#پرستو_فروهر: به زودی عازم تهران هستم ● ضرورت پیشبرد #دادخواهی

نوزده سال از قتل‌های سیاسی پاییز ۷۷ می‌گذرد …
سالگرد پیش‌رو امکانی‌ست در یادآوری دادخواهی ناتمام این جنایت‌های سیاسی و پافشاری بر پیشبرد آن، و فرصتی‌ست برای گرامی‌داشت یاد جان‌باختگان این جنایت‌ها: پروانه فروهر، داریوش فروهر، محمد مختاری، محمدجعفر پوینده، مجید شریف، پیروز دوانی، حمید حاجی‌زاده و فرزند خردسالش کارون.
بی‌شک دادخواهی جنایت‌های سیاسی نیازمند کوششی جمعی و پی‌گیر است که نمی‌تواند در برپایی سالگردها خلاصه شود، اما می‌توان از بار عاطفی و نمادین چنین مناسبت‌هایی مدد جست تا با صیقل حافظه‌ و وجدان جمعی و یادآوری مسئولیت مدنی و اخلاقی در برابر سرکوب دگراندیشان به همبستگیِ اجتماعی لازم برای پیشبرد دادخواهی نزدیکتر شد.
در شرایط کنونی که همچنان بستر جمعی لازم برای پیشبرد دادخواهی موجود نیست، تلاش ما که به حقانیت دادخواهی باور داریم، به یادآوری فاجعه و تکرار خواسته‌های روی‌دست‌مانده و پافشاری بر حق‌های به‌دست‌نیامده محدود می‌ماند. این دور تکرار اگرچه گاه فرساینده و نفس‌گیر می‌شود اما بازگویی را به ابزاری ممکن بر علیه فراموشی و بی‌تفاوتی بدل می‌کند، روایت رسمی قدرت را از تاریخ به چالش می‌کشد و استقامت را تداوم می‌بخشد. ...

به زودی عازم تهران هستم تا یکم آذرماه در سالگرد قتل پدر و مادرم، یاد آن دو را در خانه و قتلگاه‌شان گرامی بدارم و بر حق بزرگداشت و دادخواهی قربانیان سرکوب سیاسی پافشاری کنم. مانند هر سال نیز به همراهی‌ها و همدلی‌های کسانی که به حقانیت این راه باور دارند امید بسیار می‌بندم.

در رابطه با ممنوعیتی که سال‌هاست بر این بزرگداشت تحمیل می‌شود چند ماه پیش از طریق وکیلم شکایتی به کمیسیون اصل نود مجلس کردم. پیگیری‌های او هنوز به نتیجه نرسیده است. در سفر پیش رو این شکایت را نیز دنبال خواهم کرد...

◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------

https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/366838&rhash=eec6b76cb50965

لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/366838

اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

#پرستو_فروهر: ادامه #دادخواهی؛ گزارش از تهران
پرستو فروهر:
به زودی یکم آذرماه، نوزدهمین سالگرد قتل سیاسی داریوش و پروانه فروهر، فراخواهد رسید.
امسال نیز به رسم وفا و حکم وجدان برای برگزاری مراسم بزرگداشت پدر و مادرم به تهران آمده‌ام. هنوز نمی‌دانم آیا قفل ممنوعیت این مراسم امسال خواهد شکست یا نه. اما همچنان بر حق خود و دیگران در یادآوری و گرامی‌داشت آن جانباختگان گرانقدر پافشاری دارم.
در بهار امسال برای احقاق این حق، تلاش تازه‌ای آغاز و به کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی شکایت کردم. وکیلم در پیگیری این شکایت، آقای آرش کیخسروی، متن زیر را در اردیبهشت‌ماه به دفتر کمیسیون داد که در آنجا ثبت شد. از آن پس نیز بارها و بارها پیگیری کرده است. هنوز پاسخی به پرسش‌های طرح‌شده در متن نگرفته‌ایم اما در مهرماه جواب کوتاهی از این کمیسیون دریافت کردیم مبنی بر اعلام رسیدگی به شکایت. به پیوست نامه‌ی کوتاهی از مقام مسئول در دبیرخانه قوه قضاییه نیز فرستاده شده بود، که در آن عطف به یک نامه‌‌ی دیگر، که نه پیوست بود و نه توضیحی درباره‌ی محتوای آن داده شده بود، نوشته بودند: فعلاً اقدامی ندارد.
ما همچنان پیگیری می‌کنیم و امیدواریم به سرانجامی شفاف و عادلانه.
پرستو فروهر، ۲۸ آبان ۱۳۹۶
پیوست:
نامه به کمیسیون اصل نود مجلس ...

◄◄◄متن کامل در سایت زمانه


https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/368269&rhash=eec6b76cb50965

لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/368269

اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

#پرستو_فروهر: یادداشتی پیش از دادگاه. شاکی: #وزارت_اطلاعات. جرم: #دادخواهی

ساعت ۱۰ صبح امروز شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب برای محاکمه‌ی من تشکیل جلسه می‌دهد.
شاکی وزارت اطلاعات است. همان وزارت‌خانه‌ای که نوزده سال پیش کارمندانش پدر و مادر نازنینم را با ضربه‌های بی‌شمار چاقو کشتند. ۱۸ تن از این کارمندان دو سال بعد به اتهام شرکت در قتل پروانه فروهر، داریوش فروهر، محمد مختاری، محمدجعفر پوینده محاکمه شدند.
متهمان در اعتراف‌های خود در پرونده بارها نوشته‌اند که «حذف فیزیکی» مخالفان سیاسی از «وظایف سازمانی‌»شان بوده است و در گذشته نیز بارها چنین «مأموریت‌ها»یی را انجام داده‌اند. آن‌ها در اثبات اعتراف‌‌های خود شواهد گوناگونی آورده‌اند که در پرونده ثبت شده است. از جمله نوشته‌اند که در شب قتل پدر و مادرم به علت طولانی شدن «زمان مأموریت» «اضافه‌کاری» گرفته‌اند، که با «فیش حقوق»‌شان از سوی وزارتخانه به آن‌ها پرداخت شده است. اما در پرونده هیچ نشانی از رسیدگی به این اعتراف‌های هولناک وجود نداشت. انگار نه انگار که آنچه آن‌ها به عنوان «وظیفه‌ی سازمانی» موظف به انجامش بوده‌اند، قتل بوده است. این عدم پیگیری تنها یک نمونه از انبوه تخلفات قضایی‌ست که در جریان رسیدگی به این پرونده اعمال شده، تا پرونده به گفته‌ی رئیس وقت قوه قضاییه «جمع» شود، تا بستر فکری و ساختار اجرایی عاملان و آمران این جنایت‌ها افشا نشود، تا بخشی از مجرمان از دادرسی معاف شوند، تا در دادگاه آن‌ها که محاکمه می‌شوند هم ابعاد سیاسی جرم رسیدگی نشود.
با استناد به چنین موارد پرشماری از تخلف‌های قضایی ما بازماندگان قربانیان و وکلایمان، از هنگامی‌که آن دادگاه نمایشی را در سال ۱۳۷۹ برپا کردند تا کنون که نوزده سال از فاجعه قتل‌های سیاسی پاییز ۷۷ می‌گذرد، خواهان دادرسی عادلانه این پرونده بوده و هستیم. یادآوری این دادخواهی ناتمام و تلاش برای پیشبرد آن برای من تعهدی انسانی و اخلاقی‌ست که به آن پایبند بوده و خواهم بود. ...

◄◄◄متن کامل در سایت زمانه


https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/369078&rhash=eec6b76cb50965

لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/369078

اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

◾️انتقاد #علی_مطهری از تعقیب قضائی #پرستو_فروهر

نایب‌رئیس دوم مجلس شورای اسلامی ایران در یادداشتی با استقبال از برگزاری مراسم یادبود داریوش فروهر و پروانه اسکندری، قربانیان قتل‌های زنجیره‌ای نسبت به تعقیب قضائی فرزند آنها انتقاد کرد.
مطهری در این یادداشت که خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) شنبه چهارم آذرماه منتشر کرد، با انتقاد از محدودیت‌های برگزاری مراسم یادبود در سال‌های پیش نوشت: «امسال در اول آذر، سالروز قتل وحشیانه داریوش فروهر و همسرش پروانه اسکندری در سال ۷۷ به دست مأموران وزارت اطلاعات، به دختر آن دو مقتول مظلوم اجازه برگزاری مراسم یادبود البته صرفاً با سکوت داده اند. همین مقدار هم یک گام به پیش در جهت احترام به حقوق مردم است.»
پرستو فروهر هر سال برای برگزاری مراسم بزرگ‌داشت پدر و مادرش از آلمان به ایران سفر می کند. وزارت اطلاعات ایران به او گفته بود که امسال برگزاری مراسم یادبود مجاز است و منع قانونی ندارد، اما مأموران حاضر با «عناصر ضدانقلاب که قصد سوء‌استفاده از این مراسم را دارند»، برخورد خواهند کرد.
همچنین به پرستو فروهر هشدار داده شده بود که مسئولیت همه سخنان مهمانان این مراسم به پای او خواهد بود و بر سنگینی پرونده‌‌اش در دادگاه انقلاب خواهد افزود.
مطهری در ادامه یادداشت خود از تشکیل پرونده قضایی علیه پرستو فروهر، دختر دو رهبر کشته‌شده حزب ملت ایران انتقاد کرده و نوشته است: «مایه تعجب است که برای دختر آن دو مقتول مظلوم به خاطر پیگیری برگزاری مراسم یادبود پدر و مادرش در سالهای گذشته، پرونده قضایی تشکیل شده است به جای دلجویی از او بابت مصیبت و خسارت روحی و مادی که بر وی وارد کرده ایم.»
مطهری در ادامه این یادداشت با اشاره به قتل ستار بهشتی، کارگر وبلاگ‌نویس در بازداشتگاه پلیس فتا، عذرخواهی‌نکردن مسئولان و عدم جبران خسارت‌ بابت «بی‌عدالتی‌ها» را «بیماری و انحراف از اسلام» خواند.
یک روز پیش از انتشار یادداشت مطهری، محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهوری پیشین ایران مدعی شده بود که با صادق آملی لاریجانی، رئیس قوه قضائیه به خاطر مرگ ستار بهشتی «دعوا» کرده است.


https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/369089&rhash=eec6b76cb50965

لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/369089

اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

#پرستو_فروهر: تجربه دادگاه انقلاب و تأمل بر شعار «اسلامو پله کردن، مردمو ذله کردن»
«پشت این هول‌آور تاریک، آفتابی آشیان دارد» (از یک شعر پروانه فروهر)


تازه چند روزی بود از ایران برگشته بودم - اشباع از مشاهده‌ها و تجربه‌ها و معلق میان برداشت‌ها و فکرهای نیمه‌تمام - که وکیلم از تهران تماس گرفت و خبر داد که دادگاه انقلاب رأی به محکومیت من صادر کرده است: شش سال حبس تعلیقی؛ پنج سال به جرم توهین به مقدسات و سیدالشهدا و یک سال به جرم تبلیغ علیه نظام. حکم را زودتر از آنچه فکر می‌کردم صادر کرده بودند و سنگین‌تر از آن بود که انتظارش را داشتم. واژه‌ی تعلیقی در انتهای رأی البته عجالتاً به معنای نفس راحت بود.
در گیرودار تنظیم تقاضای تجدید نظر بودم که خبر اولین تجمع‌های اعتراضی در ایران پخش شد. اعتراضی که در پهنه‌ی وسیع ایران با شتاب و شدتی بی‌مانند از اینجا و آنجا بیرون زد و حضور سرکش و جسور خود را به دوران ما اعلام کرد. چنین رخدادهایی نه تنها آینده‌ی زمانه‌ی خود را تغییر می‌دهند بلکه خوانش ما از گذشته‌شان را نیز متحول می‌کنند. در بستر یک تاریخ، مسیری را عیان می‌کنند که تا پیش از آن محو می‌نموده یا نفی می‌شده است. از زاویه‌ی فردی چنین موقعیتی، بزنگاهی‌ست برای محکِ برداشت‌های خویش، برای طرح این پرسش اساسی از خود که کجا ایستاده‌ام، با چه چشم‌انداز و امیدی؟ و چه تلاشی برای تحقق این امید کرده و می‌کنم؟
در چنین لحظه‌هایی آن پیوند عمیق و محکم به مردم سرزمین مادری‌ و پدری‌ام با تمام قوا فعال می‌شود و واژه‌ی همبستگی را با عمق معنای خود جفت می‌کند. انگار آن‌ها در کار ساختن سرنوشتی شده بودند که سرنوشت من نیز خواهد بود. شدم تماشاچی و خواننده‌ی ذوق‌زده و ملتهبی که فکرهایش دنبال شور و حس‌اش می‌دود، به عزم فهمیدن آن پیکره‌ی سیال و ناگهانی اعتراض و در اشتیاق یافتن نقطه‌های اتصال و اشتراک خود با آن قیامی که مردم می‌کردند. شدم روایتگر اعتراض مردم در رسانه‌های آلمانی‌زبان که از فرط گوش دادن به حرف‌های تحلیل‌گران مدافع اعتدال از تبیین آنچه می‌گذشت عقب مانده بودند.
خبرهایی که از تظاهرات می‌رسید بیشتر از تصویر، فریاد و حرکت داشت. اعتراض خود را در شعارهایی که جمعی سر داده می‌شد و یا خطابه‌ی خشمگینی که از گلوی یک فرد بیرون می‌ریخت و حرف جمع می‌شد، بیان می‌کرد. در همان روزهای اوج خیزش مردم، که حرف از محدود ماندن اعتراض به فرودستان جامعه و کناره‌جویی طیف‌های وسیعی از ناراضیان زده می‌شد، با چند نفر از دوستان داخل‌نشین که این گفته شامل حالشان بود، حرف زدم و در فضای مجازی بحث‌های مربوط را دنبال کردم. اغلب موضع خود را با واهمه از آشوب و چرخش وضعیت به نفع «بدتر»های داخلی یا «خارج‌نشین» توضیح می‌دادند، یا با تأکید بر ریشه‌های اقتصادی و معیشتی، وجه سیاسی اعتراض‌ها را مسکوت می‌گذاشتند و از این‌رو ضرورت مشارکت همگانی را نمی‌پذیرفتند. برخی حتی در مشارکت، خطر خودجلواندازی‌های معمول و مصادره‌ی حرکتی را می‌دیدند که «دیگران» در شکل‌گیری آن سهمی نداشته‌اند.
برای من اما بسیاری از شعارهای خودجوش اعتراض اثباتی بود بر تنیدگی وجه سیاسی با معضل عمیق بی‌عدالتی ساختاری در شرایط اقتصادی حاکم بر جامعه، که بی‌شک فشار کمرشکن آن بر تن و جان فرودستان جامعه افتاده است. آنجا که قدرت حاکم حق‌طلبی را در عرصه‌های گوناگون سرکوب کرده و می‌کند اعتراض همواره وجه سیاسی به خود می‌گیرد...

◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------


https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/381525&rhash=eec6b76cb50965

لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/381525

اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

#پرستو_فروهر و تجربه ۲۰ سال #دادخواهی:‌ #دستگاه_قضایی خود بزرگ‌ترین مانع پیشبرد دادخواهی در #ایران است

قتل‌های سیاسی آذر ۷۷ و به‌ویژه قتل داریوش و پروانه فروهر پیوندی ناگسستنی با موضوع دادخواهی در ایران یافته‌اند؛ چه در تمامی این سال‌ها پرستو فروهر، هنرمند مقیم آلمان و فرزند پروانه و داریوش، بر «داد خواستن از این بیداد» پای فشرده و با وجود تمامی مشکلات، سختی‌ها و حتی تهدیدها از پای ننشسته است. او همواره برای احقاق دادرسی عادلانه به منظور رسیدگی به این پرونده و همه حاشیه‌های آن تلاش کرده و این سعی پس از ۱۹ سال همچنان ادامه دارد.

دادخواهی و رسیدگی عادلانه به دادخواست پرستو فروهر هر چند از عمق زخم بر جای مانده بر جان و روان او که حاصل زخم‌های زده شده بر پیکر پدر و مادرش هستند، نمی‌کاهد اما به گفته او نظام حاکم را به پاسخگویی در مورد عملکردها و شیوه‌های اعمال قدرت وامی‌دارد و نویدبخش ساختن زندگی‌ای عادلانه می‌شود.

دادرسی عادلانه اما بر اساس فرهنگ حقوق بشر و به تعبیر عبدالکریم لاهیجی، حقوقدان برجسته و فعال حقوق بشر مقیم فرانسه، اصطلاحی است شناخته شده و جهان‌شمول و تفصیل آن به ویژه در ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی وسیاسی آمده است: «نقیض دادرسی عادلانه، دادرسی ظالمانه است. اگر مرجع رسیدگی مستقل و غیرجانبدار نباشد، اگر محاکمه علنی نباشد، اگر به متهم حق انتخاب وکیل داده نشود، اگر متهم و وکیل او از دلایل اتهام و محتوای پرونده آگاه نشده باشند، اگر حق پژوهش‌خواهی برای متهم شناخته نشده باشد و ...، این شروط و دیگر شرایطی که در ماده ۱۴ آمده اند، فارق‌های دادرسی عادلانه از دادرسی ظالمانه (غیرمنصفانه) به شمار می‌آیند.»

پرستو فروهر اما با چنین روند غیرمنصفانه‌ای سروکار داشته و دارد. او در سال ۸۱ (چهار سال پس از قتل پدر و مادرش) در بخشی از سند دادخواهی خود که گزارشی به ملت است، می‌نویسد:‌

در گزارش کتبی پزشک قانونی نوشته شده بود که بر سینه‌ی پدرم حداقل ۱۱ ضربه‌ی چاقو و بر سینه‌ی مادرم حداقل ۲۴ ضربه چاقو زده‌اند. دوستان پدرم که به هنگام شستن پیکر بی‌جان او حاضر بودند می‌گفتند که دست راستش شکسته بود، ضربه‌ها به پهلویش نیز خورده بود و روی بدنش خون‌مردگی‌هایی داشت که هیچیک در گزارش پزشک قانونی ذکر نشده بود.

هفت روز بعد خانه پدر و مادرم را که از روز کشف جنایت به بهانه‌ی انگشت‌نگاری و ردیابی قاتلان اشغال کرده بودند، به ما تحویل دادند. رد پای کینه بر این خانه نیز داغ زده بود. انگار همه‌ چیز در گرداب وحشی‌گری چرخیده و بلعیده شده بود. ماموران کلانتری که مسئول تحویل خانه به ما بودند در مقابل سوال‌های ما که چرا این خانه این‌گونه به ‌هم ریخته و غارت شده است، جوابی نداشتند و با شرمساری تکرار می‌کردند که فقط مسئول تحویل‌اند. قاضی پرونده نیز تنها به قبول شکایت رسمی ما از وضعیت خانه اکتفا کرد و هیچ توضیحی نداد.

این تصویر پایان زندگی داریوش و پروانه فروهر است. جسم سالخورده‌شان مثله شد و تاریخ و هویت زندگی‌شان به غارت رفت … اما آنچه از خود بر جای نهادند پژواک فریاد آزاده‌شان بود که میهن محبوب‌شان را لرزاند و خون دامنگیرشان داغ ننگ ابدی بر ستمکاران زد.

زمانه با پرستو فروهر درباره مفهوم دادخواهی و تجربه شخصی او از ۲۰ سال دادخواهی گفت‌و‌گو کرده است...

https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/386206&rhash=eec6b76cb50965

لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/386206

اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

ادامه بازداشت قاسم شعله‌سعدی و آرش کیخسروی- تلاش برای خاموش کردن صدای دادخواهی


🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/408628&rhash=eec6b76cb50965

ادامه بازداشت #قاسم_شعله‌سعدی و #آرش_کیخسروی، وکیلان دادگستری- تلاشی برای خاموش کردن صدای #دادخواهی / گفت‌و‌گو با #شیرین_عبادی و #پرستو_فروهر
شیرین عبادی، حقوقدان و برنده جایزه صلح نوبل مقیم لندن و پرستو فروهر، هنرمند مقیم فرانکفورت که پروژه دادخواهی قتل پدر و مادرش را در طول ۲۰ سال گذشته پی گرفته است، درباره بازداشت قاسم شعله‌سعدی و آرش کیخسروی به زمانه می‌گویند بازداشت کردن وکلا از سوی قوه قضاییه ناکار کردن روند دادخواهی کردن از مجرای حقوقی و قانونی است.


🌎 https://www.radiozamaneh.com/408628

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

کاظم کردوانی، درباره قتل‌های سیاسی آذر ۷۷: باید می‌ایستادیم و ایستادیم


🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/419012&rhash=eec6b76cb50965

دادخواهی قتل‌‌های سیاسی آذر ۷۷ امسال ۲۰ساله می‌شود. #پرستو_فروهر این سالگرد را مجالی یافته است برای طرح پرسش‌های انتقادی و گفت‌و‌گو و تبادل نظر درباره‌ی این تجربه‌ی ۲۰‌ساله. #کاظم_کردوانی، جامعه‌شناس و عضو #کانون_نويسندگان_ايران به پرسش‌های او پاسخ داده و گفته است هیچ حکومتی نتوانسته از شاعر و نویسنده‌کُشی «سربلند» بیرون بیاید و جامعه را با خود همراه کند.


🌎 https://www.radiozamaneh.com/419012

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

دادخواهی و خط استقامت – گزارش بیست سالگی


🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/428081&rhash=eec6b76cb50965

#پرستو_فروهر: دادخواهی و خط استقامت – گزارش بیست سالگی. این گزارشی است از تجربه‌ها و فکرها و گفت‌وگوها در بیستمین سالگرد #قتل‌های_زنجیره‌ای سیاسی پاییز ۱۳۷۷.


🌎 https://www.radiozamaneh.com/428081

🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفن‌همراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴

🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/435672&rhash=c6d89e01851023
پرده‌های مصدق، کسی که همچنان «مدد ایستادگی» است

🌎 https://www.radiozamaneh.com/435672

#پرستو_فروهر − مصدق به قول مادرم «مددِ ایستادگی» است. او نماد تجربه‌ای است گرانقدر و یادآور امکان و تلاش ما برای جور دیگری بودن. یادداشتی در سالمرگ #مصدق

بحران ایرانی بودن در این روزگار
@radiozamaneh


🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/454355&rhash=c6d89e01851023

#پرستو_فروهر − اگر دریافت‌هایم را از این روزگاری که بر زیست اجتماعی ما چیره شده در یک واژه خلاصه کنم، آن واژه می‌شود، بحران. بحران ایرانی بودن در این روزگار و بحران مهاجر بودن، آواره بودن، پناه‌جوی جهان سومی بودن در این روزگار، بحران دیگری بودن.

🌎 https://www.radiozamaneh.com/454355

زمانه برگزار می‌کند: تجربه‌های دادخواهی – نمایش فیلم، سخنرانی و گفت‌وگو در آمستردام
@radiozamaneh


به مناسبت آغاز به کار سایت "#دادخواست" زمانه همایشی در تاریخ ۱۱ نوامبر در #آمستردام برگزار می‌کنند که به موضوع تجربه‌های دادخواهی اختصاص دارد. سخنرانان: #منیره_برادران، #ویکتوریا_طهماسبی، #عبدالکریم_لاهیجی. همایش با نمایش فیلم کوتاه "او به یاد می‌آورد" ساخته #پرستو_فروهر آغاز می‌شود.

اطلاعات بیشتر در لینک زیر:

🌎 https://www.radiozamaneh.com/471967

زمانه برگزار می‌کند: تجربه‌های دادخواهی – نمایش فیلم، سخنرانی و گفت‌وگو در آمستردام
@radiozamaneh


🔗 https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/471967&rhash=c6d89e01851023

به مناسبت آغاز به کار سایت "#دادخواست" زمانه همایشی در تاریخ ۱۱ نوامبر در #آمستردام برگزار می‌کنند که به موضوع تجربه‌های دادخواهی اختصاص دارد. سخنرانان: #منیره_برادران، #ویکتوریا_طهماسبی، #عبدالکریم_لاهیجی. همایش با نمایش فیلم کوتاه "او به یاد می‌آورد" ساخته #پرستو_فروهر آغاز می‌شود.

🌎 https://www.radiozamaneh.com/471967

زمانه برگزار می‌کند: تجربه‌های دادخواهی – نمایش فیلم، سخنرانی و گفت‌وگو در آمستردام
@radiozamaneh


به مناسبت آغاز به کار سایت "#دادخواست" زمانه همایشی در تاریخ ۱۱ نوامبر در #آمستردام برگزار می‌کنند که به موضوع تجربه‌های دادخواهی اختصاص دارد. سخنرانان: #منیره_برادران، #ویکتوریا_طهماسبی، #عبدالکریم_لاهیجی. همایش با نمایش فیلم کوتاه "او به یاد می‌آورد" ساخته #پرستو_فروهر آغاز می‌شود.

اطلاعات بیشتر در لینک زیر:

🌎 https://www.radiozamaneh.com/471967

#علیه_فراموشی

🔽 پرستو فروهر در بازگشت از ایران: سرکوب هر بار خبیثانه‌تر می‌شود

رضا حاجی‌حسینی، دبیر بخش حقوق بشر زمانه برای ارائه تصویری از آخرین سفر #پرستو_فروهر به ایران و دستاوردهای آن با او گفت‌وگو کرده است. در این گفت‌وگو پرسش‌هایی درباره سیر و روند دادخواهی او در طول بیش از ۲۰ سال گذشته و آینده و چشم‌انداز پیش روی این #دادخواهی مطرح شده است.

🔻بشنوید:
https://soundcloud.com/radiozamaneh/z9zekjohnupu#t=0:00

پرستو فروهر در گفت‌وگو با زمانه درباره تجربه دادخواهی قتل‌های سیاسی-زنجیره‌ای، با ارجاع به جمله‌ای از اسماعیل بخشی می‌گوید که خودش هم به دیوار چنگ زده است: «این تجربه زیسته‌ای‌ست که بسیاری از ما داشته‌ایم و این تجربه مسلما در درون آدمی تغییر به وجود می‌آورد.»

این مطلب را در سایت زمانه بخوانید.

@RadioZamaneh | رادیو زمانه