با این حال، یک دیدگاه تکاملی به توضیح چندین واقعیت شناخته شده در مورد IPV کمک می‌کند. بینشی در مورد اینکه چرا تنها برخی از مردان به خشونت متوسل می‌شوند در حالی که دیگران با وحشت اخلاقی از فکر آن عقب می‌نشینند، ارائه می‌دهد. این به توضیح اینکه چرا IPV در فرهنگ‌های غیر پدرسالار مانند سوئد، دانمارک، فنلاند و ایسلند نیز یافت می‌شود، کمک می‌کند. این کشورها که دارای برابری جنسیتی بالایی هستند، میزان خشونت شریک زندگی در طول عمر تقریباً ۳۰ درصدی دارند که تا حدودی بالاتر از سایر کشورهای اتحادیه اروپا (حدود ۲۲ درصد) و استرالیا (حدود ۲۵ درصد) است. یک دیدگاه تکاملی در مورد IPV روشن می‌کند که چرا خشونت مرد به زن تا این حد بر کنترل تمایلات جنسی زنان متمرکز است. و شرایط بسیار خاصی را که در این فصل به تفصیل شرح داده شده است، روشن می‌کند که در آن مردان به عنوان تاکتیکی برای به دست آوردن کنترل بر شرکای خود به خشونت متوسل می‌شوند.

~ دیوید باس
–طباخیان

برخی از قسمت‌های خشونت خانگی دوطرفه هستند، درگیری‌هایی که در آن زنان و مردان در یک درگیری فیزیکی مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند. در برخی از این موارد، اگرچه نه همه، زنان از خود در برابر مردانی که سوء استفاده را آغاز می‌کنند دفاع می‌کنند. با این حال، هر چه سوء استفاده جدی تر باشد، نابرابری جنسیتی بیشتر می شود. بیشتر قربانیان IPV که در بیمارستان بستری می شوند زن هستند. خشونت مردان معمولاً آسیب قابل توجه بیشتری به همراه دارد. هر شهر بزرگی دارای پناهگاه‌هایی برای زنان کتک خورده است. در مقابل، یکی از تنها پناهگاه‌های کشور برای مردان کتک خورده در سال ۲۰۱۷ در دالاس افتتاح شد. زنان بدون شک با مردان بدرفتاری می‌کنند، اما عموماً آسیب کمتری وارد می‌کنند.

~ دیوید باس
–طباخیان

البته برخی از مردانی که مورد ضرب و شتم قرار می‌گیرند، برای درخواست کمک و پناه گرفتن اکراه دارند یا بیش از حد شرمگین هستند و به همین دلیل، آمار واقعی خشونت زنان علیه مردان احتمالاً کمتر از حد واقعی گزارش می‌شود. هنگامی هم که چنین مواردی گزارش می‌شود، پلیس ممکن است در اقدام کردن تعلل ورزد. من خود از موردی اطلاع دارم که در آن، مردی پس از آنکه توسط همسرش به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت و سرش بر اثر ضربه با ماهیتابه خونریزی شدیدی داشت، با پلیس تماس گرفت. پلیس پس از حضور در محل، علی‌رغم جراحات آشکار مرد، او را از شکایت منصرف کرد و گفت: «اگر حتی یک ناخن او آسیب ببیند، به احتمال زیاد تو را دستگیر می‌کنند، نه او را.» آن مرد نیز از طرح اتهام صرف‌نظر کرد. مطالعات نیز تأیید می‌کنند که پلیس اغلب خشونت علیه مردان از سوی شریک زندگی‌شان را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد. خشونت زنان علیه مردان را نمی‌توان نادیده گرفت. با این وجود، به دلیل «عدم تقارن جنسیتی شدید در ابعاد آسیب» ناشی از این نوع خشونت‌ها، بحث ما عمدتاً بر استفادهٔ مردان از خشونت برای کنترل و تحت سلطه درآوردن زنانی متمرکز خواهد بود که ادعای عشق به آن‌ها را دارند.

~ دیوید باس
–نظری

از منظر تکاملی، زنان و مردان منابع تولید مثلی فوق‌العاده ارزشمندی برای یکدیگر هستند. در جهان بی‌اخلاق انتخاب طبیعی و جنسی، بدن زنان و دسترسی جنسی به بدن آن‌ها دارایی‌های ضروری برای مردان است. از دست دادن این دسترسی، به طور تاریخی می‌توانست مرد را به سوی یک بن‌بست تکاملی سوق دهد، به‌ویژه اگر شریک ازدست‌رفته قابل جایگزینی با دیگری نبود. در عین حال، سرمایه‌گذاری مردان بر روی زنان و فرزندانشان و همچنین محافظتی که مردان از آن‌ها در برابر سوءاستفاده دیگران ارائه می‌دهند، منابع حیاتی برای زنان است. از دست دادن آن به طور تاریخی می‌تواند یک زن و فرزندانش را به خطر بیندازد و آن‌ها را در تنگناهای خطرناکی قرار دهد. در نتیجه، هر دو جنس تلاش زیادی برای حفظ تعهد جفت‌هایی که در جذب آن‌ها موفق بوده‌اند، انجام می‌دهند.

~ دیوید باس
–طباخیان

تو ایران آزاد یدونه موسسه میزنم به اسم «مردان و زنان آنتروپی» فقط کسانی حق عضویت دارند که مخالف فرزندآوری باشند. 😁

حفظ موفقیت‌آمیز جفت مستلزم تأثیرگذاری بر مکانیسم‌های روانی اساسی شریک زندگی است. در کلی‌ترین سطح، دو استراتژی برای تأثیرگذاری بر این مکانیسم‌ها وجود دارد: اعطای مزایا و تحمیل هزینه‌ها. در یک دنیای ایده‌آل، همه به جفت‌های خود سود می‌رسانند. وقتی عمیق‌ترین خواسته‌هایشان برآورده می‌شود، عاشقان انگیزه زیادی برای ماندن دارند. متأسفانه، برآورده کردن خواسته‌ها با اعطای مزایا همیشه امکان‌پذیر نیست. یک مرد ممکن است فاقد شخصیت، حس شوخ‌طبعی، مهارت‌های جنسی یا منابعی باشد که یک زن آرزویش را دارد. میل جنسی پایین زن ممکن است باعث شود او انگیزه کمتری برای برآوردن نیازهای جنسی شریک زندگی خود داشته باشد. برای هر دو جنس، گاهی اوقات افراد دیگر می‌توانند وسوسه‌انگیز باشند. جذابیت آسیب زدن به عنوان یک تاکتیک حفظ جفت زمانی افزایش می‌یابد که فرد مزایای کافی برای ارائه نداشته باشد.

~ دیوید باس
–طباخیان

البته، ارائه این فرضیه که خشونت شریک صمیمی کارکردهای سازگارانه دارد، به این معنا نیست که این رفتار همواره بروز می‌کند. همچنین به این معنا نیست که خشونت خانگی باید مورد تأیید، بخشش یا به هر شکلی توجیه شود. در واقع، شناخت کارکردهای آن، شرایط دقیقی را که در آن رخ می‌دهد، روشن می‌کند و از این رو اطلاعات مفیدی برای مداخلات جهت کاهش وقوع آن فراهم می‌کند.

~ دیوید باس
–طباخیان

خشونت خانگی همچنین تاکتیک اصلی حفظ شریک زندگی نیست. خشونت اغلب آخرین تلاش برای وادار کردن یک زن به ماندن است، دقیقاً زمانی که او بیشترین انگیزه را برای ترک دارد. علاوه بر این، استفاده از خشونت می‌تواند برای فرد متجاوز بسیار پرهزینه باشد. او در معرض خطر انتقام از سوی قربانی یا خویشاوندان او است. او در معرض خطر آسیب رساندن به شهرت اجتماعی خود است. و در اکثر کشورهای مدرن غربی، او در معرض خطر حکم منع و سابقه کیفری است. برخی از ایالت‌ها اکنون از پلیس می‌خواهند که در صورت وجود شواهدی مبنی بر خشونت خانگی، حتی اگر قربانی از شکایت خودداری کند، مرد را دستگیر کنند.

یک مطالعه مهم توسط A. J. Figueredo و همکارانش نشان داد که در میان سونورا مکزیک، مردانی که فاقد منابع اقتصادی هستند، بیشتر به خشونت متوسل می‌شوند - دقیقاً همانطور که بر اساس آنچه در مورد ترجیحات همسر زنان می‌دانیم پیش‌بینی می‌شود. هنگامی که اختلاف ارزش جفتی افزایش می‌یابد، زنان در بازار جفت‌یابی وسوسه می‌شوند که معامله کنند. این از دیدگاه نظریه تعارض جنسی یک طوفان کامل ایجاد می‌کند. عملی که به بهترین وجه به نفع زن است – ترک یک مرد با کیفیت پایین‌تر برای یک مرد با کیفیت بالاتر – با آنچه به نفع جفت اصلی اوست، در تضاد است. مردی که منابع لازم برای برآوردن خواسته‌های او را ندارد، ممکن است در آخرین تلاش ناامیدانه برای ماندن او به خشونت، تهدید به خشونت یا هر دو متوسل شود. این شرایط لزوماً منجر به خشونت نمی‌شود، اینها به سادگی احتمال آن را افزایش می دهند.

~ دیوید باس
–طباخیان

آزارگری از چند طریق روان زن را به تسخیر خود درمی‌آورد. نخست، عزت‌نفس قربانی را از بین می‌برد. این جمله را در نظر بگیرید: «او با به کار بردن الفاظی توهین‌آمیز [نظیر فاحشه، هرزه] شما را تحقیر می‌کند تا احساس بی‌ارزشی کنید.» در مطالعه‌ای که بر روی ۸،۳۸۵ زندگی مشترک (ازدواج رسمی یا زندگی با هم) انجام شد، رابطه‌ای تنگاتنگ میان خشونت شریک صمیمی (IPV) و این نوع از تخریب شخصیت مشاهده گردید. در میان زنانی که هیچ‌گونه خشونت فیزیکی از سوی شریک زندگی خود گزارش نکرده بودند، تنها ۳ درصد اظهار داشتند که شریکشان از این طریق عزت‌نفس آن‌ها را تضعیف کرده است، این آمار در میان زنانی که خشونت خفیف را گزارش کرده بودند به ۲۲ درصد می‌رسید، و در میان زنانی که به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته بودند، این رقم به عدد حیرت‌انگیز ۴۸ درصد افزایش می‌یافت. همان‌طور که یکی از زنان قربانی آزار می‌گوید: «هیچ اعتماد به نفسی نداشتم و عزت‌نفسم به صفر رسیده بود. آزارگرم به من القا کرده بود که همه از من متنفرند. شرمگین و سرافکنده بودم و می‌ترسیدم کسی حرفم را باور نکند، به همین خاطر، بسیار بیشتر از آنچه باید، در آن رابطه ماندم.»

~ دیوید باس
–نظری

خشونت فیزیکی اغلب آثار فیزیکی مانند کبودی، زخم و گاهی شکستگی استخوان‌ها را به جا می‌گذارد. از آنجایی که ظاهر فیزیکی جزء کلیدی ارزش جفتی زن است، این آسیب‌ها به معنای واقعی کلمه مطلوبیت زن را برای مردان دیگر کاهش می‌دهد. حداقل به طور موقت، و اگر تکرار شود، پایدارتر می‌شود. آزار و اذیت اثر مخربی بر تغییر درک زن از اینکه چگونه ممکن است در بازار جفت‌گیری عمل کند، دارد. گاهی اوقات زن به این باور می‌رسد که خوش شانسی است که شوهرش را دارد، حتی اگر او بدرفتار باشد، او آنقدر احساس بدبختی می‌کند که خود را لایق هیچ مرد دیگری نمی‌داند.

داشتن علائم فیزیکی خشونت بار روانی دیگری را به همراه دارد - احساس شرم. راه دوم سوءاستفاده که روان زنان را می‌رباید، زنان کتک خورده از ظاهر شدن در جمع، دیدن دوستان یا ملاقات با خانواده عمیقاً خجالت می‌کشند. بسیاری از زنان مورد آزار و اذیت آنقدر شرمنده هستند که سوء استفاده را پنهان می‌کنند. آنها کبودی‌های خود را با آرایش سنگین می‌پوشانند، آنها عینک آفتابی و یقه آخوندی می‌پوشند، شرم قربانی او را بیشتر منزوی می‌کند و تعادل قدرت را بیشتر به سمت سوء استفاده کننده سوق می‌دهد. و اگر دوستان بفهمند که واقعاً پشت آرایش و ماسک چیست، قربانیان سوء استفاده اغلب بهانه می‌آورند و خود را سرزنش می‌کنند: "تقصیر من بود، من نباید او را تحریک می‌کردم." به طور خلاصه، سوءاستفاده باعث شرم در قربانی می‌شود، شرم منجر به انزوای خود می‌شود، و انزوا قربانیان را از حمایت اجتماعی که برای کوتاه کردن چرخه سوء استفاده و ترک سوء استفاده کننده به شدت نیاز دارند، محروم می‌کند. اگر چه زنان گاهی اوقات به خاطر پنهان کردن سوءاستفاده مورد انتقاد قرار می‌گیرند، دکتر دانیل اسنایدر و همکارانش پیشنهاد می‌کنند که شرم برای حل یک مشکل انطباقی حیاتی تکامل یافته است - برای جلوگیری از کاهش ارزش توسط دیگران در گروه. زمانی که یک زن در نظر دیگران کم‌ارزش و ناتوان در دفاع از منافع خود دیده شود، دیگران در گروه نیز به رفاه او اهمیت کمتری خواهند داد. بنابراین، شرم ممکن است زنان آسیب‌دیده را به پنهان کردن آزار خود ترغیب کند، این یک دلیل مهم برای سازگاری با شرایط است تا از بی‌ارزش شدن در نظر دیگران جلوگیری کنند. آموزش درباره منطق تطبیقی شرم ممکن است به زنان آسیب‌دیده کمک کند تا از چرخه معیوب سرزنش خود رها شوند و همچنین به دیگران کمک می‌کند تا از سرزنش زنانی که به شدت تلاش می‌کنند رویدادهایی را که ممکن است باعث بی‌ارزش شدن آن‌ها در گروه شود، پنهان کنند، دست بردارند.

~ دیوید باس
–طباخیان

راه چهارمی که سوء استفاده روان زنان را در پی دارد، متمرکز بر قطع دسترسی قربانی به منابع توسط سوء استفاده کننده است. مردان کنترل‌گر گاهی اوقات زنان را مجبور می‌کنند که شغل خود را ترک کنند، مانع از بازگشت آنها به مدرسه برای کسب تحصیلاتی می‌شوند که آنها را واجد شرایط شغل‌های خوب می‌کند، و آنقدر به آنها پول کم می‌دهند که برخی از زنان به سختی می‌توانند برای فرزندانشان غذا بخرند. یک مطالعه بر روی 8385 زن نشان داد که زنان کتک خورده پنج برابر بیشتر از زنان غیر کتک خورده با این جمله موافق بودند که "او شما را از دانستن یا دسترسی به درآمد خانواده، حتی اگر بپرسید، منع می‌کند". هر چه تعداد قسمت های خشونت آمیز که یک زن گزارش می‌دهد بیشتر باشد، احتمال اینکه مرد دسترسی او به منابع مالی را قطع کند بیشتر است. کنترل منابع، توانایی یک زن برای ترک یک فرد بدرفتار محدود می‌کند. سه سال طول کشید تا یک زن مخفیانه سکه و اسکناس جمع کند تا اینکه به اندازه کافی جمع کرد تا خودش و چهار فرزندش را به سلامت برهاند. این زن شجاع پس از رفتن، از تهدیدهای شوهر سابقش وحشت کرد، او مخفی شد، اما شوهر سابقش او را ردیابی کرد، او به خانه امن او شلیک کرد، هرچند خوشبختانه به کسی اصابت نکرد. او عمداً زن و فرزندانشان را از نظر مالی قطع کرد و از پرداخت هزینه‌های قانونی حمایت از فرزند خودداری کرد تا آنها گرسنگی بکشند تا برگردند. زن در برابر این دستکاری مقاومت کرد، و او یک درس کلیدی به دخترش داد: «حرفه خود را توسعه بده و همیشه منبع درآمد مستقلی داشته باش. هرگز برای پول به یک مرد تکیه نکن.» آن دختر درس را به دل گرفت و اکنون یک استاد بسیار موفق در یک دانشگاه معتبر است. واقعیت اقتصادی ساده‌ای وجود دارد که توضیح می‌دهد چرا زنانی که درآمد مستقل دارند، بیشتر احتمال دارد مردان آزارگر را ترک کنند. متأسفانه، همین فقدان منابع اقتصادی توضیح می‌دهد که چرا بعضی از زنان در پناهگاه‌های امن قربانیان خشونت، پس از مدتی پیش آزارگران خود برمی‌گردند – آنها باید شکم فرزندانشان را سیر کنند.

~ دیوید باس
–طباخیان

میخواستم برم رو منبر پام لیز خورد.
مسئله پیچیده ای هست و نمیشه به همه توصیه خاصی کرد، بخصوص من که بیکارم بیام به بقیه بگم برید سرکار 😂😂
با توجه به فرهنگ خودمون. اینکه دستتون تو جیب خودتون باشه خیلی خوبه. و نکته دیگر خانواده درست و حسابی و حامی داشتنه. وقتی خانواده مثل کوه پشتت باشه بهتر میتونی از شر مشکلات خلاص بشی.

–نظری

راه پنجم سوءاستفاده‌کنندگان برای کنترل روان قربانی، "گس لایتینگ" (Gaslighting) است. این اصطلاح از فیلم "گس لایت" محصول ۱۹۴۴ با بازی اینگرید برگمن در نقش پائولا گرفته شده است. پائولا، زنی جوان است که با مردی مسن‌تر ازدواج کرده و شوهرش نقشه‌ای موذیانه برای کنترل او دارد. او باعث می‌شود چراغ‌های خانه که با گاز کار می‌کردند، در زمان‌های نامنظم سوسو بزنند. وقتی پائولا به این موضوع اشاره می‌کند، شوهرش اصرار دارد که چراغ‌ها به طور ثابت روشن هستند. به مرور زمان، او به تضعیف درک پائولا از واقعیت ادامه می‌دهد، و در نهایت او را به این باور می‌رساند که نمی‌تواند به چشمان خود اعتماد کند و حتماً دیوانه شده است. عاملان گس لایتینگ معمولاً اطلاعات نادرست، متناقض یا مبهم به قربانیان ارائه می‌دهند و باعث سردرگمی و اضطراب آنها می‌شوند. نمونه‌های عینی گس لایتینگ، پس از ارائه اطلاعات گیج‌کننده یا گمراه‌کننده، شامل این جملات می‌شود: "چرا از خودت حرف در می‌آوری؟"، "همه این‌ها توهم توست"؛ و "تو داری خیال‌پردازی میکنی." قربانیان شروع به بی‌اعتمادی به برداشت‌ها و قضاوت‌های خود می‌کنند و به طور فزاینده‌ای کنترل درک خود از واقعیت را به دست عامل گس لایتینگ می‌سپارند. گس لایتینگ نوعی سوءاستفاده بسیار بد است زیرا تشخیص آن می‌تواند به طرز شیطانی دشوار باشد. برخلاف سوءاستفاده فیزیکی، که به راحتی قابل تشخیص است و اغلب کبودی و زخم به عنوان مدرک بر جای می‌گذارد، گس لایتینگ نوعی سوءاستفاده عاطفی است که اغلب نادیده گرفته می‌شود، معمولاً کم کم شروع می‌شود و به تدریج افزایش می‌یابد. یک زن ممکن است نشانه‌های ظریفی را مبنی بر خیانت شوهرش تشخیص دهد، اما او زن را متقاعد می‌کند که همه این‌ها را از خودش در می‌آورد. هدف نهایی فرد گس لایتینگ کننده این است که کنترل را به دست بگیرد و به ذهن قربانی نفوذ کند تا او برای درک واقعیت به سوءاستفاده‌گر خود وابسته شود. فرد گس لایتینگ کننده به دنبال زامبی کردن ذهن قربانی است.

~ دیوید باس
–طباخیان

راه ششم که خشونت مردان قربانیان را تحت کنترل قرار می‌دهد، تهدید به آسیب‌های آینده است. این تهدیدها به چند شکل کلیدی وجود دارند. یکی تهدید به خشونت است. دیگری شامل تهدیدهای مالی می‌شود که به قربانی وعده فقر در صورت نافرمانی داده می‌شود. یکی دیگر شامل تهدید به آسیب رساندن به عزیزان قربانی – خانواده، دوستان، فرزندان یا حتی حیوانات خانگی او می‌شود. مردی اهل فلوریدا ظاهراً تهدید کرده بود که اگر دوست دخترش به خانه برنگردد، توله سگ او را خواهد کشت. او امتناع کرد و مرد ظاهراً در یک خشم حسادت‌آمیز تهدید خود را عملی کرد و توله سگ خفه شده را جلوی در خانه او گذاشت.

در شدیدترین حالت خود، سوءاستفاده‌کنندگان تهدید به مرگ می‌کنند. پلیس موارد بسیاری را ثبت کرده است که در آن سوءاستفاده‌کنندگان جملاتی مانند "اگر مرا ترک کنی، تو را تا آخر دنیا تعقیب می‌کنم و می‌کشمت" یا "اگر من نتوانم تو را داشته باشم، هیچ‌کس نمی‌تواند" را تکرار کرده‌اند.

~ دیوید باس
–طباخیان

نظریهٔ تعارض جنسی، به شکلی دقیق مشخص می‌کند که عاملان خشونت شریک صمیمی (IPV) در پی حل چه مشکلاتی هستند و در نتیجه، چه شرایطی شرکای عاطفی را در معرض بیشترین خطر قرار می‌دهد. نخستین مشکل پدیدهٔ جفت‌ربایی (mate poaching) است. جفت‌ربایی، یک راهبرد جفت‌یابی به شکل شگفت‌آوری رایج است. برای مثال، در نمونه‌های آماری آمریکا، ۹۳ درصد از مردان و ۸۶ درصد از زنان گزارش داده‌اند که برای بیرون کشیدن فردی از یک رابطهٔ موجود به قصد ایجاد یک زندگی مشترک بلندمدت تلاش کرده‌اند. به همین ترتیب ۸۷ درصد از مردان و ۷۵ درصد از زنان نیز گزارش داده‌اند که برای اهداف جفت‌یابی کوتاه‌مدت دست به جفت‌ربایی زده‌اند. اگرچه آمارهای گزارش‌شدهٔ جفت‌ربایی در فرهنگ‌های مختلف متفاوت است، اکثریت قریب به اتفاق افراد آن را به نوعی تجربه کرده‌اند: یا در نقش جفت‌ربا یا به عنوان کسی که هدف تلاش‌های جفت‌ربایانه قرار گرفته یا در جایگاه قربانی که فرد دیگری برای یک رابطهٔ کوتاه‌مدت یا یک زندگی مشترک بلندمدت، برای فریفتن شریک زندگی‌اش تلاش کرده است. جفت‌رباها یک چالش جدی ایجاد می‌کنند، زیرا این خطر را به وجود می‌آورند که منابعی را که پیش از این به شریک اصلی (قربانی) در آن زندگی مشترک تعلق داشت، غصب کنند.

~ دیوید باس
–نظری

هنگامی که از خشونت استفاده می‌شود، گاهی اوقات به جای جفت، این امر متوجه شکارچی جفت است. با این وجود، مردان اغلب در مواجهه با تهدید یک شکارچی، خشونت را به سمت شریک صمیمی خود هدایت می‌کنند. زنان کتک خورده، در مقایسه با زنانی که در روابط غیرخشونت‌آمیز هستند، بسیار بیشتر با این عبارات در مورد شریک صمیمی خود موافق هستند: "او حسود است و نمی‌خواهد شما با مردان دیگر صحبت کنید"؛ "او سعی می‌کند تماس شما را با خانواده و دوستان محدود کند"؛ و "او اصرار دارد بداند شما با چه کسی هستید و همیشه کجا هستید". به طور خلاصه، پاییدن شدید جفت و خشونت اغلب با هم اتفاق می‌افتند، به ویژه زمانی که آزارگران احساس تهدید از سوی یک شکارچی جفت بالقوه می‌کنند.

~ دیوید باس
–طباخیان

حتی وقتی خشونت مستقیما به سمت جفت باشد، این می‌تواند به صورت غیرمستقیم به مردان رقیب پیامی بدهد: «من از آن آدم‌هایی هستم که متوسل به خشونت می‌شوم – با من درنیفتید و نزدیک زن من هم نشوید». همانطور که روانشناسان تکاملی مارگو ویلسون و مارتین دالی اشاره می‌کنند: «مردان در میان همنوعان خود به عنوان "کسی که می‌شود او را دور زد" یا "کسی که هیچ مزخرفی را تحمل نمی‌کند" شناخته می‌شوند؛ یا به عنوان افرادی که حرفشان با عمل یکی است یا افرادی که پر از حرف‌های توخالی هستند؛ به عنوان افرادی که می‌توانید بدون هیچ مشکلی با دوست‌دخترشان لاس بزنید یا به عنوان افرادی که نمی‌خواهید با آن‌ها درگیر شوید." به دست آوردن شهرت خشونت می‌تواند رقبای بالقوه را بترساند.

~ دیوید باس
–طباخیان

احتمال خیانت جنسی چالش دیگری را به همراه دارد. مردان برای مقابله با این تهدید از تاکتیک‌های مختلفی استفاده می‌کنند و خشونت یکی از این تاکتیک‌هاست. در واقع، کشف یا سوءظن به خیانت یکی از عوامل کلیدی پیش‌بینی‌کننده خشونت بین زوجین است. در یک مطالعه، با زنان قربانی خشونت مصاحبه شد و سپس به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول توسط شوهرانشان مورد تجاوز و ضرب و شتم قرار گرفته بودند. گروه دوم مورد ضرب و شتم قرار گرفته بودند اما مورد تجاوز قرار نگرفته بودند. این دو گروه سپس با یک گروه کنترل از زنان بدون سابقه خشونت مقایسه شدند. از زنان سوال شد که آیا در زمان زندگی با شوهر خود با مردی غیر از همسرشان رابطه جنسی داشته‌اند یا نه. ده درصد از زنانی که سابقه خشونت خانگی نداشتند، اعتراف کردند که رابطه نامشروع داشته‌اند؛ این رقم برای زنانی که سابقه خشونت خانگی داشتند، به 23 درصد می‌رسد و برای زنانی که هم مورد ضرب و شتم و هم تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند، به 47 درصد می‌رسد."

~ دیوید باس
–طباخیان

چند سال قبل که کلا تنم میخارید برای بحث کردن، یادمه یه آماری از سوئد درباره همین خشونت جنسی اومده بود بیرون و اینو برخی گروه‌ها خیلی پررنگش میکردن. یادمه با یه فرد مسلمانی حرف میزدم، و بهش میگفتم اصلا شما میدونید تجاوز زناشویی چیه؟ 😁

اگر این نتایج را بدون بررسی بیشتر بپذیریم، می‌توان نتیجه گرفت که خیانت جنسی زنان می‌تواند خطر خشونت علیه آن‌ها را به شدت افزایش دهد. البته از این مطالعه نمی‌توان رابطه علت و معلولی قطعی را نتیجه گرفت. مثلاً ممکن است مردانی که همسران خود را کتک می‌زنند و مورد آزار جنسی قرار می‌دهند، آن‌ها را به سمت خیانت مردان دیگر سوق دهند. اما از دیدگاه تکاملی، انتظار می‌رود که خیانت یا احتمال آن، اولین عامل باشد. مردان آزارگر تلاش می‌کنند تا از خیانت جنسی همسرشان جلوگیری کنند و از خیانت‌های آینده جلوگیری کنند که قطعیت پدری آن‌ها را به خطر می‌اندازد و باعث می‌شود منابع به فرزند، یک رقیب اختصاص یابد. البته هیچ یک از این منطق‌های تکاملی، آگاهانه توسط آزارگران محاسبه نمی‌شوند.

~ دیوید باس
–طباخیان