#آزادیهای_يواشکی − #شهلا_شفیق : ما و #حجاب و غربیها
اصرار در تحميل حجاب اجباری، جايگاهی محوری در ابزار سازی اسلاميستها از مذهب داشته و دارد و سلاحی موثر برای توجيه و تحکيم سرکوب آزادیهای سياسی و اجتماعی و فرهنگی فراهم میکند. دريغا که من همچون بسياری از راهروان جنبش چپ (که در آن زمان نفوذی غير قابل انکار براقشار تحصيل کرده ايران داشت) از اين مهم غفلت کرده بودم.
آری! بخش مهمی از اين مبارزان، از آنجا که حجاب زنان را دغدغه زنان طبقات مرفه ارزيابی می کردند، کنش عليه حجاب اجباری را، که همان فردای به قدرت رسيدن اسلام گرايان، در بهار سال ۱۳۵۷، شروع شد، جدی نمیگرفتند و قدر و منزلتی برايش قائل نبودند. و از همين جا بود فقدان همبستگی اينان با تظاهرات گسترده زنان در اعتراض به فرمان روح الئه خمينی برای اجباری کردن حجاب زنان شاغل، که در آستانه هشتم مارس (روز جهانی حقوق زنان) صادر شد. در آن زمان، وسعت اين اعتراضات، سبب عقبنشينی موقتی حاکمان شد. بعدتر اما، با پراکنده کردن معترضين و سرکوب مخالفها، اجباری شدن حجاب به همه مکانهای عمومی تسری يافت. پس از آن اما، خيلی زود، جمهوری اسلامی، درگير پديده بد حجابی زنان شد که معنائی جز نه گفتن به اجبار حجاب ندارد. اين اجبار که به بهانه سنت و فرهنگ و مذهب بر زنان تحميل شده و میشود، نه تنها پيکر زنان را مکان «گناه» جلوه گر میکند، بلکه مردها را هم موجوداتی فاقد اختيار بر خويش می نماياند. اکنون، با تجربه ساليان، شاهد نتايج بس زيانبار اين ديدگاه سخيف بودهايم که هيلا صديقی به ايجاز بيانش میکند: «خانه ات را باد برد، تو هنوزم نگرانِ وزشِ باد، در موي منی!؟»
نگرانی حاکمان از بیحجابی، البته ريشه در منافعشان در بهره برداری از دين برای حفظ قدرت و ثروت دارد. اما پرسش اينجاست که چرا، با وجود روشن بودن همه اين جوانب، مقاومت روزمره زنان ايران در برابر تحميل حجاب، هنوز چنان که بايد مورد توجه روشنفکران و کنش گران حقوق بشر و آزادی زنان قرار نمی گيرد؟ چرا اهميت کمپين آزادی های يواشکی و چهارشنبه های سفيد را آنچنان که بايد و شايد، در نظر نمی گيرند و در حمايت از اين تلاشها قدم بر نمیدارند؟ واقع اين است که اينجا و آنجا، در ميان اينان، سخن از بیربطی اين مبارزه با مشکلات اساسی زنهای ايرانی می شنويم. از اين سخنان چنين بر می آيد که گويا حجاب زنان مساله ای است فرعی و دغدغه خاص زنان «بیدرد» (بخوان مرفه)؛ گويا اين مقوله بيش از هر چيز موضوعیست مورد استفاده قدرتهای غربی تا به نام آزادی اهداف استعماریشان را پيش ببرند؛ گويا طرح آن موجب تحقير زنان مسلمان میشود و نفی وانکار حق اينان برای حفظ سنت و هويت شان.
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/361817&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/361817
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
اصرار در تحميل حجاب اجباری، جايگاهی محوری در ابزار سازی اسلاميستها از مذهب داشته و دارد و سلاحی موثر برای توجيه و تحکيم سرکوب آزادیهای سياسی و اجتماعی و فرهنگی فراهم میکند. دريغا که من همچون بسياری از راهروان جنبش چپ (که در آن زمان نفوذی غير قابل انکار براقشار تحصيل کرده ايران داشت) از اين مهم غفلت کرده بودم.
آری! بخش مهمی از اين مبارزان، از آنجا که حجاب زنان را دغدغه زنان طبقات مرفه ارزيابی می کردند، کنش عليه حجاب اجباری را، که همان فردای به قدرت رسيدن اسلام گرايان، در بهار سال ۱۳۵۷، شروع شد، جدی نمیگرفتند و قدر و منزلتی برايش قائل نبودند. و از همين جا بود فقدان همبستگی اينان با تظاهرات گسترده زنان در اعتراض به فرمان روح الئه خمينی برای اجباری کردن حجاب زنان شاغل، که در آستانه هشتم مارس (روز جهانی حقوق زنان) صادر شد. در آن زمان، وسعت اين اعتراضات، سبب عقبنشينی موقتی حاکمان شد. بعدتر اما، با پراکنده کردن معترضين و سرکوب مخالفها، اجباری شدن حجاب به همه مکانهای عمومی تسری يافت. پس از آن اما، خيلی زود، جمهوری اسلامی، درگير پديده بد حجابی زنان شد که معنائی جز نه گفتن به اجبار حجاب ندارد. اين اجبار که به بهانه سنت و فرهنگ و مذهب بر زنان تحميل شده و میشود، نه تنها پيکر زنان را مکان «گناه» جلوه گر میکند، بلکه مردها را هم موجوداتی فاقد اختيار بر خويش می نماياند. اکنون، با تجربه ساليان، شاهد نتايج بس زيانبار اين ديدگاه سخيف بودهايم که هيلا صديقی به ايجاز بيانش میکند: «خانه ات را باد برد، تو هنوزم نگرانِ وزشِ باد، در موي منی!؟»
نگرانی حاکمان از بیحجابی، البته ريشه در منافعشان در بهره برداری از دين برای حفظ قدرت و ثروت دارد. اما پرسش اينجاست که چرا، با وجود روشن بودن همه اين جوانب، مقاومت روزمره زنان ايران در برابر تحميل حجاب، هنوز چنان که بايد مورد توجه روشنفکران و کنش گران حقوق بشر و آزادی زنان قرار نمی گيرد؟ چرا اهميت کمپين آزادی های يواشکی و چهارشنبه های سفيد را آنچنان که بايد و شايد، در نظر نمی گيرند و در حمايت از اين تلاشها قدم بر نمیدارند؟ واقع اين است که اينجا و آنجا، در ميان اينان، سخن از بیربطی اين مبارزه با مشکلات اساسی زنهای ايرانی می شنويم. از اين سخنان چنين بر می آيد که گويا حجاب زنان مساله ای است فرعی و دغدغه خاص زنان «بیدرد» (بخوان مرفه)؛ گويا اين مقوله بيش از هر چيز موضوعیست مورد استفاده قدرتهای غربی تا به نام آزادی اهداف استعماریشان را پيش ببرند؛ گويا طرح آن موجب تحقير زنان مسلمان میشود و نفی وانکار حق اينان برای حفظ سنت و هويت شان.
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/361817&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/361817
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
رادیو زمانه
ما و حجاب و غربیها
شهلا شفیق- چگونه کمپین آزادیهای یواشکی، با وجود استقبال زنان ايرانی در داخل کشور هنوز میتواند به بیاصالتی متهم شود؟
Radio Zamaneh
Photo
گفتوگو با شهلا شفیق: مسئله دختران خیابان انقلاب فراتر از «سبک زندگی» است
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/427283&rhash=eec6b76cb50965
در سالگرد اعتراضهای #دی_۹۶، #شهلا_شفیق در گفتوگوی با «زمانه» به ابعاد مختلف حرکت اعتراضی دختران خیابان انقلاب میپردازد و حجاب اجباری را نمادی از محرومماندن زنان ایران از حقوق اولیهشان میداند؛ واقعیتی که اعتراض علیه حجاب اجباری را به نابرابری طبقاتی و فقدان آزادی سیاسی مربوط میکند و آن را به مسئلهای ورای صرف مسئله «سبک زندگی» بدل میسازد.
🌎 https://www.radiozamaneh.com/427283
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/427283&rhash=eec6b76cb50965
در سالگرد اعتراضهای #دی_۹۶، #شهلا_شفیق در گفتوگوی با «زمانه» به ابعاد مختلف حرکت اعتراضی دختران خیابان انقلاب میپردازد و حجاب اجباری را نمادی از محرومماندن زنان ایران از حقوق اولیهشان میداند؛ واقعیتی که اعتراض علیه حجاب اجباری را به نابرابری طبقاتی و فقدان آزادی سیاسی مربوط میکند و آن را به مسئلهای ورای صرف مسئله «سبک زندگی» بدل میسازد.
🌎 https://www.radiozamaneh.com/427283
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
رادیو زمانه
گفتوگو با شهلا شفیق: مسئله دختران خیابان انقلاب فراتر از «سبک زندگی» است
شهلا شفیق، نویسنده و جامعهشناس در یکسالگی اعتراضات دی گذشته از اهمیت آنها و حرکت اعتراضی دختران خیابان انقلاب میگوید و معتقد است «در دی ۹۶ طبقاتی که صاحبان قدرت آنها را "مستضعفین" میخوانند، با روحیه دیگری به جز اصلاحطلبی به خیابان آمدند.»