افراد معمولاً با «باری» از روابط قبلی وارد بازار جفت‌گیری می‌شوند. به عنوان مثال، یکی از آشنایان پس از جدایی از همسرش شروع به قرار گذاشتن کرد. او دو فرزند خردسال داشت - که معمولاً در بازار جفت‌گیری یک هزینه در نظر گرفته می‌شوند، نه یک مزیت. منابع اقتصادی او پراکنده بود، زیرا او نیم دوجین سال از نیروی کار خارج شده بود و مهارت‌های قابل فروش کمی داشت. علاوه بر این، او هنوز با همسر سابقش درگیر طلاق تلخی بود و بر سر حضانت، نفقه و حمایت از فرزند می‌جنگید. اگرچه او در جفت‌یابی مجدد موفق شد، اما مجبور شد با مردی که از نظر مالی بسیار کمتر موفق و از نظر احساسی از شوهرش پایدارتر است، کنار بیاید. اما معلوم شد که شریک جدید او نیز مشکل اعتیاد به الکل دارد. پس از چندین بار مستی که منجر به خشونت کلامی و فیزیکی شد و پس از آنکه چندین بار پلیس به محل فراخوانده شد و او برای شریک جدید خود حکم حفظ فاصله گرفت، در نهایت تصمیم به جدایی گرفت. او تصمیم گرفت فعلاً به تنهایی زندگی کند. با توجه به هزینه‌هایی که او وارد بازار جفت‌گزینی کرده بود و توانایی او را در جذب یک شریک جدید مطلوب‌تر کاهش داده بود، استراتژی روابط زنجیره‌ای او به خوبی پیش نرفت.

~ دیوید باس
–طباخیان

سر همین چیزهای پیچیده ست که نباید سریع چند تا بچه پس بندازید. ۴-۵ سالی با طرف زندگی کنید، اون بچه قراره شبیه شما بشه، ببینید اصلا آدم نرمالی هستید! بچه ها قراره ویژگی‌های شریکتون رو هم به ارث ببرند، ببینید اصلا ازش خوشتون میاد!

بعضی ایرانی های با مغز پهن: بچه بدنیا بیاری دوباره به زندگی دلگرم میشی.

–نظری

We sail within a vast sphere, ever drifting in uncertainty, driven from end to end.—Pascal

ما در کره‌ای عظیم سِیر می‌کنیم، همواره سرگردان در عدم قطعیت، رانده از یک سو به سویی دیگر (پاسکال).

A man is a small thing, and the night is very large and full of wonders. —Lord Dunsany

انسان موجودی کوچک است و شب بسیار بزرگ و مملو از شگفتی‌ها (لرد دانسنی).

راه‌حل جفت‌یابی سریالی/متوالی (serial-mating solution) نیازمند یک بازسازی شناختی است. برای درک این موضوع، دوستی را به عنوان قیاس در نظر بگیرید. انسان‌ها در گذر زندگی، دوستان جدیدی می‌یابند و گاه دوستان قدیمی را کنار می‌گذارند. ما دوستان دوران کودکی، راهنمایی و دانشگاه داریم. در محیط کار نیز دوستی‌های دیگری شکل می‌گیرد. و برای فعالیت‌های مشخص‌تری مانند پیگیری مشترک فوتبال فانتزی آنلاین، علاقه به حیوانات خانگی، یا میل شدید به خرید، دوستان متفاوتی به زندگی ما پا می‌گذارند. در مورد دوستی، دو نکته‌ٔ کلیدی وجود دارد. نخست اینکه، ما از هیچ دوستی انتظار نداریم که به تنهایی تمام نیازها و خواسته‌های ما از یک رابطه‌ٔ دوستانه را برآورده سازد. دوستان تنیس، نیاز مرا به رقابت ورزشی تأمین می‌کنند و ما از تحلیل دقیق‌ترین جزئیات تاکتیکی مسابقات هیجان‌انگیز غرق لذت می‌شویم. ما با شور و علاقه نظاره‌گر هستیم که چگونه یک ستاره‌ٔ نوظهور تنیس، قهرمان حال حاضر (reigning champion) را به زیر می‌کشد. دوستان آکادمیک من منافع دیگری را فراهم می‌آورند: کاوش در قلمروهای فکری نو، بحث درباره‌ٔ بحران تکرارپذیری در روانشناسی، شناسایی ناشناخته‌های علمی و طراحی آزمایش‌های جدید برای کشف آن‌ها. من انتظار ندارم دوستی از یک گروه، خلاهای گروه دیگر را پر کند.

نکته‌ٔ دوم اینکه، من به ندرت انتظار دارم که تمام دوستی‌ها تا پایان عمر دوام یابند. البته اگر چنین شود فوق‌العاده است و خود من نیز چند دوستی این‌چنینی دارم. اما مسیر شما و بهترین دوست صمیمی‌تان از دوران دبیرستان، ممکن است با ورود به دانشگاه از هم جدا شود. دوستان دوران دانشگاهتان نیز لزوماً متحدان بی‌نقصی برای شما در آغاز مسیر شغلی‌تان نخواهند بود. ما دوستی‌هایی را که به تدریج رنگ می‌بازند، شکست به شمار نمی‌آوریم؛ چه‌بسا آن دوستی‌ها برای زمان و مکان مشخصی از زندگی شما، عالی و بی‌نقص بوده‌اند. ما این روابط را تنها با این معیار نمی‌سنجیم که آیا تا ابد پایدار می‌مانند یا نه.

~ دیوید باس
–نظری

تصور کنید در شهر کوچکی زندگی می‌کنید که در آن پنج نانوا و فقط یک قفل‌ساز وجود دارد. هر دو حرفه به یک اندازه ارزشمند است؛ شما هم به نان برای خوردن نیاز دارید و هم به قفل برای خانه‌تان. با وجود ارزش یکسان، یکی از این دو، جایگزین‌پذیرتر از دیگری است. اگر یکی از نانواها از شهر برود، چهار نانوای دیگر هستند که می‌توانید به آن‌ها دلگرم باشید. اما اگر قفل‌ساز شهر را ترک کند، به دردسر می‌افتید و خانه‌تان آسیب‌پذیر خواهد شد. قفل‌ساز جایگزین‌ناپذیر است.

بر همین قیاس، جایگزین‌ناپذیر شدن راهکاری برای چندین مشکل در حوزه‌ٔ روابط عاطفی ارائه می‌دهد که مهم‌ترین آن‌ها، از دست دادن شریک عاطفی از طریق ترک شدن است. سه راهکار بالقوه برای تبدیل شدن به یک شریک عاطفی جایگزین‌ناپذیر وجود دارد. نخستین و بدیهی‌ترین راهکار، همان است که پیش‌تر بحث شد: حفظ ارزش جفت‌بودن و به حداقل رساندن اختلافات در این ارزش. شریکی که از نظر جذابیت کلی در سطح بالاتری از شما قرار دارد، بنا به تعریف، دشوارتر می‌توان او را جایگزین کرد. ما در سه پژوهش مجزا بر روی زوج‌های جوان، دریافتیم افرادی که شریک عاطفی‌شان از نظر جذابیت، هم‌سطح یا بالاتر از خودشان بود، در قیاس با کسانی که شریکشان ارزش جفت‌بودن پایین‌تری داشت، رضایت به مراتب بیشتری از رابطه‌ٔ خود داشتند. افراد همچنین برای حفظ شرکای عاطفی هم‌ارزش یا باارزش‌تر، تلاش بیشتری به خرج می‌دهند؛ چرا که جایگزین کردن چنین شرکایی دشوارتر است.

~ دیوید باس
–نظری

..... اگرچه این راهکار برای تبدیل شدن به یک فرد بی‌جایگزین، در صورت وجود شرایط لازم، مؤثر است، اما حفظ این موقعیت در دنیای مدرن آشنایی‌های اینترنتی دشوار است. برنامه‌های دوست‌یابی، امکان دسترسی به مجموعه‌ای گسترده از گزینه‌های بالقوه برای انتخاب جفت را فراهم می‌کنند. زندگی در یک شهر کوچک با بازار محدود جفت‌یابی، این امکان را به وجود می‌آورد که یک فرد با جذابیت ۱۰ (بالاترین میزان جذابیت) با یک فرد با جذابیت ۸، رابطه‌ای رضایت‌بخش داشته باشد، البته تا زمانی که هیچ فرد دیگری با جذابیت ۹ یا ۱۰ در آن شهر وجود نداشته باشد. اما زندگی در دنیای مجازی که شامل میلیون‌ها گزینه بالقوه برای انتخاب جفت است، دریچه‌ای را به سوی هزاران فرد با جذابیت ۹ و ۱۰ باز می‌کند. در محاسبات سرد ارزش نسبی جفتی، اگر فردی با جذابیت بیشتر از شریک فعلی من به من علاقه‌مند باشد و در دسترس من باشد، ممکن است از شریک فعلی‌ام ناراضی شوم که این امر می‌تواند انگیزه‌ای برای تغییر شریک زندگی‌ام باشد.

~ دیوید باس
–طباخیان

کارل سیگن
۰. آموزگاران من

–نظری

ولی برای من همیشه عجیب بوده که چرا خیلی از آدم‌ها کارآمدی سیستم تو رفاهی و خدماتی رو با امنیتی و ... تفکیک می‌کنند. مثلا برای همه مردم این چیزها ملموس هست که اینترنت کیفیت نداره، جاده‌ها خرابن، نمی‌دونم هوا آلوده ست، ماشین هامون افتضاح هستند و ... ولی چرا فکر می‌کنند تو حوزه‌های دیگه حرفی برای گفتن داریم؟
می‌دونم حرفم غیرمنطقی هست، اما من دلم میخواد تعمیمش بدم به کل سیستم. همون اندازه که الان می‌بینید آنتن میپره و اینترنت هیچ کیفیتی نداره، باقی حوزه‌های دیگر ما هم همینه.
آدم نمیدونه چه خاکی تو سرش بریزه.

–نظری

کارل سیگن
۱. ارزشمندترین چیز

–نظری

امروز اتفاقی یدونه کلیپ تو اینستا دیدم که نوشته بود؛ با وجود اینکه خودمون داریم میبینیم دارن بهمون دروغ میگن، حالا انتظار دارید درباره هزاران سال قبل بهتون راست بگن؟
یاد یه گفت‌وگویی افتادم که چند سال قبل روی یه موضوعی از کتاب تاریخ طبری داشتم و مخاطب هم قبول نمی‌کرد، چون خیلی خوب به فارسی برنگشته بود و اون جملات دوپهلو برداشت میشد، این افتاد به گردن من که برم ببینم دقیقا به عربی چی گفته اونجا، نه تنها طرف قبول کرد! بلکه هر دو متوجه شدیم چند تا پاراگراف هم یا ترجمه نشده یا حذف شده بودند.
خلاصه اینکه خیلی از این کتاب‌هایی که میخونید هم یه ابعادیش نیست!
بالاخره شما نابالغ هستید و باید به صورت بزدلانه و تنبلانه تسلیم مراجع دینی و سیاسی باشید!

–نظری

خشونت علیه زنان هرگز قابل قبول، قابل توجیه یا قابل تحمل نیست. (بان‌کی‌مون)

–طباخیان

یک مطالعه روی ۵۱۷ مورد خشونت خانگی نشان داد که کمتر از ۲ درصد از مردان متجاوز در نهایت به زندان رفته‌اند.

~ دیوید باس
–طباخیان

با نزدیک شدن زوجین به جدایی، برخی افراد تاکتیک‌های خود را از هشیاری به خشونت تغییر می‌دهند. اگرچه تعاریف قانونی از ایالتی به ایالت دیگر متفاوت است، خشونت شریک صمیمی (IPV) به "الگویی از رفتار و تاکتیک‌هایی که برای به دست آوردن یا حفظ قدرت و کنترل بر شریک صمیمی فعلی یا سابق استفاده می‌شود که می‌تواند شامل سوءاستفاده یا تهدید به سوءاستفاده فیزیکی، جنسی، عاطفی، اقتصادی یا روانی باشد" اشاره دارد. این اغلب آخرین تلاش برای نگه داشتن شریکی است که می‌خواهد برود. برخی افراد زمانی که منابع لازم برای اعطای مزایا را ندارند، هزینه‌ها را تحمیل می‌کنند، اگرچه برخی از مردان حتی اگر منابع داشته باشند، سوءاستفاده می‌کنند.

~ دیوید باس
–طباخیان

زنان در بسیاری از کشورها در برابر IPV حمایت قانونی ندارند. به عنوان مثال، قانون روسیه هیچ مقرراتی به طور خاص برای خشونت شریک صمیمی ندارد. همچنین هیچ رویه ای برای اعمال محدودیت بر مردانی که شریک زندگی خود را کتک می زنند، ندارد. زنان روسی در تلاش برای جلب توجه به این واقعیت که حداقل از هر پنج زن روسی یک نفر از طرف مردانی که ادعا می کنند آنها را دوست دارند، مورد خشونت قرار می‌گیرند، عکس های سلفی از چهره و بدن کبود شده خود را منتشر کرده‌اند. این تلاش ها توجه بین المللی را به خود جلب می کند. دادگاه اروپایی در ژوئیه ۲۰۱۹ حکم داد که روسیه در محافظت از زنی که توسط شریک سابقش مورد حمله، تعقیب و سپس ربوده شدن قرار گرفته بود، کوتاهی کرده است. امید است توجه رسانه ها، روسیه را به اجرای قوانین و مجازات‌های مربوطه وادار کند.

~ دیوید باس
–طباخیان

در ایالات متحده IPV در تمام ایالت‌ها غیرقانونی است، اما آنقدر رایج است که ایالت ها اغلب به خاطر تعداد پرونده‌ها تحت فشار قرار می‌گیرند. میزان سالانه خشونت علیه زنان توسط شرکای صمیمی از ۱۴ درصد تا ۱۵ درصد متغیر است و میزان شیوع در طول عمر (درصد زنانی که در مقطعی از زندگی خود IPV را تجربه می کنند) در حدود ۳۰ درصد در ایالات متحده و ۲۷ درصد در کانادا تخمین زده می شود. این آمار به میلیون ها نفری که از IPV رنج می برند تبدیل می شود. این جنایت به قدری رایج است که مقامات فدرال برای کمک به کاهش فشار روی ایالت ها وارد عمل شدند. در سال ۱۹۹۴، قانون خشونت علیه زنان، IPV را به یک جرم فدرال تبدیل کرد.

~ دیوید باس
–طباخیان

دانشمندان علوم اجتماعی برای تبیین خشونت شریک صمیمی (IPV)، سه نظریهٔ کلی (و نظریه‌های فرعی منشعب از آن‌ها) ارائه کرده‌اند: آسیب‌شناسی، یادگیری اجتماعی و مردسالاری. برای مثال، یکی از نظریه‌های آسیب‌شناختی، ریشهٔ این خشونت را در اختلالات دلبستگی و در درجهٔ اول اختلال دلبستگی ناایمن می‌داند. مردانی که دارای سبک دلبستگی ناایمن هستند –یعنی مردانی که به‌طور خاص مضطرب، بی‌اعتماد به دیگران و دچار ترسی عمیق از ترک شدن توسط شریک عاطفی خود هستند– تمایل بیشتری به پرخاشگری علیه عزیزانشان دارند. در مقابل، نظریهٔ یادگیری اجتماعی این پدیده را نه یک آسیب‌شناسی، بلکه یک الگوی رفتاریِ آموخته‌شده تلقی می‌کند که از مشاهدهٔ الگوهایی چون پدران یا همسالانی نشئت می‌گیرد که همسران یا شرکای عاطفی خود را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند. بر اساس این نظریه، مشاهدهٔ اینکه پدری مادر را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهد، این الگوی نقش را به پسر ارائه می‌دهد که مردان باید این‌گونه با زنان رفتار کنند.

~ دیوید باس
–نظری

تاکنون، رایج‌ترین توضیح ارائه شده برای خشونت خانگی، به مردسالاری یا ایدئولوژی‌های مردسالارانه اشاره دارد. طبق این دیدگاه، نابرابری جنسیتی در جوامع پدرسالار، مقصر اصلی است. فرهنگ‌های پدرسالار این ایدئولوژی را ترویج می‌دهند که مردان شایسته قدرت هستند و زنان باید تابع آن‌ها باشند. نقش‌های جنسیتی که از کودکی آموزش داده می‌شوند و در طول نوجوانی و بزرگسالی ادامه می‌یابند، باعث می‌شوند که مردان برای حفظ قدرت خود و مطیع نگه‌داشتن زنان، به آن‌ها سیلی بزنند، مشت بزنند یا تهدید کنند. از این منظر، حل تراژدی‌های فراوان خشونت خانگی نیازمند درمان مردان از باورهای پدرسالار در کوتاه‌مدت و براندازی ساختارهای اجتماعی مردسالار در درازمدت است.

~ دیوید باس
–طباخیان

همه این نظریه های قبلی به وضوح عناصری از حقیقت را دارند. در عین حال، آن‌ها به اندازه کافی عمیق به ریشه های IPV نمی‌پردازند. من پیشنهاد می کنم که خشونت شریک صمیمی یک منطق عملکردی دارد. نظریه تضاد جنسی یک چارچوب توضیحی قدرتمند برای درک IPV و شرایط خاصی که در آن رخ می دهد ارائه می دهد. این فصل به تفصیل به این شرایط می پردازد.

~ دیوید باس
–طباخیان

توضیح من یافته‌های نظریه‌پردازان قبلی را رد نمی‌کند. دانشمندان با هر دیدگاه نظری توافق دارند که برخی از مردان برای حفظ کنترل بر زنان از خشونت استفاده می‌کنند. این یک حقیقت انکارناپذیر است. نظریه‌پردازان پدرسالار به طور قانع‌کننده‌ای استدلال می‌کنند که برخی از اشکال نهادینه شده مردسالاری، مانند قوانینی که به شوهران حق می‌دهند بدون مجازات از همسرانشان سوءاستفاده کنند، خشونت مردان علیه زنان را تقویت می‌کنند. همچنین دیدگاه نظری من یادگیری اجتماعی را انکار نمی‌کند. شکی نیست که انسان‌ها در یادگیری از دیگران مهارت دارند. ما به تاکتیک‌هایی که برای دستیابی به اهداف مورد نظر مؤثر می‌دانیم، توجه کرده و از آنها تقلید می‌کنیم. اگر پسری با مشاهده اینکه مادرش وقتی پدرش تهدید به خشونت می‌کند از خواسته‌های او پیروی می‌کند، بزرگ شود، جای تعجب نیست که پسر اثربخشی این تاکتیک را به خاطر بسپارد و از آن در روابط آینده برای کنترل زنان استفاده کند.

~ دیوید باس
–طباخیان