👩‍🌾 زنان روستایی و عشایری

کرانه های مکران را هم نابود خواهند کرد

پایم که به ماسه ها رسید، دهها هزار خرچنگ کوچولوی یک سانتی تا خرچنگ‌های بزرگ تر از بشقاب زیر پاهایم ولو می خوردند، بی آن که له شوند تند تند میچرخیدند. ساحل هموار و بی انتها پر بود از خرچنگ‌های رنگارنگ و بیشتر قرمز. گله های شتر هم کمی آن سوتر می چریدند. چشم که به دریا می دوختی چنان آب زلال و شفاف بود که گله های ماهی و انواع آبزیان رنگارنگ را رقص کنان به راحتی می دیدی. کمی آن سوتر از ساحل، کلبه های روستای ماهی گیران درست همجوار دریا و ساحل، در همزیستی مشترک با اشتران، ماهی ها و خرچنگ ها ضمن سازگاری تمام با طبیعت، در راستای ساحل چیده شده بودند. البته فقر و محرومیت بیداد می کرد و می کند. حکایتم به ۱۷ سال پیش بر می گردد؛ روزهایی که بازدیدهایم مطالعاتیم اغلب به صورت پیاده روی از سواحل مکران آغاز شده بود. طی این سفر بیش از دوماهه از گواتر تا سیریک را جا به جا پیمودم.‌ از کرانه تا پسکرانه ها. گواتر، پسابندر‌، بریس، کژدف، تیس، چابهار، کنارک،‌ تنگ، کهیر، دشتیاری و باهو کلات،‌ جا به جای پیر سهراب، نگور، سند میرثوبان، سلیمان، جهلیان، زرآباد و قس علیهذا. ولی قضیه چه بود؟ من که از پیش از ۱۳۵۷ تا ۱۴۰۱، بارها با بلوچ و بلوچستان دمخور بوده ام، چرا بیش از دوماه تحقیق میدانی بی وقفه؟
۱۶- ۱۷ سال پیش، شرکت کشتی رانی و دریانوردی جمهوری اسلامی، پروژه ای ملی را تحت عنوان مدیریت یکپارچه سازی ساحلی یا ICZM ( مخفف Integrated coastal zone management) با هدف پاسداشت و بهینه سازی محیط زیست کرانه های دریایی در چرخه توسعه پایدار برای هفت استان دریایی ایران( گیلان، مازندران، گلستان، خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان) به عهده گرفته بود. تا جایی که به‌خاطر دارم این پروژه به ۱۰ تا ۱۲ بخش تقسیم شده بود که انجام آن طی مناقصه به شرکت های مشاور مطالعاتی (داخلی و خارجی) محول گردید، از جمله بخش مطالعات ژئوپولیتیک و ژئواستراتژیک آن به دانشگاه تربیت معلم تهران(خوارزمی کنونی) واگذار شد. دانشگاه نیز یدالله کریمی پور را به عنوان مشاور(مجری و گزارشگر) برگزید. طی ۲۶ ماه فعالیت بی وقفه مطالعاتی و میدانی، ۶ جلد گزارش تهیه و به شرکت داده شد. بر پایه مفاد قراداد چکیده ای هم از این گزارش ها در کتابی تحت عنوان: ژئوپولیتیک کرانه‌های دریایی ایران از دیدگاه مدیریت یکپارچه مناطق ساحلی(iczm) در دانشگاه چاپ و منتشر شد.
چکیده ی چکیده این ۶ گزارش و کتابی که یکجا و فوری خریداری و نایاب شد، آن بود که طرح و برنامه های بخش نظامی- امنیتی باید در جهت حفظ و ارتقای محیط زیست شکننده سواحل سه گانه ایران( مکران، خلیج فارس و خزر) باشد. سهل است که از سهل انگاری ۱۷ سازمان و نهاد دیگر مداخله کننده در سواحل ایران، که ممکن است سبب نابودی اکوسیستم های ساحلی شود جلوگیری کند. ولی این توصیه برخاسته از پژوهشی علمی- ملی تا کنون نادیده انگاشته شده است. کمترین تردیدی ندارم که بخش نظامی کشور، در باره به اصطلاح توسعه پایدار سواحل مکران، نشناخته و ندانسته، جاده صاف کن راه کورپراسیون ساحل خواران مافیایی در قالب نهادها و اشخاص قدرتمند خواهد شد. سواحلی که هنوز تا حدودی بکر مانده است. تردیدی ندارم که کرانه های شگفت مکران به زودی مانند بیشتر کرانه های نیم مرده و مرده دریای خزر و خلیج فارس، در چرخه سوداگری و سرمایه داری کمپرادور(دلال مآب) که نکبت بارترین گونه سرمایه داری است، برباد خواهد رفت. توسعه در قالب دلالی و مالکیت زمین های ساحلی رواج خواهد یافت ولی از پایداری اکوسیستم ها، خیری به مکران نخواهد رسید. چه زود است دیدن روزهای مرگ سواحل رویایی مکران با بستر سازی نظامیان، عوامل پشت پرده سوداگری و جاده صاف کن های دانشگاهی مآب.
.
#یدالله_کریمی_پور
#سواحل_مکران
#مدیریت_یکپارچه_سازی_ساحلی
#بخش_نظامی
@karimipour_k

215 views11:50