی، که زمانی نماد گسترش حوزه‌ی عمومی و دموکراتیزه‌شدن ارتباطات بودند، اکنون برای کودکان به سازوکارهای نامرئیِ انضباط، نظارت و هویت‌سازی اجباری بدل شده‌اند.
از منظر جامعه‌شناسی، کودک در شبکه‌های اجتماعی زودتر از موعد وارد «میدان مقایسه» می‌شود؛ میدانی که در آن، ارزش فرد نه بر اساس بودن، بلکه بر اساس دیده‌شدن سنجیده می‌شود. این فضا، نوعی خشونت نمادین تولید می‌کند: خشونتی بی‌صدا که از طریق تصویرِ بدن، سبک زندگی و محبوبیت دیجیتال، کودک را وادار به انطباق می‌کند. در چنین ساختاری، خودِ اصیل جای خود را به «خودِ نمایشی» می‌دهد.
الگوریتم‌ها، به‌مثابه کنشگران غیرانسانی، نقش تعیین‌کننده‌ای در جامعه‌پذیری کودکان یافته‌اند. آن‌ها سلیقه می‌سازند، هیجان تنظیم می‌کنند و حتی افق آرزوها را محدود می‌کنند. نتیجه، نسلی است که پیش از تجربه‌ی زیستِ واقعی، در منطق مصرف نمادها گرفتار می‌شود؛ نسلی که سرمایه‌ی عاطفی‌اش زودتر از حد طبیعی فرسوده می‌گردد.
واکنش جهانی به این وضعیت را می‌توان تلاشی برای بازتعریف «مرزهای نهادی کودکی» دانست. دولت‌ها، مدارس و نهادهای مدنی می‌کوشند دوباره میان قلمرو بازار و قلمرو رشد انسانی فاصله ایجاد کنند. این مقاومت، نه نوستالژیِ بازگشت به گذشته، بلکه تلاشی است برای مهار عقلانیت ابزاری‌ای که کودکی را به داده و توجه را به کالا تقلیل داده است.
در نهایت، مسئله فقط شبکه‌های اجتماعی نیست؛ مسئله نوع جامعه‌ای است که می‌سازیم. جامعه‌ای که اگر مراقب نباشد، شهروندانش را پیش از آنکه بالغ شوند، در چرخه‌ی مصرف، مقایسه و اضطراب اجتماعی فرسوده می‌کند. دفاع از کودکان، در واقع دفاع از آینده‌ی سرمایه‌ی انسانی و اخلاقی جامعه است—آینده‌ای که بدون مکث، بدون عمق و بدون خیال، چیزی جز تکرار نخواهد بود.

🖊مستانه

🆔: @piranshahrrudaw
✅پیرانشهر رووداو
https://t.me/+O87-mN-n0JiCPBBL

❤45👍14

13.6K views07:40