ای قابِ نقش های دل انگیز ای بهار
باز آ و باز با خودت احوال نو بیار
ما زنده ایم و تن به زمستان نمی دهیم
سرمای غم در آتشمان نیست ماندگار
ای فصل عشق! مرثیه ی رنج و سوگ را
تبدیل کن به نغمه ی چنگ و نوای تار
تا سبزه ی سعادت از این خاک بردمد
در آن به جای بذر جهالت، خرد بکار
برماست تا به خانه تکانی جان رویم
تا اینچنین عوض شود احوال روزگار
آیینه ی دلی که مکدر به کینه هاست
با دست دوستی بزداییمش از غبار
ای رسم با شکوه! بسا دودمان گذشت
اما هنوز سلسله ی توست برقرار
در حلقه ی یگانگی دست های ما
هرگز نمیرد آتش جاوید این دیار

#شعر #مه_زاد_رازی
#دکلمه #مهزاد_رازی