سدسازی با احساس تعلق به مکان مردم چه می کند؟


این عکس‌ها بخشی از روستای باجول از جمله روستاهای غرق شده در دریاچه سدکارون3 است که بعد از 17 سال از زیر آب دریاچه سد سر بیرون آوردند.

قبرستان‌های این روستاها بخصوص در جوار امامزاده شهپیر که احترام خاصی بین اهالی داشت نیز مدتی است پدیدار شده‌اند. آبگیری سد کارون سه باعث زیر آب رفتن دهها روستا شده و همچنین راه دسترسی چند روستا نیز بسته بست، هرچند مسئولان وعده ساخت راه به روستاییان دادند اما تاکنون بعد از 17 سال وزارت نیرو به وعده های خود عمل نکرده است!!!
البته بخشی از این روستاهای مجاور سد هنوز آب شرب هم ندارند چه برسد به راه که خواسته ای لوکس محسوب می شود..

اینها بخشی از بلایی است که سدها بر سر روستاها و احساس تعلق مردم، زمین های کشاورزی، جنگلها و منابع طبیعی می آورد و هرگز هم در محاسبات سد کسی به خاطر از دست رفتنشان خم به ابرو نمی آورد../مهتا بذرافکن

🆔 @RuralWomenIssues

⭕️ بازار بین المللی خرمای ایران در دست پاکستان

🔹صادرکنندگان خرمای ایرانی می‌گویند تاجران پاکستانی با حضور در ایران و خرید خرمای داخلی و بسته بندی جدید، این محصولات را به بازار جهانی صادر می‌کنند.

🔹یکی از صادرکنندگان خرما ایران می گوید، فعالیت تجار پاکستانی برای خرید خرمای استعمران ایران اخیرا تشدید شده و با رفت‌وآمد به خوزستان، خرمای استعمران این منطقه از ایران را خریداری و صادرات‌ مجدد می‌کنند.

🔹 وی افزود: تجار پاکستانی،خرمای شاهانی کرمان را جهت صادرات مجدد،از کف بازار جمع می‌کنند.

🖋 پیش از پاکستان نیز امارات،یکی از بزرگترین وارد کننده خرمای فله از ایران و صادرات مجدد آن به کشور‌های دیگر بود.ضعف در دیپلماسی غذایی،و بازاریابی بین‌المللی موجب گردیده که محصولات ایرانی بصورت فله به فروش برسد و سود اصلی به کشور‌هایی که آن را صادرات مجدد می‌کنند برسد.
(خرما استعمران (خرما سایر) یکی از محبوب ترین و پر فروش ترین محصولات خرما در ایران می باشد. خرمای استعمران عمدتا در خوزستان و شهرهای جنوبی ایران کاشته می شود. این خرما دارای قند بسیار بالایی(بالای ۷۵ درصد) است و از شیرین ترین نوع خرماها محسوب می شود

⚠️فرهاد قنبری نوشت:
🔺ادعای علی اکبر رائفی پور در رابطه با شروع ترسالی و پایان خشکسالی [احتمالا یکی از کارشناسان مدنظر روزنامه وطن امروز در زمانی که هر بلای طبیعی و غیر طبیعی از چشم روحانی و دولت او بود]:

" آب هست ولی کم هست غلطه.
ما دوره ۳۰ ساله خشکسالی مون تمام شده است.
ما دوره های چندهزار ساله داریم تا دوره های یازده دوازده ساله
جریان های اقیانوس اطلس شمالی به شدت دوساله فازشون منفی شده یعنی دماش اومده پایین دوسال قبل پیش بینی کردم، هیچ کس به مردم این رو نمی گوید.."

کانال آب
@water_bio

🔻حسن نوروزی، نایب رییس کمیسیون قضایی و حقوقی مجلس ایران در انتقاد از اطلاق عبارت کودک همسری به ازدواج کودکان زیر سن قانونی گفت: "قانون درست برای ازدواج، قانون اسلام است. سن ازدواج در دختران سن بلوغ است که عموما ۱۳ یا ۱۴ سال است و این که دختر بتواند زندگی را به جلو برد یا خیر نیز به اذن، ولی باز می‌گردد. کودک همسری به موارد ازدواج بچه ۹ سال یا ۱۰ سال گفته می‌شود، اما دختر ۱۳ ساله که دیگر کودک همسر نیست."


آقای نوروزی در واکنش به منتقدانی که ازدواج در سن ۱۰ تا ۱۴ سال را کودک همسری دانسته و نگران رشد آمار ازدواج در این گروه هستند، گفت: "این گروه ۱۴ تا ۱۶ سال را هم کودک همسر می‌گویند، حکم درست همان است که اسلام می‌فرماید."

بنابر جدیدترین آمار استخراج‌شده از مرکز آمار ایران، ازدواج ۹۷۵۳ دختر ۱۰ تا ۱۴ ساله در بهار ۱۴۰۰ ثبت شده است که در مقایسه با مدت مشابه پارسال ۳۲ درصد افزایش یافته است.

📷Rokna
@BBCPersian

🔻کارزار مردمی هزاران نفر برای درخواست تصویب حق طلاق برای زنان

ایران از معدود کشورهایی در جهان است که زنان در آن حق طلاق ندارند و این موضوع مشکلات بزرگی برای آنان ایجاد کرده است. حالا گروهی با راه‌اندازی کارزاری خواستار برآورده شدن این حق برای زنان شده‌اند.

این کارزار را تا امروز بیش از ۱۵ هزار نفر امضا کرده‌اند. در متن این کارزار که خطاب به معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده و رئیس فراکسیون زنان مجلس نوشته شده، آمده است:

«بسیاری از قوانین طلاق در کشور ما مردسالارانه است. اگر زنی از زوج خود ناراضی باشد و از بودن در کنار او اکراه داشته باشد، مهر عدم تمکین می‌خورد و اگر مرد قصد طلاق نداشته باشد، ادامه زندگی برایش غیرممکن می‌‌شود.

زنانی هستند که تحت آزار روحی مداوم هستند و مدرکی ندارند و دستشان برای طلاق به جایی نمی‌رسد. در عوض مردان حق ازدواج مجدد و قطع نفقه را دارند و می‌توانند زن را بلاتکلیف و در بند نگه دارند. ممکن است در این مدت زنان مشکلات زیادی از جمله آزار همسر را تجربه کنند.

خواهشمندیم با تغییر قوانین این اجازه را مانند مردان به زنان هم بدهید که بتوانند برای زندگی خودشان تصمیم بگیرند. دادگاه‌ها پر از زنانی است که بلاتکلیف‌اند و همسران آن‌ها راضی به طلاق نمی‌شوند. ما خواستار آنیم که هرچه سریع‌تر در این زمینه تدابیری اندیشیده شده و این قوانین مورد بازنگری قرار گیرند.»

این کارزار تا تاریخ ۱۶ آذر در آدرس اینترنتی (https://www.karzar.net/20405) در حال جمع‌آوری امضاست.

https://www.eskannews.com/report/38295

eskannews.com
@eskannews_com

انجمن علمی گروه علوم و مهندسی آب برگزار می کند:
📝💻 مسابقه ایده برتر
💡 اگر زمین و آب کافی در اختیار داشتید چه می کردید؟
📆 مهلت تحویل آثار؛
۳۰ آذر ۱۴۰۰
🎁 جوایز:
نفر اول: ۲۵۰ هزار تومان
نفر دوم: ۱۵۰ هزار تومان
نفر سوم: ۱۰۰ هزار تومان
✅ به نفرات اول تا سوم کد تخفیف۱۰۰ درصدی شرکت در یکی از کارگاه های انجمن اهدا خواهد شد
ارسال آثار از راه های زیر:
@fateme_farhangian
09116935885

طرح های دستوری انتقال آب از مقامات بالا و کارشناسی از پایین طبق دستورات بالا !

📛سامانه خرید آنلاینی که امروز سخنگوی دولت از آن نام برد

مردم با ورود به سامانه بازرگام می توانند میوه و کالای سوپرمارکتی و همچنین مرغ و تخم مرغ را به صورت مستقیم و بدون واسطه با نرخ مصوب یک ماهه خریداری کنند
https://bazargam.com/

‏این عکس رو دست به دست کنیم برسونیم
به دست خدا که خودش فقط میتونه نجاتمون بده!!!

« گير خواهد كرد روزى، روزى ات
در گلوى مالِ مردم خوارها ...!!! »

🆔 @gozare_zamaan
📚@nasiri42

گزارشی که آکسفام در سال ۲۰۱۶ منتشر کرد نشان می‌داد بزرگ‌ترین آلوده‌کننده‌ها در زمین ثروتمند‌ترین قشر جامعۀ آمریکا هستند که شامل ۱۰ درصد خانوار‌های این کشور می‌شود: در این قشر، هر خانوار، به ازای هر یک از اعضای خانه، سالانه ۵۰ تن دی‌اکسید ‌کربن منتشر می‌کند. ۱۰ درصد ثروتمندترین کانادایی‌ها در رتبۀ بعدی قرار داشتند و بعد از آن‌ ثروتمندان بریتانیا، روسیه و آمریکای جنوبی بودند.

در کشور‌های ثروتمندی که برابری در آن‌ها بیشتر است، مانند کرۀ جنوبی، ژاپن، فرانسه، ایتالیا و آلمان، نه‌تنها اغنیا آلودگی کمتری تولید می‌کنند، بلکه متوسط تولید آلودگی کشور نیز کمتر است، چراکه نیمۀ پایین این جوامع، علی‌رغم اینکه وضع مالی مناسبی دارند، در قیاس با همین قشر از مردم آمریکا، کانادا یا بریتانیا، آلودگی کمتری تولید می‌کنند.
https://m.tarjomaan.com/neveshtar/10414/

‍  نابرابری، مصرف حریصانه و آب

آب را عمدتاً برای مصارف کشاورزی استخراج می‌کنیم تا به محصولات کشاورزی آب دهیم و سپس حیوانات را با آن محصولات تغذیه کنیم. اما، علاوه‌برآن، آب را برای صنایعی استفاده می‌کنیم که کالاهای بیشتر و بسته‌بندی‌های بیشتری برای آن کالاها تولید می‌کنند، کالاهایی که بیشتر از نیاز واقعی ما هستند.

آخرین مورد استفادۀ آبْ مصارف شخصی و خانگی است. در اینجا هم، مانند مصرف گوشت، تفاوت‌های چشمگیری در مصرف آب کشور‌‌های ثروتمند وجود دارد. به نظر می‌رسد این تفاوت‌ها باز هم به نابرابری اقتصادی مربوط است.

در کشور‌هایی که ثروت عادلانه توزیع نمی‌شود، مردم به‌طور متوسط برای مصارف شخصی آب بیشتری مصرف می‌کنند یا آنکه در مصرف آب بی‌ملاحظه‌تر‌ند. این نمودار مصرف خانگی آب را با توجه به برابری اقتصادی در ۲۵ کشور ثروتمند دنیا نشان می‌دهد.

باز هم مصرف بیش‌‌از‌اندازۀ ایالات‌متحده چشمگیر است: سرانۀ مصرف آب ایالات‌متحده تقریباً سه‌و‌نیم برابر بیشتر از آلمان است. علت آن نیست که احتمالاً میزان بارندگی این کشور مناسب است: می‌توانید در هر هفته از سال به شاخص خشک‌سالی ایالات‌متحده نگاهی بیندازید تا دریابید این سرزمین با چه مشکلاتی روبه‌روست.

به ‌نظر می‌رسد رابطۀ بین مصرف آب و نابرابری اقتصادی روشن است، اما دلایل متنوعی در کار است. برای مثال، مصرف آب در بریتانیا کمتر از میزانی است که از سطح نابرابریِ اقتصادی آن انتظار می‌رود. علت آن است که شرایط آب‌و‌هوایی این سرزمین چندان به ثروتمندان اجازه نمی‌دهد بیرون از منزل استخر‌های خصوصی داشته باشند. درمقابل، سرانۀ مصرف آب در استرالیا بالاتر از میزانی است که از سطح نابرابری اقتصادی این کشور انتظار می‌رود. احتمالاً علتْ آب‌و‌هوایِ گرم‌ این کشور است.

اما چرا مردم کانادا، سنگاپور و ایالات‌متحده بیش از آلمانی‌ها، فرانسوی‌ها و ژاپنی‌ها برای مصارف خانگی آب مصرف می‌کنند؟ احتمالاً دلیلش آن است، در کشور‌هایی که نابرابری اقتصادی موج می‌زند، مردم دغدغۀ کمتری برای مصرف آب دارند؛ فلاش تانک‌های دستشویی‌ها آن‌چنان‌که باید «دوستدار محیط‌زیست» نیستند؛ مردم کمتر نگران آب‌دادن باغچه‌ها با ‌آب تصفیه‌شده‌ای هستند که برای مصرف انسانی در نظر گرفته شده است و نه برای گیاهان.

علت آن نیست که مردم کشور‌هایی که از نابرابری اقتصادی رنج می‌برند تمیز‌ترند و بیشتر شست‌و‌شو می‌کنند (سرانۀ خرید صابون در ژاپن بیش از هر جای دیگر دنیاست)؛ مطمئناً علت این هم نیست که مردم این کشور‌ها بیشتر آب می‌نوشند. حقیقت آن است که آن‌ها آب بیشتری هدر می‌دهند. شاید این امر از ویژگی‌ای نشئت می‌گیرد که در کشور‌هایی با اقتصاد نابرابر به‌شدت حکم‌فرماست. به حکم این ویژگی، مردم باید در انجام آنچه دوست دارند آزاد باشند و نگران هم نباشند که این کار برای دیگران چه نتایجی به بار می‌آورد

آب مرثیه ای برای همه فصول

هرجا تالابی، رودی و چشمه ای خشکید، ازبختگان وطشک گرفته تازاینده رود و کارون،از دریاچه ارومیه گرفته تا قنات‌ها، همه جا ردپای اکولوژیکی فعالیت‌های جهادکشاورزی،وزارت نیرو وصمت به بهانه اشتغالزایی وخودکفایی درحوزه کشاورزی،صنعت و معدن و آب هویداست. فعالیت‌هایی که درآن نه مسئوليت اجتماعی ومحیط زیستی درک شده و نه به حق الناس اهمیتی داده اند.

حالا که کفگیر آب هم از سوی طبیعت و هم به دلیل مصرف حریصانه انسانی به ته دیگ خورده همه دنبال راه حل ضربتی اند!!
راه حل ضربتی برای آب؟ از کجا و چطور؟ ازبارندگی که نداریم؟ از آب‌های زیرزمینی که خشکانده اید؟ از رودخانه ها و چشمه هایی که جز خاک و نمک چیزی ازشان نمانده؟قرار آست با آب شیرین کردن غذا وآب 80 میلیون نفرتامین کنید یابا استحصال آب ژرف؟

سالهاست که کنشگران محیط زیست و آب مظلومیت بختگان وطشک،ارومیه و کارون وزاینده رود ودهها چشمه و سوختن مظلومانه زاگرس فریاد زدند و گوشی بدهکار نبود. این روزهاهم مردم با بهت سخنان شبه علم همان‌ها که خراب کردند می شنوند که می‌گویند طرح ضربتی برای رفع مشکل آب دارند!! براستی چگونه ممکن است؟


🆔@RuralWomenIssues

رسانه ها همواره از کارون و زاینده رود و ارومیه گفتند و نوشتند، اما کمتر به مظلومیت بختگان و طشک در استان فارس پرداخته اند.

حوضه بختگان هم مانند کارون و زاینده و ارومیه قربانی سدسازی، کشت برنج و نابرابری توزیع عادلانه آب شد، هرچند، حیات وحش، انجیرستانهای دیم استهبان، فلامینگوها، جوامع محلی دشت کربال قربانی این نابرابری شدند اما جامعه محلی به همت یکی از عشاق بختگان جناب آقای سیروس زارع تالاب کمجان را زنده نگه داشته اند.


برای قدردانی از این همت والا جایزه جهانی انرژی گلوب، سه شنبه نهم آذر ماه ١۴٠٠ به دعوت رایزن بازرگانی سفارت اتریش Dr. Christoph Grabmayr (دکتر کريستف گرامایر) توسط سفیر کشور اتریش در ایران، جناب Wolf Dietrich Heim (ولف دیتریش هایم)، با حضور جمع صمیمی کنشگران محیط زیست به دلیل احیاء خودجوش تالاب بین المللی کمجان با مشارکت مردم و بهره‌گیری از ظرفیت‌های اجتماعی در حوزه آبی رودخانه کر و تالابهای سه گانه (طشک، بختگان، کمجان) در بخش کربال اهدا شد.
امیدواریم تالابهای سه گانه‌ی انتهای رودخانه کر مجموعا مورد توجه جدی متولیان آب و دوستداران محیط زیست قرار گیرند.


🆔 @RuralWomenIssues 💧

کاوه فرهادی، پژوهشگر و فعال محیط زیست در برنامه زاویه گفت: تا سال ۱۳۵۰، بیست میلیارد متر مکعب آب از زیر زمین با خردمندی پدران ما در ۶۵ هزار پارچه قنات به روی زمین می‌آمد. اگر این ۶۵ هزار پارچه قنات را مستقیم کنیم می‌شود دو برابر فاصله کره ماه تا زمین. این کار ایرانیان چنان اندیشمندان را بهت زده کرده که ویل دورانت می‌گوید هرجا سخن از آب در میان است سخن از تمدن در میان است به جز تمدن بزرگ ایران که بر روی ۸۳ درصد خشکسالی پدید آمده است.
📚@nasiri42

⭐️ ❗️ آیا تاکید بیش از حد بر آب و کشاورزی بدون اهمیت دادن به بازارهای پیشرو در چهارمحال و بختیاری و دیگر استان‌های محروم، به نفع ماست؟

ارزش بازار برخی صنایع پیشرو را با هم ببینیم:

صنعت IT به اندازه ۵ تریلیون دلار (26 برابر کل تولید ناخالص ایران ما و شش و نیم هزار برابر تولید ناخالص در #چهارمحال_و_بختیاری). تولید ناخالص استانی چهارمحال‌وبختیاری ۷۶۰ میلیون دلار در سال ۹۸ بود.
هوش مصنوعی (آینده‌ی صنعت) ۵۱ میلیارد دلار. یعنی ۶۷ برابر کل تولید ناخالص داخلی استان. ارزش این صنعت تا ۲۰۲۸ بیش از ۱۲ برابر خواهد شد.
بلاکچِین ۵.۳ میلیارد دلار است و تا ۲۰۲۷ بیش از ۳۱ برابر خواهد شد. که سه سال پیش کمتر از ۱.۵ میلیارد دلار ارزش داشت.
اگر سه سال پیش در استان به جای تاکید بر یک صنعت ریسکی و پر هزینه و مقیاس‌ناپذیر مثل کشاورزی، روی توسعه‌ی بلاکچین سرمایه‌گذاری می‌شد آن زمان ارزش آن بازار فقط دو برابر GDP چهارمحال و بختیاری می‌بود. در بیست سال آینده‌ ما از برترین مناطق هوش مصنوعی خاورمیانه بودیم. آیا تاخیر بیشتر جایز است؟
مقیاس پذیری یا Scalability یک ویژگی سیستم است که نشان می‌دهد آن سیستم تا چه حد می‌تواند در مقیاس های بزرگتر هم به شکل مشابه و پایدار فعالیت کند. به عبارت دیگر یک دندان پزشک تک شغله در هر جای کشور هم باشد درآمد او تفاوت چندانی با متوسط درآمد دیگر دندان پزشکان تک شغله‌ی دیگر تفاوت چندانی نمی‌کند، اما درآمد خانم جی کی رولینگ (نویسنده‌ی رمان‌های هری پاتر) از متوسط درآمد نویسندگان دنیا به مراتب بیشتر است. چون می‌تواند میلیون‌ها نسخه از کتابش را بفروشد برخلاف دندان پزشک که فقط تعداد محدودی مراجع را می‌تواند سرویس‌دهی کند. پس مشاغل مقیاس پذیر می‌توانند درآمد نامحدود ایجاد کنند اما مقیاس‌ناپذیرها این پتانسیل را ندارند.
صنایع نرم‌افزاری مثل IT و AI و Blockchain نه تنها مقیاس‌پذیر هستند که به صرفه ناشی از مقیاس بسیار مطلوبی دارند یعنی شما می‌توانید تا چند میلیارد نفر مشتری در آن واحد داشته باشید بدون اینکه به ازای هر مشتری هزینه‌های سرسام آور پیدا کنید به عنوان نمونه شرکت اینستاگرام حالا که ۴۵۰ کارمند دارد، به ازای هر کارمند خود، ۲۲۰ میلیون دلار تولید می‌کند.
وقتی ارزش یک بازار نوظهور هنوز به حد اعلایی نرسیده فرصت سرمایه‌گذاری و جاگیری (Positioning) وجود دارد، اما وقتی تمام انرژی خود را روی بر روی آب و کشاورزی کشاورزی صرف (تلف) می‌کنیم یعنی آینده از هم اکنون از میان انگشتانمان فرار می‌کند. به خصوص که شرایط به سمتی می‌رود که دیگر برای تولید گوشت هم نیازی به ذبح حیوانات نیست و علوم BioTech در حال صنعتی کردن تولید گوشت مصنوعی (Cultivated Meat) ارزان با مصرف حداقلی آب می‌رود. و کشاورزی فعلی را به تاریخ خواهد سپرد، بنابراین از ما به جای تمرکز صِرف بر یک مسئله (آب و انتقال آب) که به جای خودش کار درست و قابل تقدیری است، بایستی در جایی که محرک اقتصاد است نیز سرمایه‌گذاری کنیم.
در نهایت آنچه موجب رشد اقتصاد یک منطقه است، تلاش و زحمت است، و حتی مناطقی که با کمک رانت و توجیه طرح‌های صنعتی به هر شکل موفق به دریافت بودجه‌های سنگین می‌شوند، اگر آن بودجه به درستی مدیریت نشود یا به دست افرادی نااهل بیوفتد، حیف و میل خواهد شد و خروجی مفیدی نخواهد داشت به جز اینکه یک عده از آن برای خود پروژه و پول بیشتر جور کنند وگرنه برای عموم مردم چیزی نخواهد داشت. بنابراین چه خوب که بهتر زندگی کردن مردم و مخصوصا زندگی اقتصادی مردم در راس نیات و بعد در راس تلاش‌ها باشد.
آینده مال کسانی است که خود را برای آن آماده می‌کنند؛ با سرمایه‌گذاری روی نیروی انسانی و روی زیرساخت‌های فناوری‌های های‌تک می‌توان آینده را به مناطق خود هدیه داد. بنابراین تمرکز خود را روی آینده‌ی مناطق محروم خود بگذاریم. برای آینده سرمایه‌گذاری کنیم. چون کسی برای ما این سرمایه‌گذاری را انجام نمی‌دهد، خودمان و بخش خصوصی ما، مسئولان دولتی و محلی بایستی متوجه تغییرات باشند و نیروی انسانی توانمند (نه مدرک‌دار) برای صنایع های‌تک تربیت کرد، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و شتاب‌دهنده‌های فناوری ایجاد کرد و روی تیم‌ها و جوانان مناطق محروم سرمایه‌گذاری کرد.
و جالب است که بدانید صندوق غیردولتی پژوهش و فناوری اصفهان isfahanfund از سال ۸۴ در حال سرمایه‌گذاری روی فناوری‌های نوین است که با سرمایه‌ی ۵۱ درصد خصوصی و ۴۹ درصد دولتی (از بودجه‌ی دانشگاهی تا بودجه‌های دیگر که مسئولان استانی و شهری به این صندوق داده‌اند) در حال توانمندسازی مردم اصفهان است تا به سمت صنایع نو بروند. ما چه می‌کنیم؟ ما هم مطالبه کنیم./ايمان میرزایی


🆔 @RuralWomenIssues

🔻مدیرعامل شرکت آب‌منطقه‌ای آذربایجان‌غربی:دریاچه ارومیه ۲ میلیارد مترمکعب از حجم آبی خود را از دست داد
⬅️دو میلیارد و ۱۳ میلیون مترمکعبی حجم آب موجود دریاچه کاهش یافته و هم‌اینک حجم آبی دریاچه به دو میلیارد و ۴۵ میلیون مترمکعب رسیده است.
⬅️ حجم آب در سال گذشته چهار میلیارد و ۵۸ میلیون مترمکعب بود.

✔️ردپای اکولوژیکی این آب‌های از دست رفته را در سیب‌های ضایعاتی که صدا و سیما نام پوششی سیب صنعتی برآن گذاشت باید جست. سیاست گذاری فاجعه بار کشاورزی کنونی؛ قانل دریاچه ها، تالاب‌ها و آب‌های زیرزمینی سرزمبن ایران است و اگر ادامه پیدا کند ایران را ویرانه ای بدون إب تبدیل خواهد کرد که قربانی خط مقدم آن روستائیان و کشاورزان خواهند بود.


🆔 @RuralWomenIssues 💧

✳️ کانال اطلاع‌رسانی وبینارها، دوره های دانشگاهی و لایو های تخصصی و آموزشی
join 👉 🆔 @webinars_course

🔵 در دهه های گذشته تقریبا همه توجهات حکمرانان آب به سدسازی و انتقال آب معطوف شده و از فشار بی امان بر آب‌های زیرزمینی نه تنها غافل شدند، بلکه در جاهایی فشار بر آب‌های زیرزمینی و توسعه فاجعه بار کشاورزی را به عنوان راه حل مساله اشتغال ارائه نموده و آب‌های زیرزمینی را خشکاندند.

هرچند در برخی از دشت‌های کشور آسیب ها غیرقابل جبران است، اما هنوز آگاه سازی جامعه و بویژه نسل فردا از ساختار آب‌های زیرزمینی می تواند سوسوی امیدی برای نجات آب‌های زیرزمینی رقم بزند.
در این کلیپ «ساختار سفره آب زیرزمینی» به سادگی توضیح داده شده و بازنشر آن در شبکه های اجتماعی می تواند به افزایش سودآبی جامعه نسبت به این منابع بی بدیل کمک کند./ گروه تولید محتوای سیب

#بازنشر

#آگاهی_توانایی_است

🆔 @RuralWomenIssues 💧

.
.
👈 بابا آب داد،
ما آب را به باد دادیم!

✍️ محسن رنانی / ۱۲ آذر ۱۴۰۰


الفبای مدیریت عمومی در دنیای مدرن، به‌کار‌گیری «مهارت گفت‌وگو» و تعامل اعتمادآمیز حکومت با مردم است. این دقیقا همان چیزی است که حکومت ما فاقد آن است. روحانیان یک عمر فقط مخاطبه یک طرفه را تمرین کرده‌اند و اکنون که دیگر کسی برای مخاطبه‌های آنان تره خرد نمی‌کند و اکنون که نسل جدید آنان را به چالش کشیده و از آنها تعامل، هم‌شنوی و گفت‌وگوی دو طرفه می‌طلبد آنان مهارت لازم را برای چنین تعاملی ندارند.

در قضیه اعتراضات کشاورزان اصفهان، که یک نمونه برجسته و نشانه‌ امیدوارکننده از بلوغ جامعه مدنی است، تا این جای کار حکومت به غایت ناتوان و بی‌مهارت عمل کرده است. جنبش مدنی کشاورزان شرق اصفهان پایدارترین جنبش مدنی نیم قرن اخیر ایران است که ۲۲ سال به صورت مستمر و مسالمت‌آمیز ادامه داشته است (به شرحی که دکتر عباس حاتمی استاد علوم‌ سیاسی دانشگاه اصفهان اخیرا در یک نشست کارشناسی برای مساله آب بیان می‌کرد). این جنبش (و به‌طورکلی اعتراضات آب در هر سه استان خوزستان، اصفهان و چهارمحال‌ و بختیاری) تاکنون بسیار عقلانی و مدرن رفتار کرده است و حکومت بهتر است به سرعت خودش را و افکارش را و برخوردش را در تراز این جنبش اصلاح کند.

این جنبش فرصتی است برای حکومت تا تمرین کند که بحران‌های عظیمی که از این پس یک به یک درخواهد رسید را با مشارکت نخبگان مدنی امین و منتخب مردم، کارشناسان مستقل و نهادهای مدنی به همفکری و گفت‌‌وگو بگذارد و از دل این گفت‌‌‌وگوهای مدنی، راهکاری بین الاذهانی و مورد قبول اکثریت مردم را استخراج کند. در قضیه آب (و خیلی دیگر از بحران‌ها) که دیگر حکومت به تنهایی توانایی حل‌وفصل آنها را ندارد هیچ راه امکان‌پذیر و مسالمت‌آمیز دیگری نیست مگر این که حکومت، خودِ جامعه مدنی را برای جستجوی راهکارهای عقلانی به مشارکت بطلبد. آگاه کردن صادقانه مردم از عمق بحران، گام نخست هر اصلاح سیاستی در حوزه آب است؛ و آگاه سازی حقیقی، با فرمانِ حکومتی و اطلاعیه‌های رسمی از بالا رخ نمی‌دهد، بلکه در گفت‌وگوی آشکار، عقلانی و اخلاقی بین نخبگان امین مردم و نهادهای مدنی با حکومت امکان‌پذیر می‌شود. گفت‌وگوهایی که مردم به طور مستقیم و مستمر در جریان آنها قرار داشته باشند تا به نتیجه آنها اعتماد کنند. این همان کاری است که حکومت باید از سالهای پیش بستر آن را فراهم می‌کرد.

در بحران آبِ استانهای خوزستان،‌ چهارمحال‌ و بختیاری،‌ اصفهان و یزد، هم نظامِ مقدس مقصر است،‌ هم تمام دولت‌های نامقدس بعد از جنگ، هم نخبگان و نهادهای مدنی این چهار استان و هم مردم این استانها. معنی ندارد که در این استان‌ها که از دهه‌ها پیش معلوم بود با مشکل جدی منابع آبی روبه‌رو خواهند شد، هم مردم و هم حکومت فعالیت‌هایی را توسعه داده باشند که بر مصرف شدید آب استوار است.

در این چند دهه، در اصفهان صنایع فلزی آب‌بَر توسعه داده شده است و کشاورزی ۱۷۰ درصد رشد کرده است؛ در چهارمحال‌ و بختیاری، کشاورزی و باغکاری ۶۰۰ درصد رشد کرده است؛ در اصفهان شش هزار هکتار برنجکاری می‌شود؛ در خوزستان با بیش از سه تا پنج برابر بودن تبخیر آب نسبت به استان‌های شمالی، دستکم صد هزار هکتار برنجکاری می‌شود (این رقم در سال ۹۸ به بالای ۲۰۰ هزار هکتار هم رسید)، همچنین سه میلیارد متر مکعب آب برای تولید نیشکر مصرف می‌شود؛ در یزدِ کویری با توسعه بی‌رویه کشاورزی، صادرات آب مجازی داریم؛ و در همه این استان‌ها هنوز هم شاهد گسترش این گونه فعالیت‌های آب‌بَر هستیم. و البته همه این خطاهایی که مردم کرده‌اند نیز به سیاست‌های نادرست دولت‌های مختلف باز می گردد.

به گمانم وقت آن است که حکومت بپذیرد که لاپوشانی کردن بحران‌ها دیگر جواب نمی‌دهد. حکومت باید این فرصت تاریخی را از دست ندهد و راه گفتگوی «آشکار»، «بی پرده»، «جدی» و «عقلانی» را برای جامعه بگشاید. گفتگو بین نمایندگان جوامع محلی با حکومت، و گفت‌وگو بین نهادهای مدنی و نخبگان منتخب مردم استانهای مختلف با یکدیگر. تا حکومت به خطاهای گذشته خودش صادقانه اعتراف نکند و تا مردم این استانها از خطاهای خودشان در مصرف آب شرب و کشاورزی و صنعتی آگاه نشوند، هیچ گفت‌وگوی جدی شکل نمی گیرد. بدون آگاهی از واقعیت، همه‌ی طرف‌ها، خود را محق می‌دانند و دیگران را مقصر.

وقتی در استانهایی که شاهد بحران آب هستیم، هنوز مغازه‌ها جرأت می‌کنند پیاده‌روها را با آب لوله‌کشی شهری بشویند و هنوز شهرداری‌ها جرأت می‌کنند چمن بکارند و هنوز کارخانه‌ها جرأت می‌کنند با آب شهری بدون بازچرخانی فعالیت کنند، نشانه .....

ادامه مطلب را در لینک زیر بخوانید:

https://telegra.ph/%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7-%D8%A2%D8%A8-%D8%AF%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D8%A7-%D8%A2%D8%A8-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D9%85-12-03
.