Radio Zamaneh
16.5K subscribers
53.1K photos
4.11K videos
77 files
75K links
www.radiozamaneh.com
اخبار، گزارش، گفت‌وگو و تحلیل سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و نظری

🔹دریافت فیلترشکن «سایفون» با ارسال ایمیل خالی به:
zamaneh@psiphon3.com

🔹ارتباط با زمانه:
Contact@radiozamaneh.com

🔹شناسه تلگرام برای تماس ضروری:
@RZmedia
Download Telegram
یک سال منتهی به پیروزی #انقلاب ۱۳۵۷ در ایران مملوء از اعتراض‌ها، تحولات غیرمنتظره سیاسی و تلاش‌های سیاست‌گذارانه شاه برای فروخواباندن آتش جنبش مردمی بود.

برای دورماندن از تحریف تاریخ به دست حامیان و ایدئولوگ‌های دولت‌های پیش و پس از انقلاب،‌ به سراغ گزارش‌هایی رفتیم که به شکل عینی رویدادهای آن دوران را روایت می‌کنند. تقویم رویدادهای انقلاب که در زیر می‌آید،‌ درست پس از پیروزی انقلاب با فاصله اندکی از آن در نخستین شماره سال ۱۹۸۰ ژورنال «مطالعات ایران» (Iranian Studies) منتشر شد.
۱ – ۲ مرداد / ۲۳-۲۴ ژوئیه: پس از برگزاری خاکسپاری آیت‌الله احمد کافی در مشهد شورش شد. حدود ۴۰ تن از مردم کشته شدند.

۱۴ مرداد / ۵ اوت: شاه در پیامی تلویزیونی به مردم از برگزاری انتخابات آزاد و ارائه آزادی‌هایی به سبک غرب حمایت کرد.
۱۹ مرداد / ۱۰ اوت: بازداشت یک رهبر دینی محلی در اصفهان به شورشی گسترده ختم شد. روز بعد حکومت نظامی برقرار شد و سربازان ارتش با تانک وارد خیابان‌های اصفهان شدند. ۴ تن کشته شدند و ۶۶ تن مجروح.

در شیراز نیز درگیری بین تظاهرکنندگان و پلیس به کشته‌شدن چندین تن و مجروحیت ۲۰۰ تن دیگر انجامید.

۲۲ مرداد / ۱۳ اوت: انفجار بمب در یک رستوران در تهران یک کشته و ۴۰ مجروح برجای گذاشت. ۱۰ آمریکایی در میان مجروحان بودند.

۲۳ مرداد / ۱۴ اوت: نیروهای مسلح ایران در واکنش به ناآرامی‌های خشونت‌بار در تمام شهرهای عمده ایران وضعیت آماده‌باش اعلام کرد.
https://www.radiozamaneh.com/430645
#انقلاب_۵۷: یک انقلاب خلاف دوران- امیر کیان پور
به طور خلاصه، انقلاب ۵۷ نه فقط به لحاظ نیروهای حاضر در آن یک انقلاب مرکب (hybride) است، بلکه متأثر از یک پیچ‌خوردگی تاریخی است که وجه مرکب آن را مضاعف می‌کند. نظر به این پیچ‌خوردگی مضاعف، ما صرفاً و به سادگی با یک انقلاب شکست‌خورده روبرو نیستیم، بلکه در عین حال با انقلابی غیرقابل دسترس و ناپدیدشده مواجه‌ایم، انقلابی که دسترسی به دست‌کم بُعدی از آن به ویژه نظر به زمان‌مندی هژمونیک پس از دهه ۸۰ – و درک و تصور آن ورای دیوار بلند زمانِ حالِ متورم و پایان‌ناپذیری که در آن گرفتار شده‌ایم — به هیچ وجه کار آسانی نیست.

از این بابت، فاصله‌ی ما با انقلاب ۵۷ نه یک پیوستار کمّی ۴۰ ساله بلکه یک گسست کیفی است؛ اگر امروز انقلاب پروبلماتیک و چالش‌برانگیز به نظر می‌آید، اگر فرزندان انقلاب منطق کنش پدران و مادران را نمی‌فهمند، اگر خود پدران و مادران بعضاً از انقلاب روی برگردانده و پشیمان شده‌اند، از جمله به خاطر همین گسست است. به عبارت دیگر، امروز ما زیر سایه‌ی تجربه‌ی تاریخی‌ای هستیم که خود تاریخ آن را از ما دزدیده است، و پیامدهای رخدادی را داریم تجربه می‌کنیم که آن را به تمامی از سر نگذرانده‌ایم.

این وضعیت ابهام‌آمیز تغییر نخواهد کرد مگر آنکه تاریخ دوباره بیدار شود و موج‌هایی که به عقب نشستند دوباره پیش‌روی کنند. در این خصوص و در شرایطی که امروز حتی خود فوکویاما از ضرورت «بازگشت سوسیالیسم» سخن می‌گوید، نشانه‌های روشنی برای امیدواری وجود دارد.
https://www.radiozamaneh.com/418580