راه ششم که خشونت مردان قربانیان را تحت کنترل قرار می‌دهد، تهدید به آسیب‌های آینده است. این تهدیدها به چند شکل کلیدی وجود دارند. یکی تهدید به خشونت است. دیگری شامل تهدیدهای مالی می‌شود که به قربانی وعده فقر در صورت نافرمانی داده می‌شود. یکی دیگر شامل تهدید به آسیب رساندن به عزیزان قربانی – خانواده، دوستان، فرزندان یا حتی حیوانات خانگی او می‌شود. مردی اهل فلوریدا ظاهراً تهدید کرده بود که اگر دوست دخترش به خانه برنگردد، توله سگ او را خواهد کشت. او امتناع کرد و مرد ظاهراً در یک خشم حسادت‌آمیز تهدید خود را عملی کرد و توله سگ خفه شده را جلوی در خانه او گذاشت.

در شدیدترین حالت خود، سوءاستفاده‌کنندگان تهدید به مرگ می‌کنند. پلیس موارد بسیاری را ثبت کرده است که در آن سوءاستفاده‌کنندگان جملاتی مانند "اگر مرا ترک کنی، تو را تا آخر دنیا تعقیب می‌کنم و می‌کشمت" یا "اگر من نتوانم تو را داشته باشم، هیچ‌کس نمی‌تواند" را تکرار کرده‌اند.

~ دیوید باس
–طباخیان

نظریهٔ تعارض جنسی، به شکلی دقیق مشخص می‌کند که عاملان خشونت شریک صمیمی (IPV) در پی حل چه مشکلاتی هستند و در نتیجه، چه شرایطی شرکای عاطفی را در معرض بیشترین خطر قرار می‌دهد. نخستین مشکل پدیدهٔ جفت‌ربایی (mate poaching) است. جفت‌ربایی، یک راهبرد جفت‌یابی به شکل شگفت‌آوری رایج است. برای مثال، در نمونه‌های آماری آمریکا، ۹۳ درصد از مردان و ۸۶ درصد از زنان گزارش داده‌اند که برای بیرون کشیدن فردی از یک رابطهٔ موجود به قصد ایجاد یک زندگی مشترک بلندمدت تلاش کرده‌اند. به همین ترتیب ۸۷ درصد از مردان و ۷۵ درصد از زنان نیز گزارش داده‌اند که برای اهداف جفت‌یابی کوتاه‌مدت دست به جفت‌ربایی زده‌اند. اگرچه آمارهای گزارش‌شدهٔ جفت‌ربایی در فرهنگ‌های مختلف متفاوت است، اکثریت قریب به اتفاق افراد آن را به نوعی تجربه کرده‌اند: یا در نقش جفت‌ربا یا به عنوان کسی که هدف تلاش‌های جفت‌ربایانه قرار گرفته یا در جایگاه قربانی که فرد دیگری برای یک رابطهٔ کوتاه‌مدت یا یک زندگی مشترک بلندمدت، برای فریفتن شریک زندگی‌اش تلاش کرده است. جفت‌رباها یک چالش جدی ایجاد می‌کنند، زیرا این خطر را به وجود می‌آورند که منابعی را که پیش از این به شریک اصلی (قربانی) در آن زندگی مشترک تعلق داشت، غصب کنند.

~ دیوید باس
–نظری

هنگامی که از خشونت استفاده می‌شود، گاهی اوقات به جای جفت، این امر متوجه شکارچی جفت است. با این وجود، مردان اغلب در مواجهه با تهدید یک شکارچی، خشونت را به سمت شریک صمیمی خود هدایت می‌کنند. زنان کتک خورده، در مقایسه با زنانی که در روابط غیرخشونت‌آمیز هستند، بسیار بیشتر با این عبارات در مورد شریک صمیمی خود موافق هستند: "او حسود است و نمی‌خواهد شما با مردان دیگر صحبت کنید"؛ "او سعی می‌کند تماس شما را با خانواده و دوستان محدود کند"؛ و "او اصرار دارد بداند شما با چه کسی هستید و همیشه کجا هستید". به طور خلاصه، پاییدن شدید جفت و خشونت اغلب با هم اتفاق می‌افتند، به ویژه زمانی که آزارگران احساس تهدید از سوی یک شکارچی جفت بالقوه می‌کنند.

~ دیوید باس
–طباخیان

حتی وقتی خشونت مستقیما به سمت جفت باشد، این می‌تواند به صورت غیرمستقیم به مردان رقیب پیامی بدهد: «من از آن آدم‌هایی هستم که متوسل به خشونت می‌شوم – با من درنیفتید و نزدیک زن من هم نشوید». همانطور که روانشناسان تکاملی مارگو ویلسون و مارتین دالی اشاره می‌کنند: «مردان در میان همنوعان خود به عنوان "کسی که می‌شود او را دور زد" یا "کسی که هیچ مزخرفی را تحمل نمی‌کند" شناخته می‌شوند؛ یا به عنوان افرادی که حرفشان با عمل یکی است یا افرادی که پر از حرف‌های توخالی هستند؛ به عنوان افرادی که می‌توانید بدون هیچ مشکلی با دوست‌دخترشان لاس بزنید یا به عنوان افرادی که نمی‌خواهید با آن‌ها درگیر شوید." به دست آوردن شهرت خشونت می‌تواند رقبای بالقوه را بترساند.

~ دیوید باس
–طباخیان

احتمال خیانت جنسی چالش دیگری را به همراه دارد. مردان برای مقابله با این تهدید از تاکتیک‌های مختلفی استفاده می‌کنند و خشونت یکی از این تاکتیک‌هاست. در واقع، کشف یا سوءظن به خیانت یکی از عوامل کلیدی پیش‌بینی‌کننده خشونت بین زوجین است. در یک مطالعه، با زنان قربانی خشونت مصاحبه شد و سپس به دو گروه تقسیم شدند. گروه اول توسط شوهرانشان مورد تجاوز و ضرب و شتم قرار گرفته بودند. گروه دوم مورد ضرب و شتم قرار گرفته بودند اما مورد تجاوز قرار نگرفته بودند. این دو گروه سپس با یک گروه کنترل از زنان بدون سابقه خشونت مقایسه شدند. از زنان سوال شد که آیا در زمان زندگی با شوهر خود با مردی غیر از همسرشان رابطه جنسی داشته‌اند یا نه. ده درصد از زنانی که سابقه خشونت خانگی نداشتند، اعتراف کردند که رابطه نامشروع داشته‌اند؛ این رقم برای زنانی که سابقه خشونت خانگی داشتند، به 23 درصد می‌رسد و برای زنانی که هم مورد ضرب و شتم و هم تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند، به 47 درصد می‌رسد."

~ دیوید باس
–طباخیان

چند سال قبل که کلا تنم میخارید برای بحث کردن، یادمه یه آماری از سوئد درباره همین خشونت جنسی اومده بود بیرون و اینو برخی گروه‌ها خیلی پررنگش میکردن. یادمه با یه فرد مسلمانی حرف میزدم، و بهش میگفتم اصلا شما میدونید تجاوز زناشویی چیه؟ 😁

اگر این نتایج را بدون بررسی بیشتر بپذیریم، می‌توان نتیجه گرفت که خیانت جنسی زنان می‌تواند خطر خشونت علیه آن‌ها را به شدت افزایش دهد. البته از این مطالعه نمی‌توان رابطه علت و معلولی قطعی را نتیجه گرفت. مثلاً ممکن است مردانی که همسران خود را کتک می‌زنند و مورد آزار جنسی قرار می‌دهند، آن‌ها را به سمت خیانت مردان دیگر سوق دهند. اما از دیدگاه تکاملی، انتظار می‌رود که خیانت یا احتمال آن، اولین عامل باشد. مردان آزارگر تلاش می‌کنند تا از خیانت جنسی همسرشان جلوگیری کنند و از خیانت‌های آینده جلوگیری کنند که قطعیت پدری آن‌ها را به خطر می‌اندازد و باعث می‌شود منابع به فرزند، یک رقیب اختصاص یابد. البته هیچ یک از این منطق‌های تکاملی، آگاهانه توسط آزارگران محاسبه نمی‌شوند.

~ دیوید باس
–طباخیان

اختلاف در ارتباط ژنتیکی فرزندان با والدین نیز می‌تواند باعث ایجاد تضاد در منابع بین والدین شود. یک مرد ممکن است انگیزه داشته باشد که به نفع فرزندان خود، به خصوص در زمان‌های سخت، منابع را از فرزند ناتنی دریغ کند. این تمایلات ممکن است توضیح دهد که چرا والدین معمولاً منابع کمتری، مانند دلار برای تحصیلات دانشگاهی، در فرزندان ناتنی نسبت به فرزندان ژنتیکی مرتبط سرمایه‌گذاری می‌کنند. این تمایلات به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا آزار فیزیکی فرزندان ناتنی چندین برابر بیشتر از آزار فیزیکی کودکانی است که با هر دو والدین ژنتیکی زندگی می‌کنند. آن‌ها به توضیح این موضوع کمک می‌کنند که چرا فرزندان ناتنی دو سال زودتر از کودکانی که با هر دو والدین ژنتیکی زندگی می‌کنند، خانه را ترک می‌کنند. همچنین به توضیح اینکه چرا فرزند ناتنی بودن بزرگترین عامل خطر برای کشته شدن در دوران نوزادی یا کودکی است، بسیار فراتر از سایر عوامل مانند فقر یا وضعیت اجتماعی-اقتصادی پایین، کمک می‌کند.

والد ژنتیکی نیز در نتیجه شراکت با فردی غیر از پدر یا مادر ژنتیکی کودک با چالش‌هایی روبرو است. به عنوان مثال، یک زن می‌تواند بین دو هدف که ذاتاً با یکدیگر در تضاد هستند، دچار مشکل شود. یک هدف تأمین سرمایه گذاری برای فرزندش است. هدف دوم تأمین یک شوهر متعهد طولانی مدت است. اگر فرزند یک زن به عنوان مانعی برای شوهر جدیدش تلقی شود، ممکن است او تمایل داشته باشد که برای تحکیم رابطه با شوهرش، منابع را از کودک دریغ کند. در موارد شدید، مانند دایان داونز یا سوزان اسمیت، مادر ممکن است سعی کند فرزندان خود را بکشد تا راه را برای یک شوهر جدید باز کند. اگرچه این موارد شدید بسیار نادر هستند، اما نوک کوه یخ منافع متضاد ایجاد شده در خانواده‌های ناتنی را نشان می‌دهند.

~ دیوید باس
–طباخیان

اگر همه این نکات معتبر باشند، چرا یک مرد باید با زنی که قبلاً از مرد دیگری بچه دار شده است، جفت‌گیری کند؟ برخی از مردان کاملاً مایلند با زنانی که هزینه‌های فرزندان ناتنی را متحمل می‌شوند، در صورتی که مزایای جبرانی وجود داشته باشد، جفت شوند. نکته اصلی این است که زن از نظر ارزش جفتی از او بالاتر است. بنابراین، مردی که ارزش جفتی 6 دارد، مایل است با زنی جفت شود که بدون فرزند 8 باشد، اما ارزش جفتی او به دلیل داشتن آن فرزندان کاهش می‌یابد. با این حال، گاهی اوقات پس از ازدواج با او، مرد با آن بچه‌های ناتنی بدتر از فرزندان خود رفتار می‌کند. اگرچه البته استثناهای زیادی وجود دارد. برخی از مردان برای حفظ رابطه خوب با مادر به سرمایه‌گذاری روی آن فرزندان ناتنی ادامه می‌دهند و برخی از مردان واقعاً به آن بچه‌ها علاقه‌مند می‌شوند و با آنها طوری رفتار می‌کنند که گویی مال خودشان هستند.

این استدلال‌ها به این معنی نیست که سازگاری‌هایی به طور خاص برای کشتن یا حتی سوء استفاده از فرزندان ناتنی طراحی شده‌اند. فرزندان ناتنی، بر خلاف توله‌های شیر، به ندرت کشته می‌شوند. اکثر والدین ناتنی حداقل برخی از منابع را در فرزندان ناتنی خود سرمایه‌گذاری می‌کنند. چنین سرمایه‌گذاری، از دیدگاه تکاملی، معمولاً «تلاش جفت‌گیری» به جای «تلاش والدین» در نظر گرفته می‌شود. یعنی کارکرد واقعی این شکل از سرمایه‌گذاری، تأمین دسترسی به همسر و منابع اوست، نه افزایش بقا و موفقیت فرزند ناتنی.

~ دیوید باس
–طباخیان

اختلاف ارزش جفتی نیز می‌تواند باعث خشونت شریک زندگی شود. یکی از منابع اختلافات از طریق خطاهای انتخاب رخ می‌دهد. به عنوان مثال، یک فرد ممکن است قبل از تعهد به رابطه فعلی، شریک احتمالی خود را در مورد منابع یا سابقه جنسی خود فریب داده باشد. در نتیجه، فریب دهنده ممکن است در ارزش جفتی پایین‌تر از آنچه در ابتدا تصور می‌شد، باشد. منبع دوم اختلافات زمانی رخ می‌دهد که یک هزینه پنهان تا پس از تشکیل رابطه آشکار نمی‌شود. یک فرد ممکن است بدهی‌های مالی داشته باشد که پنهان کرده بود. دیگری ممکن است معلوم شود که مخفیانه عاشق اولین شریک عاطفی خود است. ممکن است معلوم شود که هر یک از طرفین دارای خویشاوندانی هستند که منابع را می‌مکند، یا دارای ویژگی‌های شخصیتی مانند بی‌ثباتی عاطفی یا خودشیفتگی هستند که «بار رابطه‌ای» سنگینی را تحمیل می‌کنند. منبع دیگر اختلافات زمانی رخ می‌دهد که افراد در جوانی، قبل از ایجاد یک ارزیابی دقیق از ارزش جفتی خود، جفت می‌شوند. به عنوان مثال، ممکن است یک دختر نوجوان توسط مرد مسن‌تری که قبل از اینکه دختر ارزیابی دقیقی از میزان جذابیت خود داشته باشد، تعهد او را جلب کند، که این باعث می‌شود دختر از بازار جفت‌گیری خارج شود.

~ دیوید باس
–طباخیان

اختلاف در ارزش جفتی، به ویژه زمانی که زن در یک رابطه دگرجنس‌گرا از نظر ارزش جفتی بالاتر باشد، به سه دلیل اصلی، خشونت شریک صمیمی را پیش‌بینی می‌کند. اول، شریکی که ارزش جفتی بالاتری دارد، از نظر آماری بیشتر احتمال دارد که خیانت جنسی داشته باشد – که یک پیش‌بینی‌کننده شناخته شده برای خشونت است. دوم، فرد دارای ارزش بالاتر، احتمالاً به فکر ارتقا در بازار جفت‌گیری است و بنابراین ممکن است نشانه‌هایی از ترک کردن را نشان دهد. سوم، اگر مرد از نظر ارزش جفتی پایین‌تر باشد، در تهیه منابع برای زن مشکل بیشتری خواهد داشت که این نیز شانس خیانت یا جدایی را افزایش می‌دهد. همه این متغیرها ممکن است مقیاس را به سمت استفاده از خشونت به عنوان روشی برای حفظ جفت سوق دهند. در حمایت از این فرضیه، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد کسانی که ارزش جفتی پایین‌تری دارند، در واقع رفتارهای کنترل‌کننده و پرخاشگرانه‌تری نسبت به شریک زندگی خود نشان می‌دهند.

~ دیوید باس
–طباخیان

خشونت جفت می‌تواند حداقل دو عملکرد مرتبط در زمینه اختلاف ارزش جفتی داشته باشد. اول، می‌تواند جفت را مستقیماً از وسوسه گمراهی با نقص باز دارد. دوم، می‌تواند فاصله زیاد اختلاف ارزش جفتی را در چشم قربانی کاهش دهد. همانطور که قبلاً اشاره شد، مورد آزار کلامی، جسمی یا جنسی قرار گرفتن معمولاً عزت نفس فرد را کاهش می‌دهد. زن مورد آزار و اذیت قرار گرفته ممکن است احساس کند که جذاب و مطلوب نیست و حتی ممکن است متقاعد شود که آزارگر او تنها مردی است که او را می‌خواهد. به همان اندازه که این ایده نفرت انگیز است، خشونت جفت ممکن است با آسیب رساندن به عزت نفس زن، عملکرد بازدارندگی از خیانت و حفظ همسر را انجام دهد، و آنچه را که در غیر این صورت ممکن است به عنوان اختلاف ارزش جفتی تلقی شود، کاهش دهد.

خشونت همچنین می‌تواند از جدایی یک شریک جلوگیری کند و می‌تواند شریک را مجبور به بازگشت به سمت جفت کند. کمتر از نیمی از ازدواج‌ها در آمریکا به طلاق ختم می‌شود. جدایی جفت معمولاً با از دست دادن زیاد منابع مرتبط با تولید مثل شریک همراه است. در نتیجه، زمانی که منافع خالص نگه داشتن یک شریک بیشتر از منابع خالص گزینه‌های جایگزین باشد، انتظار داریم انگیزه‌هایی برای جلوگیری از جدایی شریک وجود داشته باشد. ترک شریک همچنین می‌تواند به اعتبار اجتماعی و ارزش جفتی فردی که طرد می‌شود آسیب برساند. این کشف که شخصی توسط شریک قبلی خود طرد شده است، تأثیر منفی بر تمایل مردم برای دنبال کردن یک رابطه عاشقانه با آنها دارد.

~ دیوید باس
–طباخیان

متأسفانه، تاکتیکهای خشونت آمیز گاهی اوقات مؤثر هستند. برخی از زنان کتک خورده در روابط خشونت آمیز باقی می مانند برخی حتی پس از اینکه به دنبال کمک در یک پناهگاه بودند به طرف آزارگران خود باز میگردند در مطالعه ای که روی صد زن در یک پناهگاه انجام شد بیست و هفت نفر پس از اینکه شوهرشان قول داده که تغییر کند و از خشونت خودداری کند به زندگی خود بازگشتند. هفده نفر دیگر در نتیجه مستقیم تهدید به خشونت بیشتر در صورت بازنگشتن بازگشتند. همانطور که مارگو ویلسون و مارتین دالی اشاره میکنند تهدید خشونت آمیز به مرگ می تواند به طور بسیار مؤثری مردم را کنترل کند چهارده نفر دیگر برگشتند زیرا جای دیگری برای رفتن نداشتند و سیزده نفر اظهار داشتند که به دلیل فرزندانشان برگشته اند. هشت نفر برگشتند زیرا گفتند که هنوز عاشق مرد هستند یا برای او متأسف هستند. به طور خلاصه، 79 درصد از زنان کتک‌خورده در نهایت به زندگی با آزارگر خود بازگشتند.

~ دیوید باس
–طباخیان

درس سوم:
اشتباهات رایج در اندیشیدن

– اصل فاینمن
– قاعدهٔ هیوم
– مصونیت ایدئولوژیک یا مسئلهٔ پلانک
– قاعدهٔ اسپینوزا
– اصل بار اثبات

~ علی نظری

کارل سیگن
۲. علم و امید

–نظری

... اگر این فرضیهٔ تکاملی درست باشد –یعنی مردان دارای روانشناسی تکامل‌یافته‌ای هستند که کارکرد آن، جذب، کنترل و حفظ زنانی با «ارزش تولیدمثلی» بالاست– آنگاه باید انتظار داشت که مردان، راهکارهای حفظ جفت شدیدتری را به زنانی اختصاص دهند که جوان و جذاب هستند، دو سرنخ کلیدی که از ارزش کلی یک زن به عنوان جفت حکایت دارند. رقابت مردان بر سر زنان جوان و جذاب شدت می‌یابد؛ چه در قالب صدها کلیک در سایت‌های همسریابی اینترنتی مانند تیندر و مچ، و چه در قالب تلاش برای بیرون کشاندن یک زن مطلوب از یک رابطه‌ٔ موجود به قصد رابطه‌ٔ جنسی یا عاشقانه. از آنجا که زنان جوان و جذاب، فرصت‌های جفت‌یابی بسیاری دارند، انگیزه‌ٔ بیشتری برای ترک یک رابطه‌ٔ ناشاد خواهند داشت و به احتمال بیشتری، هرگاه که بتوانند در بازار جفت‌یابی موقعیت خود را ارتقا خواهند داد.

~ دیوید باس
–نظری

مطالعات مربوط به خشونت شریک صمیمی (IPV) به شکلی قطعی نشان می‌دهند که همسران جوان، در واقع بیش از همسران مسن‌تر در معرض قربانی شدن قرار دارند و با افزایش سن زن نرخ سوءاستفاده نیز به تدریج کاهش می‌یابد. البته ممکن است بخشی از این خشونت به این دلیل باشد که زنان جوان، اغلب با مردان جوان ازدواج می‌کنند که به طور کلی پرخاشگرترند. هرچند این توضیح تا حدی معتبر است، اما سه دسته از شواهد نشان می‌دهند که این نمی‌تواند تمام ماجرا باشد. نخست اینکه، زنان جوانی که با مردان بسیار مسن‌تر از خود (پنج تا بیست و پنج سال بزرگ‌تر) ازدواج می‌کنند، به‌طور خاص در برابر سوءاستفاده آسیب‌پذیرند؛ امری که نشان می‌دهد سن خود زن، دست‌کم تا حدی، مردان را به اعمال کنترل اجباری وامی‌دارد. دوم آنکه، زنان جوان متأهل، فارغ از سن همسر یا طول مدت رابطه، بسیار شدیدتر از زنان مسن‌تر تحت مراقبت از جفت قرار می‌گیرند. تمام اشکال مراقبت از جفت و نه فقط انواع هزینه‌زای آن، معطوف به زنان جوان‌تر است. سوم، اشکال گوناگونی از کنترل اجباری زنان جوان در فرهنگ‌های مختلف مشاهده می‌شود، مواردی چون: حجاب، کمربند عفت، بستن پا، حبس خانگی، نگهبانی توسط خواجه‌ها، ختنه‌ٔ زنان، تهدید به خشونت و تعرض. این اعمال در ظاهر با یکدیگر بسیار متفاوت‌اند، اما تقریباً همگی به طور انحصاری زنان جوان در سن باروری را هدف قرار می‌دهند. در فرهنگ‌های گوناگون، زنان در دوران پیش از بلوغ و پس از یائسگی، کمتر قربانی چنین اعمال اجباری‌ای می‌شوند.

~ دیوید باس
–نظری

از یک منظر هم‌تکاملی (coevolutionary)، بعید است که قربانیان پرخاشگری دریافت‌کنندگانی منفعل در برابر خشونت باشند. با توجه به هزینه‌هایی که این خشونت بر قربانیان تحمیل می‌کند و با توجه به شیوع خشونت شریک صمیمی، منطق حکم می‌کند که زنان نیز برای جلوگیری از قربانی شدن و برای کاستن یا گریختن از آزارهای شرکای بدرفتار، سازوکارهای دفاعی‌ای را در خود تکامل بخشیده باشند. خویشاوندان زن، معمولاً یکی از مهم‌ترین این خطوط دفاعی را تشکیل می‌دهند. اغلب مردان، اگر شریک زندگی‌شان برادر، پدر، مادر یا خواهر قدرتمندی را در نزدیکی خود داشته باشد، از توسل به ضرب و شتم خودداری خواهند کرد. در میان قوم یانومامو در برزیل –فرهنگی که در آن خشونت زناشویی امری رایج است– زنان از احتمال ازدواج با مردان روستاهای دوردست وحشت دارند، زیرا می‌دانند در آن صورت، برادرانشان قادر به حمایت از آنان نخواهند بود.

~ دیوید باس
–نظری
https://en.m.wikipedia.org/wiki/Coevolution

متأسفانه، اگر شوهر خویشاوندان مرد قدرتمندی در نزدیکی خود داشته باشد، احساس آزادی بیشتری می‌کند که برای کنترل همسرش به خشونت فیزیکی متوسل شود. پروفسور J. A. Figueredo استدلال می‌کند که تعادل قدرت بین دو گروه خویشاوند پیش‌بینی می‌کند که آیا IPV برای کنترل زنان استفاده می‌شود یا خیر! تغییر موازنه قدرت، انگیزه اصلی مردان برای منزوی کردن شریک زندگی خود و تلاش زنان برای حفظ ارتباط با خانواده و دوستانشان است. مردانی که کنترل‌کننده هستند سعی در قطع این روابط دارند.

~ دیوید باس
–طباخیان

برای این پرسش که چرا مردان تعاملات شریک زندگی خود را با دوستان مونث‌ش محدود می‌کنند نیز تبیینی مشابه لازم است. دوستان مونث، همچون خویشاوندان یک زن، متحدان ائتلافی او به شمار می‌روند. آنان به عنوان یک نیروی موازنه‌گر در برابر کنترل مرد مقاومت می‌کنند. آزار رساندن به زنی که سه دوست در کنار خود دارد، دشوارتر از زمانی است که تنهاست. افزون بر این، دوستان مونث اغلب خود دارای شرکای عاطفی، دوستان و خویشاوندان مذکر هستند که این امر، شبکه‌ٔ حمایتی یک زن را بیش از پیش تقویت می‌کند. تمام این افراد می‌توانند اطلاعاتی را منتشر کنند که به آبروی فرد آزارگر لطمه بزند. برای مثال، اگر آزار رساندن به شریک زندگی، نشانه‌ای از جایگاه اجتماعی پایین تلقی شود، دیگران ممکن است فرد آزارگر را بی‌ارزش دانسته یا او را طرد کنند. به طور خلاصه، دوستی‌های زنانه توازن قدرت را برهم می‌زنند و مرد کنترل‌گر را از این کار بازمی‌دارند. ایجاد شبکه‌ای از متحدان ائتلافی، قدرتمندترین سازوکار دفاعی را در اختیار زنان قرار می‌دهد.

~ دیوید باس
–نظری