👩‍🌾 زنان روستایی و عشایری

Forwarded from انجمن زنان پژوهشگر تاریخ ایران

✅عظمی عدل؛ اولین مترجم زن در ایران

اولین ترجمه‌اش را به دور از چشم دیگران و در ۱۰ سالگی انجام می‌دهد. هر چند که با مرگ زودهنگام پدر شانس انتشارش از دست می‌رود. چند سالی می‌گذرد تا شانزده-هفده سالگی‌اش؛ وقتی ترجمه‌اش از «جامه‌پشمین» نوشته «آنری بوردو» در سال ۱۳۱۶ روانه کتابفروشی‌ها می‌شود و نام عظمی عدل را به‌عنوان اولین مترجم زن کشورمان ثبت می‌کند. عدل علاوه بر زبان فرانسه به انگلیسی هم تسلط دارد.

در سال ۱۲۹۸ متولد شده و در صد وساله گذشته بخش‌های مهمی از تاریخ معاصرمان را به چشم دیده و به لطف خانواده‌ای که در آن دیده به جهان گشده و زندگی‌اش با حبیب نفیسی، وزیر کار کابینه حسین علاء، بسیاری از سیاستمداران آن دوران را دیده.

او طرفدار سرسخت محمد مصدق است و می‌گوید: «چه مصدق را قبول داشته باشیم و چه نه! او یکی از بزرگ‌ترین سیاستمداران ایرانی است. فکر کردید کم چیزی‌ست ایستادن در برابر انگلیسی‌ها؟ اما او ایستاد و نفت‌مان را ملی کرد.»

در سال‌های زندگی با نفیسی در بسیاری از میهمانی‌های رسمی دربار حضور داشته. خیلی از آن‌هایی که نام‌شان به تاریخ پیوسته را از نزدیک دیده؛ از اسدالله علم که او را در جوانی دختری نابغه می‌خواند گرفته تا رزم آرا و حتی طاهر ضیایی که در موردش می‌گوید: «حبیب به او خیلی لطف کرد، اما قدر ندانست و به دوستی‌شان خیانت کرد.» از رفت و آمد خانوادگی با «غلامحسین» پسر مصدق هم خاطرات زیادی دارد.

حتی از کودتای ۲۸ مرداد و ماجرای غارت خانه مصدق و خانواده‌اش هم تعریف می‌کند. «مارکی دو ویلمر» نوشته ژرژ ساند، «قصه‌های دوشنبه» نوشته آلفونس دوده، «سرخ و سیاه» نوشته استاندال و «عشق سوان» نوشته مارسل پروست از ترجمه‌هایی‌ست که انجام داده. تدریس در مدرسه عالی دختران که امروز «دانشگاه الزهرا» نامید می‌شود و «مدرسه عالی پارس» و «انستیتو ایران و فرانسه» هم بخش دیگری از زندگی حرفه‌ای‌اش را تشکیل می‌دهد.

با اینکه عظمی عدل در دورانی زیسته که شانس دیدار با خیلی از بزرگان ادبیات معاصر را داشته، اما زندگی پر رفت و آمد کاری همسرش فرصت تعامل با آنان را از او گرفته. تنها فروغ فرخزاد را دیده، آن هم وقتی که سن و سالی نداشته و کسی او را نمی‌شناخته؛ دختر جوانی که از نظر عدل از همان ابتدا شاعر بااستعدادی به نظر می‌رسیده است.

✅ از تجربه تحصیل در مدرسه «ژاندارک» شروع کنیم؛ مدرسه‌ای که تا دریافت دیپلم در آن ماندید و نقش مهمی در تربیت مترجمان شاخص ادبیات فرانسه کشورمان ایفا کرده است.دوران مدرسه من به طور کامل در «ژاندارک» سپری شد؛ اتفاقی که هنوز هم بعد از گذشت سال‌ها آن را مدیون مادرم می‌دانم. ایرانِ دوران کودکی من خیلی متفاوت از امروز بود. هرچند که فرهنگ غالب آن سال‌ها هنوز به طور کامل فراموش نشده و همچنان می‌توان رگه‌هایی از غلبه تفکرات مردسالارانه را بر ابعاد مختلف زندگی زنان مشاهده کرد.

تا دو سالگی‌ام در تبریز زندگی می‌کردیم تا اینکه پدرم به نمایندگی مردم تبریز برای مجلس انتخاب شد و ما برای همیشه ساکن تهران شدیم. با این حال نه تنها زادگاهم، بلکه حتی تهران هم برخوردار از فرهنگی بود که به راحتی دختران در آن اجازه تحصیل پیدا نمی‌کردند؛ شرایطی که مادرم را وادار به ایستادگی در برابر پدرم برای تحصیل من در مدرسه کرد.

زن آرام و مطیعی بود، با این همه وقتی پای تحصیل دخترش به میان آمد، با شجاعت و ایستادگی عجیبی برای خواسته‌اش جنگید. اما اینکه چرا به ژاندارک رفتم هم باز به مادرم بازمی گردد، از تنبیه‌های بدنی رایج در آن روز‌های مدارس نگران بود و بعد از تحقیق بسیار متوجه شد که ژاندارک از معدود مدارسی‌ست که در آن خبری از رفتار‌های غیراصولی نیست.
@zananepazhoheshgartarikh1396
منبع: آخرین خبر

🔗برای مشاهده متن کامل، روی مشاهده فوری بزنید.

Telegraph

✅عظمی عدل؛ اولین مترجم زن در ایران

✅اولین ترجمه‌اش را به دور از چشم دیگران و در ۱۰ سالگی انجام می‌دهد. هر چند که با مرگ زودهنگام پدر شانس انتشارش از دست می‌رود. چند سالی می‌گذرد تا شانزده-هفده سالگی‌اش؛ وقتی ترجمه‌اش از «جامه‌پشمین» نوشته «آنری بوردو» در سال ۱۳۱۶ روانه کتابفروشی‌ها می‌شود…

👍2❤1

236 viewsM. Bazrafkan, 13:24