لغو #کار_کودکان: رؤیایی همچنان دست نیافتنی

سیما راستین:

کار مزدوری کودکان همچنان در جاهایی از جهان رایج است: در کشورهایی که در آنها فقر و نابرابری‌های اجتماعی گسترده است. هیچ کودکی که سرپناهی داشته باشد و نانی در سفره، و مادر و پدری که او را راهی مدرسه کنند، داوطلبانه به کار مزدوری روی نمی‌آورد. برای مثال، کودکان اقشار ضعیف در کشورهای اروپای غربی که موظف به یادگیری در مدارس روزانه هستند و زندگی روزمره‌شان، با استانداردهای اجتماعی حداقل، تأمین می‌شود، اصراری بر کار مزدوری ندارند.

کار مزدوری کودکان نشانه و حاصل فقر و اضطرار است. بنابراین طرح شعار ممنوعیت کار کودکان امنیت و حمایتی شایسته برای کودکان جهان به ارمغان نمی‌آورد. قانونی کردن این شعار کودکانی را که برای زندگی خود و خانواده‌شان ناگزیر به کار کردن هستند، به ورطة کار سیاه می‌کشد، آنها را در معرض استثمار شدیدتر قرار می‌دهد و شانس‌های تدافعی آنها را در برابر خطرهای بی‌شمار اجتماعی کاهش می‌دهد. مانفرد لیبل، استاد علوم اجتماعی در برلین، بر این باور است که: کار کودکان درجایی افزایش پیدا می‌کند که درآمد کودکان، برای بقای خانواده، صرف نظر کردنی نباشد. بنابراین بایستی برای پایان دادن به استثمار انسان‌ها، در هر ردة سنی، تلاش کرد. ۱۱ برخی متخصصان علوم تربیتی این نظر را نمایندگی می‌کنند که کار مناسب و خلاق برای تربیت، یادگیری، و رشد کودکان بسیار مفید است؛ آن‌چه مردود است کار اجباری و بهره‌کشی از کودکان است. این گرایش با ممنوعیت بدون قید و شرط کار کودکان مخالف است. برخی متخصصان علوم اجتماعی نیز بر این باورند که تصویب قانون عمومی برای تشویق یا منع کودکان از کار، منطقی نیست. وضع چنین قوانینی در کشورهایی که آلترناتیو تأمین اجتماعی دولتی وجود ندارد، بیشتر زیان‌بار است تا سودمند. نگرشی که با کار کودکان مخالفت بی‌چون‌و‌چرا می‌کند، موقعیت زندگی کودکان، فقر مالی آنان، و ناگزیر شدن کودکان به کار برای کمک به خانواده را نادیده می‌گیرد و کودکان را ناگزیر به کار غیر قانونی و تن دادن به دستمزدهای کمتر، پذیرش شرایط غیرانسانی محیط کار، و ریسک‌های خطرناک‌تری برای تأمین معاش می‌کند. همچنین کار غیرقانونی به محروم شدن کودکان کارگر از بسیاری حقوق و مزایا می‌انجامد، و هرگونه امکان مداخلة دولتی در بهبود کار کودکان و حمایت از آنها را از زاویة حقوق کار مسدود می‌کند. فقدان نظارت دولتی و قانونی بر کار کودکان، همچنین مانع فعالیت سندیکایی و تلاش برای بهبود شرایط کار کودکان و تنظیم ساعات کار با ساعات یادگیری در مدرسه می‌شود. اعتراض به شرایط نامناسب کار، و پایین بودن دستمزد، و نداشتن بیمه در شرایطی امکان‌پذیرند که کودکان کارگر بتوانند علناً از حقوق خود دفاع کنند، در حالی که همة انرژی کارگران غیرقانونی برای پنهان کردن خود از کنترل کارگزاران قانون، به هدر می‌رود.

—---------------------------------------------—
◄ کانال زمانه در تلگرام:
https://telegram.me/radiozamaneh
◄ زمانه در اینستاگرام:
http://www.instagram.com/radiozamaneh
◄ زمانه در توئیتر
https://twitter.com/radiozamaneh

صندوق کودکان ملل متحد (یونیسف) خواهان اقدامات شدیدتر علیه به‌کار کشیدن #کودکان در جهان شد. #یونیسف در گزارش تازه خود به‌مناسبت روز جهانی مبارزه با #کار_کودکان ۱۲ ژوئن (۲۲ خرداد) گفته است تقریباً از هر ۱۰ #کودک در جهان یک کودک کار می‌کند. بر این اساس، ۱۵۲ میلیون کودک دختر و پسر در جهان کار می‌کنند که شرایط کاری ۷۳ میلیون نفر از آن‌ها بد ارزیابی شده است. بیشتر کودکانی که کار می‌کنند در قاره‌های آفریقا (۷۲ میلیون کودک) و آسیا (۶۲ میلیون کودک) به‌سر می‌برند. همچنین ۷۰ درصد کودکانی که کار می‌کنند در بخش کشاورزی مشغول به کار هستند. یونیسف از دولت‌ها، جامعه مدنی و صاحبان شرکت‌ها خواسته است تا برای مقابله با عوامل ریشه‌ای کار کودکان مانند فقر شدید، فقدان فرصت‌های آموزشی و تبعیض علیه دختران تلاش کنند. با این حال به گفته یونیسف، شمار #کودکان_کار در دهه‌های اخیر به شدت کاهش یافته است و از ۲۴۶ میلیون نفر در سال ۲۰۰۰ به ۱۵۲ میلیون نفر رسیده است.

@RadioZamaneh رادیو زمانه