درخواست #کمپین_حقوق_بشر_ایران از #دولت و #مجلس: #عدم_ارائه_خدمات_پزشکی به زندانیان را بررسی کنید
علیرضا رجایی اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۰ بازداشت و به چهار سال حبس و پنج سال محرومیت از فعالیت های مدنی و سیاسی به اتهام عضویت در ائتلاف نیروهای ملی مذهبی، اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام محکوم شد.
او در تاریخ چهارم آبان ماه سال ۹۴ از زندان آزاد شد.
غلامحسین محسنی اژه ای، سخنگوی قوه قضاییه ایران، در واکنش به اخبار منتشر شده درباره علیرضا رجایی گفته که او حدود دو سال پیش از زندان آزاد شده و محکومیتش پایان یافته است: «ایشان سرطان گرفته مانند بسیاری از افراد در کشور که خیلی افراد سرطان میگیرند … در زمانی که در زندان بوده آثاری از این بیماری در او وجود نداشته است. من پرونده زندان را هم دیدم که او به خاطر سرماخوردگی به بهداری مراجعه کرده و یک بار هم مشکل دندان داشته که به متخصص خارج از زندان مراجعه کرده است … حالا بعد از دو سال پس از آزادی سرطان گرفته که ما هم از رنج بیماری سرطان و تخلیه چشم ایشان ناراحت هستیم، اما این قصد و غرض و این فضاسازی ها حمایت از فرد نیست و چیزی را هم درمان نمی کند و فقط باعث تشویش اذهان می شود. … این بیماری به هیچ وجه ارتباطی با محکومیت ایشان نداشته و آثاری از سرطان در پرونده زندان موجود نیست و دو سال بعد از آزادی این اتفاق افتاده است.»
همسر علیرضا رجایی اما گفته است همبندهای همسرش به او گفتهاند او هر شب بدون استثنا از درد زیر حدقه چشم سمت راست و استخوان فک گله داشته و به بهداری اوین میرفته، اما دکتر بهداری اوین میگفته هیچ مشکلی نیست.
حسین رونقی ملکی، فعال مدنی و همبندی سابق علیرضا رجایی در زندان اوین نیز تایید کرده است علیرضا رجایی در زمانی که در زندان بوده از بیماری رنج میکشیده است.
غلامرضا رجایی، برادر علیرضا رجایی نیز در تاریخ ۱۴ شهریور ۹۶ به روزنامه اعتماد گفته است زمانی که علیرضا در زندان بود، «پنج مرتبه از سوی بهداری زندان اعزام به خارج از زندان برای اسکن و عکسبرداری تجویز شد که متاسفانه این اجازه داده نشد.»
لیلا لیاقت، همسر علیرضا رجایی به کمپین حقوق بشر ایران گفته است: «از چهارم اردیبهشت سال ۹۰ که علیرضا زندان رفت، بیش از دو ماه (۶۴ روز) در سلول های انفرادی بند دو-الف بود. بعد که وارد بند عمومی شد اجازه مرخصی نمیدادند تا یک سال و نیم بعد یعنی شهریور ۹۱ به مدت سه روز مرخصی دادند و ما متوجه شدیم که دندان درد شدید دارد. در این سه روز رفتیم دندانپزشکی، اما دکتر گفت میتوانم روت کانال موقتی و دم دستی انجام دهم چون این کار امروز و فردا نیست و باید تحت درمان باشد. بعد از سه روز برگشت زندان و عملا امکان درمان نبود.»
علیرضا رجایی که عضو هیئت مدیره انجمن روزنامه نگاران ایران بود، به عنوان دبیر بخش سیاسی چندین روزنامه اصلاح طلب و میانه رو از جمله جامعه، طوس، نشاط و عصر آزادگان فعالیت کرده است.
در حال حاضر او رییس شرکت نشر گام نو، ناشر کتابهایی در زمینه موضوعات سیاسی، مذهبی و اجتماعی است.
بیشتر بخوانید: https://www.radiozamaneh.com/357754
علیرضا رجایی اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۰ بازداشت و به چهار سال حبس و پنج سال محرومیت از فعالیت های مدنی و سیاسی به اتهام عضویت در ائتلاف نیروهای ملی مذهبی، اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام محکوم شد.
او در تاریخ چهارم آبان ماه سال ۹۴ از زندان آزاد شد.
غلامحسین محسنی اژه ای، سخنگوی قوه قضاییه ایران، در واکنش به اخبار منتشر شده درباره علیرضا رجایی گفته که او حدود دو سال پیش از زندان آزاد شده و محکومیتش پایان یافته است: «ایشان سرطان گرفته مانند بسیاری از افراد در کشور که خیلی افراد سرطان میگیرند … در زمانی که در زندان بوده آثاری از این بیماری در او وجود نداشته است. من پرونده زندان را هم دیدم که او به خاطر سرماخوردگی به بهداری مراجعه کرده و یک بار هم مشکل دندان داشته که به متخصص خارج از زندان مراجعه کرده است … حالا بعد از دو سال پس از آزادی سرطان گرفته که ما هم از رنج بیماری سرطان و تخلیه چشم ایشان ناراحت هستیم، اما این قصد و غرض و این فضاسازی ها حمایت از فرد نیست و چیزی را هم درمان نمی کند و فقط باعث تشویش اذهان می شود. … این بیماری به هیچ وجه ارتباطی با محکومیت ایشان نداشته و آثاری از سرطان در پرونده زندان موجود نیست و دو سال بعد از آزادی این اتفاق افتاده است.»
همسر علیرضا رجایی اما گفته است همبندهای همسرش به او گفتهاند او هر شب بدون استثنا از درد زیر حدقه چشم سمت راست و استخوان فک گله داشته و به بهداری اوین میرفته، اما دکتر بهداری اوین میگفته هیچ مشکلی نیست.
حسین رونقی ملکی، فعال مدنی و همبندی سابق علیرضا رجایی در زندان اوین نیز تایید کرده است علیرضا رجایی در زمانی که در زندان بوده از بیماری رنج میکشیده است.
غلامرضا رجایی، برادر علیرضا رجایی نیز در تاریخ ۱۴ شهریور ۹۶ به روزنامه اعتماد گفته است زمانی که علیرضا در زندان بود، «پنج مرتبه از سوی بهداری زندان اعزام به خارج از زندان برای اسکن و عکسبرداری تجویز شد که متاسفانه این اجازه داده نشد.»
لیلا لیاقت، همسر علیرضا رجایی به کمپین حقوق بشر ایران گفته است: «از چهارم اردیبهشت سال ۹۰ که علیرضا زندان رفت، بیش از دو ماه (۶۴ روز) در سلول های انفرادی بند دو-الف بود. بعد که وارد بند عمومی شد اجازه مرخصی نمیدادند تا یک سال و نیم بعد یعنی شهریور ۹۱ به مدت سه روز مرخصی دادند و ما متوجه شدیم که دندان درد شدید دارد. در این سه روز رفتیم دندانپزشکی، اما دکتر گفت میتوانم روت کانال موقتی و دم دستی انجام دهم چون این کار امروز و فردا نیست و باید تحت درمان باشد. بعد از سه روز برگشت زندان و عملا امکان درمان نبود.»
علیرضا رجایی که عضو هیئت مدیره انجمن روزنامه نگاران ایران بود، به عنوان دبیر بخش سیاسی چندین روزنامه اصلاح طلب و میانه رو از جمله جامعه، طوس، نشاط و عصر آزادگان فعالیت کرده است.
در حال حاضر او رییس شرکت نشر گام نو، ناشر کتابهایی در زمینه موضوعات سیاسی، مذهبی و اجتماعی است.
بیشتر بخوانید: https://www.radiozamaneh.com/357754
رادیو زمانه
کمپین حقوق بشر ایران: عدم ارائه خدمات پزشکی به زندانیان بررسی شود
کمپین حقوق بشر در ایران از وجود دهها پرونده مشابه علیرضا رجایی خبر داده که نشان میدهند حکومت ایران به شکل سیستماتیک از ارائه خدمات پزشکی به زندانیان خودداری میکند.