از توکیو تا تهران: شاخصی برای آینده
زلزله ای که در توکیو یک رویداد کم اهمیت است، در تهران می تواند یک فاجعه به شمار آید، همین را می توانید در مورد تفاوت تهران با بسیاری از پایتخت های پیشرفته جهان تکرار کنید؛ تفاوت اما در سطح فناوری است؛ گفته اند زمانی حتی لویی چهاردهم در هراسی دائمی از آبله به سر می برد و بیماری های ساده می توانست انسان ها را از پا در آورد، ولی اکنون به برکت فناوری اوضاع تفاوت کرده است، در مورد زلزله هم قضیه متفاوت نیست.
اما چطور می توان به سطح بالای فناوری و پیشرفت رسید؟ پاسخ اصلی کم و بیش روشن است؛ باید تعداد افرادی که دست به نوآوری و ریسک می زنند و بخواهند وضع کنونی را به چالش بکشند افزایش پیدا کنند. اما چنین چیزی دریک فرهنگ بسته و محافظه کار ممکن نیست؛ باید افراد "آزادی" اندیشیدن و زیستن و متفاوت بودن را داشته باشند، باید "بازار ایده ها" به کار بیفتند. بنا به گفته ای نغز اساسا پیشرفت تمدن بشری حاصل چیزی جز "گناه" نیست؛ یعنی کسانی هنجارها و رسوم پذیرفته شده و وضع جاری امور را رد کردند و طرحی نو درانداختند!
وقتی از آزادی صحبت می کنیم از شعار شیک چند "جوانک بی درد" حرف نمی زنیم؛ بلکه یک ارزش اساسی برای ادامه بقای بشر و پیشرفت جامعه را در نظر داریم؛ چیزی که می تواند انسان ها را از فاجعه های پیش رو نظیر آب و محیط زیست و زلزله نجات دهد. جالب است بدانید که کفار غربی شاخصی هم برای سنجش این آزادی انسانی که از آن صحبت می کنیم ابداع کرده اند و در آخرین گزارش 2016 اوضاع 159 کشور مختلف جهان را اندازه گرفته اند، حدس می زنید رتبه کشور ما در میان آنها چند است؟
احسنت! درست حدس زدید: کشور 157ام! مراقب باشیم فاجعه در دو قدمی است، والله اعلم.
https://goo.gl/Xq2oPQ
کانال راهبرد
@RahbordChannel
زلزله ای که در توکیو یک رویداد کم اهمیت است، در تهران می تواند یک فاجعه به شمار آید، همین را می توانید در مورد تفاوت تهران با بسیاری از پایتخت های پیشرفته جهان تکرار کنید؛ تفاوت اما در سطح فناوری است؛ گفته اند زمانی حتی لویی چهاردهم در هراسی دائمی از آبله به سر می برد و بیماری های ساده می توانست انسان ها را از پا در آورد، ولی اکنون به برکت فناوری اوضاع تفاوت کرده است، در مورد زلزله هم قضیه متفاوت نیست.
اما چطور می توان به سطح بالای فناوری و پیشرفت رسید؟ پاسخ اصلی کم و بیش روشن است؛ باید تعداد افرادی که دست به نوآوری و ریسک می زنند و بخواهند وضع کنونی را به چالش بکشند افزایش پیدا کنند. اما چنین چیزی دریک فرهنگ بسته و محافظه کار ممکن نیست؛ باید افراد "آزادی" اندیشیدن و زیستن و متفاوت بودن را داشته باشند، باید "بازار ایده ها" به کار بیفتند. بنا به گفته ای نغز اساسا پیشرفت تمدن بشری حاصل چیزی جز "گناه" نیست؛ یعنی کسانی هنجارها و رسوم پذیرفته شده و وضع جاری امور را رد کردند و طرحی نو درانداختند!
وقتی از آزادی صحبت می کنیم از شعار شیک چند "جوانک بی درد" حرف نمی زنیم؛ بلکه یک ارزش اساسی برای ادامه بقای بشر و پیشرفت جامعه را در نظر داریم؛ چیزی که می تواند انسان ها را از فاجعه های پیش رو نظیر آب و محیط زیست و زلزله نجات دهد. جالب است بدانید که کفار غربی شاخصی هم برای سنجش این آزادی انسانی که از آن صحبت می کنیم ابداع کرده اند و در آخرین گزارش 2016 اوضاع 159 کشور مختلف جهان را اندازه گرفته اند، حدس می زنید رتبه کشور ما در میان آنها چند است؟
احسنت! درست حدس زدید: کشور 157ام! مراقب باشیم فاجعه در دو قدمی است، والله اعلم.
https://goo.gl/Xq2oPQ
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Cato Institute
Human Freedom Index
The Human Freedom Index presents the state of human freedom in the world based on a broad measure that encompasses personal, civil, and economic freedom. Human freedom is a social concept that recognizes the dignity of individuals and is defined here as negative…
شرح بی شرح!
حتی در سوئد، فنلاند و دانمارک هم که الگوی موفق دولت های توسعه گرای جهان به شمار می ایند؛ بیش از نیمی از مردم به دولت اعتماد ندارند.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
حتی در سوئد، فنلاند و دانمارک هم که الگوی موفق دولت های توسعه گرای جهان به شمار می ایند؛ بیش از نیمی از مردم به دولت اعتماد ندارند.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
اقتصاد سیاسی بودجه!
اهالی دولت قدرت جادوگری ندارند که از هیچ، ثروت خلق کنند؛ پولی دستشان نمی رسد مگر انکه ان را از جیب کسانی دراورند و برای برخی دیگر خرج کنند.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
اهالی دولت قدرت جادوگری ندارند که از هیچ، ثروت خلق کنند؛ پولی دستشان نمی رسد مگر انکه ان را از جیب کسانی دراورند و برای برخی دیگر خرج کنند.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
رتبه دولت ها در اجرای "دانستن حق مردم است"
رتبه 99 در میان 102 کشور جهان، ایران در منطقه هم رتبه خوبی ندارد؛ والله اعلم.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
رتبه 99 در میان 102 کشور جهان، ایران در منطقه هم رتبه خوبی ندارد؛ والله اعلم.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
هزینه های "دولت" همه در بودجه می آید؟
از سال های اخیر آماری نداریم، ولی از ابتدای انقلاب تا دهه پس از جنگ، حدود 70 درصد هزینه ها خارج از بودجه بوده اند!
کانال راهبرد
@RahbordChannel
از سال های اخیر آماری نداریم، ولی از ابتدای انقلاب تا دهه پس از جنگ، حدود 70 درصد هزینه ها خارج از بودجه بوده اند!
کانال راهبرد
@RahbordChannel
راهنمای کاربردی یک ناسزا؛ نئولیبرالیسم
در مملکت آریایی اسلامی هر از چندی برخی کلمات مد می شوند که گوینده برای آنکه نشان دهد جز میوه جات به حساب می آید، باید یکی در میان آن را در بحث ها بپراند، از جمله پرکاربردترین آنها در بحث های اقتصادی همین واژه قبیحه "نئولیبرالیسم" است؛ از قرار تعداد کسانی که به طور رسمی خود را به این نام خوانده باشند زیاد نیست، در میان آنها موسسه آدام اسمیت تعریفی مشخص از این واژه ارائه کرده است؛ حرفش اینست اگر شما هم به این اصول اعتقاد دارید نئولیبرال به شمار می آیید:
هواداری از بازار (تخصیص منابع به صورت غیرمتمرکز، اختیاری و آزاد در اقتصاد)
حامی حقوق مالکیت خصوصی و هواداری از اعمال اختیار فرد روی ثروت و دارایی های شخصی اش
هواداری از رشد اقتصادی (در برابر بازتوزیع اجباری ثروت برای همه) از طریق کاهش مالیات ها و تغییر ساختار مشوق ها برای نوآوری و سودآوری
باور به فردگرایی و هواداری از حق آزادی و انتخاب افراد
تجربه گرایی و دوری از تعصب
پذیرش افق جهانی و فراتر رفتن از مرزهای ملی
خوش بینی به آینده انسان
تلاش برای بهبود جهان و باور به اینکه راه این بهبود از رقابت و آزمونگری افراد آزاد می گذرد.
به نظر حرف های بدی نمی زنند و درکاهش فقر و بدی های جهان هم در این سه دهه عملکرد درخشانی هم داشته اند. شاید خیلی ها با این تعریف یک نئولیبرال به شمار بیایند، حتی شما دوست عزیز! والله اعلم.
https://goo.gl/J8JkSo
کانال راهبرد
@RahbordChannel
در مملکت آریایی اسلامی هر از چندی برخی کلمات مد می شوند که گوینده برای آنکه نشان دهد جز میوه جات به حساب می آید، باید یکی در میان آن را در بحث ها بپراند، از جمله پرکاربردترین آنها در بحث های اقتصادی همین واژه قبیحه "نئولیبرالیسم" است؛ از قرار تعداد کسانی که به طور رسمی خود را به این نام خوانده باشند زیاد نیست، در میان آنها موسسه آدام اسمیت تعریفی مشخص از این واژه ارائه کرده است؛ حرفش اینست اگر شما هم به این اصول اعتقاد دارید نئولیبرال به شمار می آیید:
هواداری از بازار (تخصیص منابع به صورت غیرمتمرکز، اختیاری و آزاد در اقتصاد)
حامی حقوق مالکیت خصوصی و هواداری از اعمال اختیار فرد روی ثروت و دارایی های شخصی اش
هواداری از رشد اقتصادی (در برابر بازتوزیع اجباری ثروت برای همه) از طریق کاهش مالیات ها و تغییر ساختار مشوق ها برای نوآوری و سودآوری
باور به فردگرایی و هواداری از حق آزادی و انتخاب افراد
تجربه گرایی و دوری از تعصب
پذیرش افق جهانی و فراتر رفتن از مرزهای ملی
خوش بینی به آینده انسان
تلاش برای بهبود جهان و باور به اینکه راه این بهبود از رقابت و آزمونگری افراد آزاد می گذرد.
به نظر حرف های بدی نمی زنند و درکاهش فقر و بدی های جهان هم در این سه دهه عملکرد درخشانی هم داشته اند. شاید خیلی ها با این تعریف یک نئولیبرال به شمار بیایند، حتی شما دوست عزیز! والله اعلم.
https://goo.gl/J8JkSo
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Khaleqi
راهنمای کاربردی یک ناسزا؛ نئولیبرالیسم | وبسایت شخصی امیرحسین خالقی
وب سایت شخصی امیر حسین خالقی ، خالقی ، راهبرد ، سیاست ، اقتصاد
اصلاح قیمت ارز البته ضروری است؛ ولی کشوری که در شاخص سهولت کسب و کار وضعی چنین درخشان! (124 در میان 190 کشور) دارد؛ بعید است بتواند به چین دوم بدل شود؛ والله اعلم.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
کانال راهبرد
@RahbordChannel
فسادسنج مناطق جهان
مردم در خاورمیانه و کشورهای مشترک المنافع شوروی سابق بالاترین تجربه رشوه را دارند؛ در جاهای دیگر هم اوضاع درخشان نیست؛ یک پای فساد همیشه دولتی ها اند.
کانال راهبرد
@Rahbordchannel
مردم در خاورمیانه و کشورهای مشترک المنافع شوروی سابق بالاترین تجربه رشوه را دارند؛ در جاهای دیگر هم اوضاع درخشان نیست؛ یک پای فساد همیشه دولتی ها اند.
کانال راهبرد
@Rahbordchannel
در باب قدرت دولت ها
بنیان قدرت همه دولت ها قانون های خوب و جنگ افزارهای خوب است.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
بنیان قدرت همه دولت ها قانون های خوب و جنگ افزارهای خوب است.
کانال راهبرد
@RahbordChannel
ICT.pdf
2.4 MB
5 دی 96 اتفاق افتاد!
ارائه در اتاق ایران با موضوع "تجربه های موفق کشورها در ثروت افرینی با فناوری اطلاعات و ارتباطات"
کانال راهبرد
@Rahbordchannel
ارائه در اتاق ایران با موضوع "تجربه های موفق کشورها در ثروت افرینی با فناوری اطلاعات و ارتباطات"
کانال راهبرد
@Rahbordchannel
به ابرقدرت آینده جهان سلام کنیم؟
ایالات متحده از نظر تولید ناخالص داخلی اسمی بزرگترین اقتصاد دنیاست، کسانی گفته اند چین که اکنون بزرگترین اقتصاد دنیا از منظر برابری قدرت خرید به شمار می آید تا 2032 از نظر اسمی هم از امریکا سبقت خواهد گرفت؛ اما اجازه دهید یک نکته اساسی را ندیده نگیریم.
امریکا یک ابرقدرت اقتصادی سرد و گرم چشیده است، از سال 1900 تاکنون 21 بحران اقتصادی و یک رکود بزرگ را از سر گذرانده است، چین اما هندوانه دربسته است و از رنسانس اقتصادی اش در اوایل دهه 1980 هنوز با یک بحران جدی و تمام عیار روبه رو نشده است، معلوم نیست که از این آزمون سربلند بیرون آید، چنین بحران هایی برای هر اقتصاد بزرگی ناگزیر اند. هرچند از نظر اندازه کل اقتصاد چین بسیار بزرگ است، ولی همچنان از نظر شاخص های سرانه کشوری متوسط به شمار می آید؛ نقش دولت در اقتصاد و فضای سیاسی و اجتماعی آن همواره بسیاری را نسبت به ادامه رشد و پایداری پیشرفت چین به تردید انداخته است.
کسانی در ایران پیشتر می گفتند از آنجا که نسبت بدهی های یانکی ها به تولید ناخالص داخلی شان از 100 درصد هم بیشتر شده است باید منتظر فروپاشی ان بود (152 درصد در سال 2017)، بد نیست بدانیم همین نسبت برای چشم بادامی ها امسال به 257 درصد رسیده است! کار بسیار پیچیده است و به نظر می رسد هنوز برای نتیجه گیری خیلی زود است، باید دید لیبرال دموکراسی از پس هیولای اقتدارگرایی شرقی بر می آید یا نه، والله اعلم.
https://goo.gl/p6qkLC
کانال راهبرد
@RahbordChannel
ایالات متحده از نظر تولید ناخالص داخلی اسمی بزرگترین اقتصاد دنیاست، کسانی گفته اند چین که اکنون بزرگترین اقتصاد دنیا از منظر برابری قدرت خرید به شمار می آید تا 2032 از نظر اسمی هم از امریکا سبقت خواهد گرفت؛ اما اجازه دهید یک نکته اساسی را ندیده نگیریم.
امریکا یک ابرقدرت اقتصادی سرد و گرم چشیده است، از سال 1900 تاکنون 21 بحران اقتصادی و یک رکود بزرگ را از سر گذرانده است، چین اما هندوانه دربسته است و از رنسانس اقتصادی اش در اوایل دهه 1980 هنوز با یک بحران جدی و تمام عیار روبه رو نشده است، معلوم نیست که از این آزمون سربلند بیرون آید، چنین بحران هایی برای هر اقتصاد بزرگی ناگزیر اند. هرچند از نظر اندازه کل اقتصاد چین بسیار بزرگ است، ولی همچنان از نظر شاخص های سرانه کشوری متوسط به شمار می آید؛ نقش دولت در اقتصاد و فضای سیاسی و اجتماعی آن همواره بسیاری را نسبت به ادامه رشد و پایداری پیشرفت چین به تردید انداخته است.
کسانی در ایران پیشتر می گفتند از آنجا که نسبت بدهی های یانکی ها به تولید ناخالص داخلی شان از 100 درصد هم بیشتر شده است باید منتظر فروپاشی ان بود (152 درصد در سال 2017)، بد نیست بدانیم همین نسبت برای چشم بادامی ها امسال به 257 درصد رسیده است! کار بسیار پیچیده است و به نظر می رسد هنوز برای نتیجه گیری خیلی زود است، باید دید لیبرال دموکراسی از پس هیولای اقتدارگرایی شرقی بر می آید یا نه، والله اعلم.
https://goo.gl/p6qkLC
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Khaleqi
به ابرقدرت آینده جهان سلام کنیم؟ | وبسایت شخصی امیرحسین خالقی
وب سایت شخصی امیر حسین خالقی ، خالقی ، راهبرد ، سیاست ، اقتصاد
در باب "شرایط حساس کنونی"
توماس فریدمن روزنامه نگار یانکی به یک بانکدار میانسال سعودی اشاره می کند که به او گفته بود نسل من از سال 1979 (سال انقلاب ایران) به گروگان گرفته شده بود ولی با اصلاحات اخیر می دانم فرزندانم از این به بعد گروگان نخواهند بود؛ حکام صحرای حجاز ادعا می کنند تندروی سعودی ها و تقویت نسخه تندرو اسلام سنی در چند دهه اخیر در واکنش به انقلاب ایران بوده است و اکنون با اصلاحات اخیر می خواهند به روال عادی برگردند.
از صحت وسقم حرف عرب ها که بگذریم، در ایران هم قضیه چندان متفاوت نیست، به سیاق آن بانکدار عرب می شود گفت "شرایط حساس کنونی" نسل من را هم به گروگان گرفته است. در این سال ها هم سایه سنگین "شرایط حساس کنونی" هرگز از بالای سر ما دور نشده، همیشه سوء تدبیرها به بهانه "شرایط حساس کنونی" توجیه شده اند؛ وقتی از فاصله با کشورهایی که زمانی عقب تر از ایران بودند می گوییم، توجیهی جز "وضعیت ویژه ایران" و "شرایط حساس کنونی" نمی شنویم؛ می دانیم که در "شرایط حساس کنونی" حرف هایی مثل "توسعه" و "کارآمدی" و "پاسخگویی" چیزی جز "صحبت از روی شکم سیری" به حساب نمی آید.
محمد قائد زمانی می گفت یک هدفگذاری خوب برای اهالی سیاست ایران این است که چنان عمل کنند که نام ایران در صدر خبر روزنامه های دنیا نیاید، زیرا بسیار بعید است چنین خبرهایی از ایران خبر خوبی باشد، همینکه بی سروصدا ماست خودمان را بخوریم و کشک خودمان را بسابیم هم دو قدم به جلوست. به همین ترتیب یک مطالبه اصلی شهروندان ایرانی از سیاسیون می تواند این باشد که ما را از شر "شرایط حساس کنونی" نجات دهید! والا اینکه دائم به مردم گوشزد کنیم اوضاع خوب نیست و باید کمربندها را محکم ببندیم و آستین ها را بالا بزنیم خیلی فتح الفتوحی به حساب نمی آید. والله اعلم.
https://goo.gl/WaHdcE
کانال راهبرد
@RahbordChannel
توماس فریدمن روزنامه نگار یانکی به یک بانکدار میانسال سعودی اشاره می کند که به او گفته بود نسل من از سال 1979 (سال انقلاب ایران) به گروگان گرفته شده بود ولی با اصلاحات اخیر می دانم فرزندانم از این به بعد گروگان نخواهند بود؛ حکام صحرای حجاز ادعا می کنند تندروی سعودی ها و تقویت نسخه تندرو اسلام سنی در چند دهه اخیر در واکنش به انقلاب ایران بوده است و اکنون با اصلاحات اخیر می خواهند به روال عادی برگردند.
از صحت وسقم حرف عرب ها که بگذریم، در ایران هم قضیه چندان متفاوت نیست، به سیاق آن بانکدار عرب می شود گفت "شرایط حساس کنونی" نسل من را هم به گروگان گرفته است. در این سال ها هم سایه سنگین "شرایط حساس کنونی" هرگز از بالای سر ما دور نشده، همیشه سوء تدبیرها به بهانه "شرایط حساس کنونی" توجیه شده اند؛ وقتی از فاصله با کشورهایی که زمانی عقب تر از ایران بودند می گوییم، توجیهی جز "وضعیت ویژه ایران" و "شرایط حساس کنونی" نمی شنویم؛ می دانیم که در "شرایط حساس کنونی" حرف هایی مثل "توسعه" و "کارآمدی" و "پاسخگویی" چیزی جز "صحبت از روی شکم سیری" به حساب نمی آید.
محمد قائد زمانی می گفت یک هدفگذاری خوب برای اهالی سیاست ایران این است که چنان عمل کنند که نام ایران در صدر خبر روزنامه های دنیا نیاید، زیرا بسیار بعید است چنین خبرهایی از ایران خبر خوبی باشد، همینکه بی سروصدا ماست خودمان را بخوریم و کشک خودمان را بسابیم هم دو قدم به جلوست. به همین ترتیب یک مطالبه اصلی شهروندان ایرانی از سیاسیون می تواند این باشد که ما را از شر "شرایط حساس کنونی" نجات دهید! والا اینکه دائم به مردم گوشزد کنیم اوضاع خوب نیست و باید کمربندها را محکم ببندیم و آستین ها را بالا بزنیم خیلی فتح الفتوحی به حساب نمی آید. والله اعلم.
https://goo.gl/WaHdcE
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Nytimes
Saudi Arabia’s Arab Spring, at Last
The crown prince has big plans for his society.
مصیبت دوران جدید!
برای نخستین بار در تاریخ، انسان های بیشتری از پرخوری می میرند تا سوء تغذیه؛ تعداد بیشتری از کهولت سن می میرند تا بیماری های عفونی، شمار کسانی که خودکشی می کنند از آنهایی که به دست سربازان، تروریست ها و جنایتکاران کشته می شوند بیشتر است، در این سال های آغازین قرن بیستم و یکم احتمال اینکه کسی از سورچرانی در مک دونالد بمیرد، بیشتر از آنست که در خشکسالی بمیرد، با ابولا از پا در آید یا در حمله القاعده کشته شود!
"یوال هراری"
کانال راهبرد
@RahbordChannel
برای نخستین بار در تاریخ، انسان های بیشتری از پرخوری می میرند تا سوء تغذیه؛ تعداد بیشتری از کهولت سن می میرند تا بیماری های عفونی، شمار کسانی که خودکشی می کنند از آنهایی که به دست سربازان، تروریست ها و جنایتکاران کشته می شوند بیشتر است، در این سال های آغازین قرن بیستم و یکم احتمال اینکه کسی از سورچرانی در مک دونالد بمیرد، بیشتر از آنست که در خشکسالی بمیرد، با ابولا از پا در آید یا در حمله القاعده کشته شود!
"یوال هراری"
کانال راهبرد
@RahbordChannel
راه کاهش فقر رابین هود بازی نیست!
هنری هزلیت، اقتصاددان امریکایی، از پرزیدنت جانسون یاد می کند که وعده داده بود کاری کند کارستان و آنقدر بیمارستان و مدرسه و کتابخانه بسازد که ریشه فقر کنده شود؛ ولی همین این خیرخواهی ها بدون صرف پول شدنی نبود، کسانی باید کار می کردند و ثروتی ایجاد می شد تا این سیاسیون خیرخواه بتوانند کاری کنند!
حدس می زد که مالیات ها کفاف این همه خیرخواهی جناب پرزیدنت را نمی دهند، پس دولت مجبور است با آن دستگاه جادویی پول بیشتری "چاپ" کند تا کسری را جبران کند، این دومی معنایش تورم است، به این معنا از آنجا که ثروت واقعی بیشتری به وجود نیامده است، قدرت خرید پول کاهش می یابد و این معنایی جز فقیر شدن "نسبی" اکثریتی از مردم ندارد؛ به ویژه آنهایی که دارایی هایی با ارزش ذاتی مانند "مسکن" و "طلا" ندارند؛ قضیه در طول زمان بدتر هم خواهد شد. فقیرترها شاید با قیمتی پایین تراز آموزش برخوردار باشد، ولی در مورد خورد و خوراک و هر چیز دیگر مجبور است پول بیشتری بپردازد. بماند که تولیدکنندگان ثروت هم انگیزه برای کار بیشتر را از دست خواهند داد.
اما راه درست اصلاح ساختار مشوق هاست، از قضا رابین هود بازی دولت ها و گرفتن از اغنیا و پخش کردن میان فقرا به لحاظ تاریخی هم به فاجعه رسیده و نورچشمی ها وابسته به دولت را به بار آورده است، از قضا دولت نباید زیاد در اینگونه امور فضولی کند و بهتر است کار را به خود افراد بسپارد که انگیزه و توان برای تولید اقتصادی را دارند؛ تجربه جدی موفقی جز این در ثروت آفرینی هم نداریم؛ اقتصاد بازار و آزادی مبادله، حقوق مالکیت خصوصی و دولت کوچک، کم خرج و غیرمداخله گر و مالیات پایین.
اگر فکر می کنید ایراد از این یا آن دولت است و می شود دولتی داشت که فضولی ها موثر و خیرخواهانه در اقتصاد انجام دهد، یعنی هنوز مانده است این هیولای تمامیت خواه را بشناسید؛ راه حل بومی و این قبیل تفنن های فکری هم شوخی است، با آنکه هوادار زیاد دارد، ولی کلا این "فتیش" بومی سازی راه کنار بگذارید به صلاح نزدیک تر است، والله اعلم.
https://goo.gl/ZHnVb6
کانال راهبرد
@RahbordChannel
هنری هزلیت، اقتصاددان امریکایی، از پرزیدنت جانسون یاد می کند که وعده داده بود کاری کند کارستان و آنقدر بیمارستان و مدرسه و کتابخانه بسازد که ریشه فقر کنده شود؛ ولی همین این خیرخواهی ها بدون صرف پول شدنی نبود، کسانی باید کار می کردند و ثروتی ایجاد می شد تا این سیاسیون خیرخواه بتوانند کاری کنند!
حدس می زد که مالیات ها کفاف این همه خیرخواهی جناب پرزیدنت را نمی دهند، پس دولت مجبور است با آن دستگاه جادویی پول بیشتری "چاپ" کند تا کسری را جبران کند، این دومی معنایش تورم است، به این معنا از آنجا که ثروت واقعی بیشتری به وجود نیامده است، قدرت خرید پول کاهش می یابد و این معنایی جز فقیر شدن "نسبی" اکثریتی از مردم ندارد؛ به ویژه آنهایی که دارایی هایی با ارزش ذاتی مانند "مسکن" و "طلا" ندارند؛ قضیه در طول زمان بدتر هم خواهد شد. فقیرترها شاید با قیمتی پایین تراز آموزش برخوردار باشد، ولی در مورد خورد و خوراک و هر چیز دیگر مجبور است پول بیشتری بپردازد. بماند که تولیدکنندگان ثروت هم انگیزه برای کار بیشتر را از دست خواهند داد.
اما راه درست اصلاح ساختار مشوق هاست، از قضا رابین هود بازی دولت ها و گرفتن از اغنیا و پخش کردن میان فقرا به لحاظ تاریخی هم به فاجعه رسیده و نورچشمی ها وابسته به دولت را به بار آورده است، از قضا دولت نباید زیاد در اینگونه امور فضولی کند و بهتر است کار را به خود افراد بسپارد که انگیزه و توان برای تولید اقتصادی را دارند؛ تجربه جدی موفقی جز این در ثروت آفرینی هم نداریم؛ اقتصاد بازار و آزادی مبادله، حقوق مالکیت خصوصی و دولت کوچک، کم خرج و غیرمداخله گر و مالیات پایین.
اگر فکر می کنید ایراد از این یا آن دولت است و می شود دولتی داشت که فضولی ها موثر و خیرخواهانه در اقتصاد انجام دهد، یعنی هنوز مانده است این هیولای تمامیت خواه را بشناسید؛ راه حل بومی و این قبیل تفنن های فکری هم شوخی است، با آنکه هوادار زیاد دارد، ولی کلا این "فتیش" بومی سازی راه کنار بگذارید به صلاح نزدیک تر است، والله اعلم.
https://goo.gl/ZHnVb6
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Mises Institute
How to Cure Poverty
Henry Hazlitt explains why President Johnson's "War on Poverty" will fail, and how the market — not government — is the path to prosperity.
نظرسنجی راهبرد
بدبین نباشید! "بیشتر جمعیت جهان در کشورهایی زندگی می کنند که در آنها انسان های بیشتری بر اثر اضافه وزن می میرند تا کمبود مواد غذایی " WHO
کانال راهبرد
@RahbordChannel
بدبین نباشید! "بیشتر جمعیت جهان در کشورهایی زندگی می کنند که در آنها انسان های بیشتری بر اثر اضافه وزن می میرند تا کمبود مواد غذایی " WHO
کانال راهبرد
@RahbordChannel
JameFarda.pdf
289.6 KB
دهم دی سنه 96 خورشیدی اتفاق افتاد!
مصاحبه با روزنامه جامعه فردا
آیا زمان جراحی اقتصادی فرا رسیده است؟
کانال راهبرد
@Rahbordchannel
مصاحبه با روزنامه جامعه فردا
آیا زمان جراحی اقتصادی فرا رسیده است؟
کانال راهبرد
@Rahbordchannel
در باب فیلترینگ تلگرام
حضور تروریست ها در شبکه های اجتماعی حرف تازه ای نیست، از این رو در دنیا کسانی از ضرورت نظم دهی به شبکه های اجتماعی (پلیسینگ) می نویسند؛ در حوالی ما هم مومنانی تازه رنسانس کرده پیدا شده اند که می فرمایند در همه جای دنیا فیلترینگ شبکه های اجتماعی در زمان “بحران” طبیعی است و در قضایای اخیر اعتراض های ایران هم قضیه متفاوت نیست.
چنین مقایسه ای به شدت نارواست؛ دشوار نیست که دریابیم اعتراض ها و شورش های اجتماعی تفاوت معناداری با رویدادهای تروریستی دارند؛ درست است که در جاهایی از دنیا شاید اهالی قدرت هر اتفاقی که در کف خیابان می افتد را به خارج و تروریست ها ربط می دهند، ولی تروریسم تعریف کم وبیش روشنی دارد؛ در آن گروهی شناخته شده با استفاده آشکار از خشونت به یک نمایش آشکار برای پیام دادن به اهالی قدرت دست می زنند، این ربطی به اعتراض های حتی خشن اجتماعی ندارد.
اما آزادی بیان شاید اصل اساسی شبکه های اجتماعی است، آنها بر اصل نوعی مدل لیبرتارین از ارتباط بنا شده اند که آزادی حداکثری را به رسمیت می شناسند؛ حتی گفتارهای تنفرآمیز و مانند آن هم تا اندازه زیادی تحمل می شود؛ برای مثال تلگرام مواردی انگشت شمار مانند محتواهایی با تشویق آشکار به خشونت یا جنسیت را محدود می کند. یادمان نرود در لیبرال دموکراسی ها کار به این سادگی نیست که حسب فرموده دولت ها، بتوان به بهانه امنیت آزادی های مردم را محدود کرد، کافی است دعوای اپل و اف بی آی در سال گذشته را مروری کنیم، محدودیت ها بر آزادی بیان به فرض اجرا هم موقت خواهند بود و با اعتراض جامعه مدنی روبه رو خواهند شد.
اما حتی در مورد تروریسم هم قضیه جالب است، در یک مورد از حضور کارشناسان امنیت ملی در کنگره امریکا در ۲۰۱۱ مشخص شد که از قضا محتواهای تشویق به تروریسم در شبکه های اجتماعی بر خلاف تصور غالب چندان موثر نیستند؛ شواهدی وجود ندارد که مردم با خواندن چنان مطالبی رو به خشونت بیاورند؛ بهتر است وقت و تلاشمان را برای نشاندن آتش به کار ببریم تا بخواهیم همه افراد را ایمن و مقاوم در برابر آتش کنیم. تعداد افرادی که از این محتواها تاثیر می گیرند بسیار اندک است.
بنا به گفته این کارشناسان حذف و تعلیق حساب های کاربری افراد هم موثر نیست و حتی گاهی کار را برای نیروهای امنیتی مشکل می کند، رصد فعالیت حساب های خطرناک راه حل بهتری است و اطلاعات بهتری برای مبارزه با آنها فراهم می کند. اعمال کنترل های سفت و سخت بر تولید محتوا اگر غیرممکن نباشد، بسیار پرهزینه است و گذشته از آن حتی مطلوب هم نیست.
در مورد خاص تلگرام و ایران هم حتی فیلترینگ موقت زیان های اقتصادی زیادی را برای برخی به بار آورده است و به طور مشخص نقض حقوق شهروندی و آزادی افراد است، تجربه های قبلی که امیدوارکننده نیست، تعلیق های موقت همه دائم شده اند و کسی هم که رسم عذرخواهی در مملکت آریایی اسلامی ندارد، این بار هم معلوم نیست این تعلیق موقت چقدر طول می کشد، ولی به عنوان یک تصمیم شخصی خیلی علاقه ندارم به بهانه هایی سست مانند “امنیت ملی” از پیام رسان بومی و داخلی استفاده کنم، والله اعلم.
goo.gl/m8GBFm
کانال راهبرد
@RahbordChannel
حضور تروریست ها در شبکه های اجتماعی حرف تازه ای نیست، از این رو در دنیا کسانی از ضرورت نظم دهی به شبکه های اجتماعی (پلیسینگ) می نویسند؛ در حوالی ما هم مومنانی تازه رنسانس کرده پیدا شده اند که می فرمایند در همه جای دنیا فیلترینگ شبکه های اجتماعی در زمان “بحران” طبیعی است و در قضایای اخیر اعتراض های ایران هم قضیه متفاوت نیست.
چنین مقایسه ای به شدت نارواست؛ دشوار نیست که دریابیم اعتراض ها و شورش های اجتماعی تفاوت معناداری با رویدادهای تروریستی دارند؛ درست است که در جاهایی از دنیا شاید اهالی قدرت هر اتفاقی که در کف خیابان می افتد را به خارج و تروریست ها ربط می دهند، ولی تروریسم تعریف کم وبیش روشنی دارد؛ در آن گروهی شناخته شده با استفاده آشکار از خشونت به یک نمایش آشکار برای پیام دادن به اهالی قدرت دست می زنند، این ربطی به اعتراض های حتی خشن اجتماعی ندارد.
اما آزادی بیان شاید اصل اساسی شبکه های اجتماعی است، آنها بر اصل نوعی مدل لیبرتارین از ارتباط بنا شده اند که آزادی حداکثری را به رسمیت می شناسند؛ حتی گفتارهای تنفرآمیز و مانند آن هم تا اندازه زیادی تحمل می شود؛ برای مثال تلگرام مواردی انگشت شمار مانند محتواهایی با تشویق آشکار به خشونت یا جنسیت را محدود می کند. یادمان نرود در لیبرال دموکراسی ها کار به این سادگی نیست که حسب فرموده دولت ها، بتوان به بهانه امنیت آزادی های مردم را محدود کرد، کافی است دعوای اپل و اف بی آی در سال گذشته را مروری کنیم، محدودیت ها بر آزادی بیان به فرض اجرا هم موقت خواهند بود و با اعتراض جامعه مدنی روبه رو خواهند شد.
اما حتی در مورد تروریسم هم قضیه جالب است، در یک مورد از حضور کارشناسان امنیت ملی در کنگره امریکا در ۲۰۱۱ مشخص شد که از قضا محتواهای تشویق به تروریسم در شبکه های اجتماعی بر خلاف تصور غالب چندان موثر نیستند؛ شواهدی وجود ندارد که مردم با خواندن چنان مطالبی رو به خشونت بیاورند؛ بهتر است وقت و تلاشمان را برای نشاندن آتش به کار ببریم تا بخواهیم همه افراد را ایمن و مقاوم در برابر آتش کنیم. تعداد افرادی که از این محتواها تاثیر می گیرند بسیار اندک است.
بنا به گفته این کارشناسان حذف و تعلیق حساب های کاربری افراد هم موثر نیست و حتی گاهی کار را برای نیروهای امنیتی مشکل می کند، رصد فعالیت حساب های خطرناک راه حل بهتری است و اطلاعات بهتری برای مبارزه با آنها فراهم می کند. اعمال کنترل های سفت و سخت بر تولید محتوا اگر غیرممکن نباشد، بسیار پرهزینه است و گذشته از آن حتی مطلوب هم نیست.
در مورد خاص تلگرام و ایران هم حتی فیلترینگ موقت زیان های اقتصادی زیادی را برای برخی به بار آورده است و به طور مشخص نقض حقوق شهروندی و آزادی افراد است، تجربه های قبلی که امیدوارکننده نیست، تعلیق های موقت همه دائم شده اند و کسی هم که رسم عذرخواهی در مملکت آریایی اسلامی ندارد، این بار هم معلوم نیست این تعلیق موقت چقدر طول می کشد، ولی به عنوان یک تصمیم شخصی خیلی علاقه ندارم به بهانه هایی سست مانند “امنیت ملی” از پیام رسان بومی و داخلی استفاده کنم، والله اعلم.
goo.gl/m8GBFm
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Khaleqi
در باب فیلترینگ تلگرام | وبسایت شخصی امیرحسین خالقی
وب سایت شخصی امیر حسین خالقی ، خالقی ، راهبرد ، سیاست ، اقتصاد
تلنگری به هواداران نقش آفرینی "دولت" در توسعه!
ایراد من به پژوهش های تجربی فراوانی که [درباره اوضاع جوامع جهان سوم و راه های توسعه آنها] انجام گرفته است و البته اغلب هم نظریه هایی مانند مدرنیزاسیون، مارکسیسم، وابستگی و نظام های جهانی را به کار گرفته اند، دو چیز است: نخست آنکه نسبت به بالانشینان [هرم] قدرت نگاه نقاد ندارند و دوم اینکه زیادی دولت محور اند؛ در کشورهای جهان سوم؛ این دیدگاه های دولت محور مثل اینست که به تله موش چشم بدوزی؛ بدون آنکه هرگز بدانی موش چیست! (میگدال؛ جوامع قوی و دول ضعیف)
کانال راهبرد
@RahbordChannel
ایراد من به پژوهش های تجربی فراوانی که [درباره اوضاع جوامع جهان سوم و راه های توسعه آنها] انجام گرفته است و البته اغلب هم نظریه هایی مانند مدرنیزاسیون، مارکسیسم، وابستگی و نظام های جهانی را به کار گرفته اند، دو چیز است: نخست آنکه نسبت به بالانشینان [هرم] قدرت نگاه نقاد ندارند و دوم اینکه زیادی دولت محور اند؛ در کشورهای جهان سوم؛ این دیدگاه های دولت محور مثل اینست که به تله موش چشم بدوزی؛ بدون آنکه هرگز بدانی موش چیست! (میگدال؛ جوامع قوی و دول ضعیف)
کانال راهبرد
@RahbordChannel
در باب اعتراض ها و “اقتصاد لیبرال”
مردی فرزانه گفته بود سیاست هنر این است که دنبال دردسر بگردی، آن را همه جا پیدا کنی، دلیلش را نادرست تشخیص بدهی و البته برای درمانش داروی نادرست تجویز کنی! این گفته واقعیتی است که توصیف خوبی از واکنش های برخی سیاسیون به ناآرامی های اخیر است.
کسانی این واکنش های اعتراضی در خیابان را به "اقتصاد لیبرال" نسبت داده اند؛ بارها توضیح داده ام که وصف لیبرال و نئولیبرال برای اوضاع ایران به شدت نارواست. وانگهی اگر به حرف مقامات رسمی گوش کنیم که معترضان یا مزدوران اجیرشده از خارج اند یا تعدادی جوان ماجراجوی فریب خورده؛ در گزارش های رسمی هنوز حرفی از اعتراض های "مردمی" و به جان آمدن از نابرابری گسترده به چشم نمی خورد.
اما فرض بگیریم توصیف رسمی دولت با واقعیت فاصله داشته باشد، الان آن بحث "تعامل با دنیا" اتفاق افتاده است که همه مصائب را از آن می بینیم؟ دولتی فربه که با این اعتراض های اخیر هم با منطقی سیاسی یحتمل همان اصلاحات "لیبرالی" نیمبند را به عقب خواهد انداخت، ربطش به لیبرالیسم چیست؟
کسانی از منتقدان این اقتصاد "لیبرالی" گفته اند اقتصاد را باید به "مردم" سپرد و به آنها اعتماد کرد، این حرف حساب است، ولی یک سوال؛ کدام دیدگاه اقتصادی را می شناسید که از اقتصاد "لیبرال" مردمی تر باشد؟ مگر در اقتصاد "لیبرال" نیست که افراد و نه دولت های ناکارآمد چرخ تولید ثروت را می چرخاند؟ چه کسانی بهتر از لیبرال ها کاستی های دولت ها را بهتر شناخته اند؟ چه کسانی بیشتر از آنها به افراد و مردم، نه دولت ها و سیاسیون، اعتماد کرده اند؟ چه کسانی بیشتر از آنها در نقد حمایت از انحصار قانونی نورچشمی ها نوشته اند؟ چه کسانی از ضرورت حمایت از حقوق "افراد" در برابر زیاده خواهی دولت ها صحبت کرده اند؟
اگر واقعا دنبال اقتصاد مردمی هستید، نسخه ای بهتر از همان اقتصاد "لیبرال" ندارید. نقد به هرچیزی البته به دیدگاه های لیبرال عالی است، ولی مشروط بر آنکه بدانید در مورد چه صحبت می کنید، والا تکرار شعارهای سیاسی عوام پسند کمکی به بهتر شدن اوضاع نخواهد کرد. به طور کلی پیشنهادم اینست که سیاسی بازی ها را زیاد جدی نگیرید، اینکه در مملکتی با سرانه مطالعه اندک چطور یکباره این همه روشنفکر یکباره سر بر می آورند و اوضاع را تحلیل می کنند، روشن نیست، والله اعلم.
https://goo.gl/cLbkug
کانال راهبرد
@RahbordChannel
مردی فرزانه گفته بود سیاست هنر این است که دنبال دردسر بگردی، آن را همه جا پیدا کنی، دلیلش را نادرست تشخیص بدهی و البته برای درمانش داروی نادرست تجویز کنی! این گفته واقعیتی است که توصیف خوبی از واکنش های برخی سیاسیون به ناآرامی های اخیر است.
کسانی این واکنش های اعتراضی در خیابان را به "اقتصاد لیبرال" نسبت داده اند؛ بارها توضیح داده ام که وصف لیبرال و نئولیبرال برای اوضاع ایران به شدت نارواست. وانگهی اگر به حرف مقامات رسمی گوش کنیم که معترضان یا مزدوران اجیرشده از خارج اند یا تعدادی جوان ماجراجوی فریب خورده؛ در گزارش های رسمی هنوز حرفی از اعتراض های "مردمی" و به جان آمدن از نابرابری گسترده به چشم نمی خورد.
اما فرض بگیریم توصیف رسمی دولت با واقعیت فاصله داشته باشد، الان آن بحث "تعامل با دنیا" اتفاق افتاده است که همه مصائب را از آن می بینیم؟ دولتی فربه که با این اعتراض های اخیر هم با منطقی سیاسی یحتمل همان اصلاحات "لیبرالی" نیمبند را به عقب خواهد انداخت، ربطش به لیبرالیسم چیست؟
کسانی از منتقدان این اقتصاد "لیبرالی" گفته اند اقتصاد را باید به "مردم" سپرد و به آنها اعتماد کرد، این حرف حساب است، ولی یک سوال؛ کدام دیدگاه اقتصادی را می شناسید که از اقتصاد "لیبرال" مردمی تر باشد؟ مگر در اقتصاد "لیبرال" نیست که افراد و نه دولت های ناکارآمد چرخ تولید ثروت را می چرخاند؟ چه کسانی بهتر از لیبرال ها کاستی های دولت ها را بهتر شناخته اند؟ چه کسانی بیشتر از آنها به افراد و مردم، نه دولت ها و سیاسیون، اعتماد کرده اند؟ چه کسانی بیشتر از آنها در نقد حمایت از انحصار قانونی نورچشمی ها نوشته اند؟ چه کسانی از ضرورت حمایت از حقوق "افراد" در برابر زیاده خواهی دولت ها صحبت کرده اند؟
اگر واقعا دنبال اقتصاد مردمی هستید، نسخه ای بهتر از همان اقتصاد "لیبرال" ندارید. نقد به هرچیزی البته به دیدگاه های لیبرال عالی است، ولی مشروط بر آنکه بدانید در مورد چه صحبت می کنید، والا تکرار شعارهای سیاسی عوام پسند کمکی به بهتر شدن اوضاع نخواهد کرد. به طور کلی پیشنهادم اینست که سیاسی بازی ها را زیاد جدی نگیرید، اینکه در مملکتی با سرانه مطالعه اندک چطور یکباره این همه روشنفکر یکباره سر بر می آورند و اوضاع را تحلیل می کنند، روشن نیست، والله اعلم.
https://goo.gl/cLbkug
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Khaleqi
در باب اعتراض ها و “اقتصاد لیبرال” | وبسایت شخصی امیرحسین خالقی
وب سایت شخصی امیر حسین خالقی ، خالقی ، راهبرد ، سیاست ، اقتصاد
دوازده افسانه در اقتصاد از نگاه اتریشی ها
یک؛ کسری بودجه علت تورم است!
دو؛ کسری بودجه هیچ ربطی به تورم ندارد!
سه؛ کسری بودجه هیچ اثری منفی بر سرمایه گذاری های بخش خصوصی ندارد!
چهار؛ هر زمان که بانک مرکزی عرضه پول را کاهش می دهد؛ نرخ بهره بالا می رود (یا پایین می آید)!
پنج؛ هر زمان بانک مرکزی عرضه پول را افزایش می دهد، نرخ بهره بالا می رود (یا پایین می آید)!
شش؛ اقتصاد دانان با استفاده از نمودارها و مدل های رایانه ای می توانند آینده را به دقت پیشگویی کنند!
هفت؛ اگر بیکاری پایین بیاید، تورم افزایش می یابد و بالعکس!
هشت؛ تورم منفی (کاهش قیمت ها) از بد هم بدتر است و باعث رکودی ویرانگر می شود.
نه؛ بهترین نوع مالیات، مالیات بر درآمد ثابت است که متناسب با درآمد برای همه اشخاص اعمال می شود و هیچ معافیت و کسری را هم شامل نمی شود.
ده؛ کاهش نرخ مالیات بر درآمد به سود همه خواهد بود و نه تنها مالیات دهندگان، بلکه دولت ها هم بهره خوهند برد، زیرا درآمدهای مالیاتی می توانند با کاهش نرخ مالیات حتی افزایش پیدا کنند.
یازده، واردات کالا از کشورهای با نیروی کار ارزان باعث بیکاری در کشور خواهد شد!
دوازده، بالا بردن مالیات راه درمان کسری بودجه است!
https://goo.gl/Q13sud
کانال راهبرد
@RahbordChannel
یک؛ کسری بودجه علت تورم است!
دو؛ کسری بودجه هیچ ربطی به تورم ندارد!
سه؛ کسری بودجه هیچ اثری منفی بر سرمایه گذاری های بخش خصوصی ندارد!
چهار؛ هر زمان که بانک مرکزی عرضه پول را کاهش می دهد؛ نرخ بهره بالا می رود (یا پایین می آید)!
پنج؛ هر زمان بانک مرکزی عرضه پول را افزایش می دهد، نرخ بهره بالا می رود (یا پایین می آید)!
شش؛ اقتصاد دانان با استفاده از نمودارها و مدل های رایانه ای می توانند آینده را به دقت پیشگویی کنند!
هفت؛ اگر بیکاری پایین بیاید، تورم افزایش می یابد و بالعکس!
هشت؛ تورم منفی (کاهش قیمت ها) از بد هم بدتر است و باعث رکودی ویرانگر می شود.
نه؛ بهترین نوع مالیات، مالیات بر درآمد ثابت است که متناسب با درآمد برای همه اشخاص اعمال می شود و هیچ معافیت و کسری را هم شامل نمی شود.
ده؛ کاهش نرخ مالیات بر درآمد به سود همه خواهد بود و نه تنها مالیات دهندگان، بلکه دولت ها هم بهره خوهند برد، زیرا درآمدهای مالیاتی می توانند با کاهش نرخ مالیات حتی افزایش پیدا کنند.
یازده، واردات کالا از کشورهای با نیروی کار ارزان باعث بیکاری در کشور خواهد شد!
دوازده، بالا بردن مالیات راه درمان کسری بودجه است!
https://goo.gl/Q13sud
کانال راهبرد
@RahbordChannel
Mises Institute
Ten Great Economic Myths
Our country is beset by a large number of economic myths that distort public thinking on important problems and lead us to accept unsound and dangerous government policies. Here are ten of the most