همه با هم صدای مظلومیت محیط زیست ایران باشیم و به حذف محیط زیست در برنامه هفتم توسعه اعتراض کنیم. حذف محیط زیست خلاف قانون اساسی کشور است. محیط زیست ایران تاب تخریب بی مهابا تحت عنوان توسعه ندارد.
چندبحرانیِ سرزمینِ ما
عباس محمدی
کنشگر حوزه‌ی محیط‌زیست
عبارت «چندبحرانی» (polycrisis) به‌ویژه در نشست داووس ۲۰۰۳ بر سر زبان‌ها افتاد. در این نشست، بیان شد که اینک جهان با فاجعه‌هایی جدی روبه‌روست که همگی همزمان در حال اثرگذاری منفی هستند و اثرات متقابل و تجمیعی این بحران‌ها نتیجه‌ی منفی بزرگ‌تری از جمع ساده‌ی آنها پدید آورده است. با وام گرفتنِ این عبارت، در زیر به شاخصه‌های چندبحرانیِ جدی‌ای که در کشور ما بر زندگی همگان و بر بستر زیست اثر منفیِ شدید دارد، اشاره می‌کنم:
حکمرانی معیوب؛ در سال‌های اخیر، شاهد فاصله‌یابی هرچه بیشتر میان آن‌چه حکومت تجویز می‌کند و آن‌چه عموم مردم می‌پسندند، هستیم. فاصله گرفتن اکثریت مردم از صندوق‌های انتخابات، شاید بارزترین نمود افزایش فاصله میان جامعه و سران آن باشد. اگر این معضل رفع نشود، وضعیت «دولت بی‌اقتدار» (دولتی که فقط خود را حفظ می‌کند و مدیریت مؤثر و مثبتی بر جامعه ندارد) در کشور تشدید خواهد شد که یک نتیجه‌ی آن افزایش باز هم بیشترِ هرج‌ومرج در کاربری زمین و فرصت یافتن قانون‌گریزان برای تصرف جنگل‌ها و مراتع و دیگر دارایی‌های مشترک ملی است.
تنزل جایگاه قانون؛ هر قدر که در تدوین قانون و مقررات، عرف و روح حاکم بر جامعه اثرگذارتر باشد و هر اندازه که عموم مردم خود را بیشتر در وضع قانون مؤثر ببینند، پایبندی ایشان به آن بیشتر خواهد بود. در شرایط کنونیِ کشور ما، دور زدن پروتکل‌ها و قانون، چه در سطح مدیریت کلان و چه در رفتار روزانه‌ی مردمان، به امری عادی بدل شده و در واقع هر کاری (مثلا وارد کردن یک کالا به کشور یا انجام کاری جدی در اداره‌ها) از طریق رفتارهای «کارچاق‌کنی» روان‌تر صورت می‌گیرد تا مطابق روش‌های معقول و استاندارد. نتیجه در محیط زیست، فاجعه‌ی تمام‌عیاری است که نمودهای آن را برای مثال در ساخت و آبگیری سدهای بزرگ بدون تمکین به الزام‌های محیط زیستی، معدن‌کاوی در هر نقطه‌ی حساس و آبخیز، و چراندن دام در کوه و دشت بدون کم‌ترین اعتنا به ظرفیت رویشگاه و زمان مناسب می‌توان دید.
فرسایش خاک؛ بر پایه‌ی آمارهای رسمی داخلی و تخمین‌های جهانی و مشاهده‌های عینی به جرأت می‌توان گفت که ایران یکی از بالاترین نرخ‌های فرسایش خاک را در جهان داراست. در همه‌ی کوه‌های کشور شیب‌های چاک‌چاک شده را می‌توان دید. اگر تا ده پانزده سال پیش،کوه‌های عمیقاً فرسایش‌یافته (badland) که شکل‌های عجیب و غریب دارد و در میان بازدیدکنندگان به «کوه‌های مریخی» شهرت یافته فقط در جنوب شرقی کشور به چشم می‌خورد، امروزه حتی در شمال غرب و بسیاری نقاط دیگر هم این پدیده، که نشانه‌ی نابودی کامل خاک زنده است، دیده می‌شود...
خشکیدگی سرزمین؛ این پدیده نتیجه‌ی چند صد هزار چاه عمیق مجاز و غیرمجاز و صدها سد بزرگ و متوسط و هزاران سیل‌بند است که از دهه‌ی شصت به بعد ساخته شده و موجب اختلال اساسی و مزمن در سامانه‌ی هیدرولوژیک کشور شده‌اند. نمودهای این پدیده را در فرونشست همه‌ی دشت‌ها، خشک شدن تالاب‌ها و دریاچه‌ها، نرسیدن رودخانه‌ها به مقصد طبیعی‌شان یعنی مصب‌ها و تالاب‌ها، نابودی کشاورزی در بسیاری از نقاط قبلاً حاصل‌خیز مانند دشت‌های جنوب شرق اصفهان و نخلستان‌های خوزستان، و در خشک شدن و آفت‌زدگی و آتش‌گرفتگی بخش‌های گسترده‌ای از جنگل‌های زاگرسی می‌توان دید.
رهاشدگی جنگل و مرتع؛ تقریباً در هیچ نقطه از کشور مدیریت اصولی بر جنگل و مرتع حاکم نیست و فرصت‌طلبان نهایت سوء‌استفاده را از نبود نظارت مؤثر بر این دارایی‌های طبیعی دارند.
خصوصی‌سازی گستاخانه‌ی طبیعت؛ فساد ریشه‌دار در ساختار اداری کشور زمینه‌ساز بذل و بخشش منابع طبیعی به‌صورت معدن شن و ماسه، زمین برای شهرک‌سازی، واگذاری با عنوان «طرح طوبی»، واگذاری کوه برای ساخت تله‌کابین و حریم رودخانه برای رستوران و هتل... همراه با زدوبند در بانک‌ها و دادن وام‌های کلانِ ناحق به افراد و محفل‌های خاص شده است. به علاوه، بی‌ثباتی در وضع اقتصادی که یک نتیجه‌ی آن ریزش پیوسته‌ی ارزش پول ملی است، سبب شده که گروه‌های وسیعی از مردم عادی هم برای حفظ دارایی خود دست به خرید زمین‌هایی بزنند که در یک چرخه‌ی فسادآمیز از مالکیت عمومی وارد بورس شده است. در یکی دو سال اخیر، محفل‌های تصمیم‌ساز مرزهای قانون‌گریزی را به‌کلی در نوردیده‌اند و با مصوبه‌هایی مانند صدور سند مالکیت بستر رودها به نام وزارت نیرو یا «طرح مولدسازی» نقشه‌ی خصوصی کردن دارایی‌های خداداد کشور را درانداخته‌اند...
©@ruralwomenissues
چندبحرانیِ سرزمینِ ما
عباس محمدی
کنشگر حوزه‌ی محیط‌زیست
عبارت «چندبحرانی» (polycrisis) به‌ویژه در نشست داووس ۲۰۰۳ بر سر زبان‌ها افتاد. در این نشست، بیان شد که اینک جهان با فاجعه‌هایی جدی روبه‌روست که همگی همزمان در حال اثرگذاری منفی هستند و اثرات متقابل و تجمیعی این بحران‌ها نتیجه‌ی منفی بزرگ‌تری از جمع ساده‌ی آنها پدید آورده است. با وام گرفتنِ این عبارت، در زیر به شاخصه‌های چندبحرانیِ جدی‌ای که در کشور ما بر زندگی همگان و بر بستر زیست اثر منفیِ شدید دارد، اشاره می‌کنم:
حکمرانی معیوب؛ در سال‌های اخیر، شاهد فاصله‌یابی هرچه بیشتر میان آن‌چه حکومت تجویز می‌کند و آن‌چه عموم مردم می‌پسندند، هستیم. فاصله گرفتن اکثریت مردم از صندوق‌های انتخابات، شاید بارزترین نمود افزایش فاصله میان جامعه و سران آن باشد. اگر این معضل رفع نشود، وضعیت «دولت بی‌اقتدار» (دولتی که فقط خود را حفظ می‌کند و مدیریت مؤثر و مثبتی بر جامعه ندارد) در کشور تشدید خواهد شد که یک نتیجه‌ی آن افزایش باز هم بیشترِ هرج‌ومرج در کاربری زمین و فرصت یافتن قانون‌گریزان برای تصرف جنگل‌ها و مراتع و دیگر دارایی‌های مشترک ملی است.
تنزل جایگاه قانون؛ هر قدر که در تدوین قانون و مقررات، عرف و روح حاکم بر جامعه اثرگذارتر باشد و هر اندازه که عموم مردم خود را بیشتر در وضع قانون مؤثر ببینند، پایبندی ایشان به آن بیشتر خواهد بود. در شرایط کنونیِ کشور ما، دور زدن پروتکل‌ها و قانون، چه در سطح مدیریت کلان و چه در رفتار روزانه‌ی مردمان، به امری عادی بدل شده و در واقع هر کاری (مثلا وارد کردن یک کالا به کشور یا انجام کاری جدی در اداره‌ها) از طریق رفتارهای «کارچاق‌کنی» روان‌تر صورت می‌گیرد تا مطابق روش‌های معقول و استاندارد. نتیجه در محیط زیست، فاجعه‌ی تمام‌عیاری است که نمودهای آن را برای مثال در ساخت و آبگیری سدهای بزرگ بدون تمکین به الزام‌های محیط زیستی، معدن‌کاوی در هر نقطه‌ی حساس و آبخیز، و چراندن دام در کوه و دشت بدون کم‌ترین اعتنا به ظرفیت رویشگاه و زمان مناسب می‌توان دید.
فرسایش خاک؛ بر پایه‌ی آمارهای رسمی داخلی و تخمین‌های جهانی و مشاهده‌های عینی به جرأت می‌توان گفت که ایران یکی از بالاترین نرخ‌های فرسایش خاک را در جهان داراست. در همه‌ی کوه‌های کشور شیب‌های چاک‌چاک شده را می‌توان دید. اگر تا ده پانزده سال پیش،کوه‌های عمیقاً فرسایش‌یافته (badland) که شکل‌های عجیب و غریب دارد و در میان بازدیدکنندگان به «کوه‌های مریخی» شهرت یافته فقط در جنوب شرقی کشور به چشم می‌خورد، امروزه حتی در شمال غرب و بسیاری نقاط دیگر هم این پدیده، که نشانه‌ی نابودی کامل خاک زنده است، دیده می‌شود...
خشکیدگی سرزمین؛ این پدیده نتیجه‌ی چند صد هزار چاه عمیق مجاز و غیرمجاز و صدها سد بزرگ و متوسط و هزاران سیل‌بند است که از دهه‌ی شصت به بعد ساخته شده و موجب اختلال اساسی و مزمن در سامانه‌ی هیدرولوژیک کشور شده‌اند. نمودهای این پدیده را در فرونشست همه‌ی دشت‌ها، خشک شدن تالاب‌ها و دریاچه‌ها، نرسیدن رودخانه‌ها به مقصد طبیعی‌شان یعنی مصب‌ها و تالاب‌ها، نابودی کشاورزی در بسیاری از نقاط قبلاً حاصل‌خیز مانند دشت‌های جنوب شرق اصفهان و نخلستان‌های خوزستان، و در خشک شدن و آفت‌زدگی و آتش‌گرفتگی بخش‌های گسترده‌ای از جنگل‌های زاگرسی می‌توان دید.
رهاشدگی جنگل و مرتع؛ تقریباً در هیچ نقطه از کشور مدیریت اصولی بر جنگل و مرتع حاکم نیست و فرصت‌طلبان نهایت سوء‌استفاده را از نبود نظارت مؤثر بر این دارایی‌های طبیعی دارند.
خصوصی‌سازی گستاخانه‌ی طبیعت؛ فساد ریشه‌دار در ساختار اداری کشور زمینه‌ساز بذل و بخشش منابع طبیعی به‌صورت معدن شن و ماسه، زمین برای شهرک‌سازی، واگذاری با عنوان «طرح طوبی»، واگذاری کوه برای ساخت تله‌کابین و حریم رودخانه برای رستوران و هتل... همراه با زدوبند در بانک‌ها و دادن وام‌های کلانِ ناحق به افراد و محفل‌های خاص شده است. به علاوه، بی‌ثباتی در وضع اقتصادی که یک نتیجه‌ی آن ریزش پیوسته‌ی ارزش پول ملی است، سبب شده که گروه‌های وسیعی از مردم عادی هم برای حفظ دارایی خود دست به خرید زمین‌هایی بزنند که در یک چرخه‌ی فسادآمیز از مالکیت عمومی وارد بورس شده است. در یکی دو سال اخیر، محفل‌های تصمیم‌ساز مرزهای قانون‌گریزی را به‌کلی در نوردیده‌اند و با مصوبه‌هایی مانند صدور سند مالکیت بستر رودها به نام وزارت نیرو یا «طرح مولدسازی» نقشه‌ی خصوصی کردن دارایی‌های خداداد کشور را درانداخته‌اند...
©@ruralwomenissues
🔻تیتر معنادار روزنامه فرهیختگان: پایان دانشگاه‌های دولتی
براساس سند برنامه هفتم توسعه حداقل ۴۵٪ دانشجویان روزانه موظف به پرداخت هزینه تحصیل خود می‌شوند!
©@ruralwomenissues
براساس سند برنامه هفتم توسعه حداقل ۴۵٪ دانشجویان روزانه موظف به پرداخت هزینه تحصیل خود می‌شوند!
©@ruralwomenissues
Forwarded from Gooshe
«عنکبوت قصیده‌ای‌ست برای مادرم. مادر من هم بافنده بود. پرده و پارچه‌های پرنقش‌ونگار را تعمیر می‌کرد و مسئول کارگاه نخ‌ریسی بود که کسب‌وکار خانوادگی‌مان محسوب می‌شد. مامان بافنده بود و باهوش، حفاظت می‌کرد، قوی بود و مثل همین عنکبوت‌های غول‌پیکر که ساخته‌ام بی‌وقفه زیبایی خلق می‌کرد و پرورش می‌داد. آدم‌ها معمولاً از عنکبوت می‌ترسند اما عنکبوت، مادر من است. اگر تار عنکبوتی را پاره کنید، دوباره شروع می‌کند به بافتن. محل آسیب و زخم شما را تعمیر و ترمیم می‌کند. خرابکاری شما را درست می‌کند. مثل مادرها. مثل مادر من.»
صحبت‌‌های لوئیز بورژوا، مجسمه‌ساز و نقاش فرانسوی که در آخرین سال‌های ۱۹۹۰ با الهام از مادر بافنده‌اش مجسمه عنکبوت را ساخت به اسم «مامان» در ۹متر، از برنز، فولاد و مرمر.
اصل مجسمه «مامان» اولین‌بار در موزه تیت مدرن لندن در سال ۲۰۰۰ نصب شد. استقبال از آن بی‌نظیر بود. بعد از آن نسخه‌های برنزی «مامان» مقابل موزه‌های بسیاری از کشورها نصب شد و همه فهمیدند مامان کیست. مامان، مادر لوئیز بورژوا بود که مردم را میخکوب می‌کرد از عظمت، زیبایی، قدرت و شکوه.
©لطفاً در صورت بازنشر منبع را ذکر و تگ کنید:
@gooshe
صحبت‌‌های لوئیز بورژوا، مجسمه‌ساز و نقاش فرانسوی که در آخرین سال‌های ۱۹۹۰ با الهام از مادر بافنده‌اش مجسمه عنکبوت را ساخت به اسم «مامان» در ۹متر، از برنز، فولاد و مرمر.
اصل مجسمه «مامان» اولین‌بار در موزه تیت مدرن لندن در سال ۲۰۰۰ نصب شد. استقبال از آن بی‌نظیر بود. بعد از آن نسخه‌های برنزی «مامان» مقابل موزه‌های بسیاری از کشورها نصب شد و همه فهمیدند مامان کیست. مامان، مادر لوئیز بورژوا بود که مردم را میخکوب می‌کرد از عظمت، زیبایی، قدرت و شکوه.
©لطفاً در صورت بازنشر منبع را ذکر و تگ کنید:
@gooshe
‼️ چگونه مسیر فقر، می‌تواند به بی‌آبی مطلق این مملکت منتهی شود؟!
🌐 سرمایه‌گذاری‌های سنگین کشورهای منطقه برای شیرین‌سازی آب و آینده‌بینی آنها برای سال‌های پیش‌رو بیش از پیش باید ما و نسل آینده را نگران کند.
✔️ عربستان به تنهایی بیش از ۱۴ میلیارد دلار روی این موضوع سرمایه‌گذاری کرده، امارات بیش از ۱۰ میلیارد دلار و...
🆔 @anjoman_elmi_eqtesad
حذف محیط زیست از برنامه هفتم توسعه؛ تخریب همه جانبه کشور زیر نقاب اشتغالزایی و تولید داخل و دانش بنیان به شدت تسریع می کند. نه آبی می ماند و نه خاک و جنگل و مرتعی..
©@ruralwomenissues
🌐 سرمایه‌گذاری‌های سنگین کشورهای منطقه برای شیرین‌سازی آب و آینده‌بینی آنها برای سال‌های پیش‌رو بیش از پیش باید ما و نسل آینده را نگران کند.
✔️ عربستان به تنهایی بیش از ۱۴ میلیارد دلار روی این موضوع سرمایه‌گذاری کرده، امارات بیش از ۱۰ میلیارد دلار و...
🆔 @anjoman_elmi_eqtesad
حذف محیط زیست از برنامه هفتم توسعه؛ تخریب همه جانبه کشور زیر نقاب اشتغالزایی و تولید داخل و دانش بنیان به شدت تسریع می کند. نه آبی می ماند و نه خاک و جنگل و مرتعی..
©@ruralwomenissues
👍1
سلام و احترام و مهر خدمت شیرزنان و غیور مردان #ایران_زیبا 🍎🍏
استمداد از هموطنان کشور عزیزمان ایران
https://www.karzar.net/63843
#مردمان روستای ویدر را از محاصره سیمان نجات دهید 🙏 صدای مردم بی صدای ویدر باشید
🔸 تغییر از شما شروع می‌شود
🍏🙏 خواهشمندیم کارزار دستور توقف سومین کارخانه سیمان در روستای #ویدر ، بخش خرقان در شهرستان زرندیه را #امضا کنید و #باشتراک بگذارید
لینک کارزار 👇
https://www.karzar.net/63843
🔸 نجات طبیعت خرقان با امضای این کارزار
#نه_به_احداث_سومین_کارخانه_سیمان_در_ویدر
#به_امید_تأثیرگذاری_بیشتر_مطالبات_مدنی
#منفعل_نباشیم
🪴 امضای شما پای همه خوبیهاست 🪴
https://www.karzar.net/63843
https://www.karzar.net/63843
🪴هموطنان گرانقدر و دغدغه مندان محیط‌زیست کشور عزیزمان ایران لطفا کارزار نجات طبیعت خرقان را امضا کنید 🪴
مهرتان ماندگار لطفتان مستدام 🪷🌸🌼💐
#این_غول_بتنی_طبیعت_زیبای_خرقان_را_خواهد_خورد
https://www.karzar.net/63843
🅱 دلایل مخالفت ویدریها با ساخت 🔻سومین کارخانه سیمان 🔻 را می‌توانید در ویدئوی بالای متن و لینک کارزار https://www.karzar.net/63843 ملاحظه بفرمائید ...
استمداد از هموطنان کشور عزیزمان ایران
https://www.karzar.net/63843
#مردمان روستای ویدر را از محاصره سیمان نجات دهید 🙏 صدای مردم بی صدای ویدر باشید
🔸 تغییر از شما شروع می‌شود
🍏🙏 خواهشمندیم کارزار دستور توقف سومین کارخانه سیمان در روستای #ویدر ، بخش خرقان در شهرستان زرندیه را #امضا کنید و #باشتراک بگذارید
لینک کارزار 👇
https://www.karzar.net/63843
🔸 نجات طبیعت خرقان با امضای این کارزار
#نه_به_احداث_سومین_کارخانه_سیمان_در_ویدر
#به_امید_تأثیرگذاری_بیشتر_مطالبات_مدنی
#منفعل_نباشیم
🪴 امضای شما پای همه خوبیهاست 🪴
https://www.karzar.net/63843
https://www.karzar.net/63843
🪴هموطنان گرانقدر و دغدغه مندان محیط‌زیست کشور عزیزمان ایران لطفا کارزار نجات طبیعت خرقان را امضا کنید 🪴
مهرتان ماندگار لطفتان مستدام 🪷🌸🌼💐
#این_غول_بتنی_طبیعت_زیبای_خرقان_را_خواهد_خورد
https://www.karzar.net/63843
🅱 دلایل مخالفت ویدریها با ساخت 🔻سومین کارخانه سیمان 🔻 را می‌توانید در ویدئوی بالای متن و لینک کارزار https://www.karzar.net/63843 ملاحظه بفرمائید ...
www.karzar.net
امضا کنید: کارزار درخواست دستور فوری توقف کارخانه سیمان فرداد روستای ویدر شهرستان زرندیه
با توجه به معضلات و نگرانی های مطروحه و همچنین "نارضایتی عمومی اهالی ویدر و بخش خرقان" از حضرتعالی و دولت عدالت محور استدعا داریم دستور توقف کارخانه سیمان فرداد را صادر بفرمایید.
👍1
Forwarded from پیام ما آنلاین
روزنامه «پیام ما» به منظور وسعت بخشیدن به روایت‌ها و سوژه‌های مغفول مانده از اثرات آلودگی پلاستیک بر محیط زیست شهروندان، جوامع محلی، منابع طبیعی، شهرها و روستاها مسابقه عکس «هجوم پلاستیک» را به مناسبت روز جهانی محیط زیست برگزار می‌کند.
▫️ عکس‌ها باید توسط صاحب اثر ارسال شوند. عکس‌های تغییر داده شده و یا ویرایش شده با ابزارهای هوش مصنوعی پذیرفته نخواهند شد.
▫️ آثار برگزیده به انتخاب تیم سردبیری روزنامه «پیام ما» همزمان با هفته محیط زیست از ۱۶ تا ۲۲ خرداد در رسانه‌های اجتماعی «پیام ما» منتشر می‌شوند. ۵ اثر برتر هم در شماره ویژه روز محیط زیست روزنامه منتشر می‌شود.
«پیام ما» از عکاسان غیرحرفه‌ای و «شهروند‌خبرنگارها» برای شرکت در این مسابقه دعوت می‌کند.
▫️روز جهانی محیط زیست از سال ۱۹۷۲ که برای اولین‌بار سازمان ملل متحد کنفرانسی را با موضوع «انسان و محیط زیست» در شهر استکهلم سوئد برگزار کرد، گرامی داشته می‌شود. هر ساله میلیون‌ها نفر در سراسر جهان و هزاران سازمان از جمله رسانه‌ها آن را گرامی می‌دارند. شعار امسال روز جهانی محیط زیست «راه حل‌ها برای آلودگی پلاستیک» انتخاب شده است.
@payamema
▫️ عکس‌ها باید توسط صاحب اثر ارسال شوند. عکس‌های تغییر داده شده و یا ویرایش شده با ابزارهای هوش مصنوعی پذیرفته نخواهند شد.
▫️ آثار برگزیده به انتخاب تیم سردبیری روزنامه «پیام ما» همزمان با هفته محیط زیست از ۱۶ تا ۲۲ خرداد در رسانه‌های اجتماعی «پیام ما» منتشر می‌شوند. ۵ اثر برتر هم در شماره ویژه روز محیط زیست روزنامه منتشر می‌شود.
«پیام ما» از عکاسان غیرحرفه‌ای و «شهروند‌خبرنگارها» برای شرکت در این مسابقه دعوت می‌کند.
▫️روز جهانی محیط زیست از سال ۱۹۷۲ که برای اولین‌بار سازمان ملل متحد کنفرانسی را با موضوع «انسان و محیط زیست» در شهر استکهلم سوئد برگزار کرد، گرامی داشته می‌شود. هر ساله میلیون‌ها نفر در سراسر جهان و هزاران سازمان از جمله رسانه‌ها آن را گرامی می‌دارند. شعار امسال روز جهانی محیط زیست «راه حل‌ها برای آلودگی پلاستیک» انتخاب شده است.
@payamema
برنامه 5ساله توسعه چین توجه ویژه ای به حفاظت از محیط زیست دارد.
از آغاز چهاردهمین برنامه توسعه ۵ ساله، چین به تلاش برای ایجاد سامانه‌های حفاظتی؛ اقدامات ویژه ای برای احیا گونه های در حال انقراض انجام شده. و باعث شده که جمعیت بسیاری از گونه‌های حیوانی و گیاهی وحشی کمیاب و در خطر انقراض به‌طور پیوسته افزایش پیدا کند و زیستگاه و محیط پرورش آنان پیوسته بهبود یابد. در حال حاضر جمعیت گونه‌های وحشی بیش از ۳۰۰ گونه حیوانی و گیاهی کمیاب و در خطر انقراض چین پیوسته افزایش یافته است.
در برنامه هفتم توسعه جمهوری اسلامی؛ فصل اقدامات برای حفاظت از محیط زیست از برنامه حذف شده است و تنها دو بند غیر الزام آور برای ارزیابی طرحها بسنده شده که سازمان حفاظت محیط زیست ایران را به یک عنصر بی مصرف تبدیل می نماید!!
©@ruralwomenissues
از آغاز چهاردهمین برنامه توسعه ۵ ساله، چین به تلاش برای ایجاد سامانه‌های حفاظتی؛ اقدامات ویژه ای برای احیا گونه های در حال انقراض انجام شده. و باعث شده که جمعیت بسیاری از گونه‌های حیوانی و گیاهی وحشی کمیاب و در خطر انقراض به‌طور پیوسته افزایش پیدا کند و زیستگاه و محیط پرورش آنان پیوسته بهبود یابد. در حال حاضر جمعیت گونه‌های وحشی بیش از ۳۰۰ گونه حیوانی و گیاهی کمیاب و در خطر انقراض چین پیوسته افزایش یافته است.
در برنامه هفتم توسعه جمهوری اسلامی؛ فصل اقدامات برای حفاظت از محیط زیست از برنامه حذف شده است و تنها دو بند غیر الزام آور برای ارزیابی طرحها بسنده شده که سازمان حفاظت محیط زیست ایران را به یک عنصر بی مصرف تبدیل می نماید!!
©@ruralwomenissues
👍1
Forwarded from پیام ما آنلاین
#اختصاصی
🔻گشودن راه هجوم به محیط زیست در برنامه هفتم
🔷«توسعه فرع بر محیط زیست است» این جمله‌ای است که رئیس دولت سیزدهم به مناسبت‌های مختلف پشت بلندگو به زبان آورده و بر اساس همین جمله تبلیغات بسیاری زیادی انجام شده تا دولت کنونی هم دولتی محیط زیستی معرفی شود. مجموعه اقداماتی که در دولت کنونی روی داده نشان میدهد که از منظر سیاستگذاری کلان تفاوت محسوسی به نفع محیط زیست روی نداده و در برخی بخش‌ها عملا عقبگرد داشته‌ایم.
🔷با این حال انتشار پیش‌نویس لایحه برنامه هفتم توسعه آب پاکی روی دست همگان ریخت. سیاست‌های محیط زیست مطلقا جایی در این برنامه ۱۸۴ صفحه‌ای نداشته است. بدتر از همه اینکه مواد مهمی مثل لزوم انجام ارزیابی محیط زیستی طرح‌های عمرانی که از برنامه سوم در متن برنامه‌ها بود هم حذف شده است.
🔷این اقدامات به این معناست که بر خلاف گفته آقای رئیسی نه تنها برای برنامه‌نویسان «توسعه فرع بر محیط زیست» نبوده بلکه اساسا محیط زیست به هیچ گرفته شده است. وقتی از محیط زیست حرف می‌زنیم از مجموعه دلنگرانی‌های لوکس برای «زنده ماندن چند حیوان و پژمردن چند گیاه» حرف نمی‌زنیم.
🔷بلکه از مجموعه‌ای سیاست‌ها حرف می‌زنیم که حق بقای ایرانیان و سرزمین ایران را به مخاطره می‌اندازند. شلختگی در سیاست‌های توسعه در دولت‌های مختلف و پیروی نکردن از رویکردی منسجم موجب شده وضعیت ایران از نظر شاخص‌های محیط زیستی هر سال تنزل یابد. بر اساس شاخص عملکرد محیط زیستی EPI ایران در سال ۲۰۲۲ در رتبه ۱۳۳ در میان ۱۸۰ کشور جهان قرار دارد.
🔷تخریب گسترده زیستگاه‌ها، آلودگی هوای کلانشهرها، تهی شدن سفره‌های آب زیرزمینی، آلودگی خاک و آب و تخریب جنگل‌ها نشان میدهد که ما با نوعی هجوم به محیط زیست مواجه هستیم و تغییر الگوی توسعه در این وضعیت تنها راه ممکن است. در چنین شرایطی سیاستگذار گویی سرش را زیر برف کرده و این همه زنگ هشدار را نشنیده است.
🔷در صورت تصویب لایحه با وضعیت کنونی، ما شاهد تشدید هجوم به باقیمانده ذخایر طبیعی این سرزمین خواهیم بود. درباره نتایج چنین هجومی فقط کافی است که مخاطرات محیط زیستی و پیامدهای اجتماعی امنیتی آن را در سال‌های اخیر یادآوری کنیم. آیا روسای سازمان حفاظت محیط زیست و منابع طبیعی درباره اهمال صورت گرفته در تدوین پیش‌نویس لایحه برنامه هفتم توسعه توضیح قانع‌کننده‌ای دارند یا این بار هم منتقدان به سیاه‌نمایی متهم می‌شوند؟/#پیام_ما
#محیط_زیست
@payamema
🔻گشودن راه هجوم به محیط زیست در برنامه هفتم
🔷«توسعه فرع بر محیط زیست است» این جمله‌ای است که رئیس دولت سیزدهم به مناسبت‌های مختلف پشت بلندگو به زبان آورده و بر اساس همین جمله تبلیغات بسیاری زیادی انجام شده تا دولت کنونی هم دولتی محیط زیستی معرفی شود. مجموعه اقداماتی که در دولت کنونی روی داده نشان میدهد که از منظر سیاستگذاری کلان تفاوت محسوسی به نفع محیط زیست روی نداده و در برخی بخش‌ها عملا عقبگرد داشته‌ایم.
🔷با این حال انتشار پیش‌نویس لایحه برنامه هفتم توسعه آب پاکی روی دست همگان ریخت. سیاست‌های محیط زیست مطلقا جایی در این برنامه ۱۸۴ صفحه‌ای نداشته است. بدتر از همه اینکه مواد مهمی مثل لزوم انجام ارزیابی محیط زیستی طرح‌های عمرانی که از برنامه سوم در متن برنامه‌ها بود هم حذف شده است.
🔷این اقدامات به این معناست که بر خلاف گفته آقای رئیسی نه تنها برای برنامه‌نویسان «توسعه فرع بر محیط زیست» نبوده بلکه اساسا محیط زیست به هیچ گرفته شده است. وقتی از محیط زیست حرف می‌زنیم از مجموعه دلنگرانی‌های لوکس برای «زنده ماندن چند حیوان و پژمردن چند گیاه» حرف نمی‌زنیم.
🔷بلکه از مجموعه‌ای سیاست‌ها حرف می‌زنیم که حق بقای ایرانیان و سرزمین ایران را به مخاطره می‌اندازند. شلختگی در سیاست‌های توسعه در دولت‌های مختلف و پیروی نکردن از رویکردی منسجم موجب شده وضعیت ایران از نظر شاخص‌های محیط زیستی هر سال تنزل یابد. بر اساس شاخص عملکرد محیط زیستی EPI ایران در سال ۲۰۲۲ در رتبه ۱۳۳ در میان ۱۸۰ کشور جهان قرار دارد.
🔷تخریب گسترده زیستگاه‌ها، آلودگی هوای کلانشهرها، تهی شدن سفره‌های آب زیرزمینی، آلودگی خاک و آب و تخریب جنگل‌ها نشان میدهد که ما با نوعی هجوم به محیط زیست مواجه هستیم و تغییر الگوی توسعه در این وضعیت تنها راه ممکن است. در چنین شرایطی سیاستگذار گویی سرش را زیر برف کرده و این همه زنگ هشدار را نشنیده است.
🔷در صورت تصویب لایحه با وضعیت کنونی، ما شاهد تشدید هجوم به باقیمانده ذخایر طبیعی این سرزمین خواهیم بود. درباره نتایج چنین هجومی فقط کافی است که مخاطرات محیط زیستی و پیامدهای اجتماعی امنیتی آن را در سال‌های اخیر یادآوری کنیم. آیا روسای سازمان حفاظت محیط زیست و منابع طبیعی درباره اهمال صورت گرفته در تدوین پیش‌نویس لایحه برنامه هفتم توسعه توضیح قانع‌کننده‌ای دارند یا این بار هم منتقدان به سیاه‌نمایی متهم می‌شوند؟/#پیام_ما
#محیط_زیست
@payamema
Forwarded from دیده‌بان زیستبوم ایران
برنامه هفتم توسعه و ارزیابی
مسعود امیرزاده
این روزها با تقدیم لایحه هفتم توسعه از طرف دولت به مجلس یکی از مباحثی که مجددا مورد توجه جامعه مدنی و زیست محیطی قرارگرفته است، ارزیابی پروژه‌های عمرانی است. مکانیسم نظارتی و‌کنترلی ارزیابی بر پروژه عمرانی و نحوه انجام آن همواره محل مناقشات جدی بین طراحان و مجریان پروژه‌ها از یکسو و نهادهای حاکمیتی و مدنی از سوی دیگر بوده است و از قرار عدم کفایت مواد قانونی در این لایحه و یا لکنت و ابهام آنها بر دامنه این نگرانی‌ها افزوده است. ورود به مواد و نقد به آنها قصد این نوشتار نیست بلکه فقط میخواهم اجمالا به دو مسئله اهمیت قانون و جایگاه ویژه مفهوم ارزیابی در حفاظت از سرزمین بپردازیم. امید آنکه دست اندرکاران خصوصا نمایندگان محترم با دقت بیشتری این مواد و نیز سایر ضرورتهای زیست محیطی را در ساختار قانونی مورد بحث پایش و اصلاح فرمایند.
اهمیت قانون
زمانیکه به تاریخ صد و اندی سال پیش مراجعه می‌کنیم و فریاد مشروطه خواهی جنبش مذکور را مرور می‌کنیم یکی از کلیدی ترین محورهای مطالباتی «قانون »است. مراد بخش مهم مردم از قانون در آن زمان کنترل قدرت دولت به معنای قوه قاهره بود. واژه مشروطه نیز ناظر به همین شرط گذاری و حد گذاری برای هیئت حاکمه است. میشل فوکو که به عبارتی فیلسوف قدرت است و دغدغه کنترل آنرا در سر می‌پرورد، به قانون چنین نگاهی دارد. در نزد او و برخی دیگر از اندیشمندان این فقره با دو قسم قانون و قانونگذاری مواجه هستیم قانون به عنوان نظم گذار برای ابژه قدرت ( که در اینجا جامعه و مردم است) و قانون به منزله حدگذار برای سوژه قدرت( که در اینجا دولت به معنای عام آن است)که اولی مسئول برقراری نظم در جامعه و بین مردم و دیگری مسئول حمایت از منافع و حقوق آنها در قبال قدرت چیره دولت است. از قرار هر چه در مورد نخست میل به قانونگذاری مفرط و خارج از اندازه مشاهده می‌شود، در دومی امساک و تفریط را شاهد هستیم.
اهمیت ارزیابی
امروزه آنچنان عرصه‌های مختلف اجتماعی، طبیعی، فرهنگی و فن‌آورانه در هم تنیده شده که کوچکترین مداخله در یک بخش بعضا تاثیرات ویرانگری در سایر بخش‌ها برجای میگذارد. با چنین وضعیتی است که پروژه های عمرانی که با شمایلی فنی خود را نمایان می‌سازند در ماهیت مباحثی کاملا زیست محیطی و اجتماعی هستند. از همین جهت است که در رویکردهای جدید مداخله، پروژه محوری جای خود را به پروسه محوری میدهد که یادآور ضرورتهای انکار ناپذیر پایش و کنترل سیستم‌های سیال و در هم آمیخته است. شگفت‌آور است که با توجه به تجربیات تلخ گذشته در برنامه جدید ما بر دامنه احتیاط نیفزاییم و رویکرد مناسب را انتخاب نکنیم. همین طور باید یاد آور شویم شرایط سخت اقلیمی از یکسو و تضعیف بنیه سرزمین از جهت فقر منابع ناشی از مداخلات بی‌برنامه گذشته ازسوی دیگر باعث شده که شرایط فیلد برای اجرای چنین پروژه‌هایی به شدت نامساعدتر باشد.حال چگونه قابل پذیرش است که گردش وارونه چرخ را اختیار کنیم و در دستکاری در محیط زیست و اموراجتماعی ناشی از پروژه‌های عمرانی دست و دلبازانه‌تر عمل کنیم.
نتیجه گیری
دولت به عنوان دست اندکار پروژه‌های عمرانی نیاز هر چه بیشتر به مکانیسم‌های کنترلی منجمله ارزیابی‌های دقیق و بیطرفانه دارد.قدرمسلم هر سیستمی که خود را به بهانه آزادی عمل، از مکانیسم های کنترل و نظارت محروم کند، بیشتر در معرض ناهنجاری‌های درون سیستمی و حتا فروپاشیدگی است.چگونه ممکن است که یک کودک را از تست پنی سیلین قبل از تزریق اصلی و یا یک دستگاه حرارت مرکزی را از ترموستات محروم ساخت؟
قانون کنترل کننده در اینجا نقش ویژه‌ای دارد،که نه تنها حامی حقوق مردم و محیط زیست و نسل‌های آتی در قبال ویرانگرهای پروژه‌های عمرانی است بلکه نقش کنترلی و نظارتی آن موجب خواهد شد در شرایط تنگدستی مالی از حجم بسیاری از پروژه‌های غیر ضرور اما قدرمسلم مضر کاسته شود.انتظار می‌رود قانون ارزیابی محیط زیستی به عنوان دوازه امنیت سرزمین از منظر توان طبیعی و حفظ شاکله‌های اجتماعی و فرهنگی با نگاه کل‌گرایانه و حفظ منفعت عموم و نه تسهیل امورات دولت مورد بازنگری و تصویب قرار گیرد.
https://t.me/didehbaanzistboom
مسعود امیرزاده
این روزها با تقدیم لایحه هفتم توسعه از طرف دولت به مجلس یکی از مباحثی که مجددا مورد توجه جامعه مدنی و زیست محیطی قرارگرفته است، ارزیابی پروژه‌های عمرانی است. مکانیسم نظارتی و‌کنترلی ارزیابی بر پروژه عمرانی و نحوه انجام آن همواره محل مناقشات جدی بین طراحان و مجریان پروژه‌ها از یکسو و نهادهای حاکمیتی و مدنی از سوی دیگر بوده است و از قرار عدم کفایت مواد قانونی در این لایحه و یا لکنت و ابهام آنها بر دامنه این نگرانی‌ها افزوده است. ورود به مواد و نقد به آنها قصد این نوشتار نیست بلکه فقط میخواهم اجمالا به دو مسئله اهمیت قانون و جایگاه ویژه مفهوم ارزیابی در حفاظت از سرزمین بپردازیم. امید آنکه دست اندرکاران خصوصا نمایندگان محترم با دقت بیشتری این مواد و نیز سایر ضرورتهای زیست محیطی را در ساختار قانونی مورد بحث پایش و اصلاح فرمایند.
اهمیت قانون
زمانیکه به تاریخ صد و اندی سال پیش مراجعه می‌کنیم و فریاد مشروطه خواهی جنبش مذکور را مرور می‌کنیم یکی از کلیدی ترین محورهای مطالباتی «قانون »است. مراد بخش مهم مردم از قانون در آن زمان کنترل قدرت دولت به معنای قوه قاهره بود. واژه مشروطه نیز ناظر به همین شرط گذاری و حد گذاری برای هیئت حاکمه است. میشل فوکو که به عبارتی فیلسوف قدرت است و دغدغه کنترل آنرا در سر می‌پرورد، به قانون چنین نگاهی دارد. در نزد او و برخی دیگر از اندیشمندان این فقره با دو قسم قانون و قانونگذاری مواجه هستیم قانون به عنوان نظم گذار برای ابژه قدرت ( که در اینجا جامعه و مردم است) و قانون به منزله حدگذار برای سوژه قدرت( که در اینجا دولت به معنای عام آن است)که اولی مسئول برقراری نظم در جامعه و بین مردم و دیگری مسئول حمایت از منافع و حقوق آنها در قبال قدرت چیره دولت است. از قرار هر چه در مورد نخست میل به قانونگذاری مفرط و خارج از اندازه مشاهده می‌شود، در دومی امساک و تفریط را شاهد هستیم.
اهمیت ارزیابی
امروزه آنچنان عرصه‌های مختلف اجتماعی، طبیعی، فرهنگی و فن‌آورانه در هم تنیده شده که کوچکترین مداخله در یک بخش بعضا تاثیرات ویرانگری در سایر بخش‌ها برجای میگذارد. با چنین وضعیتی است که پروژه های عمرانی که با شمایلی فنی خود را نمایان می‌سازند در ماهیت مباحثی کاملا زیست محیطی و اجتماعی هستند. از همین جهت است که در رویکردهای جدید مداخله، پروژه محوری جای خود را به پروسه محوری میدهد که یادآور ضرورتهای انکار ناپذیر پایش و کنترل سیستم‌های سیال و در هم آمیخته است. شگفت‌آور است که با توجه به تجربیات تلخ گذشته در برنامه جدید ما بر دامنه احتیاط نیفزاییم و رویکرد مناسب را انتخاب نکنیم. همین طور باید یاد آور شویم شرایط سخت اقلیمی از یکسو و تضعیف بنیه سرزمین از جهت فقر منابع ناشی از مداخلات بی‌برنامه گذشته ازسوی دیگر باعث شده که شرایط فیلد برای اجرای چنین پروژه‌هایی به شدت نامساعدتر باشد.حال چگونه قابل پذیرش است که گردش وارونه چرخ را اختیار کنیم و در دستکاری در محیط زیست و اموراجتماعی ناشی از پروژه‌های عمرانی دست و دلبازانه‌تر عمل کنیم.
نتیجه گیری
دولت به عنوان دست اندکار پروژه‌های عمرانی نیاز هر چه بیشتر به مکانیسم‌های کنترلی منجمله ارزیابی‌های دقیق و بیطرفانه دارد.قدرمسلم هر سیستمی که خود را به بهانه آزادی عمل، از مکانیسم های کنترل و نظارت محروم کند، بیشتر در معرض ناهنجاری‌های درون سیستمی و حتا فروپاشیدگی است.چگونه ممکن است که یک کودک را از تست پنی سیلین قبل از تزریق اصلی و یا یک دستگاه حرارت مرکزی را از ترموستات محروم ساخت؟
قانون کنترل کننده در اینجا نقش ویژه‌ای دارد،که نه تنها حامی حقوق مردم و محیط زیست و نسل‌های آتی در قبال ویرانگرهای پروژه‌های عمرانی است بلکه نقش کنترلی و نظارتی آن موجب خواهد شد در شرایط تنگدستی مالی از حجم بسیاری از پروژه‌های غیر ضرور اما قدرمسلم مضر کاسته شود.انتظار می‌رود قانون ارزیابی محیط زیستی به عنوان دوازه امنیت سرزمین از منظر توان طبیعی و حفظ شاکله‌های اجتماعی و فرهنگی با نگاه کل‌گرایانه و حفظ منفعت عموم و نه تسهیل امورات دولت مورد بازنگری و تصویب قرار گیرد.
https://t.me/didehbaanzistboom
Telegram
دیده‌بان زیستبوم ایران
«دیده‌بان یادگارهای فرهنگی و طبیعی ایران» از کنشگران، استادان، خبرنگاران و دوستداران محیط‌زیست ایران دعوت می‌کند تا ویرانگری‌های زیستبومی را به کانال اطلاع دهند.
ارتباط با گروه مدیریت:
@masoudamirzadeh
گروه
https://t.me/+WB-Gzcgm4ZU2YTU0
ارتباط با گروه مدیریت:
@masoudamirzadeh
گروه
https://t.me/+WB-Gzcgm4ZU2YTU0
Forwarded from رسانه خبری بامدادنو
📤 فراخوان دومین کنفرانس بین‌المللی مطالعات زنان ۱۴۰۳
کمیته مطالعات زنان انجمن علوم سیاسی ایران برگزار می‌کند:
سیاستگذاری جنسیتی و قدرت زنان: ادغام اجتماعی و برقراری عدالت
کمیته مطالعات زنان از تمامی اعضای خانواده علم سیاست، مطالعات زنان، جامعه‌شناسی، افراد علاقه‌مند به پژوهش عمیق و .... دعوت می‌کند در "دومین کنفرانس بین‌المللی مطالعات زنان" با عنوان سیاستگذاری جنسیتی و قدرت زنان: ادغام اجتماعی و برقراری عدالت با ارسال چکیده و مقاله مشارکت کنند.
برخی از محورهای این کنفرانس در پوستر تقدیم حضور شده و سایر محورها از طریق کانال این کمیته اطلاع‌رسانی خواهد شد؛ هر چند قلم و اندیشه نویسندگان و پژوهشگران در انتخاب موضوع از پر پرواز آزادی برخوردار است. تلاش خواهیم کرد در فضایی علمی و بین‌المللی امکان اشتراک‌گذاری یافته‌هایمان را فراهم کنیم.
🗓 تاریخ‌های مهم:
برگزاری کنفرانس: ۳۰ فروردین ۱۴۰۳
ارسال چکیده: ۱۴ مرداد ۱۴۰۲
ارسال مقاله: ۱۵ دی ۱۴۰۲
🔶ارسال آثار از طریق پست الکترونیک ipsawomen@gmail.com امکان‌پذیر است
❇️ @baamdadeno
کمیته مطالعات زنان انجمن علوم سیاسی ایران برگزار می‌کند:
سیاستگذاری جنسیتی و قدرت زنان: ادغام اجتماعی و برقراری عدالت
کمیته مطالعات زنان از تمامی اعضای خانواده علم سیاست، مطالعات زنان، جامعه‌شناسی، افراد علاقه‌مند به پژوهش عمیق و .... دعوت می‌کند در "دومین کنفرانس بین‌المللی مطالعات زنان" با عنوان سیاستگذاری جنسیتی و قدرت زنان: ادغام اجتماعی و برقراری عدالت با ارسال چکیده و مقاله مشارکت کنند.
برخی از محورهای این کنفرانس در پوستر تقدیم حضور شده و سایر محورها از طریق کانال این کمیته اطلاع‌رسانی خواهد شد؛ هر چند قلم و اندیشه نویسندگان و پژوهشگران در انتخاب موضوع از پر پرواز آزادی برخوردار است. تلاش خواهیم کرد در فضایی علمی و بین‌المللی امکان اشتراک‌گذاری یافته‌هایمان را فراهم کنیم.
🗓 تاریخ‌های مهم:
برگزاری کنفرانس: ۳۰ فروردین ۱۴۰۳
ارسال چکیده: ۱۴ مرداد ۱۴۰۲
ارسال مقاله: ۱۵ دی ۱۴۰۲
🔶ارسال آثار از طریق پست الکترونیک ipsawomen@gmail.com امکان‌پذیر است
❇️ @baamdadeno