محسن نامجو: مویه بر غرقشدگان، در دفاع از حق زندگی
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/392115&rhash=eec6b76cb50965
شرحی بر آلبوم جدید #محسن_نامجو: «بر چله کمان اشک»
حمید جامی اصل− «برچله کمان اشک» آخرین آلبوم محسن #نامجو که در فوریه ۲۰۱۸ (۱۳۹۶) منتشر شده است در مقایسه با تصنیفات قبلی او اثری متفاوت است. از زمان انتشار اولین قطعات نامجو در فضای مجازی در سال ۱۳۷۸ تا امروز، آثار و تصنیفات او در ۱۰ آلبوم مستقل منتشر شده و به دست مخاطبانش رسیده است. علاوه بر آن دهها قطعهی دیگر هم تصنیف کرده که هیچگاه بطور رسمی و در قالب آلبوم انتشار نیافتهاند اما اتودهای مختلفی از آنها در فضای مجازی وجود دارد. ...
آلبوم «در چله کمان اشک» اگرچه به نوعی در ادامه همان جستوجوهای قبلی محسن نامجو است اما در عین حال با آلبوهای قبلی فاصله زیادی دارد. انگار نسبت به آنها گامی بسیار بلند در قلمروی کاملا تازه نهاده است. قبل از پرداختن به دریافتهای حسی و توصیف دریچههایی که این اثر برروی ما میگشاید و معناهایی که در ذهن تداعی میشود به ویژگیهای شکلی و فرمی این اثر میپردازیم.
«درچله کمان اشک» یک قطعهی هفتاد و پنج دقیقهای است، اثری که در قیاس با سایر قطعاتی که پیش از این از نامجو شنیدهایم بسیار بلند محسوب میشود.
محسن نامجو پیش از این در مصاحبهای اشاره کرده بود که علاقه و آرزوی خودش از ابتدا ساخت قطعات بلند مثل سمفونی و سونات بوده و چند اتوود برای ساخت آثاری بلند آماده دارد. اما ضرورتهای زمانه از یک طرف و محدودیتها از طرف دیگر او را به سمت ساختن قطعات کوتاه در قالب تصنیف و ترانه کشانده است. او همانجا اظهار امیدواری کرده بود که بتواند روزی طرحهای بلند موسیقاییاش را با ارکستر بزرگ اجرا کند. البته ایدههای این طرح چنانکه در کتابچه همراه آلبوم اشاره شده در حدود چهار سال قبل به ذهنش رسیده است ومدتها با آن کلنجار رفته تا در نهایت در سال ۲۰۱۷ در قالب امروزی شکل گرفته است و ارتباطی با اثار قبلی و مورد اشاره ندارد.
بدیهی است که بلندی و کوتاهی یک قطعه موسیقی خودبخود معنایی ندارد. گاهی یک ایده یا یک حس عمیق و پیچیده است و هنرمند برای بازنمایی تاثرات خودش یا به اصطلاح بازگویی قصهاش به فضا و زمان بیشتری نیاز دارد. این را در آثار موسیقی کلاسیک به عینه میبینیم و آهنگسازبه زمان بیشتری برای صحنه آرایی و شخصیت پردازی آثارش نیازدارد. و بدون این فضا سازی و صحنهپردازی آهنگساز نمیتواند احساسات پیچیده و رنگارنگ شخصیتها را بیان کند. با وجود این، بلندی و کوتاهی اثر میزان ارزشهای زیبایی شناسانه یک اثر نیست اما رعایت تناسب هست...
محسن نامجو از موسیقی سنتی ایران برآمده است. در آن مکتب آموزش دیده و به تاریخ آن وبسیاری از نقاط قوت و ضعف موسیقی سنتی آگاه است. او فرزند این موسیقی است اما فرزندی نافرمان که استبداد و تحکم پدری را تاب نیاورده و برعلیه او شوریده است. گرچه این شورش چندان پرعتاب و خطاب نیست. بهرحال در کمتر اثری از آثار نامجو میتوان نقدی یا دخل و تصرفی در گوشههای موسیقی سنتی و باورهای تنیده شده بر اطراف آن را ندید. در عین حال که کارهایش را بخشی از همان موسیقی میداند.
از طرف دیگر محسن نامجو با نشراین آلبوم نشان میدهد که دارد به پهنههای دیگر سرک میکشد در پی تصنیف آثاری که برای گروههای بزرگتری از مردم حرفی برای گفتن داشته باشد. و همچنانکه که زندگی شخصی اش به بیرون از مرزهای وطن کشیده شده آثارش نیز مخاطبان بیشتری را مورد توجه قرار دهد. از این دیدگاه شاید بتوان آلبوم در «چله کمان اشک» را زاری خود نامجو بر موسیقی در حال غرق شدن و درحال احتضار ایران نیز دانست. کسی چه میداند.
----
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
----
◄ برای دریافت فیلترشکن «سایفون» زمانه، یک ایمیل خالی ارسال کنید به: zamaneh@psiphon3.com
----
◄ کانال زمانه در تلگرام: https://t.me/radiozamaneh
◄ زمانه در اینستاگرام: http://instagram.com/radiozamaneh
◄ زمانه در توییتر: https://twitter.com/radiozamaneh
🌎 https://www.radiozamaneh.com/392115
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/392115&rhash=eec6b76cb50965
شرحی بر آلبوم جدید #محسن_نامجو: «بر چله کمان اشک»
حمید جامی اصل− «برچله کمان اشک» آخرین آلبوم محسن #نامجو که در فوریه ۲۰۱۸ (۱۳۹۶) منتشر شده است در مقایسه با تصنیفات قبلی او اثری متفاوت است. از زمان انتشار اولین قطعات نامجو در فضای مجازی در سال ۱۳۷۸ تا امروز، آثار و تصنیفات او در ۱۰ آلبوم مستقل منتشر شده و به دست مخاطبانش رسیده است. علاوه بر آن دهها قطعهی دیگر هم تصنیف کرده که هیچگاه بطور رسمی و در قالب آلبوم انتشار نیافتهاند اما اتودهای مختلفی از آنها در فضای مجازی وجود دارد. ...
آلبوم «در چله کمان اشک» اگرچه به نوعی در ادامه همان جستوجوهای قبلی محسن نامجو است اما در عین حال با آلبوهای قبلی فاصله زیادی دارد. انگار نسبت به آنها گامی بسیار بلند در قلمروی کاملا تازه نهاده است. قبل از پرداختن به دریافتهای حسی و توصیف دریچههایی که این اثر برروی ما میگشاید و معناهایی که در ذهن تداعی میشود به ویژگیهای شکلی و فرمی این اثر میپردازیم.
«درچله کمان اشک» یک قطعهی هفتاد و پنج دقیقهای است، اثری که در قیاس با سایر قطعاتی که پیش از این از نامجو شنیدهایم بسیار بلند محسوب میشود.
محسن نامجو پیش از این در مصاحبهای اشاره کرده بود که علاقه و آرزوی خودش از ابتدا ساخت قطعات بلند مثل سمفونی و سونات بوده و چند اتوود برای ساخت آثاری بلند آماده دارد. اما ضرورتهای زمانه از یک طرف و محدودیتها از طرف دیگر او را به سمت ساختن قطعات کوتاه در قالب تصنیف و ترانه کشانده است. او همانجا اظهار امیدواری کرده بود که بتواند روزی طرحهای بلند موسیقاییاش را با ارکستر بزرگ اجرا کند. البته ایدههای این طرح چنانکه در کتابچه همراه آلبوم اشاره شده در حدود چهار سال قبل به ذهنش رسیده است ومدتها با آن کلنجار رفته تا در نهایت در سال ۲۰۱۷ در قالب امروزی شکل گرفته است و ارتباطی با اثار قبلی و مورد اشاره ندارد.
بدیهی است که بلندی و کوتاهی یک قطعه موسیقی خودبخود معنایی ندارد. گاهی یک ایده یا یک حس عمیق و پیچیده است و هنرمند برای بازنمایی تاثرات خودش یا به اصطلاح بازگویی قصهاش به فضا و زمان بیشتری نیاز دارد. این را در آثار موسیقی کلاسیک به عینه میبینیم و آهنگسازبه زمان بیشتری برای صحنه آرایی و شخصیت پردازی آثارش نیازدارد. و بدون این فضا سازی و صحنهپردازی آهنگساز نمیتواند احساسات پیچیده و رنگارنگ شخصیتها را بیان کند. با وجود این، بلندی و کوتاهی اثر میزان ارزشهای زیبایی شناسانه یک اثر نیست اما رعایت تناسب هست...
محسن نامجو از موسیقی سنتی ایران برآمده است. در آن مکتب آموزش دیده و به تاریخ آن وبسیاری از نقاط قوت و ضعف موسیقی سنتی آگاه است. او فرزند این موسیقی است اما فرزندی نافرمان که استبداد و تحکم پدری را تاب نیاورده و برعلیه او شوریده است. گرچه این شورش چندان پرعتاب و خطاب نیست. بهرحال در کمتر اثری از آثار نامجو میتوان نقدی یا دخل و تصرفی در گوشههای موسیقی سنتی و باورهای تنیده شده بر اطراف آن را ندید. در عین حال که کارهایش را بخشی از همان موسیقی میداند.
از طرف دیگر محسن نامجو با نشراین آلبوم نشان میدهد که دارد به پهنههای دیگر سرک میکشد در پی تصنیف آثاری که برای گروههای بزرگتری از مردم حرفی برای گفتن داشته باشد. و همچنانکه که زندگی شخصی اش به بیرون از مرزهای وطن کشیده شده آثارش نیز مخاطبان بیشتری را مورد توجه قرار دهد. از این دیدگاه شاید بتوان آلبوم در «چله کمان اشک» را زاری خود نامجو بر موسیقی در حال غرق شدن و درحال احتضار ایران نیز دانست. کسی چه میداند.
----
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
----
◄ برای دریافت فیلترشکن «سایفون» زمانه، یک ایمیل خالی ارسال کنید به: zamaneh@psiphon3.com
----
◄ کانال زمانه در تلگرام: https://t.me/radiozamaneh
◄ زمانه در اینستاگرام: http://instagram.com/radiozamaneh
◄ زمانه در توییتر: https://twitter.com/radiozamaneh
🌎 https://www.radiozamaneh.com/392115
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
رادیو زمانه
محسن نامجو: مویه بر غرقشدگان، در دفاع از حق زندگی
حمید جامی اصل− این یادداشتی است در باره آلبوم جدید محسن نامجو: «بر چله کمان اشک. نامجو در این اثر به تجربههای موسیقیایی تازهای رو آورده است. تأمل درباره آنها.
Radio Zamaneh
Photo
بیان یک تجربه شخصی با موسیقی، به بهانه سخنرانی نامجو با عنوان “در رد و تمنای نوستالژی”
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/423549&rhash=eec6b76cb50965
از تریبون زمانه / عباس مؤدب – هدف، آزادی خلاقیت هنر مند است، ساز، وسیله هنر مند است، وسیله ای که او باید آزادانه آن را به کار گیرد تا اثر خود را خلق کند. #نامجو، نیمای موسیقی ایران است.
🌎 https://www.radiozamaneh.com/423549
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/423549&rhash=eec6b76cb50965
از تریبون زمانه / عباس مؤدب – هدف، آزادی خلاقیت هنر مند است، ساز، وسیله هنر مند است، وسیله ای که او باید آزادانه آن را به کار گیرد تا اثر خود را خلق کند. #نامجو، نیمای موسیقی ایران است.
🌎 https://www.radiozamaneh.com/423549
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
رادیو زمانه
بیان یک تجربه شخصی با موسیقی، به بهانه سخنرانی نامجو با عنوان “در رد و تمنای نوستالژی”
عباس مؤدب – هدف، آزادی خلاقیت هنرمند است، ساز، وسیله هنرمند است، وسیلهای که او باید آزادانه آن را به کار گیرد تا اثر خود را خلق کند. نامجو، نیمای موسیقی ایران است.
Radio Zamaneh
Photo
از سهراه آذری به پاتایا: نظری انتقادی به کنسرت گروه «ولشدگان»
@radiozamaneh
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/463227&rhash=c6d89e01851023
از تریبون زمانه - #آیدین_آریافر: #ولشدگان نه در حاشیه که در مرکز و در آشپزخانه و اتاقخوابهای #طبقهمتوسط شهری نطفه بستهاند و به تاریخ و طبقهای متعلقاند که امروز به زیر پایش حتی اگر در حال ترک خوردن باشد نگاه هم نمیکند. اگر #نامجو زمانی با خنجر ریشخند بر پیکر در حال احتضار #موسیقی «اصیل» از حاشیه بر مرکز جراحاتی وارد کرد، امروز ولشدگان در همان حوالی از بقایای پیکر بیجان آن تغذیه میکنند و بر فرازش لودگی سر میدهند
🌎 https://www.radiozamaneh.com/463227
@radiozamaneh
🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/463227&rhash=c6d89e01851023
از تریبون زمانه - #آیدین_آریافر: #ولشدگان نه در حاشیه که در مرکز و در آشپزخانه و اتاقخوابهای #طبقهمتوسط شهری نطفه بستهاند و به تاریخ و طبقهای متعلقاند که امروز به زیر پایش حتی اگر در حال ترک خوردن باشد نگاه هم نمیکند. اگر #نامجو زمانی با خنجر ریشخند بر پیکر در حال احتضار #موسیقی «اصیل» از حاشیه بر مرکز جراحاتی وارد کرد، امروز ولشدگان در همان حوالی از بقایای پیکر بیجان آن تغذیه میکنند و بر فرازش لودگی سر میدهند
🌎 https://www.radiozamaneh.com/463227
رادیو زمانه
از سهراه آذری به پاتایا: نظری انتقادی به کنسرت گروه «ولشدگان»
آیدین آریافر - اما این ولشدگان چه کار میکنند و کارشان به لحاظ اجتماعی و تاریخی چه معنایی دارد؟